Jan 16, 2018

மின்னிதழாய் உருவெடுத்து,,,,

                                    

         எனது முதலாவது மின் நூல்,,,,,,,,

Jan 14, 2018

எட்டிச்சுட்டதாய்,,,,,

எட்டித்தொட்ட டம்ளர் சூரீரென சுட்டுவிட சட்டென எடுத்த கை பாதியில் நிறு போகிறது இரும்புக்கை மாயாவியின் கையைப் போல/

கரண்டை தொட்ட கணத்தில் சட்டென்று காணாமல் போய் விடுகிற மாயா வியின் உடம்பைப் போல இங்கு பலருக்கும் உருதாங்கி இருக்க வேண்டும் என்பது ஆவலாய் இருக்கிறதுதான்.ஆனால் நிதர்சனத்தில்,,,,,,,,

மாயாவிக்கு முடிகிறது அந்த மாயாவியை ரத்தமும் சதையுமாய் படைக்கிற மனிதனுக்கு முடியவில்லை எனும் போது ஆச்சரியமாகவே,,,,,என்கிறான் நண்பன்/

“அட விடு அங்கு மாயாவி இங்கு மனிதன் அவ்வளவே வித்தியாசம். மாயா விக்கு தொட்டது துலங்கிப்போகிறது, இங்கு அது இல்லை என ஆகிப் போகி றது மனிதனுக்கு,,,/

பார்ப்பதற்கு அழகாய் இருந்ததோ இல்லையோ இவனுக்கு மிகவும் பிடித்த மான டம்ப்ளர். அது.

பித்தளை,சில்வர்,செம்பு என எத்தனை எத்தனைகள் வீட்டில் இருந்த போதும் கூட இந்த தாமிர டம்ப்ளரில்தான் தண்ணீர் மற்றும் டீக் குடிக்கிறான்,

வீட்டில் பிளாஸ்டிக் மக் ஒன்று அழகாய் பூவுடன் சிரித்து கண்ணடித்துக் கொ ண்டிருக்கிறபோதும் கூட அது உதிர்ந்து கீழே விழுந்து காயப்படுத்திக் கொள் ளுமோ தன்னை என்கிற எண்ணம் மனம் முழுக்கவுமாய் பரவி விரவி நின்ற போதும் கூட பிடி வாதம் காட்டி அந்த தாமிர டம்ளரில்தான் குடிக்கிறான் டீ,/

இவ்வளவு எதற்கு டீ மட்டும் இல்லை,கூழ் குடிப்பதானாலும் கூட அந்த டம்ப்ளரில்தான் குடிக்கிறான்,

வாரத்திற்கு ஒருமுறை விடுமுறை நாட்களீல் கண்டிப்பாக கழி அல்லது கூழ் சாப்பிட்டு விடுவான்,

கூழாய் இருந்தால் வெறும் வெங்காயம் போதும்,கழி கிண்டுகிற அன்று சாம்பார் அல்லது கறிக் குழம்பு,துணைக்கு ரத்தபொரியலை சேர்த்துக் கொள் வதுண்டு அது கிடைக்கிற தினங்களில்,

கறிக்கடையில் முன் கூட்டியே சொல்லி வைக்க வேண்டும் ரத்தம் வேண்டு மென்றால்,இல்லையானால் காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து போக வேண்டும்,

இவன் சீக்கிரம் எழ வேண்டும் மறு நாள் என நினைக்கிற அன்று இரவுதான் லேட்டாக தூங்குகிறான்.பின் எப்படி மறு நாள் காலை சீக்கிரம்,,,,,?

சரி பரவாயில்லை அதனால் என நினைத்து வம்படியாய் எழுந்தால் உடல் சோம்பேறித்தனம் தாங்கியும் மந்தம் கொண்டுமாய் விடுகிறது,

அது தவிர்க்கவே கொஞ்சம் ஏழு அல்லது ஆழரை மணி போல ழுவது இவன் வாடிக்கையாகிப்போகிறது,

அப்படி எழுகிற நாட்களில் ரத்தம் கிடையாது கழிக்கு,வெறும் கறிக்குழம்பு மட்டுமே,,,/

வெளிப்புறமாய் டம்பளரின் விளிம்பில் இருந்த இரு கோடுகளை அங்கு போய் வரைய யாருக்கு தோணியது எனத்தெரியவில்லை.

ஒரு வேளை டம்ப்ளரை தயாரித்த இடத்தில்அந்ததயாரிப்பாளருக்கு தோன்றி ய யோசனையாய் இருக்கலாம்.அங்கு டிசைன் பண்ணுபவரும் விற்பவரும் அவரேதானே,வேண்டுமானால் இன்னொரு இடத்தில் இன்னொரு டம்பளரை பார்த்து அடித்த காப்பியாக இருக்கலாம்.

செல்வமணி பாத்திரக்கடையில் ஒரு வருசம் கட்டிய சீட்டுப்பணத்தில் வாங் கியது,

மாதம் நூறு ரூபாய் ,இரண்டு சீட்டு,இரண்டு பிள்ளைகள் பேரிலும்/, சீட்டு ஆரம் பிக்கு போது நன்றாக இருந்தது,இப்படியாய் ஏதாவது பணம் சேர்த்து வாங்கி னால்தான் ஏதாவது பொருள் வாங்கினால்தான் உண்டு உருப்படியாக என நினைத்த நேரம் செயல் படுத்தி விட்டான் மனைவின் சம்மதத்துடன்/

ஆனால்போகப்போகத்தான் தெரிந்தது அதை செயல் படுத்துவதில் இருக்கிற சிரமம்.முடியவில்லை,ரொம்பவும்சிரமப்பட்டது,குடும்பத்திற்கு மற்ற செலவு கள் போக பாத்திரச்சீட்டு கட்ட மிகவும் சிரமம் காட்டியது நிலை.

சீட்டு கட்டப் போன ஒரு மாதத்தின் கடைசி நாளன்று கடைக்காரர் கூட கேட்டார், ”என்ன சார் ரொம்ப செரமமா இருக்கா சீட்டுப்பணத்த கட்டுறதுக்கு, தொடர முடிய லைன்னா விட்டுருங்க,இதுவரைக்கும் எவ்வளவு கட்டீருக்கீங் களோ,அந்தபணத்துக்கு பாத்திரம் குடுத்துர்றேன்,நீங்க அதுக்கப்பறம் ஒங்க ளால எப்ப முடியுதோ அப்ப சீட்டு கட்டுறத தொடருங்க,போதும்,நீங்க ஒவ்வொ ரு தடவையும்ரொம்பவும் மனசு கஷ்டப்பட்டு வர்ற மாதிரி வர்றது எனக்கு ரொம் பவும் சங்கடமா இருக்குதுதான்.”என்றவரை,,,,,,,

”இல்லைசார்அப்பிடியெல்லாம்இல்லை,தெரிஞ்சோதெரியாமலோதொட்டாச்சி,தொடர்ந்தே ஆகணும்,இல்லைன்னா என்னால நிம்மதியா இருக்க முடியாது சார். நைட் டெல்லாம் நிம்மதியா தூங்க முடியாது என்னால ஆமாம்,கஷ்டம் யாருக்குத் தான் இல்லை சொல்லுங்க,பெறந்த கொழந்தையில இருந்து சாகப் போற வரைக்கும் எல்லாருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான கஷ்டம் சார்,,,,,

“இப்பஒங்ககிட்டகட்டுறபாத்திர சீட்டு மட்டும் இல்லை, தெருவுல மாசச் சீட்டு, பேங்குலஓடுறமாதம்தவணைடெபாஸிட்டுவேற,,இப்பிடிஎல்லாம்போககுடும்பச் செலவு கல்யாணம் காச்சி நல்லது பொல்லது ஆஸ்பத்திரின்னு,,,,, போயி நிக்கையில தாவு தீந்து போகுது தீந்து/

”போன வாரம் இப்பிடித்தான் ஆபீஸில வேலை பாத்துக்கிட்டு இருக்கும் போது கூட வேலை பாத்தவரு மயங்கி கீழ விழுந்துட்டாரு .என்னமோ ஏதோன்னு தூக்கி உக்கார வச்சி பாத்தப்ப சுத்தி இருந்த எல்லாரும் ஆஸ்பத்திக்கு கூட்டிக் கிட்டுப் போங்க,ஏதாவது நெஞ்சு வலியா இருந்தாலும் இருக்கலாம், இல்லை அது சம்பந்தமா ஏதாவது பிராபளம் இருக்கும்ன்னு சொன்னதும் அந்த நேர பதட்டத்துல ஒண்ணும் செய்யத்தோணாம ஆஸ்பத்திரிக்கு தூக்கீட்டு ஓடுனா அங்க ஒடனே பெட்ல அட்மிட் பண்ணச்சொல்லி குளுக்கோஸ் ஏத்தீட்டாங்க.

“சாதாரணமா கீழ விழுந்ததுக்கு இவ்வளவான்னு யோசிக்கிட்டே இருக்கும் போது அந்தடெஸ்டு எடுக்கணும் இந்த டெஸ்டு எடுக்கணுமுன்னு மூவாயி ரம் ரூபா கட்டச் சொல்லீட்டாங்க எனக்குன்னா என்ன செய்யிறதுன்னு தெரி யல அந்நேரம்,சும்மா போயி பாத்துட்டு வந்துரலாம்முன்னுதான வந்தோம். வந்த யெடத்துல இப்பிடி ரூவா கட்டச்சொன்னா எப்பிடி,நாளைக்கி அவரே ஏன் இவ்வளவு பணம் கட்டுனீங்கன்னு கேட்டா நான் என்ன பதில் சொல்றது அவருக்கு,,,?

இந்த எதுக்கும் இருக்கட்டுமேன்னு கையில ஒரு ரெண்டாயிரம் ரூபா கொண் டு போயிருந்தேன்,அப்பத்தான் தோணிச்சி ,ஆகா நமக்குத்தான் ரெண்டாயிரம், பெரிய தொகை,இந்த மாதிரி யெடங்கள்ல இதெல்லாம் ஒரு பெரிய தொகை யே கெடையாது,இன்னும் சொல்லப்போனா இதெல்லாம் அவுங்களுக்கு பேப் பர்மாதிரிதான்னுதோணுச்சி,

“சரிஆகவேண்டியத்தப்பாருங்க, வைத்தியத்த ஆரம்பிங்க,ஆபீஸில இருக்குற வுங்க கொண்டு வர்றாங்கன்னு சொல்லியும் கூட அவுங்க பணத்தக் கட்டுனா த்தான் வைத்தியம் ஆரமிப்போம் ன்னு சொல்லீட்டாங்க, சரி என்ன செய்யிற துன்னுகைய பெசைஞ்சிக்கிட்டு நிக்கிறப்ப ஆபீஸில இருந்து வந்துட்டாங்க, ரெண்டு பேரு வந்தவர்ல ஒருத்தருதான் அவரோட நகைய வச்சி கொண்டு வந்தாரு,

”மாசக் கடைசிங்குறதுனால யாருகிட்டயும் கையில காசு இல்ல,மயங்கி விழுந்தவரே எப்பவும் கையில ரொக்கமா பத்தாயிரம், இருபதாயிரம் வரைக் கும் வச்சிக்கிட்டு இருக்குறவரு, வீட்டுல ஏதோ அவசர செலவுன்னு செல வழிச்சிட்டேன்னு சொன்னாரு, ஆபீஸுல இருக்குறவுங்க கொண்டு வந்த பணத்த கட்டீட்டுவைத்தியத்தஆரம்பிக்கச்சொன்னோம்.அதுக்கப்பறம் அவுங்க வீட்டுக்கு சொல்லி விட்டுட்டு அவுங்க வீட்டம்மா வந்த ஒடனே வந்தோம் கெளம்பி அங்கயிருந்து,”

அது போலஎதிர் பாராம ஆகிபோகுது,கையில அவ்வளவு ரொக்கம் வச்சிக் கிட்டுஅலையிறமனுசனுக்கே இப்பிடி நெலைமைன்னா எங்களுக்கு சொல்ல வே வேணாம். இந்த மாதிரி செலவுகள்ல செய்ய நெனைக்கிறது பிந்திப் போ குதே தவிர்த்து வேணுமுன்னே செய்யிறது கெடையாது,,,பாத்திரச்சீட்ட கேன்ச லெல்லாம் பண்ண வேணாம், கட்டீர்றேன் எப்பிடியாவது,,,,,,,,,/என சொல்லிக் கொண்டிருந்த நாளில் நகர்வில்தான் தோணியது.

