Sep 10, 2017

வாராந்திரி,,,,,,,,,,,,,,

சென்ற இடம் டீக்கடையாகவும் வாங்கிய பத்திரிக்கை ஒரு வாரந்திரியாகவும் இருந்தது.

அது எப்படி அது டீக்கடையில் போய் வாரந்திரியை எப்படி வாங்க முடியும்,,,? என்பதல்ல,டீக்கடை குடிகொண்டிருக்கிற இடத்தின் அருகாமையாய் இருக்கிற ரஹீம் பாய் கடையில்தான் வாராந்திரியை வாங்குவான்,

என்ன பாய் நல்லாயிருக்கீங்களா என்பதுதான் இவன் அவரைப் பார்த்ததுமாய் கேட்கிற முதல் கேள்வியாய் இருக்கும்.

அவரும் என்ன சார் ,நல்லாயிருக்கேன் சார்,நீங்கள்ளாம் இருக்கும் போது எனக்கு என்ன சார் எனச் சிரிப்பார்.

சிரிப்பின் முடிவாய் கேட்பார்,என்ன சார் இப்பத்தான ஒரு மணிநேரத்துக்கு முன்னாடி பஜாருக்குப்போது நல்லாயிருக்கீங்களான்னு கேட்டீங்க,இப்ப திரு ம்பி வந்து கேக்குறீங்களே,என்பார்,

இருக்கட்டும் பாய் என்ன இப்ப கேட்டதாலா,நான் கேக்குறதுல எதுவும் ஒங்களுக்கு மன சங்கடம் இருந்துச்சின்னா கேக்கல பாய் என்பான்,

அய்யய்யோ அப்பிடியெல்லாம் இல்ல சார்,நீங்க நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் அப்பிடி கேட்டாலும் நான் வருத்தப்பட போறதுல்ல சார்,இன்னும் சொல்லப் போனா நீங்க கேட்டதுல எனகு சந்தோஷம்தானே தவுர வருத்தமெல்லாம் ஒண்ணும் கெடையாது என மறுமுறையுமாய் சிரிப்பார்.

அவரது வெள்லைச்சிரிப்பிற்கும் அவரது உடல் கனத்திற்குமாய் சம்பந்ஹ்டம் இருக்காதது போல் தோணும் சமயத்தில்/

கடை இருக்கிற வெள்ளியங்கிரி ரோட்டில் இருந்து அவரது வீடு இரண்டு கிலோ மீட்டர்களாவது இருக்கும்.

சின்னதான அட்ல்ஸ் சைக்கிள்தான் அவரது வாகனம்,பெருத்த உடலை தூக்கி சைக்கிள் மீது வைத்துக்கொண்டு அவர் சைக்கிள் மிதித்து வருகிற அழகே தனிதான்,அசைந்து வருகிற தேர் தோற்றுப்போகும்.

கடையின் தெற்குப்புறமாக சைக்கிளை நிறுத்தி விட்டு கடையை திறப்பவர் மதியம் சாப்பிடப்போகும் போதுதான் பின் சைக்கிளை எடுப்பார் கடையை பூட்டிவிட்டு.

சாப்புட்டதும் ஒரு மணி நேரமாவது தூக்கம் இருக்கணூம் சார் நமக்கு, இல் லைன்னாஅந்தநாளே அன்னைக்கி வெளங்காதது போலஆயிரும் பாத்துக்கங்க என்பார்.

அப்படி தூங்கி எந்திரிச்சி வந்துட்டோம்ன்னு வச்சிக்கங்க,ஒடம்பு சொடக்கு எடுத்து விட்ட மாதிரி ஆயிரும்.அதுனால்த்தான் பிடிக்குதோ பிடிக்கலையோ அப்பிடி படுத்து எந்திரிச்சி வர்றது,

இல்லைன்னா சார்,இந்த வலது கால் பாருங்க ரொம்ப வலி எடுத்து தொந்தரவு குடுக்க ஆரம்பிச்சிரும்.எனச்சொல்கிற அவர் கடைகுள்ளாயும் சரி கடை யை விட்டு வெளியில் வரும் போதும் கடைக்குள் போகிற போதுமாய் வலது காலை சாய்த்து சாய்த்துதான் நடப்பார்.

என்ன பாய் இந்த வயசுலயே இப்படியா எனக்கேட்டால் ஒடம்பு பெருத்துப் போச்சில்ல சார் என்பார்,எனக்கென்ன ஒங்க வயசுதான் இருக்கும்ன்னு நெ னைக்கிறேன்,என்ன சின்ன வயசுல கல்யாணம் ஆகிட்டதுனால பேரன் பேத்தி எடுத்துட்டேன்,அதுவும் ஏங் மகளத்தான் கல்யாணம் முடிச்சி குடுத்துருக்கேன், இன்னும் ,மகன் ஒருத்தன் இருக்கான்,அவனுக்கு முடிக்கணும்.என்பவர்,ஏங் சார் தப்பா நெனைச்சிம்க்கிறாதீங்க ஒங்க வயசு என்ன சார் என்பார்,

சொன்னதும்அய்யோ சார் அதேதான் என்னோட வயசும் என சின்னப் பிள்ளை போல் துள்ளிக்குதிப்பார்,

நீங்க பச்ச்சதெல்லாம் இந்த ஊர்லயா,இல்ல வெளியூர்லயா சார் என்பவரிடம் பாய் நான் அச்சடிக்கப்பட்ட இந்த ஊர்க்காரன் பாய்,தூத்துக்குடி ரோட்டுல இருக்குற ஹைஸ்கூல்லதான் படிச்சேன்.என்றதும்

சார் அப்பிடியா நானும் அந்தஸ்கூல்லதான் சார் படிச்சேன்,எந்த வருசம் சார், என்பவரை இடைமறித்து வருசமெல்லாம் ஞாபகம் இல்ல பாய் ,வாழ்க்கை யோட அழுத்ததுலயும் ஓட்டத்துலயும் அதெல்லாம் மறந்து போச்சி பாய், மறைமலை சார் ஹெட் மாஸ்டர்,அண்ணாமலை சார் அசிஸ்டெண்ட் ஹெட் மாஸ்டர், செல்வின் சார் கணக்கு சார்,பாலகுரு சார் என் சி சி மாஸ்டர், ஆறுமுகம் நம்பி சார் பி டி மாஸ்டர்,நம்ம ரெஜினா டீச்சர் தமிழும், நாகே ந்திரன் சார் ஹிஸ்ட்ரி,,,,,,அப்புறமாய் பெத்துன்னன் சாரும் மண்டை வாத்தி யாரும் இருந்த நேரத்துல படிச்சேன் பாய்,

இதுல என் சி சி மாஸ்டர் கத்துக் குடுத்த லெப்ட்,ரைட்டும்,,,கணக்கு வாத்தி யார்பெரம்பால இழுத்த இழுப்பும் ,,,,ஹிஸ்ட்ரிசாரை பள்ளிக்கூடத்துல இருந்து சஸ்பெண்ட் பண்ணுனப்ப பள்ளிக் கூடத்துல படிக்கிற செவன்த்துல இருந்து டென்த் பையங்க வரைக்கும் ரோட்டுல யெறங்கி ஊர்வலம் போனது எல்லாம் ஞாபகம் இருக்கு பாய் என்றதும் அந்த ஊர்வலத்துல நானும் ஒரு பையன் சார் அப்பம் என்பார்.

அப்பம் ரோட்டுல யெறங்கி போராட்டம் பண்ணுன கொணம் இன்னைக்கி வரைக்கும் அப்பிடியே இருக்கறதாத்தான் சார் நெனைச்சிக்கிட்டு வர்ரேன் சார்,அதகட்டி காபாத்தீட்டும் வர்றேன் சார் என்பார்.

போனவாரம் நீங்க வந்துட்டுப்போன கொஞ்ச நேரத்து தண்ணியப்போட்டுட்டு வந்த ஒருத்தன் வாழைப்பழம் வாங்கிதின்னுட்டு காசு குக்க முடியாது, தெரி ஞ்சத பாத்துக்கன்னு சொல்லீட்டு போயிட்டான்,

அவன் ஒரு விருதான்னு எனக்குத்தெரியாது நான் கடைய விட்டு யெறங்கிப் போயிசட்டையப் புடிச்சிட்டேன்,வாழப்பழத்தத்தின்னுட்டு அப்பிடியே போயி ருந்தாலும் கூட ஒண்ணும் தெரியாது.சரி போறான் தொழஞ்சின்னு விட்டுருக் கலாம். அவன் பேசுன பேச்சு இருக்கே அந்தப்பேச்சு பேசீட்டான், அதான் எனக்கு கோபமா போச்சி,அவனும் எட்டி சட்டையப்புடிக்க நான் ரெண்டு அடிஅடிச்சிட் டேன்,அடிச்சிட்டுகடையிலவந்துஉக்காருறேன்,என்னவேகத்துலபோயிவந்தான்னுதெரியலஅவுங்க தெருவுலபோயிஆட்களகூட்டிக்கிட்டு வந்துட்டான்.

வந்தவன் சும்மா இல்லாம நான் இன்னாரு ஏங் ஆளுகிட்டயேவா வந்து நொரண்டு இழுக்குறன்னு சொல்லி பெரிசா பேச ஆரம்பிச்சிட்டான்,

நான் எதுக்கும் அசையல,ஒக்காந்த யெடத்த விட்டு கூட அசையல.என்ன சத்தம் குடுத்தவனுக்கு மறுப்பு சொல்லி பேசும்போது எழுந்திச்சி நிக்க வேண் டியதா போச்சி/கொஞ்சம் சத்தம் போட்டு பேச வேண்டியதா போச்சி சார்,

ஏய் இந்தா பாரு ஒன்னைய எனக்கு தெரியும்,ஆனா என்னையப்பத்தி ஒனக்கு த்தெரியாது,ஒங்க தெருவுலயே ஒனக்கு பக்கத்துலயே எனக்கு ஆள் இருக்கு பாத்துக்க,,,,,ஒனக்கு ஆள்களோட வந்து அரட்டுற தெம்பு இருந்துச்சின்னா அந்த மெரட்டலுக்கு பயபடாமா அத எதுத்து நிக்குற தெம்பு எனக்கு இருக்கு . வேணு முன்னா இன்னைக்கி ஓங் வீட்டு வாசலுக்கு வரட்டுமா பாத்துக்கிருவமா என்றதும் என்ன பாய் நீங்க யாருன்னு தெரியாம வந்துட்டேன். வேணுமின்னா ஒடச்ச ஒங்க கடை ஓட்ட மாத்திக்குடுத்துருரேன் பாய்ன்னு சொல்லீட்டு கால்ல விழுகாத கொறையா மன்னிப்பு கேட்டுப்போனான்.

அன்னையில இருந்து அந்த விருதாபைய இந்தக்கடைப்பக்கமே வர்றதில்ல, இன்னைக்கி மதியம் கடை பூட்டபோன சாப்பாட்டு வேளையில வந்துட்டு கடைஓரமாமொகத்ததொங்கப்போட்டுட்டுநின்னான்,நாந்தான் தொலஞ்சி போறா ன்னு ரெண்டு வாழை பழத்த பிச்சிகையில குடுத்து விட்டேன்.என்ன செய்ய பின்ன நமக்கு மனசு கேக்கல சார் என்கிற பேச்சின் முடிவோடு கையில் புத்தகத்தை எடுத்துக்கொடுத்தார்.

இன்று நேற்றல்ல கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கும் மேலாக வாங்கி வருகிறான்,

பத்திரிக்கை சின்ன சைஸாக இருக்கும் பொழுதிலிருந்து இன்று வரை ஒரு வாரம் கூட தவறாமல் வாங்கி வந்து கொண்டிருக்கிறான்.

அதிலிருக்கிற கதைகளும் துணுக்குகளும் ஜோக்குகளும் பிரபலம் என பல பேர் சொல்லி கேள்விப்பட்டும் உணர்ந்தும் இருக்கிறான்,ஆனால் இவனுக்குப் பிடித்ததெல்லாம் வருடத்திற்கு ஒருமுறை அல்லது ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை புதிதாய் ஏதாவது ஒரு தொடர் புத்தம் புது முயற்சியாய் செய்து கொண் டிருப்பார்கள்,

வடக்கு மாவட்ட பக்கமிருந்து அறிமுக எழுத்தாளரின் எழுத்து என ரத்தமும் சதையுமாய் அப்பொழுதுதான் ஜனித்த புத்தம் புதுகுழந்தையாய் ஒரு தொட ரை இறக்கி வைத்தார்கள்,அது வயலும் காடும் தோட்டமும் அது சார்ந்த ஊழைப்பாளிமக்களையும் அவர்களது குடும்பப்பாடுகளையும் பேசிச்சென்றது கொஞ்சம் ஒட்டுதலாக.

அது போல் தென் புற மண்ணிலிருந்து ஒரு எழுத்தாளர் எழுதிய சிறு கதை மற்றும் தொடர்கதை மனம் கவர்ந்ததாகவும் மிகவும் பிடித்துப்போனதாகவும் இருந்தது.

இது போலாய் அதில் வரும் கெள்வி பதில் பகுதியும் விஞ்ஞானம் சுமந்த இருப்பும் இன்னும் இன்னுமுமான பல பக்கங்கள் அவனைகவர அது கவர்ந் தது போல் வேறெதுவும் இவனை கவராமல் போக படிக்கிற பழக்கம் தொட ரட்டும்,என்கிற பிடிவாதத்துடன் வாங்கிய பத்திரிக்கை இன்று வரை கையில் இருக்கிறது,

அதன்ஈரமும்பசைதன்மையும் உயிர்ப்பும் இன்றும் அப்படியாய் இருக்க தவறா மல் வாங்கி வருகிறான்.

”எதுக்குடாஇதுக்குப்போயிகாசசெலவழிச்சிக்கிட்டுவெட்டியா,அதுக்குஏதாவது வாங்கித்தின்னாலாவது ஒடம்புல ஒட்டுமுல்ல என்கிற நண்பனிடம் அடப் போடாதின்னாலாவது தின்னாலாவதுன்னு நெறைய வாங்கி தின்னாச்சி, இனி வாங்கித்தின்ன ஏதாவது ஒரு புது ஐட்டமா கண்டுப்பிடிச்சாத்தான் உண்டு, சமையல் உலக சக்கரவர்த்திகள்கிட்ட சொல்லி செய்யச்சொன்னா சரியா இருக்கும்ன்னு நெனைக்கிறேன்” என சொல்லுவான் இவன்/

”போடா டேய் நீயி அந்தமானிக்க தின்னுட்டாலும் மிஞ்சி மிஞ்சி போனா டீக் குடிப்ப,வடைசாப்புடுவ,அதவிட்டாபன்னு,இல்லைன்னாவாழைப்பழம்இதுதான ஓங் வழக்கமா வெளிய வாங்கித்திங்குறதுல இருக்குற ஐட்டங்க, என்னமோ ஊரையே வளைச்சிப்போட்டு சாப்புட்டு அலுத்துப்போன மாதிரியில்ல பேசுற போடா டேய் போடா உண்மையிலயே சொல்லப்போன இங்க என்ன இருக்கு ன னே ஒனக்கு தெரியாது,,இதுலதின்னு அலுத்துப்போனானாம் அலுத்து,,/ போடா டேய் போடாஎன்னமாவது சொல்லீறப்போறேன்” என்பான் நண்பன்.

அவன்பதிலுக்குப்பேசுகிற போது,உண்மைதான்,அவரவர்கள் தேடித்தேடி போய் சாப்பிடுவதை பார்க்கிற போதும்சாப்பிடுவதற்கான அயிட்டத்தை தேர்ந்தெடுத் து சாப்புடுவதை பார்க்கிற போதும் கொஞ்சம் பொறாமையாகவும் கொஞ்சம் எரிச்சல் காட்டியும் ஆகிப் போகும்,

இது போக கல்யாண சமையல் சாதம் என சாப்பிடுபவர்களும் உண்டு, நான்கு இட்லி,இரண்டு தோசை, ஒரு பூரி செட்,இரண்டு வடை, ஒரு டீ,,,,, என சாப்பி டுவர்களும் உண்டு,எப்படி இப்படியெல்லாம் சாப்பிட முடிகிறது என்கிற ஆச்ச ரியம் ஒருபக்கம் இருக்க ஒருபக்கம் இப்படியும் சாப்பிட்டு செமிப்பவர்கள் மிகவும் கொடுத்துவைத்தவர்கள் என்பான்,

அப்படியாய் சாப்பிடுபர்களும் சாப்பிட வாய்க்கப்பெற்றவர்களும் மிகவும் கம்மி யாகத்தான் இருக்கிறார்கள் ,ஒன்று சாப்பிட வாய்ப்பிருப்பவனுக்கு கையில் பணம் இருப்பதில்லை,கையில் பணம் இருப்பவன் சாப்பிட முடிவதில்லை.

இப்படியானஈருகெட்டநிலைஇவனதுநண்பனுக்குவாய்த்தாய்ச் சொல்லுவான், அரசு அலுவலகத்தில் தற்காலிக ஊழியராய் வேலை செய்த போது பற்றாக் குறை சம்பளத்தில் சாப்பிடக்கூட வசதி வாய்க்கப்பெற்றதில்லை எனவும், இப் பொழுது வசதி வந்து விட்ட பிறகு சாப்பிட முடியவில்லை எனவுமாய் சொல் லுவான்,

சுருக்கமாக சொல்லப்போனால் அப்போது சாப்பிட வயிறு இருந்தது,சாப்பாடு இல்லை,இப்போதுசாப்பாடுவேண்டுமட்டும்இருக்கிறது,சாப்பிடவயிறுஇல்லை எனவுமாய் சொல்லுவான்.அவன்சொன்னசொல்உண்மைதான் என நிரூபணம் ஆகும் நண்பரைப் போல் இன்னும் சில பேரை சந்திக்கிற போது/

அப்பொழுதெல்லாம் பெரும்பாலுமாய் கலியூர்கடையில்தான்சாப்பிடுவான். கணக்கு வைத்து சாப்பிடுகிற அளவிற்கு பழக்கம்,

“பழக்கம் என்ன பெரிதாய், எங்களை வைத்து உங்களுக்கு சாப்பாடு,உங்களை வைத்து எங்களுக்கு காசு, என்பார் ,உங்களது மூலமாய் வருகிற ஒரு மாத வருமானத்தை பத்து பேர் வந்து சாப்பிட்டால்தான் பார்க்க முடியும். ஆகவே உங்களைப்போலானவர்களைசகித்துக்கொள்கிறோம்,தவிரஉங்களைப்போலா னவர்களி ன்நல்லமனமு ம் நல்ல எண்ணமும் நல்ல சிந்தனையும் எங்களைப் போலானாவர்களுக்குகூடுதல் ப்ளஸ் பாயிண்டாகவும் கூடுதல் தைரியமாவும் ஆகிப் போகிறது.”

”உங்களைப்போன்றவர்களின் நல்ல மனமும் நல்ல சிந்தனையும் இங்கு விரிகிற போது கடைக்கு வருகிற நான்கு பேர் கடையை கொஞ்சம் மதிப்புட ன் பார்க்கிறார்கள்.கடை வளர்ச்சிக்கும்,கடை விரிவாவதற்கும் இன்னும் கொஞ் சம் அது உதவியாய் இருக்கிறது,என அவர் சொல்லிக்கொண்டிருந்த நாட்க ளில் இவனுக்கு அறிமுகமான தந்தையின் நண்பரை கூட்டிக்கொண்டு ஒரு நாள் கடைக்கு சாப்பிடப்போனான் .

இவன்கொஞ்சம்வேகமாய்சாப்பிட்டுமுடித்துவிட்டான்.அவர்பதறாமல்சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்.இவன் வெளியில் போய் விட்டு வருவதாய் சொல்லி விட்டுச் சென்றான்,

சென்ற வேலை கொஞ்சம் தாமதமாகிப்போக இவன் வருகிற போது அவர் கடைகல்லாஓரமாகஅமர்ந்திருந்தார்.கடைமுதலாளிதான்அமரவைத்திப்பதாகச் சொன்னார்,”ஏன் அவரை போகச்சொல்லியிருக்கலாமே” என முதலாளியிடம் கேட்ட போது அவர் கடையையும் வியாபாரத்தையும் பார்க்க வேண்டும் எனச் சொன்னதாகவும் சொன்னார்,

அனுப்பி வைத்தலுக்கும் இருப்பிற்குமான இன்மை அவ்விடத்தில் உறை கொண்டு தெரிய அவரை அழைத்துக்கொண்டு போனான்.

போகும் போது நண்பனின் அப்பா ஒரு ஹோட்டல் வைக்க வேண்டுமானால் எவ்வளவு செலவாகும் எங்கு வைத்தால் வியாபாரம் ஆகும்,அதற்கு பேங்கில் லோன் தருவார்களா என இன்னும் இன்னுமாய் நிறைய நிறைய கேட்டுக் கொண்டே வந்தார்.

அதைஅப்படியே தாங்கி ஏந்திக்கொண்டு போய் நண்பனிடம் சொன்ன பொழுது நீ இரு பேசாமல்,,,/அவரு இப்ப கொஞ்ச காலமா எதப் பார்த்தாலும் இப்படித் தான்பேசிக்கிட்டும்கேட்டுக்கிட்டுமாஇருக்கிறாரு,பெட்டிகடைக்குப்போனாலும் சரி டீகடைக்குப்போனாலும் சரி ,இல்ல வேற ஏதாவது ஒரு சின்ன கடையை பார்த்துட்டாலும்சரி ,அதை தான் செஞ்சி பார்த்தா எப்படி இருக்கும்,அதுக்காக பேங்க் லோன் கிடைக்குமான்னு விசாரிட்டு இருக்குறாரு,சமீப காலங்களா,,, நீ ஒண்ணும் கண்டுக்காதே அதப்பத்தி கேட்டா நல்ல படியா விசாரிச்சிச் சொல் றேன்னு சொல்லீட்டு ஒதுங்கிக்க,,,, வருசமெல்லாம் அரசின் அதிகாரம் செலுத்தும் பதவியில இருந்தவர்,நல்லதானாலும் கெட்டாதானாலும் முடிவெ டுக்கிற இடத்தில் இருந்தவர்,இப்பொழுதும் அப்படியேஇருக்க நெனைக்கிறாரு. அதுதான் பிராபளம் இப்பொழுது,அதை ஜெயித்து வந்து விட்டால் போதும் இப்போதைக்குங்குறநெலைமையிலஇருக்குறோம்நாங்க”/எனசொன்னநண்பன் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் இங்கு வருவான்,டீ சாப்பிட/

பூத்துக்குலுங்குகிற மரங்களில் இருக்கிற பூக்களிடம்யார்பேசிஎன்ன அறிந்து கொள்ளமுடிகிறதுஎனத்தெரியவில்லை.

பூத்து நிற்கிற பூக்கள்,வளர்ந்து நிற்கிற மரம் கிளர்ந்து நிற்கிற இலைகள், மற்றும் மற்றுமான இன்னும் இன்னுமானவைகளுடன் உருக்கொண்டு நிற்கிற மரம் மரமாகஅல்லாமல் ஒரு அடையாளம் கொண்டு அந்தக்கடை முன்னாக நிற்கிறது,பூக்கிற மரம் காய்க்கவும்,காய்த்த மரம் கனியவுமான காட்சியை முன் நிறுத்திக் கொண்டு/

ராஜன் மாஸ்டர் போட்டுத்தருகிற டீக்கும் பெயர் தெரியாத ஒரு மாஸ்டர் சுட்டெடுத்துத்தருகிற வடைக்குமான தூரம் அந்த கடையில் வெகுவாய் வித்தி யாசம் கொண்டு தெரிந்ததாய் தெரியவில்லை.

ஒரு வடை சாப்பிட்டால் ஒரு டீ அல்லது டீக்குடிக்க போகும் முன் ஒரு வடை என்பது அங்கு டீக்குடிக்க வருகிறவர்களுக்கு முன் எழுதப்படாத சட்டமாயும் முன் வரைவாயுமாய் இருக்கிறது.

அந்தகடைக்குமுன்னாய் இருந்த பாய் கடையில் நின்றுவாரந்திரியை வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதுதான் நண்பரும் தோழரும் உடன் பணி புரிபவருமான மகேஷ் கடந்து போகிறார் இவனை,

”என்ன சார் இப்பத்தான டீ சாப்பிட்டீங்க ஆபீஸ் முடியப்போற நேரத்துல, அதுக்குள்ள என்ன தேவை இருந்துற முடியுமுன்னு இன்னொரு டீ சாப்புட வந்துருக்கீங்க,”எனக்கேட்ட அவரை நோக்கி சொல்கிறான்.

இல்ல சார்,நான் டீக்குடிக்க வரல,இங்கன நண்பர்கள் சில பேர பாக்கறதுக்காக வந்தேன்,இங்க எனக்குன்னு சில பேரு இருக்குறாங்க,நட்பு கொள்ளவும் தோழமை பூக்கச்செய்யவுமா,/

அப்பிடியா இருக்குற நாங்க எல்லாரும் இங்க ஒண்ணு கூடுவோம்/அதுக்காக வர்றதுதானே ஒழிய டீக்குடிக்க வர்றது ஏங் நோக்கம் இல்லை.அப்படி வர்ற நேரத்துல டீக்குடிக்க வர்றது தவிர்க்க முடியாம போகுது.அவ்வளவுதான்.என ச் சொல்லியவாறே பேசிக்கொண்டிருந்த காட்சியை முடித்து அவரை வழிய னுப்பி வைக்கிறான்.

Sep 9, 2017

இடைவெளி,,,,,,

நம்மில் எத்தனை பேருக்குக் கிடைத்திருக்கிறது அம்மாதிரியான அனுபவப் பகிர்வு? 

நாற்புறமும்கத்தரித்துவெட்டியதுமாதிரிபரந்துவிரிந்தமைதானம். 
 
மைதானத்தின் நடுவே தியாகிகள் நினைவு ஸ்தூபி.ஸ்தூபியை சுற்றி வட்டமாய் கட்டப்பட்ட கம்பிகேட்.ஸ்தூபியின் அருகில் உயரமாய் நின்றிருந்த விளக்குக் கம்பத்தில் சோடியம் லைட்டுகள் நான்கு பக்கமும் திரும்பி.
சோடியம்வேப்பரின்வெளிச்சம்இன்னும்தரையைதொடவில்லை.

மைதானத்தின் இடதுபுறம் இருந்த கோவிலை ஒட்டி வரிசையாக அமர்ந்திருந்த டீக் கடை,சைக்கிள்கடை.தவிட்டுக் கடை,ப்ளாஸ்டிக் பொருள் விற்பனைக் கடை.பழைய பேபர் கடை, கயிற்றுக் கடை பக்கத்தில் சிரியதாய் தெருவோரடீக் கடை.அதைத் தாண்டி போஸ்ட் ஆபீஸ் பெரியதாக,காரை பெயர்ந்து,பெயிண்ட் உதிர்ந்து போய். நன்றாக வாழ்ந்து நொடித்துப் போன பெரியதனக் காரரின் வீடாய். மைதானமெங்கும்விரிந்திருந்த பழக்கடைகள், வெங்காயவியாபாரம். 

தெருவிளக்கின் வெளிச்சத்தையும் மீறி அவர்கள் பொருத்தி வைத்திருந்த காடா விளக்கின் வெளிச்சம் காற்றில் ஆடி,ஆடி கண்ணை உறுத்தியது. 

நான் வாங்கிய பாயை சைக்கிளில் கட்டிக் கொண்டிருக்கையில் எதிர் சாரியில் கூட்டம் நிறைந்த ரோட்டிலிருந்து என்னை குறி வைத்து வந்தான் அவன். 

என்எதிரில்நின்று என்னை நிதானித்துப் பார்த்தவன்“டேய்என்னை தெரியுதா”? 
என்றான். 

நினைவுகளின் புரட்டலில் அவனது முகம் சரியாக பிடிபடவில்லை. கேள்விக் குறியுடன்அவனைஅமைதியாய்பார்த்தபோது.............நான்தான்சுந்தரம்என்றான். 

பல்வேறானதிசைகளில் பயணிக்கிற வாழ்க்கை நினைவுகளின் இனி மையை யை வற்ற வைத்து விடுகிறதுதான்.நம்மில் பெரும்பாலா னோருக்கு கிடைக் கிற பாக்கியம்தான் எனக்கும் கிடைத்திருக்கிறது. எவ்வளவு நேரம்தான் அன் பொழுக கூப்பிட்டவனை பேசாமல் பார் த்துக் கொண்டிருக்க? 

இருவருமாய் டீ சாப்பிட்டோம்.“எங்கவேலைதான் பாக்குறேன் நான், காசுக் கடை பஜார்ல நகைப் பட்டறை வச்சிருக்கேன்.”விசிட்டிங் கார்டை நீட்டினான். வெள்ளை வேஷ்டி,வெள்ளைசட்டையில் மிடுக் காய் தெரிந்தான்.துண்டுப் பேப்பர்களால் சட்டைப் பை நிரம்பித் தெரி ந்தது.இடது கையில் வாட்ச் கோல்ட் கலர் செயின் போட்டு,கழுத்தில் மைனர் செயின்,தங்கக்கலர் ப்ரேம் போட்ட கண்ணாடி,“எல்லாமே கவரிங்” எனவும் “பிழைப்புக்காக என்னமோ திங்கிற யேவாரம்” எனவும் சொன்னான். 

எங்களின் கல்யாணம்குடும்பம்,பிள்ளைகள்அவர்களதுபடிப்பு எல்லா மே பேசினோம்.இருவருமாய் இன்னொரு டீக் குடித்தோம்.வழக்கம் போல “நேரம் கிடைக்கும் பொழுது அவசியம் வீட்டுக்கு வரணு ம்” எனப் பிரிந்தோம். 

நன்றாக குளு,குளு என வீசிய காற்றில் பறந்து வந்து விழுந்த தூசி யாக போகும் பொழுது அந்த தகவலைச் சொன்னான். 

“நம்ம கூட படிச்ச பஷீர் புரோட்டாக் கடையில வேலைசெய்யிறான்.” “ராமர் கை வண்டி இழுக்குறான்,” செபாஸ்டின் மார்க்கட்டுல மீன் யேவாரம் பண்ணு றான்.என்றான். 

வீட்டிற்கு வந்ததும் லேசாக ஞாபகத்திற்கு வந்தான் சுந்தரம். பள்ளி நாட்களில் அழகாகவும்,நுணுக்கமாகவும்,நன்றாகவும் படம் வரையத் தெரிந்தவன். 

அவன் வரைந்து கொடுத்த தாஜ்மகால் படம் என்னிடம் நிறைய நாட் கள் இருந் தது.அன்றாடங்களின் இயந்திரத்தனமான நகர்வுகளிலிரு ந்து இம்மாதிரியான பழைய பள்ளிநாட்களின் நண்பர்களை சந்திப்பதும்,அவர்களோடு பேசி அளா வளாவதுமான நிகழ்வு மனதுக்கு சந்தோஷம் அளிக்கிறதுதான். 

நினைக்கையில்இனிமையாய்இருக்கிறதுதான்நானும்எனதுநண்பர்கள் சுந்தர மும் , பஷீரும்,ராமரும் ஒரே பள்ளியில்தான் பள்ளி இறுதி வரை. 

வெவ்வேறு செக்ஷன்களில் வெவ்வேறு ஆசிரியர்களிடம் பயின்ற போதும் கூட நாங்கள் நல்ல மார்க் வாங்கத் தவறியதில்லை. அதனா லேயே எங்களுள் பூத்திருந்த ஒற்றுமைகெட்டிப் பட்டது எனலாம். 

அப்புறம் பள்ளி இறுதியாண்டு முடிந்து கல்லூரிப் படிப்புக்காக கை கொடுத்துப் பிரிந்தோம்.வசதியைப் பொறுத்துதானே கல்லூரிகளின் மேல் படிப்பு அமைகி றது. 

அது போலவே அமைந்து விட்ட கல்லூரி மேல் படிப்புகளை முடித் தும் முடிக் காமலும் ஐவரும் வெவ்வேறு நிலைகளில் வாழ்கையில் செட்டிலாகிப் போய் விட்ட நாட்களை சுந்தரம் பகிர்ந்து கொண்டும், ஆழ விதைத்து விட்டும் போய் விட்டான். .

நாங்கள் அனைவரும் படிக்கும்போது நல்ல நிலையில்தான் இருந் ததாய் ஞாபகம். நன்றாக உடுத்தியும்,உண்டும் இருந்ததாய்த்தான் ஞாபகம். 

பின்எப்படிஇந்தமுரண்பாடு.தெரியவில்லை,சுந்தரமும்அதேயேதான்சொன்னான். தெரியவில்லை என./ 

உங்களுக்காவது தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்.

Aug 30, 2017

கல்யாணச்சோறு,,,,,,,

சாப்பிடக்கூடாதுவயிறுமற்றும்உடல்சரியில்லாததால்எனநினைத்துப் போய் கல்யாணச்சாப்பாடு சாப்பிட்டு வந்த நாளன்றின் காட்சியாயும் சாட்சியாயும் ஆகிப்போகிறான் இவன்,

பெரிதாகஒன்றும் இல்லை உடலுக்கு ,இன்னும் சொல்லப்போனால் வயிருக்கு மட்டுமே பிரச்சனை என அருதியிட்டுச்சொல்லி விடலாம்.

இரவு சாப்பிட்டது செமிக்கவில்லையோ என்னவோ தெரியவில்லை,வாமிட் பீலீங் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது எழுந்ததிலிருந்து/

ஏதாவது விசேசம் அல்லது வெளியூர் எனப்போகையில்தான் இதுபோலாய் ஆகிப்போகிறது. உடல்.

சரி சமாளிப்போம்.

பொதுவாகவே கல்யாணவீடுகளில் இவன் சாப்பிடுவது ரொம்பவும் அரிதான விஷயம்/அப்படியே சாப்பிட்டாலும் யாரவது நண்பர்கள் தோழர்கள் உறவுகள் என யாராவது இருக்க வேண்டும்,இவனுடன்/

அப்படி இருக்கிறவர்களில் அட வாங்க போவம் என கைபிடித்து கூட்டிக் கொ ண்டு போகிறவர்களாக அமைந்து போனால் நலம்.

இல்லையென்றால் அவர்களுக்கே தெரியாமல் நைசாக அல்லது ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி வந்து விடுவான் வீடு நோக்கி/

இது மட்டுமா,இன்னொரு கொடுமையும் நடக்கிறது சமீப காலமாக.குனிந்த தலை நிமிராமல் கல்யாணத்திற்கு போய் விட்டு மொய்யை மாற்றி எழுதி விட்டு சாப்பிடாமல் வந்து விடுகிற கதையும் நடந்து போகிறது,

போன முகூர்த்தில் ஒரு நாளின் பொழுது சென்ற கல்யாணத்தில் இப்படித் தான் ஆகிப்போனது,

ஒன்பது டூ பத்தரை முகூர்த்தம்.இவன் போனதே கொஞ்சம் தாமதம் காட்டித் தான் போனான்.பணிரெண்டு மணியை நெருக்கித்தான் போனான்,

காலையில்தாமதமாகஎழுந்ததில் பசிக்கவில்லை,இப்பொழுதெல்லாம் காலை சாப்பாடு சாப்பிட்டு ரொம்பவும்தான் நாட்களாகிபோனது.

”கல்யாணவீட்ல போயி பாத்துக்கலாம் அப்பிடியே பசிச்சாலும்” என நினைத்த வனாய் வீட்டை விட்டு கிளம்பியவனின் வைராக்கியம் கல்யாணவீட்டுக்கு போனவுடன் அமந்து போகிறதுதான்.

நல்ல கூட்டம்,அவருடன் அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்தவர்களும் இன்னும் பிற நட்புகளும் தோழமைகளுமாய் வந்திருந்ததில் கல்யாணமண்டபம் நிரம்பி வழிந்தது.

அந்த நிரம்பலில் இவனுக்குத்தெரிந்த தோழமைகள் மிகவும் குறைவாகவே/

எதிர்ப்பட்டவருக்கு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு மாப்பிள்ளை வீடு மொய் எங்கே என மறக்காமல் கேட்டு எழுதி விட்டு வந்த போதுதான் உறைத்தது,

ஆகா பெண் வீட்டிற்கு எழுதுவதற்குப்பதில் மாப்பிள்ளை வீட்டிற்கு மாற்றி எழுதி விட்டோமே என/

அதனால் என்ன இணையப்போகிற குடும்பங்கள்தானே ,யாருக்குப்போய் சேர்ந் தால் என்ன,,,?என்கிற மன சாமாதானத்துடனும் இவ்வளவு தத்தியாகவும் இவ்வளவு முட்டாளாவும் இருக்கிறோமே இது விஷயத்தில் என்கிற மன வருத்ததுடன் வீட்டிற்கு வந்தான்,

“கல்யாண வீட்டுக்கு போயிட்டு ஹோட்டல்ல சாப்புட்டுவர்ற ஆளு நீங்க ஒருத்தராத்தா இருப்பீங்க,இனிமே இதுக்காகவாவது நான் ஒங்க கூட வரணும் போலயிருக்கு, எல்லாத்துக்கும் ஒண்ணுன்னா நமக்கு ஒண்ணு, எனக்குன்னு வந்து வாச்சிக்கீங்க பாருங்க,

,ஆள்களும் மண்டையும்,,,,,நல்லா வளத்து வச்சிருக்காங்க புள்ளைய ,இந்த லட்சணத்துல என்னைய அங்கன கேட்டாங்க,இங்கன கேட்டாங்கன்னு வாயி காது வரைக்கும் கிழியுது/கேட்டுருந்தா போயிருக்க வேண்டியதுதான, என்ன மோ நாங்க இந்த மகராசந்தான் வேணுமின்னு ஒத்தக்கால்ல நின்னு தவம் இருந்த மாதிரியும் வக்கத்துப்போயி வழியில நின்னு இந்த மகராசன நாங்க தூக்கீட்டு வந்த மாதிரியுமில்ல பேசிறீங்க.என்னமோ போங்க இப்பிடி ஒரு அதிசயம் வாஞ்ச மனுசன் இப்பத்தான் பாக்குறேன் போங்க/

”மொதல்லஒங்கஅம்மா வரட்டும் அவுங்ககிட்ட பேசிக்கிறேன்,இப்பிடி புள்ளை யவளத்துவச்சதுக்கு ஒங்களத்தான் நாலு பேசணுன்னு அவுங்க கூட மல்லுக்கு நின்னாத்தான் சரிக்கு வருவாங்க,,,,,,,,/”இந்த லட்சணத்துல இவுகள அமெரிக்கா வுல இருக்குறவுகளும் லண்டன்ல இருக்குறவுகளும் வந்து மாப்புள பாத்துட்டு போனாகளாம்,

”அப்பிடியே கொமட்டுல நாலு இடி இடிச்சா தெரியும்,இவகள்லாம் அமெரிக்கா வுக்கும் லண்டனுக்கு போயிட்டாலும்,அப்பிடியே கூட போயிருக்கலாம் ,நானா வது நிம்மதியா வேற யெத்துக்கு வாக்கபட்டு போயிருப்பேன்.”

”வேணாம் சாமி நீங்க லண்டனுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் போயிட்டா அப்புறம் இப்பேர் பட்ட அருமையான மாப்புள இந்தியாவுக்கு இல்லாம போன நஷ்டம் வந்து சேந்துரும்,அப்புறம் நாடு நட்டப்பட்டுப்போகும்,நீங்க இங்கேயே இருக்கு றதுதான் நல்லது.” என்கிற மனைவியின் பேச்சிற்கு சின்னவள் அவளுடன் சரி வாயாடுவாள்.

”என்ன நடந்து போச்சின்னு இப்ப சத்தம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கீங்க,கல்யாண விட்டுக்கு போயி சாப்புடாம வர்றது பெரிய தப்புன்னு எதும் எழுதி வச்சிரு க்கா என்ன,அவருக்கு புடிக்கலை அவரு சாப்புடல,இல்ல அவருக்கு சாப்புடப் புடிச்சமாதிரி சூழல் இருந்துக்காது வந்துருப்பாரு.இதுல என்ன பெரிசா குத்தம் கண்டு பிடிச்சி அந்த மானிக்கி அவர்ப்போயி தண்டிச்சிக்கிட்டு இருக்கீங்க,” என்பாள்,

“சொல்லுவடிசொல்லுவ நீயும் அவரு கூட சேந்த ஆளு தான,ரெண்டும் சேந்து போன வாரம் ஒரு கல்யாணவீட்டுக்குப் போயிட்டு வயித்தத்தொங்கப் போட் டுட்டு வீட்டுல வந்து வீட்டுல வந்து சாப்புட்டீங்க பாருங்க,அதுலயிருந்தே தெரியுது ஒங்க ரெண்டு பேரு வவுசியும்.அப்பிடியே அப்பனுக்கு புள்ள தப்பாம பொறந்துருக்கு,”என்கிற அவளின் பேச்சிற்கு அப்பனுக்கு புள்ள தப்பாமத்தான் பொறக்கும்,அப்பறம் எப்பிடி,,?என பதில் சொல்கிற மகள் அம்மா சும்மாயிரும் மா அப்பாவப்போட்டு வருத்து எடுக்காத” என்பாள்,

”ஆமா பெரிசா அந்த மானிக்க வறுத்து எடுத்துட்டாங்க,அவரும் அந்த மானிக் க ஒரு ரவுண்டு கருகிப்போனாரு/,போடி அங்கிட்டு ,ஏங் புருசன நான் வருத்தும் எடுப்பேன் தண்ணியில ஊற வச்சி அவிச்சும் எடுப்பேன்,ஒனக்கென்னடி போவாளா அங்கிட்டு,,,என்னமோ பேச வந்துட்டா பெரிசா என்கிற அவளின் பேச்சிற்கு சிரித்துக்கொள்வான் இவன்,

“ம்ஹீம் ஒங்களுக்கு பரிவா பேச வந்தேன் பாருங்க என்னையச்சொல்லணும் மொதல்ல,என தலையில் அடித்துக்கொள்கிற சின்னமகள் யார் பிரச்சனையில தலையிட்டாலும்இடலாமே தவிர இப்பிடி ஈருடல் ஓருயிரா இருக்குற புருசன் பொண்டாட்டிவிவகாரத்துல மட்டும் தலையிடக்கூடாதுன்னு நெனைக்கிறே ன். இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் தெரிவிப்பது என்னவென்றால் இனிமேல் புருசன் பொண்டாட்டி இரண்டு பேர் சண்டையிட்டால் பிள்ளைகள் போய் விலக்கிவிடாதீர்கள்,அல்லதுஅதில் தலையிடாதீர்கள்,இல்லையெனில் கண்டு கொள்ளாதீர்கள் என மைக்கில் அறிவிப்பது போல் பொய்யாக பாவனை செய்து ஒரு வெற்று அறிவிப்பைக் கொடுப்பாள்.