ஒரு சீட்டை கேன்சல் பண்ணி விட்டு ஒரு சீட்டு கட்டலாம்,ஆனால் இரண்டு சீட்டும் இரண்டு பிள்ளைகள் பேரில் இருக்கிறது,ஒரு சீட்டை கேன்சல் பண் ணினால் ஒரு மகள் வருத்தப் படுவாள்.இளையவள் பரவாயில்லை, சின்ன வள் பெரிதாக ஒன்றும் நினைத்துக் கொள்ள மாட்டாள்.ஆனால் பெரியவள் மனதுக்குள் நினைத்து புழுங்கிப் போவாள்.

சின்னவள் போல படக்கென பேசி விட மாட்டாள்.அது மட்டும் இல்லை,நடந்து போனதை நினைத்து மிகவும் வருத்தப் பட்டுப் போவாள் வருத்தப்பட்டு,இதை செய்தால் இது இப்படி இருக்குமோ,இது இப்படியாகுமோ என்கிற கற்பனை மிகுதியில் இருப்பாள்.

இப்படித்தான் வீட்டில் கறிச் சோறு சமைத்த ஒரு நாளில் குழம்பில் கிடந்த இரண்டு ஈரல் துண்டுகளும் சின்னவளின் சாப்பாட்டுத் தட்டுக்கு போய் விட அவளும் சாப்பிட்டு விட்டாள் ஏதோ ஒரு ஞாபகத்தில்/

பொதுவாகவே அவளுக்கு சாப்பாட்டில் ஏதும் குறை இருந்தாலும் பரவாயில் லை, பெரியவளுக்கு குறை இருக்கக்கூடாது என நினைப்பவள்,அப்படி இருந் தாலும் தன்னுடைய சாப்பாட்டை கொடுத்து விட்டு இவள் கொஞ்சம் பசி தாங்கிக் கொள்வாள்,.

அல்லது வீட்டில் இருப்பதை சாப்பிட்டுக் கொள்வாள்,அது பற்றி பெரிதாக ஒன் றும் அலட்டிக்கொள்ள மாட்டாள்.இப்படியான பிள்ளையை கைக்கொள்வதும் அவளுடன் பழகுவதும் எளிதாகவும் சிரமமின்றியும் இருக்கும் வீட்டில்,

ஆனால் பெரியவள் போல் மனோ நிலை கொண்ட பிள்ளைகளிடம் கொஞ்சம் பார்த்தும் பதனமாகவும் இருக்கத்தான் வேண்டி இருக்கிறது,என்கிற மனோ நிலையில்தான்அன்று சாப்பாடு வைக்கிற போது சின்னவளுக்கு போய் விட்ட ஈரல் துண்டை தனக்கு வேண்டும் என்றுதான் வைக்கவில்லை என கோபித் துக் கொண்டு சாப்பிடாமல் உட்கார்ந்திருந்தாள்.

பொங்கிய சோறும் வைத்த குழம்பும் அப்படியே இருக்கிறது,,,,என்கிற இவனது எண்ணத்தை இளையவளிடம் பகிர்ந்து கொண்ட போது சொல்கிறாள் அவள்,

“ஏன் இப்பிடி இருக்கா இவ,வீட்லதான் இப்பிடி இருக்கான்னு சொன்னா படிக் கிற யெடத்துலயும் இப்பிடித்தான் இருக்கான்னு சொல்றாங்க,அவ கூடப் படிக் கிற புள்ளைங்க,நேத்திக்கி இவ கூட படிக்கிற ஒரு அக்காவைப்பாத்தேன் ,அவு ங்க சொல்றாங்க,சொல்றாங்க சொல்லிக் கிட்டே போறாங்க நான் ஸ்டாப்பா, ரொம்ப ஒண்ணும் இல்ல நாலு பேரு இருக்குற யெடத்துல தன்னை அஞ்சா வதா இருக்குற ஒரு ஆளா நெனைக் காம நாம மட்டும்தான் அந்த யெடத் தோட ஒட்டு மொத்தமும்ன்னு நெனைக்கிறதுனால வர்ற பிரச்சனைன்னு சின்ன சின்னதா நெறைய சொல்றாங்க, கேக்குறதுக்கு எனக்கே ஒரு மாதிரி யாவும் அவமானமாவும் இருக்குப்பா.

”பேசாமஅவளைபடிப்பபாதியில நிப்பாட்டீட்டு கல்யாணத்த பண்ணி வைங்க,,,,, கல்யாணம் பண்ணி வச்சி கொழந்த குட்டின்னு ஆனாத்தான் கொஞ்சம் உருப் படுவா,இல்லைன்னா வருஷமெல்லாம் கறிக்கொழம்புல ஈரலக்காணேமுன் னு சண்ட போட்டுக்கிட்டும் மனத்தாங்கல் பட்டுக்கிட்டுமா இருப்பா,

“இவளெல்லாம் நாளைக்கி ஒரு வீட்டுக்குப் போயி என்னன்னு அனுசரிச்சி இருக்கப் போறான்னு தெரியல,,,,ஒரு கறிக்கொழம்புல கோபப்படுறவ நாளை க்கி எதெதெதுக்கு கோபப்பட்டு நிக்கப்போறான்னு பாப்போம்,கொண்டாங்கப்பா நான் போயி எதாவது கடை தெறந்திருக்கான்னு பாத்து கறி வாங்கீட்டு வர்றேன்” என பையை தூக்கிக்கொண்டு போனவளை தடுத்து இவன்தான் போய் கறிவாங்கிவந்தான்,

ஆனால் ஆட்டுக்கறி கிடைக்கவில்லை,எப்பொழுதும் ஆட்டுக் கறி வாங்குற கடைக்காரர் இசக்கிபாலன் அப்பொழுதான் கடையை சுத்தம் செய்து கழுவி விட்டு மூட ஆயத்தமாகி க்கொண்டிருந்தார்,அவரிடம் விஷயத்தை சொன்ன தும் சார் கொஞ்சம் இருங்க இந்தா கேட்டுச்சொல்லீருறேன் என போன் பண்ணி யாரிடமோ கேட்டார்,அவர் போன் பண்ணி கேட்ட இடத்தில் ஒரு கிலோ கறி எலும்புடன் அப்படியே இருப்பதாகவும் எலும்புக்கு காசு வேண் டாம்,கறிக்கு மட்டும் காசு கொடுத்தால் போதும் என டவுனுக்குள் இருக்கிற ஒரு கடைக்கு கோடு போட்டு அனுப்பி வைத்தார்,

போகும் போது சொன்னார்,சார் போன ரெண்டு மாசமா கடைப்பக்கம் தலை வச்சி படுக்கவே இல்லையேநீங்க, என.

உண்மைதான் அவர் சொன்னது,கார்த்திகை மார்கழி இரண்டு மாதங்களும் காய்கறி அடை கொண்ட வீடாக ஆகிப் போனது. கறி எடுக்கவே இல்லை.

குளிர் மாதம் என்பதால் வயிறு தாங்காது செமிப்பதில் பிரச்சனை இருக்கும் என இவன் கறி எடுப்பதில்லை.

பொதுவாக,நானகைந்துவருடங்களாக அப்படியேபழகி விட்டான்,வயிறு பிரச்ச னை எனடாக்டரிடம்போய்நின்றபோதுஅவர் சொன்ன ஆலோசனைதான் இது, குளிர் மாதங்களில் கடினமான உணவை கொஞ்சம் தவிர்த்து விடுங்கள் என.

அவர் சொன்ன கடினத்தில் கறியும் வர கட் பண்ணி விட்டான்.வீட்டில் மனை வியிடமும் பிள்ளைகளிடம் கேட்ட பொழுது மனைவி சொன்னாள் ”நானே இதை உங்களிடம் முன் மொழியலாம் என இருந்தேன் என”அதைக்கேட்ட பிள்ளைகள் இரண்டும் கொஞ்சம் அரை மனதாய் சம்மதித்தார்கள்,

அரைமனது யாருக்கு இருந்திருக்கும் இந்த விஷயத்தில் என நீங்களே முடிவு செய்யுங்கள் பார்ப்போம் என இசக்கிபாலனிடம் சொன்ன பொழுது கரெக்டாக சொல்லி விட்டார்,மூத்த மகளுக்குத்தானே அப்படியான அரை மனது என/

ஆமாம் என தலையாட்டி விட்டு அவர் போன் பண்ணி சொன்ன கடைக்குப் போனான் கறி எடுக்க,,,,/

கறி எடுத்து வந்து சமைத்துப்போட்டதும்தான் சமாதானமானாள் பெரியவள். ஆனால் இவன் வாங்கி வந்த கறியில் ஈரல் இருந்திருக்கவில்லை.

அப்பொழுதுதாம் தெரிந்தது,அவளது பிரச்சனை ஈரல் மட்டும் இல்லை.ஈகோ என,,/

”மெல்ல எடுக்க வேண்டியதுதான் என்ன அவசரம், அதுக்குள்ள/ இப்பத்தான கொண்டு வந்து வச்சேன்,அதை அவசரப்பட்டு தூக்காட்டி என்ன ,

“ஒண்ணு நா கொண்டு வந்து வச்சி ஆறி அவிஞ்சி போனப்பெறகு எடுக்க வேண் டியது,இல்ல இப்பிடி அவக்கு தொவக்குன்னு அவசரப்பட்டு எடுத்துட்டு கை சுட்டுருச்சின்னு கூப்பாடு போட வேண்டியது என மனைவி சமையலறையி லிருந்து போட்ட சப்தம் இவன் காதை துளைத்ததாக/

ஏன் சத்தம் போடுற,நீயி எனக்கு டீக்குடுக்குறையின்னு ஊருக்கெல்லாம் தெரி யணுமா,,,,,,,?