”ஏய் என்ன நீயி பெரிய இவளாட்டம் போடி அங்கிட்டு,,,,/ஓன் சோலியப் பாத் துக்கிட்டு ஆமா, ஏங் புருசன நான் சொல்லாம யாரு சொல்லுவா,ஏண்டி அவர நான் வைவேன் அடிப்பேன் கொஞ்சுவேன் ,,என்னவேணாலும் பண்ணுவேன் அதக்கேக்க நீயி யாருடி,ஒழுக்கமா இரு,என்கிற இவனது மனைவியைப் பார் த்து ஆமாமா என்னத்த சொல்லிப்புட்டம் அந்தமானிக்க நாங்க,ஓங் புருசன நீயி வேணா மடியிலேயே முடிஞ்சு வச்சிக்க ,நான் வேணமுன்னு சொல்லல,, வீட்டுல சண்டை சத்தம் போடாம இருங்கன்னுதான் சொல்றோம்”,என்பாள் மகள்,

“மத்தபடி நீயி அவர கக்த்துல தூக்கி வச்சிட்டு சோறு கூடஊட்டு,நாங்க என்ன வேணாமுன்னா சொல்றோம் என அவள் அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே பெரியவள் வந்து விடுவாள்,

அவள்கல்லூரியில்முதுகலையில்இந்த ஆண்டுமுடிக்கவிடிக்கிறாள், அவளுக் கென கல்லூரியில் ஒரு ஸ்டைல்,ஒரு கூட்டம், ஒரு நடப்பு என இதர இதர வாக வைத்துக்கொள்வாள்.அவளும் அவளைச் சுற்றி இருக்கிற கூட்டமும் அப்படி இருந்த போதும் கூட படிப்பை துளியும் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டாள், எல்லாவற்றிலும் நல்ல மார்க் இல்லாவிட்டாலும் கூட நல்லமார்க் என்கிற இலக்கைகொஞ்சமும் விட்டுக்கொடுக்காத பிடிவாதக்காரியாய்த்தான் இருந்தி ருக்கிறாள்.இது நாள்வரை/

“அவள்தான் கேட்டாள் ,என்னப்பா என்ன சொல்றாங்க நம்ம பிரிய அம்மாவும் அப்பாவும்,சும்மா நம்ம முன்னாடி சண்ட போடுற மாதிரி சூ காட்டுவாங்க, ஆமா அதப்பாத்து நீயி ரொம்பத்தான பயந்து போகாத ,,இல்லைன்னா மனசு நெகிழ்ந்து போகாத,இப்பஅம்மா ஏதாவதுஒருசாக்கு வச்சிட்டுஅப்பா மண்டைய உருட்டீருப்பாங்களே, அதெல்லாம் சும்மா ஒரு சின்ன நடிப்பு,காதலிச்சி கல்யா ணம்பண்ணிக்கிட்டஅம்மாஅப்பாவக்கூட நம்பீறலாம்.இவுங்களப்போல கல்யா ணம் பண்ணிக்கிட்டு காதலிக்கிறோம்ன்னு சொல்ற அம்மா அப்பாவ மட்டும் நம்பவேக்கூடாது,அப்பாடி கொஞ்சம், அசந்து ரெண்டு பேர்ல யார்பக்கமாவது சாஞ்சி நின்னமுன்னு வச்சிக்க,அவ்வளவுதான், கொஞ்ச நேரத்துல நம்மள பைத்தியகாரனாக்கிட்டுரெண்டுபேரும்ஒண்ணுசேந்துக்கிட்டுகூடிகும்மியடிச்சி திரிவாங்க,ஆமா பாத்துக்க,,,

“இப்பப்பாருவேன், இதுவரைக்கும் நடந்த நடப்புகளுக்கும் தனக்கும் சம்பந்த மே இல்லைங்குற மாதிரி அப்பா வருவாரு பாரு,,,,என சொல்லி வாய் மூடும் முன்பாக அவர்களின் முன்னாக தோன்றுகிற இவன்,,”யார்ற அது ரெண்டு பேரு,ரெண்டும் ஒண்ணு சேந்துக்கிட்டு ஏங்பொண்டாடிய அரட்டீட்டு திரியி றீங்களாம்லடா,வெளிவட்டாரத்துல இருந்து தகவல் வந்துச்சி.அவ மேல அனா வசியமாஒருசுடுசொல்லுபட்டிச்சிபாத்துக்கங்கஎன்பவராய் வருவான் சிரித்துக் கொண்டே,,இவன்,,,,/

”அப்பிடியா நாங்க ஒண்ணும் சொல்லையேப்பா, இப்ப இங்க நடந்தது எதுவு மே ஒங்களுக்குத்தெரியாதுஇல்ல,,எங்கநெஞ்சையும்நெஞ்சுலஇருக்குறமுடியையும் தொட்டுச்சொல்லுங்கபாப்போம்.உண்மையிலேயேஅம்மாஇந்நேரம்வரைக்கும் ஒங்களப்போட்டுவறுத்துஎடுத்ததுஎதுவுமேஒங்களுக்கு தெரியாது,,,,,? என்கிற பெரியவளின்பேச்சிற்கு அப்பிடியா என்னையவாஇந்நேரம் வரைக்கும் வறுத்து எடுத்துக்கிட்டு இருந்தா,,?எனக்கெங்க தெரியுது ஏதோ காடு வா வாங்குது ,வீடு போ போங்குது .இந்த வயசுல போயி நான் என்னத்தப்பா பொ றத்தியார் பேசுறத ப்போயி கண்டுக்கப்போறேன்,”-இவன்.

”பொறத்தியாரு பேசுறத எல்லாம் கண்டுக்க வேணாம் நீங்க,நம்ம அம்மா பேசுறதக்கூடயா கண்டுக்க மாட்டீங்க,சும்மா ரூட்டக்குடுக்காதீங்கப்பா” என்ற வுடன் சிரித்து விடுவான்.

”என்னைய அவ சொல்லாமா,அவ பேசாம யாருப்பா வந்து பேசப் போறா ஒங்கஅம்மாஒங்களுக்குஅம்மாமட்டுந்தான்.எனக்குஅவ பொண்டாட்டி மட்டும் இல்ல,கிட்டத்தட்ட என்னைய இந்த அளவுக்கு ஒரு ஆளா எல்லாரும் பேசுற அளவுக்குவச்சிருக்கான்னாஅது அவளாலதான்,விருதாவ, குடிகேடியா, கிட்டத் தட்ட ஒரு ரவுடிப் பையலப்போல திரிஞ்ச என்னைய மழையில நனைஞ்சி நிக்கிறகோழிக்குஞ்ச தூக்கீட்டு வந்து தலை துவட்டி விட்டு கம்பீரமா நடமாட விட்டஒரு நல்ல காரியத்த பண்ணுனவ அவ,அவ மட்டும் இல்லைன்னா இந் நேரம் நான் தூர்ந்து போயி செத்துப்போயிருப்பேன்,இல்ல கூடாத சகவாசத் தால குடும்பத்த விட்டு பிரிஞ்சி போயி எங்கிட்டாவது போயி சீரழிஞ்சி நின்னுருப்பேன், சோத்துக்கு வக்கத்துப்போயி/

”நீபொறந்தநேரம் ஆஸ்பத்திரியில இருந்த ஒங்க அம்மாவப்போயிகூட பாக்கப் போகாம ரோட்டுவழி தண்ணியப் போட்டுட்டு சுத்திக்கிட்டு திரிஞ்சேன், அந்தப் பழக்கம் ரெண்டாவதா சின்னவ பொறந்தப்பக்கூட நிக்கல,”

“அவ தரப்புல இருந்து அவுங்க அம்மா,அப்பா என்னையப் பாத்து பேசணும்னு வந்து ஒரு நா முழுக்க காத்துக்கிட்டு கெடந்துட்டு இனிம பையன் வர மாட் டான்னுட்டு போயிட்டாங்க/“அப்புறம் ஒரு ரெண்டு நா கழிச்சி வந்து கூட்டீட்டு போயிட்டாங்க/ஒங்க ரெண்டு பேத்தையும் அம்மாவையும்/

“என்னதாரோட்டுலதண்ணியப்போட்டுட்டுவிருதாவாஅலைஞ்சாலும் வீட்டுல நேரநேரத்துக்குசோத்துக்குவந்துருவேன்,பாத்துக்கிட்டுஇருந்தவேலைகௌவர் மெண்ட் வேலைங்குறதால கையில நின்னுச்சி,இல்லைன்னா அதுவும் இல் லாமபோயிருக்கும். ரொம்ப சங்கடமா போயிருச்சி,என்ன செய்ய மாத்தையில பாதி நா வேலைக்குப்போக பாதி நா லீவு போடன்னு திரிச்சேன், வேலைக்குப் போற அன்னைக்கி தொலைஞ்சி போறான்னு மனசுக்குள்ள வஞ்சிக்கிட்டாவது யாராவது குடுக்குற பத்து அஞ்சி கடன் காசுல வண்டி ஓடிரும்,

“ஒங்கம்மாவுக்கோ குடும்பத்துக்கோ நான் எந்த வித உதவியாயும் இல்ல, அவ்வளவு ஏன் சின்ன வயசுல ஒங்களுக்கு ஏதும் வாங்கித்தந்ததாக்கூட ஞாபகம் இல்லை,

“ஒங்கம்மா வீட்டுல ரெண்டு தையல் மிசின் போட்டுருந்தா,ஒண்ணுல அவ தைச்சா,இன்னொன்னுசொல்லிக்குடுக்குறதுக்குஅவள நம்பியும் தையல் படிக்க ரெண்டு பேரு வந்தாங்க/

“அதுல கொஞ்சம் இவ தைக்கிறதுல கொஞ்சம்ன்னு வந்துக்கிட்டு இருந்த வருமானம் குடும்பத்த ஓட்ட ஓரளவுக்கு ஒதவுச்சின்னு சொல்லலாம். இருந் தாலும்கண்ணுமுழியாதகோழிக்குஞ்சுகளப்போலரெண்டுபுள்ளைங்கள வச்சிக் கிட்டுசமாளிக்கமுடியல,என்னபண்ணுவாபாவம்அவளுந்தான்,அவயெடத்துல வேற ஒருத்தி இருந்திருந்தா இந்நேரம் போலீஸுக்கு போயிரு ப்பா, இல்ல ஏதாவது பண்ணிக்கிட்டிருந்திருப்பா,

“ஆனாஇவஅப்பிடிபண்ணிக்கல,இருந்தா,சாதிச்சா,எனக்காகபொறுத்துக்கிட்டா எல்லாம்,,,/

”அந்தபொறுமைமட்டும்என்னைய எப்பிடி வணக்கி கொண்டு வரும் சொல்லு, ஒங்க ரெண்டு பேரையும் கூட்டிக்கிட்டு போயிட்டா அவுங்க அம்மா வீட்டுக்கு,

”மொதத்தடவைஅவுங்கவந்து கூட்டிக்கிட்டுப்போனாங்க,ரெண்டாவது தடவை இவளாப் போயிட்டா,,/

அம்மா வீடு ஒண்ணும் தூரமில்ல ,இந்தா இருக்கு பத்து கிலோ மீட்டர்ல, அப் படிகைக்குப்பக்கத்துல இருக்குற ஊருக்கு கல்யாணம் ஆகிவந்தநாள்ல இருந்து நாலைஞ்சு தடவை போயிருந்தா கூட பெரிய விஷயம்.,குடும்பம் வீடு புள்ள குட்டிங்கன்னு இங்கயே கெடந்தா அடைக்கொண்ட கோழியாட்டம்/

அப்பியெல்லாம் வைராக்கியமா இருந்தவ போயிட்டா ஒங்க ரெண்டு பேரை யும் தூக்கிட்டு,,/ஒரு வருசமோ ஆறு மாசமோ அங்கனயே இருந்தவ நான் சோத்துக்கு செத்துப்போயி ரோட்டுல அலையிறேன்னு கேள்விப்பட்டு வந்து ட்டா திரும்பவுமா, ஒரு நா மதியமா போத தெளியாம நா வந்தப்ப வீடே ஜொலிச்சிக்கெடக்கு,

“அவுங்க அம்மா அப்பா ஒரு புறம் இவ ஒரு புறம் புள்ளைங்க நீங்க ஒருபுறம் ன்னு வீடே ந்றஞ்சி கெடந்துச்சி/

”ஊர்ல இருந்து ஆக்கி கொண்டாந்த கறிச்சோற எடுத்து வச்சி தின்னு முடிச்ச ஒடனே அரிவாள தூக்கி முன்னாடி போட்டா,ஒங்க அம்மா,

“இனிமஎன்னாலஅங்கிட்டும்இங்குட்டுமாஅல்லாடமுடியாது,நீங்களேஎன்னை யும் ஏங் புள்ளைங்களையும் வெட்டிக்கொன்னு போட்டுட்டு ஒங்க இஷ்டத்து க்கு வாழுங்க,,,, அதுலயும் ஒங்க ஆத்தரம் தீரலைன்னா எங்க கூட வந்துருக் குறஎங்கஅம்மாஅப்பாவக்கூடவெட்டிப்போட்டிருங்க,அப்புறம்ஒங்கஇஷ்டத்துக்கு திரியலாம்ன்னு அவ சொன்ன சொல்லுஏன்நெஞ்ச தொட்டுருச்சோ என்னவோ அன்னையில இருந்து கொஞ்ச நாள்ல ஆளே மாறிப்போனேன்,

“அதுஒங்க அம்மா தூக்கிப்போட்ட அருவாளாலயா இல்ல அதப்போல கூர்மை யான சொல்லாலயா தெரியல,அந்த தெரியாததனத்தோடதான் இன்னைக்கி வரைக்குமா வாழ்ந்துக்கிட்டு திரியிறேன்,

“அன்னைக்கி மட்டும் ஒங்கம்மா வராம இன்னும்ஒரு வாரம் கழிச்சோ இல்ல, பத்து நா கழிச்சோ காலம் தாழ்த்தி வந்துருந்தான்னு வையி, செத்துப் போயி ருப்பேன் இந்நேரம்,”

அந்தளவுக்கு ஒடம்பும் கெட்டுப்போச்சி,அவ வந்த ஒங்கம் மா வந்த ஒடனே செஞ்ச மொத வேல,ஏங் குடிய நிறுத்துறக்கு மருந்து வாங்கிக்குடுத்தா,நானும் அவகிட்டதெளிவாசொல்லீட்டேன்,திடீர்ன்னு ஒரே நாள்ல என்னால அத்தனை யையும்விட்டுவந்துறமுடியாது,கொஞ்சம்நாளாகும் அதுவரைக்கும் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கன்னு,,,,,/

அந்தபொறுத்துக்கவில்தான்ஏங்வாழ்நாளோடதெசை ஒரேயடியாய் இப்படியா மாறிப்போகும்ன்னு நெனைக்கல/

அதோட பிறதி பலனோ என்னவோ அம்பத நெருங்கப்போற இந்த வயசுலயும் ஒருத்தரு மேல ஒருத்தரு ரொம்பவும் பிரியம் காட்டி இருக்கோம். எனச் சொ ன்ன இவன் இன்னொரு உண்மையையும் பிள்ளைகளிடம் சொன்னான்,நான் மட்டும் இல்ல, எத்தனையோ கல்யாணவீடுகளுக்குப்போயிட்டு ஒங்க அம்மா வும் சாப்புடாம வந்துருக்கா,,,,,,,,ரெண்டு பேருமா சேந்து போற கல்யாணவீட்டு சாப்பாட்டுகளுக்கு டாட்டா காட்டீட்டு ஹோட்டலுக்குப்போயிருவோம் எனச் சொன்ன இவனையும் இவனது அருகில் தோள்தட்டி நின்ற மனைவியையும் ஏறிட்ட பிள்ளைகள் ஏனோ மௌனித்து நின்றார்கள்.

“டேய் சாம்பார் ஊத்துப்பா சாருக்கு வெறும் சோத்த வச்சிட்டுப் போயிட்ட அவரும்வெறும்சோறஎந்நேரம்வரைக்கும்தான்உத்துப்பாத்துக்கிட்டேஇருப்பாரு,?

பந்தியை சுற்றி வந்து மேற்பார்வைபார்த்துக்கொண்டிருந்தவர்தான் சமையல் காண்ட்ராக்டராய்இருக்கவேண்டும்போலிருக்கிறது.வயிறுபெருத்து கொஞ்சம் தண்டியாய் இருந்தார், சமையல் மாஸ்டர்களெல்லாம் இப்படி இருப்பதன் ரகசியம் என்னவெனத் தெரியவில்லை.

ஸ்வீட் மாஸ்டர் ஜெயராமை போல் இல்லாமல் கொஞ்சம் சுமார் குண்டாகத் தான் இருக்கிறார் பரவாயில்லை,

சும்மா சொல்லகூடாது, சாம்பார் நன்றாகவே இருந்தது,என்ன இதற்கு முன் சாப்பிட்டவெஜிடபிள் பிரியாணியை சாப்பிட்டிருக்கக்கூடாது,ஒரே எண்ணெய், அந்த எண்ணெய்யின் அடர்த்தி சாம்பார் ஊற்றிய சாப்பாட்டை சாப்பிடுவதை கொஞ்ச தடை செய்தது. இன்னும் இருக்கிறது,ரசம் மோர் பாயாசம்,,, இதற் கெல்லாம் வயிறு இடம் கொடுக்குமா இல்லையா தெரியவில்லை,இடம் கொடுக்கிறதோ இல்லையோ சாப்பிட வேண்டாம் ரொம்பவுமாய்.

கைநிறைந்துபிசைந்திருந்த சாம்பார் சாதத் தையும் உருளைக்கிழங்கு கூட்டை யும், முட்டைகோஸ் பொரியலையும், பட்டா ணியையும் சாப்பிட்டுக் கொண் டிருந்தான்,

இவனுக்குஎதிர்வரிசையில்சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தபெண்பக்கத்தில்அமர்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தபையனைஅதட்டிக்கொண்டிருந்தாள்பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு,/

ஏதோகாடுவேலைக்குப்பொகிறவள்போல்புடவையைதூக்கிச்சொருகியிருந்தாள், யார்போய்சொல்வதுஅவளிடம்/அந்தக்கூட்டத்திலும்சாப்பாடுபோய்க்கொண்டி ருக்கிற பிஸியிலுமாய்/

ரொம்பநேரமாய்சாப்பிட்டுஎழுந்ததைப்போல்இருந்தது,அதுஏன்புரியவில்லை,

பத்திரிக்கை வைக்க வந்த அன்றே சொன்னார் சுந்தரம் அண்ணன்,காலையில வெள்ளனமுகூர்த்தம்ப்பா,ஏழுடூஒன்பதேமுக்காலுக்குள்ள,வந்துருங்க சீக்கிரம்,

ஒரே சாப்பாடா ஏற்பாடு பண்ணியாச்சு,விக்கிற வெலைவாசியில காலையில டிபன் போட்டுட்டு அப்புறம் அதுக்குப்பின்னாடியே கொஞ்ச நேரத்துலயே சாப்பாடு போடணும்,அது நமக்கு தாங்காது,என்றார்,

தாங்காது என்கிற ஒற்றைச்சொல் இப்பொழுது நிறைய விஷேசங்களை நிர்ண யிக்கிறது, என்கிற எண்ணத்துடன் கல்யாணத்திற்கு கிளம்பிய அன்று காலை கொஞ்சம் உடல் சோம்பேறித்தனம் காட்டியும் கொஞ்சம் ஊடல் செய்தவா றுமாய்,

அட போ அங்கிட்டு என அதையெல்லாம் தள்ளி வைத்துவிட்டுத்தான் கிளம் பினான்,.இங்கிருந்து பதினைந்து அல்லது பதினேழுகிலோ மீட்டர்கள் இருக்க லாம்.

மெல்லஊர்ந்து கொண்டுதான் போனார்கள் இருசக்கரவானத்தில்/ கொக்கலா ஞ் சேரி பார்டர் தாண்டியதும் அந்த ஊர் வந்து விட்டது போலவும் கல்யாண வீட்டில் நிற்பது போலவுமாய் ஒரு மெல்லிய எண்ணம் இவனை கவ்விக் கொண்டதாய்/

பெருமாள் கோவிலில் வைத்துதான் கல்யாணம் வைத்திருந்தார்கள், இவன் போன நேரம் கல்யாணம் முடிந்திருந்தது.

பட்டை அடித்திருந்தகோவிலின் முன்புறம் தரையில் தார்பாய் விரித்து பெண் மாப்பிள்ளையின் தலைக்குப்பின்னாய் மெல்லிய அழகில் திரைத்துணி போல் ஒன்றை கட்டி வைத்திருந்தார்கள்,அதுவும் அழகாகத்தான் இருந்தது பார்ப்ப தற்கு/

இருசக்கரவாகனத்தைஓரம்கட்டியவனாகஇதையெல்லாம்பார்த்துக்கொண்டிரு ந்தவன் கண்களில் காட்சிபட்ட உறவுகளுடமும் தெரிந்தவர்களிடமுமாய் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதுதான் சுந்தரம் அண்ணன் வந்து கூப்பிட்டார்.

“என்னடாஇது மொதல்ல போயி சாப்புடபோகலாம் மத்ததெல்லாம் அப்புறம் பேசிக்க,நம்ம பேசுறதுக்கு பேச்சா இல்ல இப்ப வா என/

“அவர் கை பிடித்து கூட்டிப்போன போது அதில் இருந்த வாஞ்சையும் தளர்ச்சி யுமாய் இவனை மிகவுமாய் யோச்சிக்க வைத்து விட்டது.

அந்தவாஞ்சைக்குமுன்போங்கள்அப்புறமாய்வருகிறேன்எனச்சொல்லமுடிய
வில்லை.

என்னடாஇதுவாடான்னாநீமட்டும் வந்த எப்பிடி,,?ஓங்வீட்டுக்காரிய கூப்புட்டுக் கிட்டு வா,என்றவுடன் ஞாபகம் வந்தவனாக போய்உறவுகளிடம் பேசிக் கொண் டிருந்த மனைவியை கூட்டிக்கொண்டு வருகிறான்,

என்னப்பா இது பேசிக்கிட்டு இருக்குற அவளை இப்பிடி பாதியிலேயே கூப்பு ட்டுக்கிட்டு போனா அறுந்து போன பேச்ச ஒட்ட வைக்க கஷ்டபடணும் அப்பறம்.,,,,,எனச்சொன்னஉறவுகளிடம் இருந்தும் சுந்தரம் அண்ணனின் கைபிடி த்தலும் அதில் நிறைந்து போயிருக்கிற வாஞ்சையும் வரையப்பட்டு பூத்துக் கிடக்கிறவைகளும் அப்புறமாய் கிடைக்காமல் போய் விடும் என்கிற ஆதங்கத் துடனும் ஆசையுடனுமாய்/

Aug 26, 2017

கிராதிப்பூக்கள்,,,,

 
வீடு தாண்டிப்போகும் போது நிலை வாசல் கேட்டின் ஓரமாய் இடித்து விடுகி றது.

இடித்து விட்ட கை வலதுகையாய்ப்போகிறது.டாக்டர் சொல்லியிருந்தார் கை வலி எனப்போனபோது,கொஞ்சம் கவனமாக இருங்கள்,முக்கியமாக கிராதி வைத்தஇரும்பு கேட்டை கடக்கையில் கொஞ்சம் பார்த்து,,,/

கேட்டைகடக்கையில் கூட ஒன்றும் இல்லை சார்,மனிதர்களைக்கடைக்கை யில் வேலை நேரத்தில் வேகமெடுத்து விடுகிற கை வேலைகளை இழுத்துப்போட்டு செய்து விட்டு அப்புறம் கை வலி கால் வலி என இழுத்து வைத்துக்கொண்டு வந்து நின்றால் என வைகிறார் டாக்டர்,

என்ன செய்யச்சொல்றீங்க சார்,காக்காவலிப்புக்காரனுக்கு கையில இரும்பக் குடுத்தாத்தான் நிக்கும்ங்குறது மாதிரி எனக்கு வேலைக்குப்போற யெடத்துல்க அப்பிடி பரபரப்பாவும் வேகமாவும் இருந்தாத்தான் வேலை செஞ்சது போல இருக்கு,நான் என்ன செய்யட்டும் சார்,இது மாதிரியான வேகம் நிக்கிறதுக்கு வேணுமுன்னா ஏதாவது மருந்து மாயம் இருந்தாக்குடுங்க என்றபோது சார் சும்மாயிருங்க நாட்டுல தன்னால ஒங்க வயசுல வேகம் இல்லைன்னு சொல் லி ஏங்கிட்ட வர்றவங்க வேகம் வேணும்ன்னு ஏங்கிட்ட மருந்து வாங்க வர்றாங்க,நீங்க என்னடான்னா இருக்குறத வேணாம்ன்னு சொல்லி மருந்து மாயம் வேணாம்ன்னு சொல்லி வந்து நிக்கிறீங்க,,,/

அதெல்லாம் வேணாம் மொதல்ல இந்த யெடத்தவிட்டுகெளம்புங்க,வேகம் ஒங்களோடயேஇருக்கட்டும்,நிதானமானவுங்கஏங்கிட்டவந்துவேகம் வேணும் வேகம் வேணுமின்னு மருந்து மாயம் வாங்கீட்டுப்போகட்டும்,

தானா வாய்ச்ச வரப்பிரசாதத்த கைவிட்டுறாதீங்க,என்று சொல்லியவராய் அனுப்பி வைத்த டாக்டர் இவன் ஆஸ்பத்திரியை விட்டு கடக்கையில் டாக்டர் சொன்னார்,

சார் ஒங்களுக்கு இந்த பேண்டும் சர்ட்டும் நல்லாயிருக்கு சார்,என/ பிரவ்ன்க் கலர் பேண்ட்டும் வெள்ளை சட்டையும் அணிந்திருந்தான்.

அணிந்திருந்த சட்டை ரெடிமேடாகவும் பேண்ட் தைத்துபோட்டதாகவுமாய் இருக்கிறது,முன்பெல்லாம் அளவு கரெக்ட் கச்சிதம்,,,என தைத்த துணிகளில் ரகம் பார்ப்பவன் இப்பொழுதெல்லாம் தைத்து வந்தவுடன் போடுவதற்கு சரியாக இருக்கிறதா போதும் என விட்டு விடுகிறான்,கரெக்ட்டும் கச்சிதமும் ரெடிமேட் சர்ட்டுகளில் இல்லாதபோதும் அமையாத போதும் கூட அட்ஜெஸ்ட் செய்து அணிந்து கொள்கிறான்,

அந்த அட்ஜெஸ்ட்டே இவனது ஆடை டேஸ்டை மாற்றி இருக்கிறது போலும், முன்பெல்லாம் கறுப்புக்கலர் பேண்ட்,அதற்கு மேட்சிங் அற்று ஏதோ ஒரு கலரில் ஒரு சட்டை,இதுதான் இவனது உடை நாகரீகமாக இருந்தது,அதிலும் டீ சர்ட் என்றால் கொஞ்சம் விருப்பம் அதிகம்.டீ சர்ட் தேடி பைத்தியமாக அலைவான்,ஊர் காட்டில் இருக்கிற கடைகள் எங்குமாய்.

அப்பொழுதெல்லாம் கடன் வைத்து துணி எடுக்கிற அளவிற்கு பழக்கம் கிடை யாது.பஜார்ப்பக்கமாய் போகிற போது பார்த்து வைத்துக்கொள்வான், அடுத்த மாதம் சம்பளம் வாங்கியதும் போய் முதல் அல்லது கொஞ்சம் தாமதமாக வேனும் வாங்கிக் கொள்வான்.

அப்பொழுதெல்லாம் கட்டம் போட்ட சட்டை மீதும் ப்ளைன் பேண்ட் துணி போடப்பிடிக்காது,இப்பொழுது அது போலான துணிகள் மிகவும் பிடிக்கிறது.

ஆனால் போடுவதற்கும் வாங்குவதற்குமாய் கொஞ்சம் கால தாமதம் ஆகிப் போகிறது.

அதற்குள்ளாய் வேறொரு டிசைன் வந்து விடுகிறது,இருந்தாலும் இவனுக்கு கட்டம் போட்ட சட்டை மீது இவனுக்கு மேகம் குறைந்த பாடாய் இல்லை.

செல்கிற வேலையின் அவசரம் கருதி நடையையோ ,நடை வாசலில் இருக் கிற கேட்டையோ அல்லது எதிர்ப்படுகிற மனிதர்களையோ இடித்து விடுகிறது போல் செல்ல வேண்டாம்,அது உங்களுக்கும் உங்களைச்சார்ந்திருக்கிற மற்ற வர்களுக்கும்உறவுகளுக்கும்நண்பர்களுக்கும் தோழர்களுக்கும் நல்லதில்லை. எச்சாரிக்கை என்றிருந்தார் டாக்டர்.

வீட்டில் கூட சொன்னார்கள்,ஏன் இப்பிடி மடமடன்னு திரியிறீங்க,பரபரப்பா திரியாம மெல்ல நிதானமா சூதானமா போனாத்தான் என்னவாம்,

அவர்கள் சொல்கிற நிதானமும் சூதானமும் வேறு வேறு பட்டதாய் தெரிகிற து.

அந்த வேறு படல்களில் இவன் எப்பொழுதும் எச்சரிக்கையாகவே இருக்கிறா ன், ஆனாலும் வேகத்தை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

வாஸ்தவம்தான் கொடுத்த எச்சரிகையை மீறிச் செல்கிற போது ஏதாவது இது போல் நடந்து விடுகிறதுதான், கடந்து போன வாரத்தின் ஒரு நாளில் அலுவல கத்தில் ஏதோ ஒரு வேலையின் காரணமாக வேகம் காட்டி சென்ற போது எதிர்த்தாற்போல் வந்த உயர் அதிகாரியின் மீது இடித்து விடத் தெரிந் தான்,

அவர் கூட பின்னால் ஒரு அலுவலக ஊழியரிடம் சொன்னதாக சொன்னார் கள்,ரொம்பவும்தான்வேகமாகஇருக்குறாருஎன/இதுதான்எனதுமைனஸாகவும் பிளஸாகவும் இருக்கிறது என்றான்,அப்படிச் சொன்ன நபரிடம்/

சரி விடுங்க அப்பிடித்தான் பிளஸ் மைனஸ் கலந்ததுதானே வாழ்க்கை,அதில் அடுத்தவர் விருப்பம் பார்த்தோ நாம் நடந்து கொள்ள முடியாது.பார்ப்போம் இருக்கும் வரையும் ஓடும் வரையுமாய். இருக்கும் வரையுமாய்ஆடிஅசைந்து கூட ஜீவிதம் செய்து கொள்ளலாம்,ஆனால் ஓடும் வரை வேகம் காட்டித் தான் ஆக வேண்டி இருக்கிறது என அந்த நண்பரிடம் சொன்ன போது சரி அப்படியே செய்து கொள்ளுங்கள்,

ஆனால் காட்டுகிற வேகத்தில் எதிர் வருகிற எங்களை கீழே தள்ளி மென்னி யில் ஏறி மிதித்துவிட்டு சென்று விடாதீர்கள்.என்ற போது ஐய்யையோ அப்படியெல்லாம் ஆசை இல்லை சார் எனக்கு,என் பணி சுமந்த அவசரம் அப்படி,அதனால் ஓடுகிறேன்,இல்லையெனில் அப்படியெல்லாம் போக வேண் டிய அவசியம் எனக்கு இருக்காது என நினைக்கிறேன் என்ற போது சொன் னவர் சிரித்தார் இவனது தோள் தட்டி/

நேற்றைக்கு முன் தினம் அலுவலகம் வந்திருந்த வாடிக்கையாளர் சொன்னார் ரொம்ப வேகமா இருக்கீங்களே சார் என,

ஆமாம் எங்களை நம்பி வருகிற உங்களை விரைவில் உங்களது பணி முடித் து அனுப்புவது எங்களது கடமை, தவிர இந்த இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு டல்லாகவும் சோம்பேறித்தனம் பூசியும் அமர்ந்திருந்தேனானால் என்னைப் பார்க்கிறவர்களுக்கும்அலுவலகத்திற்குவருகிறவாடிக்கையாளர்களுக்குமாய் மனம் சூம்பிப்போகக்கூடும்,ஆகவே பிடிக்கிறதோ இல்லையோ இது போல் நடந்துகொள்ளபழகிவிட்டேன்எனஅவரிடம்சொன்ன போது உண்மையிலேயே உங்களுக்கு ஒரு ராயல் சல்யூட் சார்,எனச்சொல்லி விட்டுப்போனார்,

பச்சை நிறம் வைத்த இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்துகிற இடத்தில் நின்றி ருந்த கொன்றை மரத்தில் பூத்து அடர்ந்திருந்த பூக்களை சுமந்திருந்த மரம் அந்த இடத்திற்கு அந்நியபட்டுத்தெரிந்ததாய்/

வண்டியை நிறுத்துகிற போதெல்லாம் மெலிதாக அடிக்கிறமூத்தி நாற்றத்தை தாங்கிக்கொண்டுதான் நிறுத்திவிட்டுவரவேண்டியதாய் இருக்கிறது,

அலுவலகத்திற்கு பக்கத்தில் இருக்கிற அந்த சந்தும் சந்தில் நிலை கொண்டி ருக்கிற பூக்கள் சுமந்த கொன்றை மரமும் அந்த இடத்திற்கு அந்நியப்பட்டுத் தெரிந்ததாக/

வாங்கம்மா நல்லா இருக்கீங்களா என்பதே மாதம் முதல் இரண்டு நாட்களுக் குள்ளாக அலுவலகத்திற்குவருகிற அந்த அம்மாவிடம் இவன் முன் வைக்கிற பேச்சாக இருக் கும்,வாங்கம்மாஎப்பிடியிருக்கீங்க ,நல்லாயிருக்கீங்களா, வீட்லஎல்லாரும் எப்பிடியிருக்காங்க,,,,?

நல்லாயிருக்காங்கதம்பி,அய்யாவுக்குதோட்டம்காட்டகட்டிக்கிட்டுபொறழவே நேரம்சரியாஇருக்கு,வாங்க ஒரு நா ஒரு பொழுதாவது ஆபீஸ் பக்கமா போயி ட்டு வருவோன்னு சொன்னா கேக்க மாட்டேங்குறாரு,வேணாம் அதுக்குதான் நீயி இருக்கயில்லன்னு என்னைய ஒதுக்கி விட்டுருறாரு,சும்மா சொல்லக் கூடாது அவரையும், எந்த ஜென்மத்துல என்ன புண்ணியம் பண்ணுனேனோ நான்அவருக்குபொண்டாட்டியாவாச்சதுக்கு/என்னையபொண்ணுபோலபாத்துக் கிறாரு,இந்தஅம்பத்துசொச்ச வயசுல பெரிசா எங்களுக்குள்ளஒண்ணும் கருத்து வேறுபாடோ சண்டையோ வந்ததில்ல,ஏதோ சின்ன சின்னதா அப்பப்ப வர்றது தானே தவிர்த்து பெரிசா ஒண்ணும் இல்ல இது நாள் வரைக்கும் எனச் சொல் பவர் ஏன் ஒத்தையில வராட்டி புள்ளைங்க யாரையாவது கூட கூட்டிக் கிட்டு வரவேண்டியதுதானே என்கிற கேள்விக்கு,,,இல்லைய்யா,,,,,, புள்ளைங்க யாரும் இங்க பக்கத்துலஇல்ல,எல்லாம்தூரத்துலஇருக்காங்க

ஒருத்தன்பெங்களூர்லவேலையாஇருக்கான்,அவன் குடும்பம் புள்ளைங்கன்னு ஆகிப்போச்சி, பொண்ணு உள்ளூர்லயே கட்டிக்குடுத்துருக்கேன்,அவளையும் சும்மாசொல்லக்கூடாது,அம்மாவுக்குஒண்ணுன்னாதுடிச்சிப்போவா துடிச்சி,,,,,,

ஆனாலும் பொழப்ப போட்டுட்டு வர முடியாது,அவளுக்கும் குடும்பம் குட்டி ன்னு ஆகிப்போச்சி, எதுக்குப்போட்டுக்கிட்டு அவள வம்பா இழுத்துக்கிட்டு, எதுக்குஅனாவசியமாஅவுங்களப்போயிக்கிட்டு,,,,,நம்மளாலமுடிஞ்சஅளவுக்கு ஓடுவம்யா,,,முடியா தப்ப வந்து படுத்துக்கிருவோம்,புள்ளைங்க மனசு வந்து பாத்தா பாக்கட்டும், இல்லைன்னா அனாதையா தெருவுல கெடப்போம் என்ன இப்போ என்பார்,

இல்லாம்மா அப்பிடியெல்லாம் சொல்லாதீங்கம்மா புள்ளைங்க அப்பிடி ஒண் ணும்கடினமனசோடஇருந்துறப்போறதில்ல,அவுங்கசூழ்நெல,அப்பிடி இருக்கச் சொல்லுது அவுங்கள,சில நேரம் வந்து உதவி பண்ணனும்ன்னு நெனச்சாலும் செய்ய முடியாமப்போகும்,சில நேரம் செய்யணும்ன்னு நெனச்சி வருவாங்க, இங்கன ஏதாவது முட்டுக்கட்டையா இருக்கும் மனசளவுலயோ,இல்ல நடப்பு லயோ,,என இவன் சொன்னதும் என்ன தம்பி பெரிசா,மனசு நடப்புன்னுக்கிட்டு, என்னமோ,எல்லாம் வந்துக்கிறவள்க பண்ணுற வேல,

அப்பிடியெல்லாம்சொல்லாதீங்கம்மா,பாவம்அவுங்கசூழ்நிலைஅங்கஎப்பிடியோ, தெரியலையில்லம் மா பாவம்,நீங்க தூரத்துலயிருந்து பாக்குறீங்க,பக்கத்துல போயிபாத்தாத்தான்கஷ்டம் தெரியும்,ரெண்டாவது ஒங்க வயசு வேற ,அவுங்க வயசு வேற, எதையும் சீர்தூக்கிப்பாக்குற மனசு ஒங்களுக்கு இந்த வயசுலயும் ஒங்க அனுபவத்துலயும் கெடச்சிருக்கும்மா,ஆனா அவுங்களுக்கு அதுகெடை க்க இன்னும் லேட்டாகலாம்.அதுவரைக்கும் கொஞ்சம் அப்பிடி இப்பிடித்தான் இருக்கும்.பொறுத்துக்கங்க,அவுங்கஎன்ன வருசமெல்லாமும் இப்பிடியா இருந் துறப்போறாங்க,

கவலைப்படாதீங்கரொம்பத்தானா,நீங்கஒங்கயெளம்பிராயத்துலஎப்பிடிஇருந்து
ருப்பீங்க, நாங்களெல்லாம் செய்யிறத விட இன்னும் ரெண்டு மடங்கா இல்ல செஞ்சிருப்பீங்க,இதுலஎங்களப்பத்துன குற்றச்சாட்டுவேற.எனச்சொன்னவனா ய் இன்னும் இன்னுமாய் கொஞ்சம் பேசி விட்டு அனுப்பி வைப்பான் அந்த அம்மாவை/

அந்தம்மாவும் இவனது சொல்லை தட்டாமல் ஏறுக்கொண்டு போய் விடுவார்/

கறுப்புகலர் வைத்து கிராதி போட்ட இரும்பு கேட்,கீழிருந்து கூஜா செய்து பூக்களை வளைய விட்டிருந்தார்கள்.வளர்ந்து நின்ற பூக்கள் எல்லாம் ஒரே டிசைனில் கலர் தரித்து காணப்பட்டதாக/

பூத்திருந்தபூக்களிள்யாவும்ஒன்றின்மீதுஒன்றுஇடித்துவிடாமலும்இடைவெளி விட்டுமாய்காணப்பட்டது.இப்படியாய் ஒன்று போல் ஒன்றன் மீது ஒன்று மோதி சேதப்பட்டுவிடாமலும் மிகையில்லாமலுமாய் தூக்கி வைத்து இந்தப் பூக்களை இங்கு இந்த கேட்டின் சட்டகத்திற்குள் பதியனிட்டு வளர்த்தது யார், என்கிற ஆச்சரியம் கேட்டை கடக்கிற பொழுதெல்லாம் இவனுள்ளாய் பட்டு எழாமல் இல்லை.

இடித்தவலது கையை விடவும் கேட் எழுப்பிய சப்தம் கொஞ்சம் பெரிதாகவே/ வலது கையில் இருக்கிற வலி எப்பொழுதும் போல் கேட்டில் இடித்த போதும் வலிக்கத்தான் செய்தது.புஜத்திலிருந்து புறப்பட்டு கையின் நடுவாந்திரமாய் அடைகொண்டு கைபூராவுமாய் பரவி நிற்கிற வலியாய் இருந்தது.

வீட்டை தாண்டிப்போகும் போது நிலைவாசல் கேட் இடித்து விடுகிறது.

ரோஸ்மில்க்,,,,,,,

ரோஸ்மில்க்குடிக்கஆசைபட்டுடீக்குடித்துவிட்டுவந்தநாளின்நகர்வு அன்றைய பொழுதாய் இருக்கிறது.

ரோஸ்மில்க்ஒன்றும்இவனுக்குபிடித்தமானபானம்அல்ல,இவனுக்குஎப்பொழுதும் எந்தக்காலச்சூழலிலும்மிகவும்இதமாமாயும் கனம் காட்டியுமாய் மனதுக்குப் பிடித்தது டீ,,,டீ,,,டீயாகவே இருந்திருக்கிறது,

டீக் குடிக்கும் முன்பாக ஒரு டீ,,,டீக்குடித்துக்கொண்டிருக்கும் பொழுது ஒரு டீ,,,,,டீக் குடித்த பின்னாய் ஒரு டீ,,,என்பதே இவனது டீக்குடிக்கிற மந்திரத்தின் சூட்சுமமாயும் இலக்கணமாயும் இருந்திருக்கிறது,

தவிர ஒரு டீ எட்டு ரூபாய், ரோஸ் மில்க் பதினைந்து ரூபாய்,ரோஸ் மில்க் கிறகு கொடுக்கிற ரூபாயில் பாதியை கட் பண்ணி இன்னும் ஒரு ரூபாயை சேர்த்துக் கொடுத்தால் இன் னொரு டீக்குடித்துக்கொள்ளலாம். இல்லையென் றால் ஒரு வடையை சேர்த்தெடுத்துக் கொள்ளலாம்,

வடை என்றால் இங்கு ரொம்பப்பேருக்குப்பிடித்திருக்கிறது இவனைப்போல என்பது டீக்கடைக்களைப் பார்த்தாலே தெரிகிறது.