ஆமாம் இல்லைன்னாலும் தெரியாது,ரொம்பத்தான்,என்னவோ,,,

”இங்க சமையல் ரூமுல பாதி நேரம் ஒங்களுக்கு டீ போட்டு குடுக்கவே சரியா இருக்குங்குறது இங்க தெருவுல இருக்குற எல்லாருக்கும் தெரியும் ,இதுல நான் வேற போயி சொல்லணுமாக்கும்,இந்த மாதிரின்னு,,,/

”கொடுமைதான்போங்ஒங்களோட,,,,,,,”எனச்சொல்லிய மனைவியின் பேச்சை உள் வாங்கியவனாய் சூரீரிட்ட டம்ளரை ஓரம் கட்டி வைத்துவிட்டு கொஞ்சம் நேரம் கழித்து எடுக்கலாம் என்கிற முடிவுக்கு வருகிறான்,

முடிவுகள் இது போல் நெருக்கடி வரும் போதும் சுரீர் என சுடுகையிலும்தான் பிறக்கும் போலிருக்கிறது.

பூனை முடிகள் படர்ந்து முளைத்துத் தெரிந்த கைகள் இரண்டில் டம்ளரை எட்டித் தொட்டது வலது கையாக உருபட்டுத் தெரிகிறது.பொதுவாக அப்படித் தானே இருக்க வேண்டும்,

எடுப்பதற்கும் கொடுப்பதற்கும் வலது கை ,வேறொன்றிற்கு இடது கை அப்ப டித் தானே நண்பா,,,,?என நண்பனிடம் சொன்னபோது ஏன் அப்படியில்லாம யெடது கையில யெடுத்தா என்ன கெட்டாபோகப் போகுது,இல்ல நாறித்தான் போகுமா என்ன சொல்லுங்க,என்பான்.

அப்பிடிப் பாத்தா நமக்கு வலது கையி சாப்புடுறதுக்கு,யெடது கையி கழுவு றதுக்குன்னு வச்சாக்கூட யெடது கையில நம்ம மத்த வேலைகள செய்ய லையா,,இல்ல வலதையும் யெடதையும் பிரிச்சி பிரிச்சி பிச்சி வச்சிட்டுதா திரியிறமா சொல்லுங்க,

ஒங்களுக்கு தோது வலதுன்னா எனக்கு தோது இடது கையின்னு ஆகிப் போ குது சில வேலைகள்ல,அது தவிர்த்து ரெண்டு கைகளையும் சேத்து வச்சி அதன் பலத்தோடயும் பலவீனத்தோடயும்தான சில வேலைகள செய்யத்தான வேண்டியிருக்கு.

அப்பிடி செய்யும் போதுதான அந்த வேலையும் பலப்படுது.அத விட்டுட்டு நீ பாட்டுக்கு என்னென்னமோ பேசிக்கிட்டே போறையே என்பான்,

ஞாயம்தான் அவன் சொல்வதும்.

அப்பிடிப்பாத்தா இந்த நகரத்த துப்பரவு பண்ற தொழிலாளிக்கும்,சாக்கடை அள் ளுறவுங்களக்கும் எது வலது கையி,எது யெடது கையி சொல்லு,,,

அவுங்கஎதப்பிரிச்சிஎதுக்குபயன் படுத்துவாங்க,நீ சொல்ற மாதிரி இடது வலது ன்னு பாத்துக்கிட்டு கைய பெசைஞ்சிக்கிட்டு நின்னாங்கன்னா பொழப்பு போ யிரும்,என்கிற நண்பனின் பேச்சு ஞாபகத்திற்கு வர சுரீரிட்ட டம்ப்ளரை மைய மிட்ட விழியை நகர்த்தாது பார்த்துக் கொண்டிக்கிறான்,

Jan 1, 2018

2018


வெண்பனி சுமந்த மென் காலைப்பொழுது,

பூச்சிகளும் புழுக்களும் பூக்களும் கூட விழித்திருக்க வாய்ப்பில்லாத இளம் காலை நேரத்தை தன்னகத்தே அடை கொண்ட காலைப்பொழுதில் விழிப்பு வந்து விடுகிறது சீக்கிரமாய்.

ஏன் அப்படியாய் வர வேண்டும் என விழிப்பை மெல்லென எழுப்பி கேட்டு விட முடியாது,

அப்படி கேட்பது உறக்கத்திற்கு பிடிக்காமல் போய் விடக் கூடும்,மாறி மாறி வருகிற விழிப்பும் உறக்கமுமான பொழுதுகளை விழிப்பை காலைக்கும் உறக் கத்தை இரவுக்கும் என யார் அடையாளப்படுத்திக் கொடுத்தது,

அப்படிப்பார்த்தால் இரவில் இயங்கிறதாய் ஒரு தனி உலகமே இருக்கிறதே, ஒரு சின்ன டீக்கடையில் இருந்து பெரியதான் ஷாப்பிங்மால் வரைக்குமாய்,,,/

அப்படி இருக்கையில் இரவையும் பகலையும் ஓய்விற்கும் இயக்கத்திற்கும் என தனித்தனியாய் ஏன் பிரிக்க வேண்டும் என தர்க்கிறான் நண்பன் ஒருவன் அவசர அவசரமாக./

ஆகவே எந்நிலையில் யார் யார் இருப்பினும் அந்நிலையை அவரவர் சுமந்தே அடையாளம் காட்டி காலை மாலை என பிரிக்கப்பட்டிருக்கிற பொழுதுக்குள் அடைகொண்டு விடவேண்டியதுதான் பஞ்சாரத்தில் அடை கொண்ட கோழி போல/

தூக்கம் தூக்கம் தூக்கம் அது இல்லையேல் ஏக்கம் ஏக்கம் ஏக்கம்,,,,என்பதாய் அடையாளப்பட்டுப்போன மனித மனம் சுமந்து திரிகிற எண்ணங்கள் ஏகப் பட்டதாய் இருக்கிறதுதான் என்கிற எண்ணத்துடன் எழுந்த பொழுது விழிப்பும் தூக்கமாய் சூழ்ந்து கொண்டபொழுதாய் ஆகித் தெரிகிறதுதான்.

என்ன செய்யலாம் இந்நேரமாய் என மிதந்த எண்ணம் மேலோங்க இனி தூங் குவது கடினம் என எழுந்தவன் முகம் கழுவிக்கொண்டு வெளியே போய் பார்த்த பொழுது மென் பனி சுமந்த முன் பனிக்காலப்பொழுதில் பார்க்கும் காட்சிகள் ரம்மியம் கொண்டு தெரிவதாக.

இனி வேண்டாம் உறக்கம் என்கிற எண்ணத்துடன் சட்டையை மாட்டிக் கொ ண்டு இருசக்கர வாகனத்தின் சாவியையும் ஹெல்மெட்டையுமாய் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்புகிறான்,

குளிர் காற்று படர்ந்து சாலையில்.உடல் பட்டு சில்லிட்ட குளிருக்கு இதமாய் ஏதாவது ஒரு டீக்கடையோரமாய் நிற்கலாம் என நினைத்தால் டீக்கடைகளை கவனமாய் இன்னும் திறக்காமல் வைத்திருந்தார்கள்.

திறந்திருந்த ஒன்றிரண்டு டீக்கடைகளிலும் கூடஅப்பொழுதான் அடுப்பை பற்ற வைத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

சரி இருக்கட்டும்,என சக்கர வாகனத்தின் ஆக்ஸிலேட்டரை திருக்கியவனாய் ஊருக்குள் மெல்லென ஒரு ரவுண்ட் வருகிறான்,

ஆத்துப்பாலத்தின் பக்கமாய் போய் கொண்டிருந்த போது திறந்திருந்த ஒற் றைக் கடையில் டீ சாப்பிட்டு விட்டு திரும்புகிறான்,

இவன் டீ சாப்பிட்ட அந்த டீக்கடையின் ஓரமாய்த்தான் சேவுக்கடை இருக்கி றது, சேவுக்கடை என்றால் அது கடையில்லை,அங்கேயே சேவு மிக்சர்,பக் கோடா இன்னும் இன்னுமாய் காரா பூந்தி இனிப்பு பூந்தி,,,என தயார் செய்து பாக்கெட் போட்டு விற்கிறார்கள்.

இவன் பெரும்பாலுமாய் அங்குதான் சேவு மிக்சர் என ஏதாவது தினங்களில் வாங்கிக் கொள்வதுண்டு,

இன்று மாலை அப்படி வாங்க வேண்டும்.என்கிற நினைவுடன் குடித்த டீக்கு காசு கொடுத்து விட்டு வருகிறான்,டீ நன்றாக இருக்கிறது என கடைக்காரரி டம் சொல்லிவிட்டு/

கடைக்காரரும் சொல்லுவார் சிரிப்பு கலந்து,”நீங்க ஒருத்தர்தான் சார்,குடிச்ச டீ நல்லாயிருக்குன்னு காசு குடுத்துட்டுப்போறீங்க, வேறயாரும் டீ நல்லா இருந் தாக் கூட சொல்றதில்ல,

அப்பிடி சொல்றது அவுங் களுக்கு கௌரவப் பிரச்சனையா இருக்குமோ என்ன ன்னு தெரியல, அவுங்களும் சொல்றதில்லை, நாங்களும் அவுங்களப்போல இருக்குறவுங்க சொல்லணும்ன்னு எதிர்பாக்க மாட்டோம்.சில பேருக்கு சொல் லணுமுன்னு மனசு இருக்கும்,ஏதோ ஒரு ஞாபகத்துல சொல்லாம போயிரு வாங்க,மறு நா டீக்குடிக்க வரும்போது சொல்லுவாங்க,நேத்து குடிச்ச டீ ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சின்னு, அவுங்களோ இல்ல நீங்களோ அப்பிடி சொல் றதுனாலநாங்கநல்லாவோ நல்லாயில்லாமையோ டீப்போட்டுற போறதில்ல. என்ன நீங்க சொல்ற சொல்லு மனசுக்கு கொஞ்சம் உற்சாகமா இருக்கும், ஒடம்புக்குள்ள ஒரு புத்துணர்வு புகுந்து பொறப்பட்டது போல இருக்கும் அவ்வ ளவுதான் எனச் சொன்ன டீக் கடைகாரரின் பேச்சை கேட்டு விட்டு வீடு திரும் புகிற வேளை பொழுது விடிந்திருந்தது,

வீட்டின் அருகிலிருந்த மரத்தில் வேப்பம்பூக்கள் மலர்ந்திருந்தன, பூச்சிகளும் புழுக்களும் கூட விழித்திருந்தன.கூடவே மனிதர்களும் மண்ணும் அக மகிழ் ந்து முகம் பூத்திருந்ததாய் பட்டது.

தெருமுழுக்கவுமாய் முளைத்துத் தெரிந்த கோலங்கள்புள்ளிகலையும் கோடு களையும் சுமந்து தெருவை அழகாக்கியும் ரம்யப்படுத்தியுமாய் காண்பித்தது,

மிகுந்து பட்ட அழகும் ரம்யமும் மனித மனதையும் மனிதத்தையும் வளப் படு த்தட்டும் என்கிற நினைவுடனாய் வீட்டிற்குள் நுழைந்த பொழுது புத்தாண்டு பிறந்திருந்திருந்தது,

அனைவைருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துக்கள்.