வட்ட வடிவமாய் அகல வாய்திறந்த வடைச்சட்டிக்குள்ளாய் கொதிக்கிற எண் ணெய்யில்போட்டெடுக்கிறவிதமானவடைகளின்மீதுஇவனுக்குஎப்பொழுதுமே ஒருகண் இருந்ததுண்டுதான்,இவனுக்கெனஇல்லைஎன்பது ஆழந்து பார்த்தால் தான் தெரிகிறது.

சிலரானால்கடையின் முன்னாய் வளைத்தடைத்து நின்றுகொண்டதைப் போல் நின்றுகொண்டுஇரண்டுவடைகளைஒருபிளாஸ்டிக்தட்டில்வாங்கிவைத்துக்கொண்டு சட்னியுடனும் சாம்பாருடனும் குழைத்து சாப்பிட்டு விட்டு ஒரு டீயை இளம் மற்றும் கடும் சூடு கலந்து சாப்பிட்டு விட்டு போய் விரைந்து கொண்டிருக்கிற வடை மற்றும் டீக்குடிமக்கள் முன் இவன் சாப்பிடுகிற வடை யெல்லாம் ரொம்பவும் சர்வசாதாரணம்,

பருப்பு வடையில் ஒன்று ,உளுந்த வடையில் இன்னொன்று,போண்டா வடையில் ஒன்று கீரை வடையில் ஒன்று,காய்கறி வடையில் ஒன்று,கேப்பை வடையில் ஒன்று என,,,இன்னும் இன்னுமாய் ரகங்களில் விதம் காட்டி சுட்டெடுத்து அடுக்கிவைத்திருக்கிற வடைகளை எடுக்கச் நினைக்கிற போது அதுதாண்டி அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கிற சோமாஸ் அதிரசம் எப்பொழுதா வது பாக்கெட்டுடன் இருக்கும் பன்,என கலந்து கட்டி இருக்கிற கடைகளுக்குச் செல்கிற பொழுது இவனது சாய்ஸ் எப்பொழுதும் பன் மற்றும் ஒரு சூடான டீயாகவே இருந்திக்கிறது,

என்ன சப்தம் இந்த நேரம்,,,,,,,,என ஆரம்பித்து லயம்கலந்து ஓடுகிற சினிமா பாடல்களை எப்பொழுதும் ஒலிக்கிற டீகடை இவனளவில்நன்றாகவே இருந் திருக்கிறது.

சிப்பி இருக்குது,முத்தும் இருக்குது,,,,, லாலி,,,, லாலி,,,, லாலி,,,, லாலி,,,,மற்றும் காற்றில்எந்தன் கீதம்,,,,ஆசைய காத்துல தூது விட்டேன்,,,போன்ற பாடல்க ளும் இன்னும்இன்னுமான பிற மனம் அள்ளுகிற பாடல்களுமாய் இவனை அந்தப் பாடல்கள் பாடுகிற டீக்கடைப்பக்கமாய் இழுத்துக் கொண்டு போனது ண்டு.

அதுபோலானபாடல்கள்குறிப்பாக சில கடைகளில்தான் பாடும் என்பதில்லை, வரிசையாகவோ அல்லது கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு விட்டோ நகருக்குள் காணக்கிடைக்கிற டீக்கடைகளில் முதலாவதாய் ஒரு கடையில் கேட்ட பாடலின் தொடர்ச்சியையோ அல்லது முடிவையோ கடந்து போகிற ஏதாவது ஒரு கடையில் கேட்கலாம்,

அலமேலு அக்காதான் சொல்லுவாள் இவனுடன் சைக்கிளில் பஜாருக்கு வருகிற சமயங்களில்,டேய் இது போல பாட்டுகள கேக்க நல்லா இருக்குடா,

எங்க வீட்ல வீட்டோட மல்லுக்கட்டவே நேரம் சரியாப் போகுது,அது போக புள்ளைங்க,வீட்டுப் பாடு,அது இதுன்னு இருக்குற ஆயிரத்துக்கு மத்தியில இப்பிடியா வெளியில வரும் போதும் இப்பிடியான பாட்டு கேட்குறப்பயும் மனசுக்கு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கு தெரியுமா என்பாள்.

ஆண் ஒன்றும் பெண் ஒன்றுமாய் இரண்டு பிள்ளைகள் பையனுக்கு சரியாக படிப்பு வரவில்லை என அவனாகவே விரும்பி எடுத்து ஒரு வேலைக்குப் போய் விட்டான்.

சென்னைப்பக்கம்,நிரந்தரமானவேலை,நிரந்தரமானஇடம்எனஒன்றும்இல்லை. இன்றுஇங்கு,நாளைவேறொருஇடம்,,,,கேட்டால்,பலவேலை பலஅனுபவம்பல முகங்கள், பலநேரங்களில்பலஇடம் என்பான்,

“இப்போ எனக்கென்ன குறைச்சல் என்பான், கை நிறைய சம்பாதிக்கிறேன். நல்லா சாப்பிடுறேன்,நல்ல யெடத்டுல தங்கியிருக்கேன்,போனஆறு மாசத்து க்கு முன்னாடி ஒரு பலசரக்க்குக்கடையில இருந்தேன்,அப்புறமா இப்ப ஒரு ஆஸ்பத்திரியில இருக்கேன்,அதுக்கு முன்னாடி ஒரு ஜவுளிக்கடையில, அதுக் கும்முன்னாடி ஒரு பெட்ரோல் பங்குல,,,,,இப்பிடி நெலையில்லாம ஒவ்வொரு யெடமாவேலையின்னுஇருந்தாலும்நல்லாத்தான் இருக்கேன் இப்போதைக்கு, மனநிறைவாவும்இருக்கேன்னுதோணுதுஎனக்கு.இதவிடவேறென்ன வேணும் சொல்லுங்க” என்பான்.ஒரு யெடத்துல நெலைச்சி இருக்க வேண்டியதுதான என்கிற பேச்சிற்கு,,,/

”பெண்பிள்ளைபத்தாவதுகல்லூரியின்இளங்கலைவகுப்பில்இரண்டாம்ஆண்டு படிக்கிறாள். என்னம்மா என்ன இது ஏன் இப்பிடியெல்லாம் பண்ணீட்டு வர்ற ,வீண்வம்ப ஏன் வெலைக்கு வாங்குற என அவளது அம்மா ஒரு தடவை கேட்ட பொழுது பின்ன ஏன்கிட்ட வம்பு இழுத்துக்கிட்டே இருக்குறவனப் பாத் துட்டு சும்மா இருக்கச் சொல்றயா,

”காலேஜ்லஏங்கூடத்தான்படிக்கிறான்,பசங்க பொண்ணுங்க எல்லாம் ஒண்ணா ஒக்காந்துதான்சாப்புடுவோம்.நாங்கபொம்பளப்பசங்க கொண்டாந்தத ஆம்பளப் பசங்களுக்குக்குடுப்போம்,ஆம்பளப்பசங்ககொண்டாந்ததபொம்பளபசங்கவாங்கிக் கிட்டு சேர்ப்பண்ணிதான் சாப்பிடுவோம்.

அப்படிஒத்துமையாஇருக்குறததப்பாநெனைச்சிட்டான்அவன்,பழகுறபழக்கத்துல கள்ளம் தெரிஞ்சப்ப அக்கம் பக்கம் இருக்குற பசங்கிட்டயும் பொண்ணுங்க கிட்டயும் சொன்னேன்,

அவுங்க சொல்லிப்பாத்தும் கேக்காம வேணுமென்னே அப்பிடித்தான் செய்வே ன்ங்குறது மாதிரி இருந்தப்பத்தான்போனப்பாதான் ஒரு நா தப்பான எண்ணத் தோட நெருங்கி வந்தவன செருப்பக்கழட்டி அடிச்சிட்டேன்,இதப்போயிஎப்பிடி தப்புன்னுசொல்றீங்க,சொல்லுங்க,அன்னக்கிஅவனஅப்பிடிச்செய்யாமா விட்டு ருந்தேன்னு வையிங்க,இன்னைக்கி நான் அந்த காலேஜில படிக்க முடியாது, ஏங்கூடப்படிக்கிற பசங்களுக்கு இருக்கிற தைரியம் கூட ஒங்களுக்கு இல்லை யே” என்பாள் தாய் தந்தையைப்பார்த்து/

ஒரு நாளில் அவள் படிக்கிற கல்லூரியில் போய் விசாரித்த பொழுதான் பிரச் சனையின் தீவிரமும் அவள் அப்ப்டி செய்ததினால் கல்லூரியில் இருக்கிற பெண் பிள்ளைகள் கொஞ்சம் கூடுதல் தைரியம் பெற்று இருப்பதாகவும் இதே போல பிரச்சனையில் பாதிக்கப்பட்டு படிப்பே இனி வேண்டாம் என ஒதுங்கி இருந்த மாணவி அதற்கப்புறமாய் கல்லூரிக்கு வருவதாகவும் கல்லூரி முதல்வர் சொன்ன போது அவளின் பெற்றோர்களுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. தவிர சம்பந்தப்பட்ட அந்தப்பையன் இப்பொழுது கல்லூரியில் படிக்கவில்லை என்பதுகூடுதல் சந்தோஷமாகவும் ஆகிப்போகிறது பெற்றோர் களுக்கு/

ஆனாலும்அவளதுகல்லூரிப்படிப்புதொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறநாட்களில் அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்கிற வேலையிலும் தீவிரமாய் இருந்தாள். இவனுடன் சைக்கிளில் வருகிற நாட்களில் சொல்லுவாள்.

“ஒனக்குதெரிஞ்சயெடத்துலமாப்புளஇருந்தசொல்லுடா,நல்லயெடமாஇருந்தா முடிப்போம்”என்பாள்.இவனுக்குத் தான் கொஞ்சம் வெக்கமாகப் போய் விடும். என்ன இது நான் ஒரு பெரிய ஆள் என நினைத்து என்னிடம் போய் மாப்பிள் ளை பார்க்கச்சொல்கிறார்கள்,என/

இவன் நினைக்கிற மறுகணம் அந்த நினைவின் நுனி பற்றி நெசவிடும் தொட ர்ச்சியாக ”என்ன இது சின்னப்பையன்கிட்டப்போயி இதெல்லாம் சொல்றாங்க ளேன்னு நெனைக்கிறயா,நீதான் பெரிய ஆளா இருக்கயேப்பா,வயசுதான் சிறுசு ஒனக்கு ஆனா நீயீ இருக்கிற ஒசரம் பெருன்னு நான் நெனைக்கிறேன்ப்பா ஆமா,அதுனாலத் தான் நான் ஓங்கிட்ட சொன்னேன் ,இல்லைன்னா சொல்லீ ருக்கமாட்டேன், ஓங்கூடச்சேந்துஎத்தனை பேரு சுத்துறாங்க அவங்ககிட்டயெ ல்லாம் சொல்லத் தெரியாமையா,,,,,,நீயி என்னதா கட்சி ,கொடி,பொதுக் கூட்ட ம்ன்னு அவுங்ககூட அலைஞ்சாலும் ஓந்தன்ம வேறப்பா,அவுங்க தன்ம வேற ப்பா,ஒனக்குஇருக்குறபெருந்தன்மையும்,நிதானமும்அவுங்ககிட்டகெடையாது.” அதுனாலத்தான் அவுங் கள விட்டுட்டு ஓங்கிட்ட சொன்னேன்.என்பாள்,

இவனுக்கு அந்தப்பேச்சை கேட்கிறநாட்களில்ஒருவித கூச்சமாய் இருந்தாலும் சரி இந்த நம்பிக்கைக்காகவே முயன்று பார்க்கலாம் என நினைப்பான், அவ னது நினைப்பின் ஈரம் காய்ந்து முடிவதற்குள்ளாகவே அந்த அக்காவின் கணவரும் வந்து சொல்லுவார்,ரொம்பவும் கூச்சப்பட்டவராயும் சங்கடப் பட்ட வ ராயும்/

”என்ன மாமா இத சொல்லுறக்கு ஏன்இவ்வள்:அவு கூச்சம்,நீங்க என்ன அந்நிய ஆள்கிட்டயாசொல்றீங்க,ஏங்கிட்டதானசொல்லுறீங்க,ஒங்களுக்குஏங்சட்டையப் புடிச்சி சொறல்றதுக்கு முழு உரிமை இருக்கு”எனச்சொல்லும் போது ”இல்ல மாப்புள எனச்சொல்லிவிட்டு அப்பிடி கூப்புடலாமுல்ல ஒங்கள” எனக் கேட்ட வராய் தொடர்வார்,”இல்ல மாப்புள என்னோட அனுபவம்தான் ஒங்க வயசு அப்பிடின்னு இருந்தாலும் கூட நானெல்லாம் ஒங்க வயசுல இருக்கும் போது இவ்வளவு வெளி ஆட்க பழக்கம்,நாலு பொது யெடத்துக்கு நாலு பிரச்சனை க்காக போறது,நாலு பேறப்பாக்குறது,பேசுறது மாதிரியான மத்த ,மத்த பழக்க முன்னு எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது,தவிர ஓன் வயசுலயெல்லாம் எனக்கு கல்யாணம் ஆகி ஒரு புள்ளை கையில இருக்கு,

“ரெட்டப்படைவயசுலகல்யாணம்பண்ணிவைக்கக்கூடாதுங்குறதுக்காகஒத்தப் படை வயசான இருபத்தி மூணு வயசுலயே கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டா ங்கஎனக்கு இருபத்து மூணுன்னா ஒங்க அக்காவுக்கு என்ன வயசுன்னு பாத்து க்க,பத்தொம்பதுவயசுலவெளைஞ்சி நின்ன கருதாட்டமா நின்னா, கல்யாணம் கட்டி வச்சிட்டாங்க,இங்க டவுனுக்கு குடி வந்துட்டம் வாடகை வீடு பாத்து,

”அவளுக்கு என்னைய விடவயசுதா கூட கொறவே தவிர மன தைரியமும் பேச்சும் ஜாஸ்தி. தண்ணி குடியாம ஒருமணி நேரம் கூட ஒரு ஆள் கூட பேசச் சொன்ன பேசுவா,

”அவதான் வாடகை வீடு பாத்தப்ப வாடகை அட்வான்ஸ் பேசி குடுத்தா வீட்டு ஓனர் கிட்ட,அவதான் வீட்டு சாவியையும் வாங்குனா அவதான் குடியேறுன தும் பால்காய்ச்சி சுத்தியிருக்குற பத்து வீட்டுக்கும் குடுத்து பந்தம் வளத்தா, அந்த பந்தத்தோட நெழல்லதான் நான் இப்ப வரைக்கும் ஒதுக்கியிருந்துக் கிட்டும் வேலைக்கு மில்லுக்கு போயி வந்துக்கிட்டுமா இருக்கேன்.

சம்பளத்தவாங்குன அன்னைக்கி அவ கையில குடுக்குறதோடசரி,டெய்லி அவ தான்எனக்குஇவ்வளவுசெலவுக்குன்னுஎடுத்து குடுப்பா,நானும் வாங்கீட்டுப் போவேன்,

அதுக்காகரொம்பகஞ்சத்தனமெல்லாம்பண்ணமாட்டா,என்னகேக்குறேனோஅத
க்குடுப்பா,வீட்ல இதுது இந்த மாதிரி இருக்கு கொஞ்சம் கவனத்துல வச்சிக் கிட்டு செலவழிங் கன்னு வா,நானும் அதுக்குத்தகுந்தாப்புல பேயிக்குருவேன்,

புள்ளைங்களும்பெரிசாதிண்பண்டம்,சினிமாதுணி மணின்னு எதுக்கும் பெரிசா ஆசைப்பட்டதில்ல,காலேஜ் படிக்கிற இந்த வயசுல கூட பொம்பளப் புள்ள கிழிஞ்ச துணிய தச்சிப்போட்டுக்கிறுவா,ரொம்ப தேறாது இனி இந்த துணின்னு ஆனதுக்குஅப்புறம்தான்,வேற கேப்பா,சமயத்துல அது கூட எடுத்துக் குடுக்க தேவைஇல்லாத அளவுக்குஅவஅண்ணன்காரன்மெட்ராஸ்ல இருந்து எடுத்துக் கிட்டு வந்துருவான்,அதையும் சந்தோஷமா ஏத்துக்கிருவா,அண்ணன் தங்கச்சி ரெண்டு பேருக்கும் துணி எடுத்து போடுறதுல நல்ல டேஸ்ட் மாப்புள, அவுங்க ரெண்டு பேரும் புது துணி உடுத்திக்கிட்டு நின்னாங்கன்னா புத்தம் புதுசான பூ மரங்க ரெண்டு வீட்டுக்குள்ள புகுந்து நிக்கிற மாதிரி இருக்கும்.

அவன்அண்ணன்வர்றஅன்னைக்கிஏங்வீட்டுக்காரியவும்,மகளையும்கண்டிப்பா ஒரு சினிமாவுக்கு கூட்டீட்டுப்போயிருவான்,டேய் ஏண்டா என்னைய கூப்புட் டுக்கிட்டு போக மாட்டேங்குறீங்கன்னு கேட்டா நீங்கதான் அந்தப்படத்த வந்த அன்னைக்கே பாத்துட்டீங்களாமுல்லன்னுவான்.

“எனக்கு அப்பிடி ஒரு பழக்கம் தம்பி நைட் செகண்ட் ஷோ சினிமா ரொம்ப பாப் பேன்,சமயத்துலமில்லுலஷிப்டுமுடிஞ்சிபோறவன்அப்பிடியேஹோட்டலபோயி சாப்பிட்டுட்டு தியேட்டருக்குள்ள நொழஞ்சிருவேன்.

படம் முடிஞ்சி வெளியில வரும் போது தெறந்திருக்குற டீக்கடையா பாத்து டீக்குடிச்சிட்டு வீட்டுக்குப்போகும் போது ஹோட்டல்கள முடிச்சி அப்பத்தான் பாத்திரம் கழுவி வச்சிக்கிட்டு இருப்பாங்க,

நைட்கடைங்கள சூடா இட்லி வெந்துக்கிட்டு இருக்கும்,என்னைய மாதிரி மில்லுல வேலை பாக்குறவுங்க,அதிகாலை மூணு மணி ஷிப்டுக்காக போயிக் கிட்டு இருப்பாங்க, அதுலநான் வேலை பாக்குற மில்லுலயே வேலை பாக்குற வுங்கபோயிக்கிட்டுஇருப்பாங்க,அப்பிடியே அவுங்களெயெல்லாம், பாத்துக்கிட் டே வீடூ போயி சேருவேன்,

”இப்பிடியெல்லாம் இருந்த எனக்கு இது போல கட்சி,கொடி பொதுக் கூட்டம், பொதுவான சிந்தனையின்னு இல்லாம போச்சி மாப்புள,

“மில்லுல இருந்த யூனியன்ல கூட நான் இருந்ததில்லை.ஆனா எங்க எல்லா ருக்கும்ஒரு பிரச்சனையின்னா அவுங்கதான் வந்து மொத ஆளா நிப்பாங்க, நேத்துவரைக்கும்சிரிச்சி சிரிச்சி பேசிக்கிட்டு எங்களை கசக்கிபிழிஞ்சி வேலை வாங்குறதுல மட்டுமே குறியா இருந்த மில்லு மேனேஜ்மெண்ட் ஆள்க யாரும் பக்கத்துலகூடவரமாட்டாங்க,நாங்கவம்படியாபோயி எங்க பிரச்சனைய சொன் னாலும்கூட காதுகுடுத்துக்கூட கேக்க மாட்டாங்க,வேற ஏதோ வேலை கவனத் துல இருக்க மாதிரி காட்டிக்கிட்டு போயிருவாங்க கார்ல ஏறி”,/

இதையெல்லாம் பாத்துக்கிட்டு இருக்குற யூனியன்காரங்க நாங்க போயி சொல்லாட்டி கூட எங்கள கூப்புட்டு வச்சி பேசி எங்க பிரச்சனைக்காக வர் றோம்ன்னு வருவாங்க,அப்பிடியெல்லாம் இருந்த நான் இப்ப ஒங்களையும் ஒங்க பாடுகளையும் பாக்குற பொழுது எனக்கு ஓங்கிட்ட வந்து சகஜமா பேச மனசு கூசித்தான் இப்பிடி ஒதுங்கி ஒதுங்கி வர்றேன் மாப்புள என்பார்,

இவனது வீடு இருக்கும் தெருவில் இருக்கிற அவர்களிடம் எப்பொழுது அவர் களிடம்அக்கா, மாமா முறையில் பழகினான் என்பது இன்னும் சரியாக நினை வில் இல்லை.

இவனது அம்மாவிடம் கேட்டால் நீயி சின்னப்புள்ளையா இருக்குறப்ப என் பாள்,நீயிஎன்னதான் வெள்ளை வேட்டி வெள்ளைச்சட்டை கட்சி,கொடி பொதுக் கூட்டம்ன்னுஅலைஞ்சாலும்கூட அவுங்க அனுபவம்தான் ஓங் வயசு என்பாள், அதுனால அவுங்களப்போல ஆட்கள மதிக்கக்கத்துக்க,அது நீ மேல போறதுக்கு இன்னும் ஒதவும்,அப்பிடி இல்லாட்டி கூட ஒன்னைய பண்படுத்தும் என்பாள்.

அவள் சொன்ன வார்த்தைகளின் அர்த்தமும் அடர்த்தியும் இப்பொழுது புடி படுகிறதாய்//

புடிபடுதலின் உள்ளார்த்தமும் அதன் தாக்கமுமாய் அக்காவை ஏற்றிக் கொண் டு சைக்கிளில் சென்றுகொண்டிருக்கிற நாட்கள் ஒன்றில் கேட்கிற இதுபோலா பாடல்கள் அவள் மனதை இதப்படுத்தி விடுகிறதாய்/அதே இதம் இன்றைக்கும்/

                                                                            பாகம் 2

இதுநாள்வரை ஒரு நாளைக்கு பத்து டீ வரை என்பது மிகவும் சர்வசாதா ரணம்.இனிஎப்படிஎன்பது தெரியவில்லை, வயதும் சூழ்நிலையும் தீர்மானி க்கும் போலிரு க்கிறது எதையும்/

இவனைப்பொறுத்தவரை தீர்மானித்திருக்கிறதெனத்தான் சொல்ல வேண்டும். பாலம் ஏறி இறங்கி விட்டால் ஜேம்ஸ்ராஜ் கடையிலும் ,அது அல்லாது சும்மா இருந்து பஜார் அல்லது ராமமூர்த்தி ரோடுப்பக்கம் சென்று விட்டால் தங்கம் மாள் டீக் கடையிலுமாய் மொத்தம் ஒரு நாளைக்கு பத்துக்கும் மேற்பட்ட டீக்கள் ஓடிவிடும்,

தங்கம்மாள் கடையில்தங்கம்மணி அக்கா போடும் டீயைக் குடிப்பதற்காகவே அந்தக்கடைக்குச் செல்வதுண்டு, முன்னால் டீப்பட்டறை பின்னால் ஒலிக்கிற மனம் பிடித்த சினிமா பாடல்கள்

தங்கமணி அக்கா சொல்லுவாள்,வேலைக்கு சேந்த புதுசுல ரொம்பவும் சங்க டப்பட்டுத்தான் போனேன்,வேலையவிட்டு நின்னுறலாமான்னு நெனைக்கிற அளவுக்கு,அப்புறமும் குடும்பப்பாட்ட நெனக்கும் போது இதெல்லாம் பெரிசா தெரியல,பல்லக்கடிச்சிக்கிட்டு இருந்துட்டேன்.

இப்பவும் விருதாப்பையலுக ரெண்டு பேரு வந்து நெரண்டு இழுப்பான்க,ஒரு தடவையின்னா ஒருதன் மூஞ்சில சுடுதண்ணிய புடிச்சி ஊத்தீட்டேன்,

அதுலயிருந்து பக்கத்துல கூட யாரும் வரமாட்டாங்க,என்ன ஏங்கைபக்குவம், டீ நல்லா அமைஞ்சி போச்சின்னு பேராகிப்போச்சி,அதுனால ஓனர் எனக்கு முழு சுதந்திரம் குடுத்துருக்காரு/என்பாள்.

நண்பன்செல்வம்தான்கூட்டிப்போனான் ஒரு வருடத்திற்கு முன்னாக, ஒரு மழை நாளின் மாலைப் பொழுதாய்/

மழை முடிந்து அடிக்கிற சாரலுக்கு ஒரு டீக்குடித்தால் தேவலாம் போல் இருந்தது,

செல்வத்திடம் சொன்ன போது தங்கமணி அக்க கடைக்கு கூட்டிப்போனான்.

அவர்கள் நின்றிருந்த இடம் கணேசன் வாட்ச் கடைக்கு எதிர்த்தாற் போலிரு க்கிற பெட்டிகடையகத்தான் இருந்தது,

அவ்வளவு சின்னக்கடைக்கு அவ்வளவு பெரிய கீற்றுக்கொட்டகை தேவை யில்லை.கடைக்காரர்தான் சொல்வார்,சார் என்ன நீங்க சொல்றீங்க,நம்ம கடை முன்னாடி வந்து வெயில் மழைக்குன்னு ஜனங்க ஒதுங்கி நின்னா நமக்குத் தான்புண்ணியம்,நம்மயெடம் சார்,இது ஏதோ நம்மளால முடிஞ்சது, அவ்வளவு தான்என்பார்கடைக்காரர்,

கோயில்கொளமுன்னுபோயிதேடுனாலும்கெடைக்காதபுண்ணியம்இப்போதானா வலிய வர்றையில விட்டுரலாமா என்பார்.ஏதோ அவரது கடை வாசலில் புண் ணியம் சேர் போட்டு அமர்ந்திருப்பதைப் போலவும் அந்த புண்ணியம் தாண்டி தான் அவரது கடைக்கு தினசரி வந்து போக வேண்டும் என்பது போலவுமாய் பேசுவார்/

அவரதுகடைக்குஎதிர்த்தாற்ப்போலிருந்த பாலமுருகன் எலெக்ட்ரானிக்ஸில் வேலை பார்த்த அந்த பெண்மீது பக்கத்துத்தெருக்காரனுக்கு ஒரு கண் இருந் தது.

இவன்போகிறவருகிறதருணங்களிலெல்லாம்இவனைப்பார்க்கையில்இவனிடம்தவறாமல்கீரல் விழுந்த ரெக்கார்ட் போல அதே சொல்லைச் சொல் வான்.

அந்தப்பக்கம் போகையில் வருகையில் பழக்கம்.போக இவனது நண்பன் அழகர்ராஜ் குடியிருக்கிற தெருவில்தான் இவனும் இருக்கிறான்.

அழகர்ராஜை சந்திக்க செல்கிற போதெல்லாம் இவன் எதிர்படுவான் வலிய வந்து பேசுவான் சிரிப்பான்,அந்தச்சிரிப்பிற்கும் பேச்சிற்கும் அர்த்தம் இப்பொ ழுதுதான் புரிகிறது.

அந்தப்பெண் வெளியூரில் இருந்து வருகிறாள்.அவள் ஒரு வழியில் அவனது சொந்தம்தான்,ஆனால் கேட்டால் தெரியாது என்று விடுவாள்,ஒருநாள் அந்தப் பெண்ணிற்குசாப்பாடு கொண்டு வந்த கொடுத்த அந்த ஊர்க்காரர் சொன்னார் பையன்ஆசைப்படுறான்வைக்கிறான்ங்குறதெல்லாம் சரிதான்,ஆனா கையில  நெலையான வேலை இல்லையே,

பொண்ணுக்கும் கொஞ்சம் விருப்பம் இருக்கத்தான் செய்யிது,ஆனா அவனு க்கு நெலையான ஒரு வருமானம் இல்லைன்னு தயங்குறா,அவ சொல்றதும் ஞாயம்தான,,,/என்பார் சாப்பாடு கொண்டு வருகிற பெரியவர்,

அவர்வந்து இறங்குகிற சைக்கிளே அவரது வயதை யும் மூப்பையும் சொல்லி விட்டுச்செல்லும்.அவர் சொல்லை காரணம் காட்டி அந்தப் பையனிடம் பேசும் போதுஎனக்கு இன்னும் கொஞ்ச நாளையில வேலை கெடைச்சுரும், தயங்காம குடுக்கச்சொல்லுங்க என்றான்,

முதலில் வேலை கிடைக்கட்டும் ,அப்புறமாக பேசுவோம்,பெண் உனக்காக காத்திருக்கிறேன் எனச்சொல்லியிருக்கிறாள்என அவனிடம் சொன்ன போது இவனுடன் சேர்ந்து டீக்குடிக்க அவனும் தங்கம்மாள் கடைக்கு வந்தான். உடன் செல்வமும் இருந்தான்.

பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னாய் இதே நாளில்நடந்தஒரு விஷயம் இவனில் எப்படி சரியாக ஞாபகம் வந்தது சரியாக என்பது புரியாமலேயே,,

காலையில்எழுந்தபொழுது கொஞ்சம் தாமதம் காட்டித்தான் எழுந்தான் ,என்ன இது எதற்காக இவ்வளவு நேரமும் இவ்வளவு தொலைவும் தூங்கினோம் என்பது தெரியாமலேயே/

வீட்டில்கேட்டபோதுமனைவியும்மகளும் ஒன்று போல் குரல் கொடுத்தார்கள், அலுப்பு காட்டி தூக்கம் கொண்டிருக்கிற நீங்கள் கொஞ்ச நேரம் அதிகமாக தூங்கினால்தான் என்ன குறைந்து விடபோகிறது என விட்டு விட்டோம்/

நாளெல்லாம்உங்களதுஉழைப்பைஅலுவலகத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்து விட்டும் அங்கு உயரதிகாரியிடமும் இன்னும் இன்னமுமான புரிதலில்லாத சிலரின் நையப்புடைத்தலுக்கும்,புறம்பேசுதலுக்கும்ஆளாகிமனக்கஷ்டத்துடன்அலுத்து களைத்து வருகிற தாங்கள் கொஞ்சம் அசந்து தூங்கி விட்டுப் போகிறார்கள் என விட்டுவிட்டோம் எனச் சொல்லி அவனது பேச்சை அமுக் கி விட்டார்கள்.

காலையில்எழுந்தபோதுபஜாருக்குப்போகவேண்டும்,சாமான்கள்வாங்கவேண்டும்என்கிறஎண்ணமெல்லாம்இல்லை,மனதிற்ள்ளாயும் இவனது திட்ட வரைவிற் குள்ளாகவும்/

திடீரென மலர்ந்து பூத்த கொன்றை மரத்தின் பூக்களைப் போல மனதிற்குள் ளாய் எழுந்த ஆசை பூத்து மலர்கிரதாய்/

பூத்து மலர்ந்த ஆசை கூம்பி இருந்த மலர் ஒன்று தன் இதழ் பிரித்து அழகு காட்டியது போல் இருந்தது.

பஜார் போய் விட்டு திரும்பி வந்த நேரம் மதியம் ஒன்னறை மணியாய் இரு ந்தது,நல்ல பசி வேறு,பசிக்கு ஒரு வடையும் ரோஸ்மில்கும் குடிக்கலாம் என நினைத்து போய் விட்டு வழக்கம் போல டீக்கு சொல்லிவிட்டு வடை எடுத்து சாப்பிடுபவனாய் இருக்கிறான்.

Aug 15, 2017

கம்பு,கேப்பை,கோதுமை மற்றும் செஞ்சோளம்,,,,

வீட்டிலிருந்துதான் கிளம்பினான்.கிளம்பிய பொழுது காலை பதினோரு மணி யை எட்டித்தொடப்போகிற வேளையாய் இருந்தது.

சின்ன மகள்தான் சொன்னாள் இது அஞ்சி நிமிஷம் லேட்டுப்பா,என்ன நீங்க கடிகாரத்த வச்சிருக்கீங்க, ஒண்ணு லேட்டா ஓடுது,இல்லபாஸ்டா ஓடுது என/

அவள்அப்படித்தான்கொஞ்சம்அவசரக்குடுக்கையாய்வார்த்தைகளைக்கொட்டி விடுவாள்.இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது மாறு வேடப் போட்டியில் விவே கானந்தர்வேஷம்போட்டு பசித்த மானுடன்வயிற்றில் கடவுள் இருக்கிறார் என வசனம் மனப்பாடம் பண்ணச்சொல்லி அனுப்பிய போது மாறு வேடப் போட் டியில்ஜெயித்து விட்டு வந்தபின்னாய் இவனிடம் அவள் கேட்ட கேள்வி இன்றளவுமாய் மனதில் நிற்பதாக/

ஏன் அப்படிச்சொன்னீர்கள் அப்படியானால் பசிக்காத மனிதனின் வயிற்றில் கடவுள் இல்லையா என்றாள்,

அதற்கு அர்த்தம் அதில்லை,பசியின் வெம்மையும் கொடுமையும் கடவுளை உணர வைக்கிறது என அர்த்தம் கொள்ளலாம் என்றான்.

அப்படியா நீங்கள் சொன்னது உண்மையா இல்லையா எனது டீச்சரிடம் கேட்டு முடிவு பண்ணிக்கொள்கிறேன்,என்றவள் அன்று மாலையே டீச்சரிடம் கேட்டு வந்ததாகச் சொன்னாள்,சரிதானப்பா நீங்கள் சொன்னது என /

அது போல் அவள் பல விஷயங்களில் பல மாதிரியாய் உருவெடுத்து நிற் பாள்,

அதே இரண்டாம் வகுப்புப்படிக்கும் போது ஸ்கூல் யூனிபார்மில் சட்டையின் இடது கையோரமாய் லேசாக கிழிந்து போகிறது,அவள் சொன்னாள் ,கிழிந்த தைதைத்துக்கொடுங்கள்போட்டுக்கொள்கிறேன்என.இவன்சொன்னான் வேண் டாம் கிழிந்தது கிழிந்ததாகவே இருக்கட்டும்,அதற்கு மாற்றாக வேறு ஒன்று எடுத்துவந்துவிடுகிறேன்என்றான்.சொன்னவன்எடுத்தும்வந்துவிட்டார்,ஆனால் அந்த புது சட்டையை அவள் போடவே இல்லை, தொட்டுக்கூடப் பார்க்கவில் லை அவளிடம் ஏன் எனக்கேட்ட பொழுது எனக்காக வேஸ்டா ஆகுற வீண் செலவ நான் ஏத்துக்கல,என்றாள்.

அவளைப்பொறுத்த வரை சரியாக இருக்க வேண்டும் எல்லாம் அவ்வளவே, தனக்காகவும் சரி வேறு எதற்காகவும் சரி அனாவசியமாய் ஆகும் செலவு களை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டாள்.

அவள் சொல்லுவதற்காய் இருபத்தைந்து வருடங்களாய் வெறும் பேட்டரி செல்களை மட்டுமே வாங்கிக் கொண்டு உயிர் காட்டி ஓடிக்கொண்டும் வேறெதுவும் பெரிதான செலவெதுவும் வைக்காமல் இருக்கிற காலத்தின் கை காட்டியான கடிகாரம் பார்ப்பதற்கு மாற்றமுடியுமா என்ன,,?

ஆனால் பெரியவளின் கருத்தும் பார்வையும் இதில் வேறாக இருக்கிறது. தா மதமாக ஓடினால் என்ன இல்லை கொஞ்சம் அதிகமாக நேரத்தை முன்ன றிவித்து காட்டிவிட்டால்தான் என்ன சொல்லுங்கள்.

செய்யப் பட்டிருக்கிற மெக் கானிசத்தின் படியும் சொல்லப்பட்ட சொல்லை ஏற்றுமாய் இயங்குகிற ஒரு சின்ன யந்திரம்.அது என்ன தானாகவா விருப் பட்டு இயங்குகிறது.

நாம் எப்படி வைக்கிறோமோ அப்படியாய் இயங்குவதுதானே,,,?இதைப்போய் பெரிதாக எடுத்துக்கொண்டு,,,,,நமது உடலில் ஏதாவது வந்து விட்டால் உடனே சம்பந்தப்பட்ட உடல் உறுப்பை அறுத்தா எறிந்து விடுகிறோம்? மாத்திரை மருந்து,மருத்துவர்,மருத்துவம்,அலோபதி,ஹோமியோபதி,,,எனஎத்தனைஎத்த னைகளை யோசிக்கிறோம்,எத்தனை எத்தனைகளைப்பார்க்கிறோம். எத்தனை எத்தனை பேசுகிறோம். எத்தனை எத்தனை பங்கிட்டுக் கொள்கிறோம். அத்த னைக்கும் அர்த்தமில்லாமலா போய் விடுகிறது.உடம்பிற்கு வருவதை சரி பண்ணிக்கொள்ள வைத்தியமும் வைத்தியரும் இருபப்தைப்போல இதையும் சரி பண்ணி ஓட விட கடைகளும் ஆட்களும் இருக்கிறார்கள்.அவற்றை சரி பண்ணி ஓட வைத்து விடலாம் என்பாள்.

அவள் இருக்கட்டுமே பார்ப்போம் இப்பொழுது எல்லாம் கரெட்டாக இருக்க வேண்டும் என்பது என்ன கணக்கு என்பாள்.

அதுவே முதலில் தப்பு என்பதும் எல்லாவற்றிலும் எல்லாமும்சரியாக இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்ப்பது நம் தவறு என்றும் சரியாக ஓடிக் கொண் டிருக்கிற ஒன்றை வம்பாக எடுத்துக்கொண்டு போய் கெடுத்துக்கொள்வானேன் என்பதுவும் அவளது கருத்து/

உழமானப்பட்டுக்கிடக்கிறதாய் வீடு/முன் வாசலும் புற வாசலுமாய் வைத்த ஆயிரம் சதுர அடி வீட்டில் அத்தனை காலம் வாழ்ந்த பின்னுமாய் இப்படி ஒரு எண்ணம் அலுச்சாணீயப்பட்டுத்தோணூகிறதாய்/

பெயிண்ட்அடிக்கவேண்டும்வீட்டுக்கு.வீட்டை எக்ஸ்டெண்சன் பண்ணி கட்டிய திலிருந்து வீடெல்லாம் தெரித்துக்கிடக்கிற சிமிண்ட் பூச்சுத்தெரிப்புகளும் அதன் தடங்களும் இன்னும் அப்படியே பூச்சு மாறாமலும் தடம் மாறாமலு மாய்/

அதைப்பார்க்கிற போதெல்லாம் இவனுக்கு பெயிண்ட் அடிக்க வேண்டும் என் கிற உத்வேகம் பிறக்காமல் இல்லை.அதற்கான ஆட்கள் கூலி பெயிண்ட் கலர் உட்படயோசித்துவைத்துவிட்டான்.

இவனுக்குத்தான்நேரம்கிடைக்கவில்லை,ஒருநாளின்முக்கால்வாசி நேரத்தை பறித்துத்தின்று விடுகிற அலுவலகம் மீதி இருக்கிற நேரத்தில் கொஞ்சமாகக் கூட வேறெதையுமாய் யோசிக்க விட்டதில்லை பெரிதாக.சரி நேரம் வாய்க் கும் பொழுது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என விட்டு விடுகிறான்.

அம்மாதிரியான விட்டு வைப்பு இப்படியாய் காட்சிப்பட்டும் உழமானம் கொண் டும் தெரிவதாக/இது போலாய் வெற்று வார்த்தைகள் சுமந்து ஏக்கப்பெரு மூச்சு விடுகிற சமயங்களில் சின்னவள் பாட்டுப்போட்டு விடுவாள்.ஹோம் தியோட்டரில்/

அதில்ஒலிக்கிறபாடல்கள்பலதரப்பட்டவையாய் இருக்கும். பழைய பாடல்கள், இடைக்காலம்,புதுப்பாடல்கள்,,,,என கலந்துகட்டியவையாய் பென்டிரைவில் பதிந்து வைத்திருப்பாள்.

அதில் பெரும்பாலுமாய் இவனது டேஸ்டுக்கு தகுந்தாற்போல இடைக் காலப் பாடல்களை ஒலிக்க விடுவாள். இவன் வீட்டை விட்டு போய் விட்ட பின் ஹிந்திப்பாடல்களை ஒலிக்க விட்டுக்கேட்பாள்.

ஏனென்று கேட்டால் நன்றாக இருக்கிறது என நான் தான் ஒன்றிரண்டு பாடல் களை பதிந்து வைத்துள்ளேன் என்பாள்.மேலும் ஏன் அவையும் பாடல்கள்தா னேஎனகேள்வி போர்த்தி நகர்கிற அவள் அவளுக்கு விருப்பட்ட ஹிந்திப் பாட லைஒலிக்கவிடுவாள்இவன்முன்னாகவே/அர்த்தம்தெரியாவிட்டாலும்கேட்பதற்கு நன்றாகவேஇருக்கிறது,

நல்லாத்தானே இருக்கு, இதுக்குப்போயி ஒங்க அக்காகாரி பெரிசா குதிக்கி றா ளே நல்லாயில்ல அது இதுன்னு,எனக் கேட்டால்அவள்அப்படித்தான் பெரிசா அவளுக்குபாட்டுக்கேக்குறடேஸ்டுஇல்லை,அதுபத்துனஞானமோஅவதானிப்போ எதுவும் கிடையாது,என்னமோ அவ சொல்றான்னு நீங்களும்,,,,,,,,ஹோம் தியோட்டர்ல பாட்டு ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போதே டீ வி யில மெகாத்தொடர் பாத்துக்கிட்டு இருப்பா,ஒரே நேரத்துல எப்பிடி ரெண்டையும் பாக்கவும் கேக் கவும் முடியும் யோசிங்க என்பாள்.

பொதுவாவே எல்லா விஷயத்துலயும் அவ டேஸ்டும் அவளோட பங்கும் இப்பிடித்தான் இருக்கு.என்ன செய்ய சொல்லுங்க என்கி றாள் சிறியவள். ஆனால்அவளோஏன்ஒவ்வொன்றையும்ஆழ்ந்துஅவதானித்துக்கொண்டு,,,,,,,,,,,,?
தேவையற்ற விஷயம் அது என்னைப்பொறுத்த அளவில் என்பாள்.

சரி அப்படியே இருக்கட்டும் உன்னளவிலாய் நீ முன் வைக்கிற விஷயமும், அவளலவிலாய் அவள் வழிமொழிகிற விஷயமும் என இவன் அவர்களை சமாதானம் செய்கிற போது,,,,இவன் மனைவியின் சப்தம் கொஞ்சம் கூடி விடும்.சரி ரெண்டு பேரும் அங்க என்ன வெட்டி தர்க்கம் பண்ணிக்கிட்டு/

ரெண்டு பேர்ல ஒருத்திய கிச்சனையும்,இன்னொருத்திய மத்த வேலைகளை யும் பாக்கச் சொல்லுங்க,நாளைக்கு வேற வீட்டுல போயி வாழப்போறவுங்க, அங்க இந்த பேச்சு மட்டும் துணை குடுக்காது பாத்துக்கங்க என்பாள்.