சிறக்கட்டும்     2018

Dec 25, 2017

மென் பனி சுமந்து,,,,,,,

மென்பனி வீசிய முன் காலைப்பொழுது,கொஞ்சம் ரம்யம் சுமந்ததாயும் அழகு பட்டுமாய்/

ரம்மியமும் அழகும் இவ்வளவு சில்லாகவா இருக்கும்,இவனுக்குத்தெரிந்து இப்படியெல்லாம் இருந்ததில்லை என்பதாய்த்தான் நினைவு,

அது மீறி இப்படி சில் தன்மை சுமந்து காட்சிப்படுகிற நன்றாகவே இருக்கிற தாய்.

வாசலில் நட்டு வைக்கப்பட்டு பூத்துத்தெரிகிற செவ்வரளிச்செடி தன் நிறம் காட்டியும் குணம் காட்டியுமாய் /

பட்டுப் படர்ந்து தெரிகிற செடிகள் இரண்டு ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி உரசி மேனி மீது மேனி படர்ந்து அழகு காட்டி நிற்கையில் இந்த சில் என்ன செய்து விடப்போகிறது அந்தச் செடியை/

அப்படியே செய்வதானாலும் செய்து விட்டுப் போகட்டும்.அதற்கும் நாங்கள் தாங்கி நிற்க தயார் என்கிற முன்னறிவிப்பை ஏற்று காட்சி கொண்டு நின்ற தாயும் உறுதி கொண்டதாயுமாய் ஆகித் தெரிகிறது.

வந்து விட்ட விழிப்பின் வழி தாங்கி நின்று போன தூக்கத்தை இடை நிறுத்தி மனம் தாங்கிச் செல்கிறான்.கதவு திறந்து வாசல் நோக்கி/

கேட்டை திறக்கவில்லை.முன் பின்னில் கறுப்பும் வெள்ளை நிறமுமாய் காட்டி நின்ற இரும்பு கேட், அதன் ஊடாய் தெரிவு பட்டு பூத்திருந்த பூக்கள் தன் நிலை மாறாமலும், அவசரம் கொண்டு உதிர்ந்து போய் விடாமலுமாய்/

ஆகாஇதற்குத்தானே இத்தனை காலம் தவம் கொண்டு ஆசை கொண்டு கிடந் தாய் என உள் மனம் ரீங்கரிக்க திரும்பவும் ஒருமுறையாய் வெட்கிச்சிரித்த இரும்புப் பூக்களை சுமந்த கேட்டைப் பார்க்கிறான்.

கொஞ்சம் பெயிண்ட அடித்தால் நன்றாக இருக்கும்,அழகுக்கு அழகு பட்டு காட்சியளிக்கும் என மனதுள் நினைத்தவனாய் வீட்டுமுன் பரந்திருந்த வெற்று வெளியில் பார்வையை வீசுகிறான்,

அமைதியாய் உரு காட்டி நின்ற வெளியின் வெற்றுத்தோற்றமும் அதன் மேனி மீது முளைத்துத் தெரிந்த செடிகளும் சீமைக்கருவேலைமுட்செடிகளு மாய்/

செடிகள் பூத்திருக்கிற இந்த காலையின் மலர்வை இவன் எப்பொழுதாவது பார்க்க நேர்ந்து போவதுண்டுதான்,

அந்த எப்பொழுதாவது இன்றைக்காய் இருப்பது மிகவும் நன்றாகவும் கொஞ்ச ம் ரிலாக்ஸாகவுமாய்/

இந்நேரத்திற்குடீக்கடைதிறந்திருக்குமாஎனத்தெரியவில்லை.இருக்காதுஎன்று தான் நினைக்கிறான்,

இந்தக்குளிரில் இந்த அதிகாலைப்பொழுதில் சாத்தியம் இல்லைதான் அது.

பாம்பும் பல்ல்லியும் இன்ன பிற ஜந்துக்களுமாய் நடமாடித்திரிகிற வெட்டவெ ளியின் ஊடாக இவ்வளவு அதிகாலைபொழுதில் நடமாடித்திரிவதும் நல்லதும் சமயோஜிதமானதும் இல்லைதான்.

சரி வேணாம்,டீயை கேன்சல் பண்ணி விடலாம்.அப்படியே டீக்கடை திறந்தி ருந்தாலும் இப்போதைக்கு போவது இயலாது போலாகித்தெரிகிறது,

வெளியில் மிகவும் சில்லிட்டதாய்,

இப்போதைக்குள் இவ்வளவு சில்லிட்டு உணர்ந்ததாய் இவனுக்கு ஞாபகம் இல்லை,

இந்த வருஷம் குளிர் ரொம்ப ஜாஸ்திதான் என பலர் சொல்கிற மாதிரியே மணியண்ணனும்சொல்கிறார்.

”சார் எனக்கு நினைவு தெரிஞ்சி நான் காலையில எட்டு மணிக்கு எந்திரிச்சது இல்ல சார்,காலையில ஆறு மணிக்கு முன்னாடி எந்திரிச்சி டீக்கடையில போயி உக்காந்துருப்பேன்,

“டீக்கடைக்கி வர்றதுல பாதி பேருக்கு மேல மாமன் மச்சானும் அண்ணன் பங்காளிகளாவுந்தான்வருவாங்க,என்னசெய்யஅவுங்களகடைக்கிவரக்கூடாதுன்னு சொல்ல முடியுமா,இல்ல அப்பிடிச் சொல்ற ரைட் நமக்கு இருக்கா சொல் லுங்க,அந்நேரமே அந்தக் குளி ர்ல ரெடியா இருக்குற வடையப்பிச்சித் தின்னு ட்டே நம்மகிட்ட ரெண்டு வம்பு கட்டிக்கிட்டு டீக்குடிப்பாங்கெ சார்,

“அவிங்க அப்பிடித்தான்,ஏண்டாஇப்பிடிகாலங்காத்தால பல்லு கூட வெளக் 
காம இப்பிடி இங்க திங்கிற பலகாரத்த வீட்டுக்கு வாங்கீட்டுப் போயி குளிச்சி ட்டு கிளிச்சிட்டு தின்னா என்னடா கொறஞ்சா போகுது இப்பிடித் தின்னீங்கின் னா என்னாத்துக்கு ஆகுறதுடா ஒடம்பு” ன்னு சொன்னமுன்னாபோதும்சார், புடிச்சி ருவாங்கெ சார் புடி புடின்னு.

“நம்ம ஒண் ணும் பதிலுக்கு பேச முடியாத அளவுக்கு பேசுவாங்கெ சார், எங்கயோ பேசுறதுக்கு படிச்சி பட்டம் வாங்குனா மாதிரி பேசுவாங்க பாருங்க, நமக்கே ஆச்சிரி யாம போகும்ன்னா பாத்துக்கங்களேன்.பேசுவங்கெ பேசுவாங் கே நாங்க இருக்குற யெடத்துல இருந்து மதுரை வரைக்கும் பேசுவாங்கெ,,,/ எங்க ஊர்ல இருந்து மதுரை ரொமப தூரம் சார்,அம்பதுகிலோ மீட்டர் இருக்கும்,

“சத்தம்அங்க வரைக்குமா கேக்கப் போகுது,இருந்தாலும் ஒரு இதுக்காக சொல் றதுதான் ,எல்லாம், பேசுவாங்க ,சிரிப்பாங்க ,அரட்டையடிப்பாங்க, சந்தோஷா மா இருப்பாங்க, எல்லாம் முடிஞ்சி போகும் போது கடைக்காரர் கிட்ட என்னைய கையக் காண்பிச்சிட்டு போயிருவாங்கெ சார்,

“.நான் என்ன அதெல்லாம் முடியாது அவுங்ககிட்ட கேட்டுக்கங்கன்னு கடைக் காரங்ககிட்ட மல்லுக்கு நிக்கவா முடியும்சொல்லுங்க, என்னடா இப்பிடி பண்ணீட்டிங்கன்னு அந்தப் பையலுகள பாக்கும் போது கேட்டாக்கா ஒனக்கு என்னப்பா கவர்மெண்டு சம்பளக்காரனுக்குன்னுட்டு போயிருவாங்க,

“ஆளாளுக்கு ரெண்டு வடையும் டீயுமுன்னா என்னா ஆகுறது,துட்டு எங்க போயி நிக்கும்,நித்தம் இப்பிடி குடுத்துக்கிட்டு இருந்தமுன்னா என்னாகுற துன்னு கடைக்கி ஒரு ரெண்டு நாளு போகாம இருந்தமுன்னா தேடி வந்துரு வாங்கெ, டேய் என்னடா நீயின்னு,

“அதுக்கப்புறம் ஒரு வாரத்துக்கு அவிங்கெ தான் எனக்கு காசு குடுப்பாங்க, நா ன் குடிக்கிற டீக்கும் திங்கிற வடைக்குமா சேத்து,

அப்பிடியான பொழுதுகள்லயும் நாட்கள்லயும் நல்ல பட்டியக்கல்லு இருக்கு பாருங்க,பட்டியக்கல்லு,அது நீளமா வீட்டு முன்னால அடிச்சு தொவைச்சி காய வச்ச போர்வ மாதிரி விரிஞ்சி கெடக்கும்.அதுலதான் எதுவும் விரிக்காம படுத்துக் கெடப்பேன்,

“வீட்ல படுத்தாலும் சரி,திண்ணையில படுத்தாலும் சரி,போர்த்திப் படுக்குற பழக்கம் கெடையாது,எவ்வளவுதான் குளிர்ன்னாலும் தாங்கிக்கிருவேன். இன் னும் சொல்லப்போனா எனக்கு அது பெரிசா ஒண்ணும்தெரியாது, நல்லா விடி யிறதுங்குள்ளநெறைகம்மாத்தண்ணியிலயும்,கெணத்துத்தண்ணியிலயும்போயி குளிப்பேன்.

“அப்பயெல்லாம் ஒண்ணும் தெரியல,இப்பம் கொஞ்ச நேரம் பைக்கில போற துங்குள்ள குளிர்ல கை காலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சிருது,காதுல வந்து குத்துது குளிரு” என்பார்,

அவர் சொல்வதும் வாஸ்தவமே,ஆனால் அந்த வாஸ்தவத்தை உறக்கச் சொ ன்னால் வயசாயிருச்சி இனிமே அப்பிடித்தான் என்று சொன்னால் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார். இல்ல சார் அது வந்து என ஏதாவது ஒன்றில் ஆரம்பித்து ஏதாவது ஒன்றில் முடிப்பார்,

காலையிலேயே விழிப்பு வந்து விட்டிருந்தது இவனுக்கு.இந்தக் குளிரில் இவ் வளவுசீக்கிரமான விழிப்பா,ஆச்சரியமாய் இருந்தது இவனுக்கு, குளிர் உடலை நடுக்கியது.