ஒங்களச்சொல்லணும்மொதல்லரெண்டும்பேசுறதகேட்டுக்கிட்டுநீங்களும்அவுங்களோட சேந்துக்கிட்டு பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க பாருங்க என்பாள்.இவனது மனைவி/

அவளது பேச்சிற்கு அப்புறம் மறு பேச்சு கிடையாது இந்த வீட்டில்/

ஆனால் இவ்வளவுபேசுகிறஅவள் தினசரி பறவைகளுக்கு கொண்டு போய் தானியம் வைத்தாளாஎன்கிறகேள்விக்கு கிட்டத்தட்ட இல்லை என்றுதான் பதில் வரும்.

தின்னஏதுமற்ற விவசாய நிலங்களின் மீது பறந்து அலுத்துப்போன வாயில்லா ஜீவன்கள்சிலகூட்டமாய்வான்வழிபறந்துவந்துஇவர்கள்போடுகிறதானியத்தை தின்றுபோவதில் இவனுக்கு கொஞ்சம் பெருமையாகவும், கொஞ்சம் ஆறுதலா யும் இருந்ததுண்டு.

எப்பொழுதிலிருந்து இந்தப்பழக்கம் ஆரம்பித்தது எனத்தெரியவில்லை.வந்து விட்டது தொடர்கிறது இப்பொழுது வரை,மாதா மாதம் பலசரக்கு வாங்கும் போது கடையில் ஒரு கிலோ தானியம் வாங்கிவிடுவது வழக்கம்.

ஒரு தடவை கம்பு,ஒரு தடவை கேப்பை,ஒருதடவைகோதுமை,,,என ஏதாவது வாங்கிக்கொள்வான்.கோதுமைபெரும்பாலுமாய்ரேஷன்கடையில் கிடைக்கும்.

ஆனால்கம்பு கேப்பை கிடைப்பதில்லை,ஒரு நாள் காலை வேளையாக மாடியி ல்போய் நின்று கொண்டிருக்கும் போது புறாக்கள் நான்கைந்து பறந்து வந்தன, பறந்து வந்த புறாக்கள் இவன் இருப்பு மாடியில் இருப்பதைப் பார்த்ததும் அப் பக்கமாய் வருவதை தவிர்த்து வேறு பக்கமாய் பறந்து விட்டன,

அன்றிலிருந்து இன்று வரை இவன் மாடிபக்கமாய் போவதில்லை அந்த காலை நேரத்தில் தின்ன ஏதாவது தேடி அலைகிறது போலும் என இவனாக முதலில் இரு கை சோற்றை வைத்துப்பார்த்தான்,ம்ஹூம் தின்னவில்லை, திங்காது, இது போலானதை விட்டுட்டு உண்மையிலேயே அதுகளுக்கு ஏதா வது தின்னப்போடணும்ன்னு நெனைச்சிகீன்னா,,,தானியம் தவசின்னு ஏதாவது வாங்கிப்போடுங்க, ஒங்களுக்கு புண்ணியமாவது வந்து சேரும். என்கிற பேச்சி ற்கு கட்டுபட்டவனாயும்நம்வீட்டில் வந்து நாலு ஜீவராசிகள் சாப்பிட்டுப் போகி றதென்றால் நமக்குத் தானே புண்ணியம்,என நினைத்து ஆரம்பித்த வேலை,

இருபது புறாக்கள் வரை இப்பொழுது வர ஆரம்பித்து விட்டது,அது போக அவை வந்து போனபின் மைனா மற்றும் பெயர் தெரியாத சில பறவைகள் வந்து போக ஆரம்பித்தன,வாங்கிய ஒரு கிலோ தானியம் போதவில்லை இப்பொழுதெல்லாம்.

அப்படியான நாட்களில் இன்னமும் ஒருகிலோ வாங்கிக்கொள்வான். இவன் குடியிருக்கிற ஏரியாவில் இருக்கிற தவுட்டுக் கடையிலேயே வாங்கிக் கொள் வான்.

தவுட்டுக்கடையில்வாங்குகிற தானியங்கள் கொஞ்சம் தூசி கலந்து இருக்கும், தவுட்டுக்கடையில் வாங்வதில் இன்னொரு லாபமும் இருக்கிறது. அங்கு செஞ்சோளம் வாங்கிக்கொள்ளலாம்.

கம்பு கேப்பை கோதுமையை விட அது கொஞ்சம் விலை கம்மிதான்,புறாக்கள் செஞ்சோளம்தின்பதில்லை,அதுஉண்மையில் உண்ணுமா உண்ணாதா என்பது பற்றிஇவனுக்குத்தெரியாது,ஆனால்இவர்கள்போடும்செஞ்சோளத்தைஉண்ணாது, மாறாக அடுத்து வருகிறவைகள் ஒன்று விடாமல் அவற்றை பெறக்கித்தின்று விடும்,மாடி கூட்டி வைத்தது போல் சுத்தமாக ஆகி விடும்.

ஒரு நாள் கேப்பை ,ஒரு நாள் கம்பு ஒருநாள் கோதுமை,ஒரு நாள் செஞ்சோ ளம் என அடுத்தடுத்ததாய்ப் போடுவான்.

கையிருப்பு காலியாகப்போகிற நிலையில் இருக்கிற போது கம்பு கேப்பை கோதுமை,செஞ்சோளம் என இருக்கிற ஸ்டாக்கை தீர்த்து விடுவான்.

அப்படியாய் ஸ்டாக் தீர்க்கப்படுகிற அன்று வட்டவடிவமாய் வரையப்பட்ட கோலம் போலாய் ஒன்றை கற்பித்துகொண்டு தானியங்களை சிதறலாகப் போட்டு அதில் ஒன்றுடன் இன்னொருதானியம் கலக்காதவாறு அடுக்கடுகாய் போடுவான்,

அந்த அடுக்களின் இடுக்குகளில் குடியிருக்கும் தானியங்களில் தேவையான வற்றை பெறக்கி எடுத்து உண்டு விட்டுப்போகும் புறாக்களும் இன்னும் பிற பறவைகளும் எந்த வித சேதாரமும் யாருக்கும் வைக்காமல்/

அப்படியாய்சேதாரம்வைக்காமல்சாப்பிட்ட பறவைகளை இப்பொழுதெல்லாம் காணமுடிவதில்லை, சுத்தி இருக்கிற வீடுகளின் மாடிகளில்ஆள் நடமாட்டம் அதிகரித்துப்போனதும் வீடுகளில் உள்ள சிறுவர்கள்  மாடியின் மீது ஏறி வந்து விளையாடவுமாய் இருந்ததில் கிலி கண்ட பறவைகள் பயந்து ஒதுங்கிக் கொண்டன போலும்,

இப்போது புறாக்களுக்காகவும்,மற்ற பறவைகளுக்காகவுமாய் வாங்கி வைத்த கம்பும் கேப்பையும் கோதுமையும் செஞ்சோளமுமாய்தேடுவாரற்றுக் கிடக்கி றது வீட்டின் வராண்டாவில்/

யாராவது தெரிந்தவர் இருந்தால் அல்லது இங்குவந்துபோன புறாக்களுக்கும், பறவைகளுக்குமாய்தந்திமுகவரி அல்லது ஜி மெயில் ஐ டி இருந்தால் சொல் லுங்கள்,அனுப்பலாம்ஒருசெய்தி/சிறியதாகவோபெரிதுபட்டோ,,(எப்பொழுதும் போல் எங்களது வீட்டின் மாடியின் மீது உங்களுக்காக சிதறப்போட்டுக் காத்தி ருக்கும் கம்பு கேப்பை,கோதுமை மற்றும் செஞ்சோளம் தின்பதற்கு ஆளற்று காய்ந்துபோய்க்கிடக்கிறது,ஆகவேவாருங்கள்,வந்துசாப்பிட்டுவிட்டுபோங்கள், உங்களுக்கு எந்தவித இடையூறும் ஏற்படாதவாறு பார்த்துக்கொள்கிறோம் நாங்கள்,தேவைப்படுமானால் உங்களுக்காகசிக்னல் விளக்குகள் அமைத்துக் கொடுக்கச்சொல்லி மனுக்கொடுக்கலாம் உரிய இடத்தில்,,,,) அனுப்பலாம்,

அது பார்த்து அவைகள் வர வாய்ப்பில்லை என்றால் பறவையியல் வல்லுன ரிடம் சொல்லி அவைகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்திப்பார்க்கச் சொல்லலாம். என உத்தேசித்து நாட்களை கடந்த போதும் கூட அவைகளுக்கு இங்கு இரை தின்ன வர நேரமும் அதற்கு இரையிடும் பாக்கியமும் எங்களுக்கு இல்லை என முன்னறிவித்துச் சென்றவாறு அந்தப்பறவைகள் அந்தோ பறந்து போய்க் கொண்டிருக்கின்றன/

Aug 13, 2017

நிறப்பிரிகைகளாய்,,,,,,

கிளம்பியஇடம்வீடாகவும்கிளம்பிய நேரம் மாலை ஆறரையாகவும் இருந்தது.

கறுப்புக்கலர் பேண்ட்டும் அதற்கு மேட்சாக இல்லாமல் ஏதோ ஒரு வெளிர் கலரில் சட்டையும் போட்டுக்கொள்வது இவனது ட்ரெஸ் கோடாக இருந்தது.

கறுப்பு இல்லையெனில் பிரௌவ்ன்,அதுவும் இல்லையெனில் வெளிக்கலரில் வைத்திருக்கிற ஒரு பேண்ட்,

அதை போலான வெளிர்க்கலர் பேண்ட் அணிகிற நாட்களில் அடர்க்கலரில் டிசைன்தரித்திருக்கிற சட்டையை அணிந்து கொள்வான்.அதுவும் எக்ஸ்பெயரி டேட் கடந்து தாங்கி ஓடிக்கொண்டிருப்பது போல் படுகிறது,

ஆகவே அது கிழிந்து கிழியும் முன்பாக இன்னொரு சட்டை எடுத்து வைத்துக் கொள்ளவேண்டும்,இவன் எப்பொழுதும் இப்படித்தான்,

ஒரு சட்டை கிழியப்போகிறது,இல்லை அதன் பயன் பாட்டுக்கு வந்து நீண்ட நாள் ஆகப் போகிறது.என்றால் இன்னொரு சட்டை எடுக்க வேண்டும் சீக்கிரம் என குறித்து வைத்துக்கொள்வான்,

பஜார் பக்கமாக போகும் பொழுது அல்லது கையில் காசு இருக்கிற சமயமாய் பார்த்துசட்டையை எடுத்துவைத்துக்கொள்வான்,பின் சமயம் வாய்க்கும் போது அல்லது அந்த சட்டை கிழிந்த பின்னாய் போட்டுக் கொள்வான்.அதான் எடுத்து வந்தாச்சில்ல,போட்டுக்குற வேண்டியதுதான,,, என்றால் இருக்கட்டு மே இப்ப என்ன அதுனால ,அது கிழியட்டும்ன்னு காத்திருக்கேன்,என்பான்,

”ஆமாஅது எப்ப கழிஞ்சி நீங்க எப்ப போட்டுக்குறபோறீங்க,,” என்கிற கேள்விக் கு சிரித்துக்கொள்வான்,கேட்பவர்கள்பதில் சொல்பவர்கள்வேறு வேறானவர் களாய் இருந்த போது இவன் மனம் படக்கென வாரிபோட்டு விடக்கூடும்,

ஆனால் கேட்பவர் இவனது மனைவியாகவும் பதில் சொல்வது இவனாகவும் இருக்கிறபொழுதுஅடவிடுஇப்போஎன்னஎன்பதும்,மெல்லியதாய்படர்கிறசிரிப்பும் தான்இவனின்பதிவாய் இருக்கும்.

சமயத்தில் எடுத்து வைத்ததை ஒரு வருடம் வரை கூட போட மாட்டான், போன வருடம் அக்கா எடுத்துக்கொடுத்த சட்டையை இப்பொழுதான் போட்டி ருக்கிறான்,

இவன் என்னமோ பெரிதாக தமிழ் இலக்கிய உலகில் பெரிதாக சாதிக்கப் போகிறவன்போலவும்அல்லது சாதித்து விட்டது போலவும்இவனது ஆறாவது சிறுகதைநூல் வெளி வந்த போது அக்கா எடுத்துக்கொடுத்த சட்டை,

சட்டைக்கும் இலக்கியத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம் இருந்து விட முடியும் எனத் தெரியவில்லை,அதற்கு அந்த விலைக்கு புஸ்தங் கங்கள் ஏதாவது வாங்கிக் குடுத்திருந்துருக்கலாம்,வைத்திரிந்திருப்பான்,

படித்திருப்பான் என்று சொல்வதை விட வைத்திருந்திருப்பான், எனச் சொல் வதே சாலப்பொருத்தமாய் ப்படுகிறது. இப்பொழுது பலபேர் அப்படித்தானே/ புத்தகங்களை ஷெல்பில் அடுக்கி வைத்திருக்கிற அலங்கார பொருட் களாகத் தான் வைத்திருக்கிறார்கள்.அதுபோலதான் இவனும் புத்தகங்களை ஷெல்புக ளற்ற வீட்டில் வைத்திருக்கிறதாய் இவன் மீதே இவனுக்கு கோபமும் வருத்த மும் உண்டு,

புத்தகங்கள்அவ்வளவாகஇல்லாதவீட்டில்புத்தகங்களைஅவ்வளவாகபடிக்காத ஒருவனாய் இவன் இருந்திருக்கிறான் என்கிற வருத்தமும் இவன் மீது இவனு க்கு அவ்வப்பொழுது இல்லாமல்இல்லை.

அப்படியான வருத்தங்களும் கோபமும் இவனை பெரிதாய் ஒன்றும் பாதித் ததில்லை,படியாதவன் என்று வேண்டுமானால் சொல்லிவிட்டு போகட்டுமே. யார் வேண்டாம் எனச்சொன்னார்கள்,என்பது இவனது திண்ணமான எண்ணம்.

இவனது நண்பன் சொல்லுவான் டேய் சும்மாயிரு அடி முட்டாள் மாதிரி பேசாத என ,அது போலான அவனின் அடி முட்டாள் மாதிரி என்கிற பேச்சை இவன் எப்பொழுதும் சீரியஸாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை.ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன்தான் கடந்திருக்கிறான்,

ஆனால்ஏதோஒரு நாளன்றின் மாலையில் நண்பர்களாக கூடியிருந்த வேளை யில்அதே அடி முட்டாள் பேச்சு வர இவனுக்கு சுருக்கென்று தைத்து விட்டது, இவன் நான் அடி முட்டாள்தான் கிட்டத்தட்ட இங்கிருக்கிற யாரளவிற்கும் படிக்கவில்லை,இங்கிருக்கிறயாரளவிற்கும்எனக்கு அறிவில்லை, இங்கிருக்கி ருக்கிற யார் போலவும் நான் அரசாங்க வேலையோ தனியார் நிறுவன ஊழி யனாகவோ இருந்து சம்பாதிக்கவில்லை,அப்படியான் புண்ணிய மும் பாக்கிய மும் வாழ்வில் கிடைக்கப்பெறாதவன் நான்,ஆகவே வாழ்வின் முழுமையை இன்னும் அனுபவிக்காமல் இருக்கிறவர்களில் ஒருவனாய் இருக்கும் நான் அடி முட்டாளே,,,,,அடி முட்டாளே என கலங்கித்தான் விட்டான் கொஞ்சமாய்/

அந்த கொஞ்சமாய் அவனுக்குள்ளாய் சமன் பட ரொம்பவும் நாளாகிப்போனது. அதுவரை அந்த நண்பனையோ இல்லை அவனுடன் சேர்ந்த நட்பு குழாம்க ளையோ பார்க்கிற போது தலையை குனிந்து கொண்டு கவனத்தை வேறு பக்கமாய் திசை திரும்பி விடுவான்.அன்றிலிருந்து இன்று வரை அப்படித்தான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறதாய் நினைக்கிறான்.

இப்பொழுதான் என இல்லை, எப்பொழுதும் இப்படித்தான் ,வீட்டில் மூன்று ஜோடிகள்அடர்மற்றும்வெளிர் கலர் பேண்ட்டும் சர்ட்டுமாக வைத்திருக்கிறான்

ஆனாலும் இது நாள் வரை கோயம்புத்தூரில் ட்ரெயினிங்க் சென்ற பொழுது எடுத்தமஞ்சள்கலர்கட்டம்போட்டசட்டைபோல்இதுநாள்வரைஅமையவில்லை.

சட்டை துணியை எடுத்து வந்த கையோடு மேட்டுபட்டு டெய்லரிடம் போய் தான் தைத்தான்,அவரிடம் துணி தைப்பது இவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான தாக.

இப்போதைக்குள்ளாய்சட்டைகள்எடுத்துதைத்ததில்லை.எல்லாம்ரெடிமேட்தான். இவனுக்குத்தெரிந்து சட்டைக்கு துணி எடுத்து தைத்து ரொம்பவும் தான் நாட் களாகிப்போனது,டெய்லர் கூடக்கேட்பார் பேண்ட் தைக்கப்போகும் போது.

“சார் என்ன இது நீங்கள் ரெடிமேடில் சட்டை எடுத்துப்போடுகிறீர்கள் என்பதற் காக சொல்லவில்லை,துணி எடுத்து தைத்துப்போடுங்கள் நன்றாக இருக்கும் உங்களுக்கு,அது உங்களது தோற்றத்தை மேம்படுத்துக்காட்டும், பார்ப்பதற்கு நன்றாக இருப்பீர்கள் என்பார்,ஆனால் இவன் தான் அவர் சொல்வதை கேட்ட தில்லை,காலப்போக்கில்அவரிடம்பேண்ட்தைப்பதையும்நிறுத்திக்கொண்டான்.

அவரிடம் தைக்கிற பேண்ட்டின் துணி கிழிந்த போது கூட அவர் தைக்கிற தையல் பிரியாது அவ்வளவு கெட்டியாய் இருக்கும். என்ன தையல் கூலிதான் கொஞ்சம் அதிகம்/

அதைப்பற்றி இவன் பெரிதாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை.ஆனாலும் அவரிடம் அவர் தைத்த பேண்டையோ சட்டையையோ ஆல்ட்ரேசன் வேலைக்கு என கொண்டு போனால் பண்ணித்தர மாட்டார்,அல்லது அவர் தைத்தது சரிதான் என வாதிடுவார்,அதிலேயே எரிச்சலுற்றுஇவன் அவரிடம் போய் தைப்பதை யே நிறுத்திக்கொண்டான்,

இப்போது மார்க்கெட் அருகில் இருக்கிற கடையில் தைக்கிறான் ,அளவு கொடுத்து அட்வான்ஸ் கொடுத்து விட்டு வந்துவிட்டால் போதும்,மறு நாள் அல்லது அதற்கு மறு நாள் போய் வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்கிற சௌகரியத் திற்காக அங்கே போய் கொடுத்து வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறான்.

பையன்களுக்குரெடிமேட்தான்,அவர்களுக்கு பிடித்த டிசைனில் பிடித்த கடை யில் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.அது போலாய் எடுத்த ஒன்றைத்தான் இப்பொழுது அணிந்து கொண்டு வெளியே வருகிறான்.கிளம்புகிறார்கள் பஜாருக்கு/

வட்ட வடிவ குட்டிக்கடிகாரத்திற்குள்ளாய் அடைந்து கிடந்த முட்களின் நேசம்மிகு பிணைப்பும் கைகூட்டலும் தோள் மீது கைபோட்டுக்கொள்ளலும் நன்றாகவே/

அது நேரம்அறிவித்துச்செல்கிறபொழுதுஇனிய பொழுதெனத்தான் கணக்கில் கொள்ளவேண்டியதாய் இருக்கிறது,

வடக்குபார்த்தசுவரில்இருந்தசெல்பின்மீதுஇருந்ததிண்டைதாண்டிவைக்கப்பட்
டிருந்ததாய் காட்சிபட்ட கடிகாரம் அங்கு வைக்கப்பட்ட நேரம் மிகவும் சுவாரஸ் யம் சுமந்து இருந்ததாய் அறிவான் இவனும் மனைவியும்/

கடிகாரம் வாங்கி வந்த இடம் பஜாராகவும்,வாங்கிய கடை பாய் கடையாகவும் இருந்தது,.பாய் கடை துரைசாமி டாக்டர் ஆஸ்பத்திரி அருகில் இருந்த சந்தில் இருந்தது,அங்குதான் வாங்கினான் கடிகாரத்தை,150ம் ரூபாய் என/

நூற்றி ஐம்ப ரூபாய்க்கு கடிகாரமா,,,.ஆச்சரியம் கலந்து வாங்கி வந்து சுவரில் மாற்றிய தினத்திலிருந்து இன்று வரை ஓடிக்கொண்டும் காலத்தை சரியாக காட்டிக்கொண்டுமாய் இருக்கிறது எனலாம்,

காலத்தை கணக்கிட்டு காட்டுகிற கடிகாரம் தன் நிலைகாட்டி வட்ட வடிவ கடிகாரத்திற்குள் அடைபட்டே கிடக்கிறது சின்னதும் பெரியதுமான முள் ஓட்ட த்துடனும் விநாடி முள்ளை துணைக்குச் சேர்த்துக் கொண்டுமாய்/

வீட்டிலிருந்து கிளம்பி தெரு இறங்கி குடிகள் கடந்து ஸ்டைலாக சைக்கிளை ஸ்டாண்ட்போட்டுநிறுத்தி ஆனந்தா ஹோட்டல் டீயை ஸ்டாரங்காக செல்வம் மாஸ்டர் கைகளால் குடித்துக்கொண்டுமாய் இருக்கிற பொழுது அவர் அணிந் திருக்கிற வெளிர் நிற சட்டையும்,கட்டம் போட்ட கைலியும் எப்பொழுதாவது புகைகிற பீடியின் புகையும் அவரது சப்தமற்ற பேச்சும் மென்சிரிப்பும் அவரை அடையாளம் காட்டும்.