கொஞ்சமாய் பசித்தது போல் இருந்தது.இரவு சீக்கிரமாய் சாப்பிட்டு விட்டான், கொஞ்சம் தயிர் சாதமும் வெங்காயமும் சாப்பிட நன்றாக இருந்தது,

ரொம்ப நாள் கழிச்சி சாப்பிடுறதுனால ஒங்களுக்கு அப்பிடி தெரியுது,நித்தம் இட்டிலியும் தோசையுமா திங்கிற ஒங்களுக்கு வேற ஒரு சாப்பாடு கெடைச்ச ஒடனே அது கொஞ்சம் நல்லாவும் வித்தியாசமாவும் தெரியுது, அவ்வளவு தான்,

“இதத்தானநாமதின்னோம்சின்னப்புள்ளையில இருந்து, இப்ப கொஞ்சம் வசதி வாய்ப்பு வேலை,மாசச் சம்பளம்ன்னு ஆன ஒடனே தினசரி உணவு மொறை யே மாறிப் போச்சி,அத ஒரு நாகரீகமா நெனைக்கிறோமே தவிர அத நமக்கான உணவா என்னன்னு தெரிஞ்சிக்கிற மாட்டேங்கிறோம்.

ஒடம்புக்கு சாப்புட்டதுன்னு போயி நாக்கு ருசிக்காக என்னென்னெமோ பேரு தெரியாததெல்லாம் வாங்கி சாப்புட்டு வயிறு கெட்டுப்போயி திரியிறோம்” எனச்சொன்ன வார்த்தைகளின் ஞாபகம் உள்ளுக்குள் வந்து செல்வதாய் அந்நேரம்.

எழுந்து லைட்டைப்போட்டு விட்டு மணியைப் பார்க்கிறான்,மணி மூணறை யைக்காட்டுகிறது.

மூணறைதான் ஆகிறது,இந்நேரத்திற்கா எழுந்து விட்டோம்,

இல்லை அது நேரத்தை தப்பாக காட்டுகிறதா, அதுதான் சரி நேரத்தை இது தப்பாக காட்டுகிறது என்றுதான் நினைக்கிறான்,

காலத்தை தன் வட்ட வடிவத்திற்குள் அடைத்து வைத்துக்கொண்டு சின்ன முள்ளையும் பெரிய முள்ளையும் அதனுடனாய் விநாடி முள்ளையும் கூட்டு சேர்த்துக் கொண்டு ஓய்வு ஒளிச்சல் இல்லாமல் தன் நேரம் காட்டிய கடிகா ரம் இப்பொழுது கொஞ்சமாய் அதன் பணியில் பின் தங்கியும் தாமதம் காட்டி யுமாய் இருப்பது போல் தோணவே எழுந்து போய் செல்போனில் மணியைப் பார்க்கிறான்.

மணி நாலைரை ஆகியிருந்தது,முதல் வேளையாய் நாளைக்கு கடிகாரத்திற்கு பேட்டரி மாற்ற வேண்டும்,

ஒரு மணி நேரம் தாமதம்காட்டினால் என்னாவது, இதை நம்பி ஏதாவது போக வேண்டியதற்கு எப்படிப் போவது சொல்லுங்கள் என யாரையோ கேட் பது போல் கேட்டு விட்டு முகத்தை கழுவிக்கொண்டு வந்தான்,

திரும்பவுமாய் படுக்கிறது போல எண்ணம் இல்லை,இப்பொழுது படுத்தாலும் விடியும் பொழுது ஆறு மணியை நெருக்கி தூக்கம் வரும்,அது எதற்கு அந்தத் தூக்கம் என நினைத்தவனாய் உட்கார்ந்திருந்தான்.

இப்படி சும்மா உட்காருவதற்கு ஏதாவது புத்தகம் எடுத்து படிக்கலாம் இல்லை டீ வியை போட்டு விட்டு ஏதாவது பாட்டு கேட்கலாம் ,

ஆனால் இந்நேரம் டீ வி போட்டால் தூங்குகிற மனைவி மக்களுக்கு இடை ஞ்சலாய் இருக்கும் என நினைத்தவனாய் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு உட் கார்ந்தான்,

குளிரை கொஞ்சம் கூடுதலாக உணர்ந்த அவன் வாயின் இடது பக்கமாய் உமிழ் நீர்அதிகமாய்உறுவது போலவுமாய் உணர்ந்தான்,பொதுவாக அதிகமான குளிர் நேரங்களில் இவனுக்கு இப்படியாய் ஆகும்,

டாக்டரிடம் கேட்ட பொழுது ”அது ஒண்ணும் இல்ல பெரிசா,பயப்படாதிங்க சும்மா,நீங்களாவும் மூளையப் போட்டு கொழப்பிகிறாதிங்க,குளிர் நேரத்துல ஒங்களப்போலநரம்புப்பிரச்சனை உள்ளவுங்க அத்தனை பேருக்கும் இது போல இருக்கும்தான், அதையெல்லாம் மைண்டுல போட்டு ஏத்திக்கிறாம போயி நீங்க வாட்டுக்கு ஒங்க அன்றாடத்தப் பாருங்க என்றனுப்பினார்.

அவர்சொன்னதுவாஸ்தவம்தான் போலிருக்கிறது, உட்கார்ந்து புஸ்தகத்தைப் படிக்கலாம் என ஆரம்பித்தவனின் கண் முன்னே கரு வண்டுகள் நான்கு இறந்து கிடந்தன, பாயில்/

இது என்ன இந்நேரம் இப்படி, இவைகள் எப்படி வந்தன எனது பாயில் எப்பொ ழுது வந்து எப்படி இறந்து கிடக்கிறது இவைகள்,,?

ஒரு வேளை இரவில் வந்த வண்டுகளாய் இருக்கும்,குளிர் தாங்காமல் இறந் திருக்கக்கூடும்.

போன மாதத்திற்கு இம்மாதம் வண்டுகளின் வருகை குறைந்திருக்கிறதுதான். திறந்திருக்கிற வீட்டின் வழியாய் வருகிற மென் காற்றின் நுழைவு போல மெல்லென வந்து விடுகிற வண்டுகள் வீட்டிற்குள்ளாக,உறை கொண்டு விடுகி ன்றன/

போன மாதம் பார்த்தால் மாலை ஆறு மணியாகி விட்டால் போதும் வண்டு கள் வந்து விடும், இவன் தன் வாழ் நாளில் இதுவரை பார்த்திராத வண்டுக ளாய் இருக்கும் அது.

கறுப்பாய் பச்சையாய். விட்டில் பூச்சி என்கிற பெயரில் தன் அடையாளம் காட்டி பறந்து வந்துதமர்கிற இவைகளை வீட்டை விட்டு விரட்ட ஏதாவது மருந்து இருக்கிறதா என மருந்து கடையில்தான் போய் கேட்க வேண்டும்.

எங்கு போய் என்ன கேட்பது என முதலில் தெரியாமல் இருந்த கவலையை இம்மாதம் வண்டுகள் இறந்து விழுந்து காட்சிப் படுத்தி விட்டன.

பஜாரில் இருக்கிற நாட்டு மருந்துக் கடையில் இதெல்லாம் கிடைக்கும் என கேள்விப்பட்டிருக்கிறான்.நாளைக்காலை அங்கு வாங்கலாம் என நினைத்தி ருந்த நேரத்தில் இப்படியாய் இறந்து கிடக்கிற வண்டுகள் மருந்து வாங்கி வந்து எங்களை கொல்லவேண்டாம் என கோரிக்கை வைத்ததாகப் படுகிறது.

வைத்த கோரிக்கைகளின் ஞாயம் எவ்வளவு தூரத்திற்கு உண்மை சுமந்தது எனத்தெரியாமல் நேற்றைக்குமுன்தினம் இரவு தூக்கமற்ற குளிர்ப் பொழுதில் ரீங்காரமிடாமல் வந்த பச்சை நிற வண்டுஇவனிடம் சொல்லிச் சென்றதாய் ஞாபகம்.

எங்களைக் கொல்ல இப்படி மருந்து மாயம் வாங்கலாம்ன்னு பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க,வேணாம்.இப்படியெல்லாமும்இதெல்லாமும்செய்யிறதுக்கு ஒங்க ளுக்கு எப்படித்தான் மனது வருது.ஒங்களை விட்டா நாங்க எங்க போய் அண்டு றது, எனக்கேட்ட பொழுது இவன் சொல்கிறான்,

பரந்து படர்ந்திருக்கிற இந்த பூமிப் பரப்புல ஒங்களுக்கு தங்கிப்ப்போறதுக்கும் இளைப்பாறவுமா யெடமில்லை. சொல்லுங்க,

அனாவசியாமா ஏன் என்னையப்போல வீட்டுக்காரங்க கிட்ட வந்து தொந் தரவு செய்யிறீங்க, ஒங்களால் எங்க தூக்கம் கெட்டுப் போயிருது. பின்ன நீங்க சமை  யலறையில போயி சமைச்சி வைச்சிருக்கிற சோறு குழம்பு கூட்டு காய்கறி கள்ல விழுந்து ஒழப்பிவச்சிர்றீங்க,

அது எங்களுக்கு தீரா தொந்தரவாவும் தொல்லையாயும் ஆகிப்போகுது.எங்க தூக்கத்தை கெடுத்து சாப்பட்டக் கெடுத்து,,,,இப்பிடியெல்லாம் ஆனப்பெறகு வேற ஒங்கள இங்க வர விடாமப்பண்றதுக்கு என்னென்ன வழியிருக்கோ அதெல்லாம் செய்யத்தான் செய்வோமே ஒழிய நீங்க வர நாங்க பாத்துக் கிட்டா இருப்போம் கைகட்டி நின்னு,,,,,,?

ஒங்களுக்கெனஅடையிறதுக்கும் தங்கிப்போறதுக்குமா இடமா இல்லை எத்த னை எத்தனை யெடம் இருக்கு அங்க போய் இருங்க பறந்து விரிஞ்சி ஒங்க தெறமைய காட்டுங்க.அது தவிர்த்து குடியிருக்கிற வீட்ல வந்து தொந்தரவு செஞ்சா எப்படி”? என பேசிக்கொண்டிருந்த மறு நாளைக்கு மறு நாள் அதே பச்சைக்கலர் வண்டு வந்து சொல்கிறது,

“நீங்க சொல்றது வாஸ்தவம்தான்னு வச்சாலும் கூட என்க்க முன்ன மாதிரி உழுது போட்டுக்கெடக்குற காடு கரைகளும் வெளிஅஞ்சி நிக்கிற பயிர் பச்சை களும் எங்களுக்கு உணவாவும் அடைக்களம் கொள்ற யெடமாவும் ஆகிப் போகும்,ஆனாஇப்ப அதெல்லாம் இல்லைன்னு ஆகிப்போச்சி,அப்பிடியே இருந் தாலும் வெளைஞ்சி கெடக்குர பயிர்கள்ல மருந்து மாயம்ன்னு அடிச்சி வச்சிர் றீங்க,நாங்க போயி வாய வைக்க முடியல.மீறி தின்ன எங்க கதி அதோ கதி யாகிப் போகுது.இதுக்கு பயந்து பட்டினியாவும் கெடக்க முடியல,,,,

“பரந்து விரிஞ்ச வெளியில ஏதாவது செடி செத்தைய தின்னுட்டு இருக்கலா ம்ன்னு பாத்தா அங்கன வந்து பறவைக எங்கள கொத்தி பெறக்கி தின்னுட்டு ப் போயிருது.அதுககிட்டயிருந்து தப்பிக்க நெலத்துல குழி தோண்டி உள்ள போயி இருக்கலாம்ன்னு பாத்தாலும் எங்களால முடியல ஒரு அளவுக்கு மேல போறதுக்கு.எங்களுக்கு சத்து இல்ல,

குழி தோண்டுறது பறிக்கிறது எல்லாம் ஒங்க வேலை,அது எங்களுக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் வராது.அந்த மாதிரி பாவத்த நாங்க செய்யவும் மாட்டோம்.ஆனா அத நீங்க சர்வ சாதாரணம செய்யிறீங்க,ஒங்களுக்கு அப்பிடியெல்லாம் செய் ய எப்பிடித்தான் மனசு வருதோ, தெரியல…..

நாங்க குழி பறிச்சாலும் சரி,கூடு கட்டுனாலும் சரி அது எங்க வாழ்க்கைத் தேவைகாகவும் எங்கள காத்துக்கிறதுக்காவும் பண்றோமே தவிர அடுத்தவுங்க வாழ்க்கைய சீரழக்க பண்ண மாட்டோம்.

இப்படியெல்லாம் அன்று பேசிச்சென்ற வண்டும் இறந்து கிடந்த நான்கில் ஒரு வண்டாக இருக்கலாம்.

மென்பனி வீசிய முன் காலைப்பொழுது,கொஞ்சம் ரம்யம் சுமந்ததாயும் அழகு பட்டுமாய்/

ரம்மியமும் அழகும் இவ்வளவு சில்லாகவா இருக்கும்,வீட்டில் அடைக்கலம் கேட்டு வருகிர சின்னச்சின்ன வண்டுகளை கொன்று போடுகிற அளவிற்கு,,,/

இவனுக்குத்தெரிந்து இப்படியெல்லாம் இருந்ததில்லைதான்,,/

Dec 21, 2017

வாழ்த்தி மகிழ்வோம்,,,/


சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்ற
கவிஞர் இன்குலாப் அவர்களும்.
எழுத்தாளர் யூமா வாசுகி அவர்களுக்கும்
மனம் நிறைந்த வாழ்த்துக்கள்!

Dec 17, 2017

ஈரங்களின் வடு சுமந்து,,,,


பெய்து முடித்திருந்த மழையின் ஈரம் இன்னும் காயாமல்,,/

மழை என்றால் மழை சரியான மழை,,ஆம் அதை சரியான மழை என்றுதான் சொல்லத் தோனுகிறது இப்போதைக்கு.ஆமாம் அன்றைக்கு பெய்தது அப்படித் தான் இருந்தது,

நள்ளிரவு பணிரெண்டு மணி இருக்கும்,யாருக்கும் யாரும் சொல்லாமல் கொ ள்ளாமல் ஆகி விட்ட பொழுது,

மாலைப்பொழுது முடிந்து இரவு தன்முகத்தை எட்டிக்காட்ட ஆரம்பித்திருக்கி ற நேரம்,அலுவலகம் முடிந்து அப்போது தான் வந்திருந்தான்.

காலையிலிருந்து மாலைவரை தன் உழைப்பை உறிஞ்சி சாப்பிட கொடுத்து விட்டு மீதமிருக்கிற சக்தியைஉடம்பினுள்ளாய் பாதுகாத்து வைத்துக் கொ ண்டுவீட்டிற்குவந்து விட்டிருந்த மாலை வேளை வீட்டில் துளி கூட காய்கறி இல்லை என்பதை வலியுறுத்தி சொல்லிக்கொண்டிருந்த மனைவி ”இல்ல பரவாயில்ல விடுங்க,இன்னைக்கி ஒரு நாளைக்கு இங்கன பக்கத்துல இருக் குறகடையிலவாங்கிக்கிருவோம்.நாளைக்கி ஆபீஸ் விட்டு வரும் போது வாங் கீட்டு வந்துருங்க என்றாள்.இல்ல நானு இன்னைக்கே வாங்கீட்டு வந்துருக்க னும்,ஏதோஒருஞாபகத்துல வந்துட்டேன்,காலையில ஆபீஸ் கெளம்புற போது கூட பையி குடுத்து விட்ட, கூடவே பணமும் குடுத்த,நாந்தான் மறந்து போனேன்.

”என்னவோ ஒரு ஞாபகம் ,போ,இன்னைக்கி ஒரு அம்மா ஆபீஸீக்கு நகை அடமானம் வச்சி பணம் வாங்கவும்,ஒரு நகைய திருப்பவும் புத்தகத்துல இருக்குற பணத்த எடுக்கவும் வந்தாங்க,அந்தம்மா வந்த நேரம் கொடுமையி லும் கொடுமை பாத்தின்னா அந்தம்மாவோட வீட்டுக் காரனும் கூட வந்துருந் தான்,

“அவன் சரியான குடிகாரன் போலயிருக்கு, அந்தம்மாட்ட கேட்டா நான் எங்க அவர கூட்டிக்கிட்டு வந்தேன்.அவர்தான் ஏங்கூட வந்துட்டாரு,நேத்து ராத்திரி குடிச்ச போதையேகாலையில வரைக்கும் தீரல,அது பத்தாதுன்னு காலையில யாரோ தெரிஞ்சவுங்க கல்யாண வீடுன்னு போயிட்டு தண்ணியோட வந்துட் டாரு, கழுத எதுக்கு காசு இல்லைன்னாலும் செய்யலைன்னாலும் இதுக்கு எங்கன இருந்துதான் வருதோ தெரியலையே,ஒரு மனுசன் இப்பிடியெல்லாம் இருக்க கண்டமா, சொல்லுங்க,

”ஏதோ விருந்துக்கும் மருந்துக்கும்ன்னா சரிங்கலாம். எந்நேரமும் அதே வேளையா இருந்தா,தெனம் நைட்டு எது எப்பிடிப் போனாலும் குடிச்சே ஆக ணும் அவருக்கு.

“சரி குடிச்சி முடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்து கம்முன்னு சாப்புட்டு படுப்போ ம்ன்னு படுக்க மாட்டாரு,ஊரு கடையெல்லாம் சுத்திஅங்கன யாருகிட்டயாவது நொரண்டு இழுத்துக்கிட்டு வந்து நிப்பாரு,

“தெரிஞ்சவுங்கன்னா நான் போயி சமாதானம் சொல்லீட்டு வருவேன். பெரும் பாலும் இவரு தெரிஞ்சவுங்ககிட்டதான் இதுவரைக்கும் வம்பு பேசிருக்காரு வம்பு வச்சிருக்காரு. சண்டை இழுத்துருக்காரு,மாறி இழுத்தார்ன்னா அடிப் பூடுவான்னு பயமோ என்னவோ தெரியல.நானும் இது பத்தி அவர்கிட்ட கேட்ட தில்ல,

”அவரா எப்பவாவது சொல்லுவாரு,வீட்ல புள்ளைங்க இல்லாத நேரமா பாத்து,

”ஏய் இவளே நான் தண்ணியடிச்சி கெட்டுப்பொறேன்னு மட்டும் பெரிசா கொற சொல்லுறியே,என்னக்காவது தண்ணீயடிக்கிறத காரணம் காண்பிச்சி வீட்ட கவனிக்காம விட்டுருக்கேனா சொல்லு,

“அப்பிடி இருந்தா சொல்லு இந்த யெடத்துலயே நாண்டுட்டு செத்துப் போயி ருறேன்னுவாரு,

நான் சொல்லுவேன் பதிலுக்கு,அட ஏன்யா ஊர் ஒலகத்துல குடிக்காத ஆணு உண்டுமா சொல்லு,என்னமோ நீயி ஒண்டிதான் அதிசிய மயிரா குடிக்கிற மாதிரியில்ல பேசிக்கிற,

இப்ப நீயி வீட்ல ஆளா இருக்குறதும் ஒண்ணுதான் ,நாண்டுட்டு செத்துப் போ றேன்னுசொன்னதும்ஒண்ணுதான்,ரெண்டுக்கும் பெரிசா வித்தியாசம் ஒண்ணு மில்லைன்னு சொன்னதுதான் தாமதம் எந்த்ரிச்சி அடிக்கப்போரது போல வருவாரு கோபத்டோட /

கோபன்னா கோபம் அப்பிடி ஒரு கோபம் வரும் அவருக்கு,எல்லாருக்கும் மூக்குக்கு மேல கோபம் வந்தா அவருக்கு மட்டும் அவருக்கு மட்டும் மூக்கு க்கு கீழதான் கோவம் வரும் பாத்துக்கங்க,

அவ்வளவு கோபத்டோட வர்றவரு நிச்சயம் இன்னைக்கி அடிக்கிற அடியில ஒடம்பு கிழிஞ்சி தொங்கப் போகுது நார் நாரான்னு நான் நெனைச்சிக்கிட்டு இருக்குற வேளையில அவ்வளவு வேகாலமா படத்த தூக்குன மானிக்கி வந்தவரு அப்பிடியே படத்த கீழ போட்டுட்டு சடார்ன்னு பக்கத்துல உக்காந்து ருவாரு,

என்னதான் இருந்தாலும் அவரு நான் விரும்பி கட்டிக்கிட்ட ஆளு,லாபமோ நஷ்டமோ அனுபவிச்சித்தான ஆகணும் நானு.

”பக்கத்துலவந்துஉக்காருரவரு அப்பிடியே கல்யாணநாளன்னைக்கி என்னைய கோயில்ல பாத்த மாதிரியே பாப்பாரு,

அப்புறம் என்ன ரெண்டு பேரும் பழைய நெனைவுகள மூழ்கிக்கிட்டு இருக்கும் போதுதுத்துல புள்ளைங்க வந்துருங்க,

அப்புறம் எங்கிட்டு சின்ன வயசு நெனைப்பு,,,,அதுக்கு அழுத்தமா ஒரு முற்றுப் புள்ளி வைச்சிட்டும் அத அழிச்சிட்டும் மனசடக்கிக்கிட்டு இருந்துருவோம் ரெண்டு பேரும்/

அப்பிடியே ஏங்கிட்ட பேசிக்கிட்டு எந்திரிச்சி போறவருதான்,போயி வம்ப கையில கோர்த்துக்கிட்டு வந்து நிப்பாரு,,/

இவரு பண்ணுன வம்பு பஞ்சாயத்து ரூபமெடுத்து ஏங்கிட்டதான் வந்து நிக்கும் கடைசியில,

பஞ்சாயத்து என்ன பெரிய பஞ்சாயத்து, அந்த மானிக்கி கிழிக்கப் போறேன், நான் அந்தளவு பஞ்சாயத்து பேசுற அளவுக்கு பெரிய ஆளும் இல்ல,கைகட்டி நின்னு கேக்குற அளவுக்கு ஏங்கிட்ட பேச வர்ற ஆளுங்க சின்ன ஆளுங்களும் இல்ல,

என்னத்தையோ பழகுன பழக்கம்,கை குடுக்குது ஆளுங்கள சாமியா நெனை ச்சி பழகுனது, உசுரா நெனைச்சி நெருங்குனது பூரா இப்ப கைகுடுக்குது பாத்து க்கங்க,

அந்த பழக்கமும் நெருக்கமும் ஏங் பேச்ச அவுங்க ஏத்துக்குற அளவுக்கு கொ ண்டு வந்து நிறுத்தியிருயிருக்குன்னா நல்லதுதானே,,,

என்னத்தையோ அந்த நேரத்துல மனசுக்குள்ள ரெண்டு வஞ்சிக்கிட்டுனாலும் போயிருறாங்கல்ல,அரைமனசோடயும்ஓங்மொகத்துக்காகத்தான்விடுறேங்குறவார்த்தையோடயும்/

”சரி இத்தன வம்பு வீடு தேடி வருதே போயி வீட்டுக்குள்ள போயி சாப்புட்டுப் படுப்போம்ன்னு படுக்க மாட்டாரு, நானு அங்கிட்டு போன ஒடனே இங்கிட்டு எங்கனயாவது கடைக்கி போறேன்னு போயிருவாரு,

போனவாரம் இப்பிடித்தான் இது போல வீட்டுக்கு ஒரு வம்பு வந்துருச்சி, தெரி ஞ்சவுங்கதா,சொந்தக்காரங்க மாதிரின்னு வச்சிக்கங்களேன்,பேசி முடிச்சிட்டுப் போகும் போது ஏங் காதுக்கிட்ட வந்து ரகசியமா சொல்றா,அந்த வீட்டுக்காரம் மா,

“ஓங் வீட்டுக்காரராவது பரவாயில்ல,ஏங் வீட்டுக்காரரு கதைய வெளியில சொல்லீற முடியாதுன்னுட்டுப் போனா,என்னான்னு விசாரிச்சா அவரு கதை இத விட கண்றாவியா இருக்கு, ஏங் வீட்டுக்காரராவது தண்ணியப்போட்டுட்டு வாயி பேச்சா பேசீட்டு வந்துருவாரு,ஆனா அவரு அப்பிடியில்லயாம். தண் ணிய போட்டுட்டாருன்னா ஒரே ரகளதானாம், ரணகளம்தானாம், கையில கம்ப எடுத்துக்கிட்டு தெருவுல நின்னுக்கிட்டு ஒரே கரைச்சல்தானாம், யாரு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டாராம்,அவருக்கு தெனசரி வேலைகுடுக்குற கட்டட காண்ட்ராக்டரு ஒரு ஆளுக்கு பேச்சுக்குதான் கட்டுப்படுவாராம்.

”அவரு சொன்னாத்தான் கேப்பாராம்.அவரும் என்னடா இது இவனோட பெரிய ரோதனையாப் போச்சு நித்தமுன்னு அழுத்துக்கிட்டு வந்து சத்தம் போட்டுட்டு போவாராம்.

“காண்ட்ராக்டரு சத்தம் போட்ட மறு நிமிஷம் போயிருவாராம்,அந்த வகை யில பாத்தா எங்க வீட்டுக்காரருக்கு அவரு கொஞ்சம் பரவாயில்லைன்னு தோணுது, எங்க வீட்டுக்காரரு தண்ணி உள்ள போயிருச்சின்னா யாரு சொன் னாலுமில்ல கேக்க மாட்டாரு.

“போன வாரம் இப்பிடித்தான் தண்ணியப் போட்டுட்டு கடைக்கி சாப்புட போயி ருக்காரு. கடை வாசல்ல பார்சல் வாங்க வந்த பையன் செல்போனு பேசிக்கி ட்டு நின்னுக்கிட்டு இருந்துருக்கான்,

“இவரு கடைக்கி சாப்புடப் போன மகராசன் சாப்புட்டுட்டுவரவேண்டியதுதான பேசாம,பொத்திக்கிட்டு/செல்போனு பேசுன பையனையே உத்து உத்து பாத்துக் கிட்டே இருந்துருக்காரு ரொம்ப நேரமா,

அவனும் பேச்சநிப்பாட்டுருறதுமாதிரி தெரியல போல இருக்கு,இவருக்குன்னா என்னடா இது நம்ம வந்து நின்னுகிட்டு இருக்குறோம்,இவன் நம்ம முன்னா டியேஇந்தப்பேச்சுபேசுறானேன்னு கடுப்பாயிருச்சி போலயிருக்கு,

அவன் என்ன செய்வான், இவருஎன்னபெரியகவர்னரா, இவரு போயி நின்ன எல்லாரும் இவருக்காகதான் வேலையப்போட்டுட்டு ஒழுக்கம் காட்டி நிக்கிற துக்கு. அந்தப் பையன் பேசுன பேச்சு இவருக்கு ஒரு மாதிரியாஇருந்துருக்கு போலயிருக்கு/

இவரும்கொஞ்சம்பொறுமையாத்தான்இருந்துருக்காரு,ஏதோபொம்பளப் புள்ள கூட பேசீருப்பான் போல,லவ்வு மேட்டரோ என்னவோ தெரியல,,,, மொறச்சி பாத்துக்கிட்டே இருந்தவரு போயி முதுகுல ஓங்கி சத்துன்னு அடிச்சிட்டாரு, தண்ணி வேகம், வெறும் வயிறு,,தலை நிறைஞ்ச போதை வேற, அடிச்சிபுட் டாரு,அவனும் வயசுப் பைய,அவனாட்டம் சிரிச்சி பேசிக்கிட்டு இருந்தவன எதிர் பாக்காத நேரத்துல அடிச்ச ஒடனே அவன் பேதலிச்சிப் போயிட்டான் பேதலிச்சி/

விழுந்த அடி கொஞ்சம் வேகமா விழுந்துருச்சி போலயிருக்கு,அடி விழுந்த வேகத்துல அவன் பேசிக்கிட்டு இருந்த சொல்போனு கீழ விழுந்து தெறிச்சிப் போச்சி/ இவனும், தள்ளமாடி கீழ விழப்போனவன் அந்நேரம் பாத்து கடைக்கி வந்தவரு மேல போயி சாய்ஞ்சதால தப்பிச்சிருக்கான்.இல்லைன்னா அன்னை க்கி கீழ விழுந்து அடிபட்டிருப்பான்னுதான் சொன்னாங்க, அடி விழுந்த வேகத் தோட அவன் போயி அவங்க வீட்டுல இருந்து அப்பா அண்ணன கூட்டிக்கிட்டு வந்துட்டான்.,வந்தவுங்களோட அக்கம்பக்காதர்க ரெண்டு பேரும், பையன் கூடப் படிக்கிற காலேஜ் பசங்களுமா சேந்து வந்துருக்காங்க, வந்த வுங்கள பாத்தாவது இவரு ஓரமா ஒதுங்கி வந்துருக்கலாம் ஒண்ணும் தெரி யாத மாதிரி,அங்கயே நின்னு சலம்பிக்கிட்டு இருந்துருக்காரு, பையனோட போன வுங்கபோனவேகத்துலஅவரு சலம்பிக்கிட்டு அலைஞ்சதப் பாத்ததும் இன்னும் கோபம் அதிகமாகி அடி அடின்னு அடிச்சிருக்காங்க,

அடின்னா அடி ஒங்க வீட்டு அடி,எங்க வீட்டி அடி இல்ல, சரியா அடி,,,,,,இவரு செஞ்சதுக்கு அவுங்க செஞ்சது சரிதான்னு சொன்னாலும் கூட அந்த அடி ஜாஸ்திதான்,

“பாவம் என்ன செய்வாரு மனுசன்,அடி தாங்க மாட்டாம கீழ விழுந்துருக்காரு, விஷயம் கேள்விப்பட்டு நாங்க போயி தூக்கிட்டு வந்தோம், அன்னை யில யிருந்து இன்னைக்கி வரைக்கும் கிட்டத்தட்ட ஆறு மாசமா மாறி மாறி ஆஸ் பத்திரிக்கும் வீட்டுக்குமா ஓடிக்கிட்டுதான் இருக்காரு,ஒண்ணு தண்ணியடிச்சி விழுந்துட்டா போயி சேந்துரணும்.இல்ல தெடகாத்திரமா இருக்கணும்.இப்பிடி ஆஸ்பத்திரிக்கும் வீட்டுக்கும் அலைஞ்சிக்கிட்டு இருந்தா கூட கெடந்து சீப்படுறது யாரு,,,,,?

வீட்டப் பாத்து பிள்ளைகளப் பாத்து பேரன் பேத்திகள பாத்து இவருக்கு ஆஸ் பத்திரியில போயி சவரட்னை பண்ணி முடிக்கிறதுங்குள்ள ஏங் தாவு தீந்து போகுது நித்தம்.

”சின்னவ மாப்புள மலேசியாவுல இருக்காரு,இப்பத்தான் போயி ஒரு வருசத் துக்கு பக்கத்துல ஆகப்போகுது,கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்தான் ஏங் மாப்பிளை க்கு பாரின் போற யோகம் கெடைச்சிச்சி/

”அந்த வகையில அவுங்களுக்கு ரொம்ப பெருமை,ஏங் பொண்ண கட்டிக்கிட்ட ராசிதான் மாப்புள பாரின் போறயோகம்கெடைச்சிருச்சின்னு,இப்பக்கூடஅவரு அங்கதான் இருக்காரு,மகளும் பேரனும்தான் ஏங்கூடத்தான் இருக்காங்க,ஏங் பொண்ணு மாசமா இருக்கும் போது போனாரு, இப்ப புள்ள பொறந்துருச்சி, ஆம்பளப்புள்ள, ரெண்டு பேரும் ஏங்கூடதான் இருக்காங்க,நல்லா இருக்காங்க, அவள கட்டிக்குடுக்குறதுக்கு முன்னாடி எப்பிடி பாத்துகிடேனோ அது போலத் தான் இப்பவும் பாத்துக்கிடுறேன், இப்பக்கூட அவளுக்காகத்தான் நான் ஏங் நகைய வச்சி அவ நகைய திருப்பீட்டு போகலாம்ன்னு வந்தேன்,

“அந்த நகை என்னவோ அவளுக்கு ராசியாம், மூன்றரைப் பவுன் செயின்,அவ கல்யாணத்தப்ப போட்டது.மத்த நகைகளோட நகையா,/

இத்தனைக்கும் அது பழைய நகைதான். நான் போட்டுருந்ததுதான். அதுல என்ன அவளுக்கு பிடிச்சிருக்குதுன்னு தெரியல,ஒரு வேளை நான் வச்சிருந்த துன்னு செண்டிமெண்டா நெனைக்கிறாளோ என்னவோ தெரியல,எதையுமே வெளிய பேசிக்கிற மாட்டா,சொல்லிக்கிறவும் மாட்டா,எங்க அம்மா மாதிரி அவ, கமுக்கமான ஆளு.அமைதியா இருப்பா,ஆனா பிரச்சனையின்னு வந்து ட்டா அவ்வளவுதான் ஆள உண்டு இல்லைன்னு பண்ணீருவா/

அப்பிடி ஆளு அவ உடுத்துறதும் நகி போட்டுக்கிறதும் பாத்தா அவ்வளவு நறுவிசா இருப்பா,,,,,,

நூத்தம்பது ரூவா பூணம் சேலையின்னாலும் தேய்ச்சிதான் கட்டுவா,ஏதாவது ஒரு நல்லது கெட்டதுக்கு, வெளியூரு, கடை கண்ணி கோயில்,கொளம்ன்னு எங்கன போனாலும் அவளுக்கு அந்த செயின் வேணும்,அதுஇல்லைன்னா அவளுக்கு மொளுக்கட்டையா வெறும் கழுத்தோட போன மாதிரி ஒரு உணர்வு இருக்குதாம்,

“கழுத்து நிறைய எத்தன கெடந்தாலும் சரி அதுதான் வேணும்ங்குறா,என்ன செய்ய சொல்லுங்க,,,அதுதான் திருப்பலாம்ன்னு,,,,,,/

நாளைக்கி ஒரு விசேஷ வீடு. சுத்தி இருக்குற பத்து வீட்டுக்காரங்களுக்கு மத்தியில நாம ஏன் நம்ம கௌரவத்த விட்டுக் குடுத்து வெறும் கழுத்தோட போன மாதிரி ஒண்ணு ரெண்டு மட்டும் போட்டு அனுப்பனும்,கழுத்து நெறை ய போட்டுட்டு போகட்டுமே, என்ன இப்ப கொறஞ்சி போச்சி.அப்பறம் அதுக நாலு நாலு பேசும்,நம்மளால சும்மா இருக்க முடியாது இதையெல்லாம் கேட்டுக் கிட்டு/ கோபம் வரும்,ஏதாவது வேகாளாமா பேசிருவேன். இதெல்லாம் எதுக்கு வீணான்னுதான் நகைய திருப்பிருவோம்ன்னு திருப்பீட்டுப் போக வந்தேன் என்றவள் புத்தகத்திலிருந்து பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு போன விஷயத்தை யும் அவளது கணவனை கை தாங்கலாக கூட்டிக்கொண்டு போன தையும் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் மனம் தாங்கிக் கொண்டிருந்த போது நீ சொன்ன விஷயம் மறந்து போனது இயல்பே, என்றான் மனைவி யிடம்/

சரி டீப்போடு குடிச்சிட்டுப்போயி இந்தா வாங்கீட்டுவந்துர்றேன், ரூபாயக் குடு,நீயி காலையிலகுடுத்த பணம் வண்டிக்கு பெட்ரோல் போட சரியாயிப் போச்சி, இனி ஏங்கிட்ட இருக்குறது ஒரு ஐம்பது ரூவாயிக்கு கொறவாத்தான் இருக்கும்.அத வச்சி எப்பிடி காய்கறி வாங்க சொல்லு,,,,என மனைவிடம் பணம் வாங்கிக் கொண்டு கிளம்பினான்,

இவன் போன நேரம் கடையில் ஓனர் இல்லை,கேட்டதில் வீட்டுக்கு போயி ருக்கிறார் என்றார் கடையில் இருந்த பெரியவர்.பொதுவாக அவர் இருந்தால் இவன் கடைக்குப் போவதில்லை,

இப்பொழுது கூட அவர் இல்லை என்கிற நினைப்பில்தான் போனான். அவரி டம் இவனுக்கு ஏதும் கோபமோ இல்லைகாழ்ப்புணர்வோ இல்லை. அவரிடம் காய்கறி வாங்குற பையில் ஏறகனவே தேங்காய் வெங்காயம் எதுவும் இருந் தால் இதெல்லாம்தான் எங்ககிட்ட இருக்குல்ல,ஏன் வேற கடையில போயி வாங்குறீங்க ,ஒண்ணு வாங்குனா எங்க கடையிலயே எல்லாம் வாங்குங்க, இல்லையின்னா வெங்காயம் தேங்காய் வாங்குற கடையிலயேமத்த காய் கறிகள வாங்கிக்கங்க என்பார்,

அது மட்டும் இல்லை,அப்படியாய் போகிற நாட்களில் காய்கறிகளின் விலை யை எக்குத்தப்பாக சொல்லுவார்.

தவிர பேச்சில் பழக்கத்தில் ஒரு ஒழுங்கு இருக்காது,ஏதோ அவர் இருக்கிற கடையில் காய்கறி வாங்க நாம் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்கிறது போல பேசுவார்.

போன தடவை கடையின் ஓனர் இல்லாத போது வாங்கிய காய்கறிகளின் வி லை அதிகம் போல் பட மறுநாள் காய்கறிகளின் விலை குறித்திருந்த பேப் பரை கடை ஓனரிடம் காட்டி கேட்ட போது எல்லாம் பார்த்து விட்டு விலை அதிக மாக போட்டிருந்த காய்கறிகளுக்கு உரிய விலையை மட்டும் குறித்துக் கொண்டு அதிகமான மிச்சத் தொகையை கொடுத்து விட்டார்,

இது ஒரு மாதிரி பெரிய கொடுமை சார், ஒங்ககிட்ட அதிகமா வெலை சொல் லி வித்த காய்கறிகளுக்கான காச கல்லாவுல போட மாட்டாரு,

காய்கறிகளுக்கு நான் என்ன வெலை நிர்ணயிச்சிருக்கேனோ ,அந்த வெலைய மட்டும்கல்லாவுல போட்டுட்டு மிச்சத்தை ஆந்த மனுசன் பாக்கெட்டுல போட் டுக்குருவாரு இதுவரைக்கும் ஒங்களப் போல பத்து பேருக்கு மேல சொல்லீ ட்டாங்க சார் இந்தமாதிரின்னு,,,/

என்ன இருந்தாலும் அவுங்க சம்பளக்காரங்கதான சார்.அதுக்கு தகுந்தாப்புல தான் அவுங்க வேலை இருக்கும்,

“நம்ம இருக்குறதப் போல இருக்காதுன்னு தெரியுதுதான் சார் ,ஆனாலும் என்ன செய்ய சொல்லுங்க,கரெக்டா நீங்க ஆபீஸ் விட்டு வர்ற நேரம் பாத்து பள்ளிக்கூடம் விட்டு வர்ற ஏங் புள்ளைங்கள வீட்ல விடுறதுக்காக நான் வீட்டுக்குப் போக வேண்டியிருக்கு.

பொம்பளைப் புள்ளைங்க, தனியா அதுகள வீட்டுக்கு அனுப்பவும் பயந்து கெட க்கு,ஒண்ணுமாயிறப்போறதில்லபெரிசா,அதுகபாட்டுக்குசைக்கிள்ல போயிட்டு சைக்கிள்ல வரப்போறதுகதான்.

ஏரியாவுல நாலு விருதாப் பையலுக சுத்திக்கிட்டு போறவர்ற பொம்பளப் புள்ளைங்கள கேலி பண்ணவும் வம்பு பேசவுமா இருக்காங்கெ,அதுக்குதான் கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டியதிருக்கு,

வீட்ட மாத்தலாம்ன்னா இப்ப இருக்குற ஏரியாவுல நல்ல பழகியாச்சு,தாயா புள்ளையா அவுங்க வீட்டு விசேஷங்களுக்கு நாங்க போகவும் எங்க வீட்டு விசேசங்களுக்கு அவுங்க வரவுமா இருக்குற அளவுக்கு ஆகிப்போச்சி,

இனி இத விட்டு எங்கிட்டுப்போறது கூட்டபிரிச்சிட்டுப்போற மாதிரி, அது எலி க்குப் பயந்து வீட்டக்கொழுத்துனது போலவும் ஆகிப்போகும்.

கழுதப்பயலுக,எத்தன காலத்துக்கு இப்பிடியே இருந்துருவாங்க,இல்ல இருந்து ற முடியும், என்னைக்காவது ஒரு நா அந்த சாக்கடைய விட்டு வெளியில வந்துதான ஆகணும்,அப்பத்தெரியும் அவனுக்கு அருமை,

அவனும் தாய் புள்ளைகளோட பொறந்தவந்தான சார், அவனுக்கும் அம்மா, அக்கா தங்கச்சின்னு இருக்கத்தான செய்வாங்க,,,?

வருவாங்கெ சார் திருந்தி ஒரு நா முழு மனுசனா, அப்பம் தெரியும் இந்த வாழ்க்கையோட அருமை,

நம்மளெல்லாம் நம்ம காலத்துல எத்தனை பாத்துருக்க மாட்டோம் சார்.

நம்ம புள்ளைகங்க மேல நமக்கு நம்பிக்கை இருக்கு,அது ஒழுக்கமா போயி ஒழுக்காமத்தான் வரும்ன்னு/

நம்ம புள்ளைங்களப்பத்தி நமக்கு தெரியாதா என்ன,இருந்தாலும் காலம் கெட க்குற கெடையில எதையும் நம்ப முடியாமத்தான இருக்கு அதுக்குதான் நானே கொண்டு போயி விட்டுட்டு வர்றேன்,என்றார் கடைக்காரர்,

அவர் பேச்சை கேட்டு விட்டு காய்கறிகளை வாங்கிக்கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்த பொழுது மணி இரவு எட்டாகிப் போயிருந்தது,

வாங்கி வந்த காய்கறிகளை கொடுத்து விட்டு கைகால் கழுவி விட்டு சாப்பி ட்டு படுத்த வேளை எப்பொழுதும்போல் இல்லாமல் சீக்கிரம் தூங்கி விட வேண்டும் என்கிற முடிவில் ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் சாப்பிட்டு விட்டான்,

பின் கொஞ்சம் டீவி,கொஞ்சம் பேச்சு ,கொஞ்சம் படிப்பு என கலந்து கட்டிய வையாய் செய்து முடித்து விட்டு படுக்கலாம் எனப் போகும் போது கனத்துக் கொண்டிருந்த இமைகள் கண்களைப் போர்த்திக் கொள்ள மறுப்பவையாய் இவனுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தது, 

ஒன்று தூக்கம் கொள்வதானால் தூங்கிப்போ,இல்லையானால் வா விழிப்பி ன் கை பிடித்துக் கொண்டு நகர்வோம்,களி கொள்வோம் வாழ்க்கையில் வா என்னுடன் என தூக்கமும் விழிப்புமாய் மாறி மாறி இவனை இம்சித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில்தான் வீட்டிற்கு வெளியெரெ சடசடவென சப்தம் கேட்கிறது,

வெளி லைட்டை போட்டு விட்டுகதவை திறந்து கொண்டு எட்டிப் பார்க்கிறான்,

அங்கே வானத்திற்கும் பூமிக்கும் நட்டு வைத்த வெள்ளிக் கம்பிகளைப் போல சரம் சரமாய் மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.

இந்த நள்ளிரவில் மழை பார்க்கிற பாக்கியம் எத்தனை பேருக்கு வாய்த்திரு க்கிறது எனத் தெரியவில்லை, இவனுக்கு வாய்த்திருந்தது.இப்படி ஒரு மழை இந்நேரத்தில் பெய்யும் என இவன் எதிர் பார்த்திருக்கவில்லை.

பெய்யட்டும் மழை ,நனையட்டும் மண்ணும் மனதும் என இவன் மழை பார் த்துக் கொண்டிருந்தான் கை கட்டி நின்றவனாய்/

பெய்து முடித்த மழையின் ஈரம் இன்னும் காயாமலும் அப்படியே பச்சையா யும் தன் நிறம் காட்டியுமாய்,/