இவனைப் போலானோர்களைப் பார்க்கிற போது குடித்துக்கொண்டிருக்கிற பீடியைஅமத்தி விடுவார், இல்லை டீ பட்டறையின் ஓரமாய் வைத்து விடுவார், ஒரு தடவை அவர் பட்டறையின் ஓரமாய் பீடியை வைத்ததைப் பார்க்காமல் பட்டறையின் ஓரம் உள்ளங்கையின் முனையை ஊன்றி விட்டான் தெரியா மல்/

உடன் சுட்டு விட்ட பீடியை கையில் எடுத்து டீ மாஸ்டரிடம் சொன்ன போது மாஸ்டர் தர்மசங்கடமாய் நெளிந்தார்,

இவன் நினைத்துக்கொண்டான்,செல்வம் மாஸ்டர் போடுகிற டீயின் சூடு குடிக்கும் முன்பாக உள்ளிறங்கி கைவரை வந்து சூடு காட்டிச்செல்கிறது போ லும் என்கிற நினைப்புடன் உள்ளே சமையல் மாஸ்டராய் இருக்கிற முதலா ளிக்கு வணக்கம் சொல்லி விட்டு நகரும் முன்னாய் அவரை முதலாளி என கூப்பிடுவதன் ரகசியம் இவனுக்கு மட்டுமே தெரிந்ததாக இருக்கிறது,

என்ன மொதலாளி என்ன இப்பிடி என்ன சமையலு, என்ன ஸ்பெசலு இன்னை க்கி என்றால்,,,அட என்ன மொதலாளி நீங்க என்னமோ பெரிசா ஆர்டர் பண்ணி சாப்புடப்பொற மாதிரி,என்ன பண்ணுனாலும் ஒங்களுக்கு அந்த சாம்பார் சோறும்ஆம்ளேடுட்டும்தான்புடிச்சிருக்கு,அது போல எனக்கு ஒங்களுக்குன்னு எடுத்துவச்சிதனியா பரிமாருறதுக்குன்னு கொஞ்சம் சிறப்பான சமையல் ஐட்ட ங்கள்உண்டு, அதை கொஞ்சம் எடுத்து வச்சிருவேன், அப்புறமா நீங்க பிரியமா கேக்குற ஆம்ளேட்ட நீங்க வந்து சாப்புட உக்காந்த ஒடனே போட்டுத்தருவேன் ,அதுதான் என்னோட ஸ்பெசல் சமையலும்,அதுல இருக்குற பழக்கமும், இதுல நீங்க போயி என்னைய மொதலாளின்னு கூப்பிட்டீங்கண்ணா எப்பிடி,,,? என்பவரைப் பார்த்து இவன் சொல்வது எனக்காக சாப்பாட்ட எடுத்து வக்கிற இந்த மன விசாலம் இருக்கு பாருங்க, அதுக்காகத் தான் ஒங்கள மொதலா ளின்னு கூப்புட்டேன்,வேறஎதுக்கும் இல்லை என சொல்லிவிட்டு நீளம் காட்டி செல்கிற தார்ச்சாலையில் கன ரகமும் இலகு ரகமும் இரு சக்கர வாகனங் களும் சமயா சமயங்களில் பாதசாரிகளும் செல்கிற சாலையில் இவனும் ஒருவனாக,,,/

சென்று ஓடிய நாட்களைத்தாண்டி இப்பொழுது அந்த ஆனந்தா ஹோட்டல் இல்லாத நாட்களில் செல்வம் மாஸ்டரையும் முதலாளியையும் எங்காவது யாராவது பார்த்தால் சொல்லுங்கள் எனச்சொல்லுவான், தெரிந்தவர்களிடமும் நண்பர்களிடமுமாய்/

அவ்வப்பொழுதாய் இவன் டீக்குடிக்கின்ற முக்குரோட்டுக் கடையில்இருக்கிற டீமாஸ்டர்செல்வத்தைப்போலவேதென்படுவார்,முதலாளியைஇவன்குடியிரு க்கும் ஏரியாவிலேயே இப்பொழுது பார்க்கமுடிகிறது.

திருச்சிப்பக்கம் விராலி மலையில் போய் ஒரு ஹோட்டலில் வேலைபார்த்த அவர் உடல் நிலை மோசமாகிப்போய் விட்டதால் வந்து விட்டதாகக் கூறி னார்,

ஆறரை மணிக்கு பஜாருக்குச்செல்வது உசிதமற்ற காரியம் என்றும்,அவ்வ ளவாக அது நன்றாக இருக்காது என்றுமாய் சொல்லப்படுகிறதா என்ன,,? அப்ப டியெல்லாம் இல்லை,போகலாம் என்கிற முடிவு தாங்கி நீண்ட வேளைக்குப் பின்னான யோசனைக்கு அப்புறமாய் கிளம்பினோம், நானும் மனைவியுமாக/

ஏங்க அந்த செல்போன ஆப் பண்ணி வச்சிட்டு கொஞ்சம் பாட்டில்ல தண்ணி ய ஊத்துனாத்தான் என்ன,எல்லாம் நானேதான் செய்யனும் நீங்க எதையும் தொட் டுறாதீங்க, அப்புறம் ஏன் லேட்டு எதுக்கு லேட்டுன்னு என்னையப் போட்டு பிடுங்கிஎடுத்தாநான்என்னதான் செய்யிறது சொல்லுங்க,,,,என அவள் சொன்ன நேரம் இவன் செல் போன் பேசிக்கொண்டிருந்தான் ,

மூன்று பேரிடம் பேச வேண்டியிருந்தது,ஒன்று சின்னவனிடம்,

நாங்கள் கிளம்புவற்குசற்று முன்தான் கிளம்பி நண்பனின் வீட்டிற்கு சென்றி ருந்தான்,அவனுக்குஇப்பொழுதுஅடிக்கடிநண்பனின்வீட்டிற்குச்செல்லப் பிடிக்
கிறது.

என்னடாவெனக்கேட்டால்அங்குஅவன்தொலைக்காட்சியில்ஆங்கிலச்சேனல் களை வைத்துப்பார்க்கிறான்.அதில் நல்ல,நல்ல படங்களையெல்லாம் பார்க்க முடிகிறது, அதனால்தான்செல்கிறேன்என்கிறான்/

அடுத்ததாக போன் பண்ண நினைத்த பெரியவன் திருமங்கலம் பக்கமாய் வந்து கொண்டிருக்கிறேன் என்கிறான்.

இரு சக்கர வாகனத்தில் செல்லும் போது அடிபட்டு மதுரை ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கும் நண்பனைப் பார்க்கப்போயிருந்தான்.

மூன்றாம் நபர் இவன் வேலை பார்க்கும் அலுவலகத்தில் வேலை பார்க்கிற கிருஷ்ணன் நம்பியிடம்,திருநெல்வேலியில் இருக்கிற அவரிடம் அலுவலக வேலை நிமித்தமாக பேச வேண்டியிருந்தது.

எல்லோரிடமும்பேசிவிட்டுதிரும்புகிறபோதுஎடுக்க மறந்த ஹெல் மெட்டை எடுப்பதற்காகவீட்டைதிரும்பவுமாய்திறந்துஹெல்மெட்டைஎடுத்துக்கொண்டு வீட்டைப்பூட்டி விட்டுக்கிளம்புகிற நேரம் மாலை மணி ஆறையாய் இருக்கிற து,

Aug 10, 2017

மெல்லப்பறக்கின்ற சில்லுமுடி,,,,,,,,,

மருத்துவம் பார்த்து விட்டு வெளியே வந்து விடுகிறான் வெளிக்காற்றை சுவா சித்தவனாயும்,சற்றேநிம்மதிசுமந்தவனாயும்…/

ஒருமணி நேரமாய் காத்துக் கிடந்த மனது கொஞ்சமாய் ஆசுவாசமும் அந்திய ந்தமும் கொள்கிறதுதான்.

அப்படித்தான் ஆகிப்போகிறது இப்பொழுதெல்லாம்,மருத்துவரைப்பார்க்கவோ அல்லது மருத்துவ ஆலோசனைகள் கேட்கவோ வேண்டுமானால் ஒருமணி நேரமாவது காத்துக்கிடக்க வேண்டி இருக்கிறது,சமயத்தில் அது தாண்டியும் கூட போய் விடுகிறது,

அது போலானநேரங்களில் எரிச்சலும் கோபமும் ஒரு சேர தலையெடுக்கிறது. அதுவும் கொஞ்ச நேரமே,பின் சரியாகிப்போகிறது, டாக்டர் முகம் பார்த்ததும், அவர் மருத்துவம் செய்யும் போதுமாய்/

சென்றமுறை இவனும் இவனது மனைவியுமாய் சென்றிருந்த போது இப்படித் தான்காத்திருக்கவேண்டி வந்தது.

இவர்கள்அமர்ந்திருந்தபெஞ்சிற்கு எதிர்த்தாற்ப் போலவே வயதான பெண்மணி ஒருவர் அமர்ந்திருந்தார்,

பக்கத்து ஊராம்,அவர் சொன்ன ஊர் இங்கிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரம் இருக்கும்,

பெஞ்சில்கொஞ்சமாய்இருந்தஇடத்தை சுட்டிக்காட்டிசும்மா உக்காருங்க தம்பி, ஒங்க அம்மா போல நெனைச்சிக்கங்க என்னைய,,என்றார்,

இவனும்மனைவியுமாய் பக்கத்தில் அமர்ந்த நேரம் அவர் சொன்ன சொல்லின் தொடர்ச்சிஆரம்பித்திருந்தது.மூணுபசங்க தம்பி,எனக்கு/ஒரு பொம்பளப் புள்ள .பொம்பளப்புள்ளைய வெளியூர்ல கட்டிக்குடுத்துட்டேன்.

பயகள்லஒருதன் மெட்ராஸ்ல வேலை பாக்குறான்அங்கயே குடுமபத்தோட இருக்கான்,அவன் மூத்தவன். ரெண்டாவது பையன் பெங்களூர்ல இருக்கான் அவனுக்கு ஒரு பெண் கொழந்த இருக்கா.

.மூணாவதுபையனுக்குஉள்ளூர்லயேநல்லயெடமாப்பாத்துகட்டிவச்சம்,பொண்ணோட வீட்டுக்காரங்க எங்கள் வுட கொஞ்சம் மீறுனவுங்கதான்.வசதி கூடுன யெடம், இவனுக்கு சம வயசு இருக்கும் புள்ளைக்கு,வசதி இருக்குற கித்தா ப்புல ஊருக்குள்ள யாரையும் மதிக்காததால ஊருக்குள்ள யாரும் அவுங்க கூடபேசுறதில்ல,பழகுறதில்ல,என்னன்னா என்னங்குற அளவுலதான் இருந் தாங்க தம்பி.

இதுலகட்சி காண்ட்ராக்ட்டுன்னு,,,,,, கூடிப் போன பழக்கம் வேறயா, சரி பெரிய யெடம் நமக்கு எதுக்கு தொரட்டுன்னு யாரும் அவரோட பொண்ணக்கூட கேட்டு வரல.

தலைக்கு மேல வளந்த பொண்ணு.டவுனுக்கு போயி வந்து நாலெழுத்து படிச்ச பொண்ணு.

அப்பயே ஊருக்கு காலேஜ் பஸ்ஸீ வந்து கூட்டிக்கிட்டு போகும், அப்படி வராத தினங்கள்லஇவஅப்பனே கொண்டுபோயி விட்டுட்டு வருவான்,அப்பிடி பஸ்ஸீ வராத நாள்கள்ல அந்தப்பொணே டவுன் பஸ்ஸீ ஏறிப்போயி காலேஜிக்கு போயிட்டு வந்துரும்,

அப்படி டவுன் பஸ்ஸீல போன ஒருநாளுதான் கூட்டத்துல தெரியாதனமா வந்து இடிக்கிறது போல இடிச்சி ஒருவிருதாப்பைய அந்தப்பொண்ணு கையப் புடிச்சிட்டான்,

இவளும் சரி எதார்த்தமா பட்டிரிச்சின்னு பெரிசா எடுத்துக்கிறாம விட்டுட்டா, பஸ்ஸீ போகப்போக கூட்டம் நெரிசல் கூடக்கூட அவன் இவ கையப்பிடிச்ச பிடிய விடாமயும் இவ மேல ஒரசவுமா இருந்த ஒடனேதான் இவளுக்கு விகல்பமா பட்டிருக்கு,

ஆகா இது கூடாத ஒரு செயல்ன்னு சொல்லி மறு நிமிஷம் கொஞ்சக்கூட தாமதிக்காம கால்ல கெடந்தத கழட்டி அடிச்சிட்டா,அந்த விருதாபயல/ அவ னும் விடல தண்ணியடிச்ச வேகத்துக்கும் அதுக்கும்,கத்தி தீத்துப்புட்டான், கடைசியில கண்டக்டர்தான் அவன சமாதானம் சொல்லி யெறக்கி விட்டுருக் காரு பஸ்ஸ விட்டு/

இது இவ வீட்டுக்கோ அப்பனுக்கோதெரியாதுமொதல்ல,அப்புறமா ஒரு வாரம் பத்து நாக்கழிச்சிதான் கண்டகடர்மூலமா இந்த விஷயத்த கேள்விப் பட்ட இவ அப்பன் அவன ஆள்கள விட்டு கூட்டிட்டு வரச்சொல்லி சும்மா தொளிச்சி எடுத் துட்டான் தொளிச்சி/

அன்னையிலருந்து அவன் அக்கா தங்கச்சியக்கூட ஏறிட்டுப்பாத்துருக்க மாட் டான்னு நெனைக்கிறேன்.அதுக்கப்புறமான நாட்கள்ல இவள காலேஜிக்கு அனுப்புறத நிறுத்தீட்டாரு,இவ எதை நெனைச்சி பயந்து பஸ்ஸீல நடந்தத சொல்லாமஇருந்தாளோ அது நடந்தே போச்சி கடைசியில,இவளும் ஏங் படிப்ப நிறுத்த வேணாம் இனிம இது போல நடக்காம பாத்துக்கிறேன்ன்னு தலைகீழ நின்னு பாத்தா,ம்ஹூம் மசியல இவ அப்பன்,சரி படிப்பைதான் நிறுத்தீட்டான், காலாகாலத்துலஇவளுக்குஒருமாப்புளைபாக்கணும்ன்னுகூடவாதோணல.,,,,,,

அதுஅவனச்சொல்லி குத்தமில்ல ,அவனப்பிடிச்சிருந்த கூத்தியாகாரி பண்ணுன வேலை,வாரம்தவறாம அங்க போயிறுவான்,பக்கத்து ஊருதான்.

வீடுலவயசுக்கு வந்த பொம்பளப்புள்ள இருக்கான்னு அவனுக்கும் கூறு கெடை யாது,அவளுக்கும் கல்யாணத்துக்கு நிக்கிற புள்ள இருக்கான்னு கூறு கெடை யாது,

ரெண்டு பேரு வீட்லயும் இப்பிடி இருக்கும் போது அவனும் கொஞ்சம் கூட வெக்கம் இல்லாம போயிக்கிட்டு வந்துக்கிட்டு இருந்தான்.

இத கண்டிக்க வேண்டிய பொண்டாட்டி காரியாவது கண்டிச்சிருக்க வேணாம், அவளும் நமக்கென்னன்னு இருந்துட்டா,அவளும் என்னதான் செய்வா பாவம், வாயில்லாத புள்ளப்பூச்சி/

ஏங்கூட்டாளின்னாஇந்நேரம்தொடப்பத்தஎடுத்துக்கிட்டுமல்லுக்குநின்னுருப்பேன்,அவ பாவம்.

சரி இங்கதான் இப்பிடின்னா கூத்தியாளா இருந்தவளுக்கும்,கூத்தியாள வச்சிக் கிட்டிருக்குறவனுக்குறவனுக்குமா அறிவில்லாம போச்சி/

என்னமோ சொலவம் சொன்ன மாதிரி யார் சொல்லியும் நிறுத்த முடியா போச்சி கூத்தியா சகவாசத்த அவனால,,,/

அவனையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது,அங்க போறதுனால இந்த வீட்டையோ, இங்க இருக்குறதுனால அந்த வீட்டையோ அவன் விட்டுறல,ரெண்டு பக்கத் துக்கும் எந்த பங்கமும் இல்லாமத்தான் நடந்துக்கிட்டான்,என்னத்தையோ சகதியில மிதிச்ச மாதிரி கால அசிங்கம் பண்ணீட்டானே தவிர்த்து வேற ஒண்ணும் தப்புத்தண்டவாவோ,அடாதடியாவோ குடும்பத்துகுள்ள ஏதும் நடந்துக்குற மாட்டான்.

இத வெளியில இருந்து பாத்தவுங்களுக்கு தப்பா நெனைச்சாங்க,

என்ன நெனைச்சானே என்னவோ தெரியல ஒரு நா அரிசி பருப்பு வாங்க கடைக்கி போயிட்டு வர்றப்ப கடையில இருந்து ஒரு பார்வை என்னைய தொடர்ந்து வந்த மாதிரி இருந்துச்சி,என்னிட்டஎன்னமோ கேக்கப்போற மாதிரி யான அரிச்சியும் தெரிஞ்சிச்சி.

இத இப்பிடியே விடக்கூடாதுன்னு கடைக்கி திரும்பப்போயி என்ன கடைக் காரரேஎன்னவிஷயம்ன்னு கேட்டப்ப எல்லாம் நல்ல விஷயந்தான், கட்சிக்கா ரரு பொண்ணுக்கு ஒங்க பையன குடுப்பீங்களான்னு கேக்கச் சொன்னாங்க, நீங்கவந்துநின்ன ஒடனே கேப்பமுன்னு தோணிச்சி,

அப்புறமும் சரி வேணாம் நல்ல மனசுக்காரங்க அவுங்களுக்குத்தகுந்தாப்புல என்னத்தையோபொழச்சிட்டி இருக்காங்க ,அதுலப்போயி ஒழப்பீற வேணாம் ன்னு தான் கேக்கல,

இன்னும் அவரு பொண்ண எப்பிடி வளத்து வச்சிருக்காரோ, இங்க கடைக்கெ ல்லாம் வரும்,அப்பன் மாதிரி நிமிந்ததனமா யாரையும் மதிக்காமபேசாது ,அண்ணன்ங்குற சொல்லுக்கு மறு பேச்சு பேசாது, வந்துச்சின்னா வீட்டுக்கு தேவையானது போக அது திங்குறதுக்குன்னு ஏதாவது வாங்கீட்டு போகும்,

”ஏம்மா அப்பா ஏதும் வாங்கிட்டு வர மாட்டாரா,ஊரெல்லாம் சுத்துற மனுசனு க்கு பொண்ணுக்கு வீட்டுக்கு ஏதாவது வாங்கணும்ன்னு நெனைப்பு இருக்கா தான்னுகேட்டம்ன்னாஅதெல்லாம்வாங்கீட்டுவருவாருசேவு மிச்சரு, ஸ்வீட்டு பழங்கன்னு வாங்கீட்டு வருவாரு,ஆனா அது பூரா அவருக்கே பத்தாது, இதுல தண்ணிஅடிக்கிறசமயத்துலகூட்டாளிகளவேறசேத்துக்குருவாறு,கூட்டாளிகளா வர்றவுங்கவேறயாரும்இல்ல,எல்லாம் எங்க சொந்தக்கார வுங்கதான்.

அவுங்க எல்லாம் ஒண்ணு சேந்துட்டாங்கன்னா அவரு வாங்கிட்டு வந்த திண் பண்டம் தண்ணியடிக்கிற அவுங்களுக்கே சரியாப்போகும்,எங்க அப்பாவுக்கு எங்கிட்டுச்சுத்தியும் நித்தம் தண்ணியடிக்கலைன்னா விடியாது, அவரோட அந்தப்பழக்கமே எனக்கு சுத்தமா புடிக்காம போச்சி/

அதுனாலயே அவரு கொண்டு வர்றத தொட்டுக்கூட பாக்குறது கெடையாது. எப்பயாவது ஏதாவது திங்கணும்ன்னு ஆசை வந்திச்சின்னா அம்மாகிட்டச் சொல்லுவேன், ஒங்க கடையிலதான் வாங்கீட்டு வந்ததா சொல்லி வந்து குடுப்பாங்க,இன்னைக்கு நானே வந்துட்டேன்னு போற போக்குல பேசிட்டு போகும்,

கடையில யாரும் இல்லைன்னா சமயத்துல இங்கயே ஒக்காந்து சாப்புட்டுப் போகும்.யாருகிட்டயும் எதுவும் பேசாது,ஏம்மா இப்பிடி இருக்குறன்னு கடைசி யா வந்தப்ப கேட்டப்ப எங்க அப்பாவுக்கு கட்சி காண்ட்ராக்ட்டுன்னு அலை யவே நேரம் போத மாட்டேங்குது,வீட்ல என்ன நடக்குது ஏது நடக்குங்குறத கவனிக்கிறதையே அவரு மூணாம் பட்சமா நெனைக்கிறாரு,வர வர வீட்ல இருக்குறதே பெரிய பாரமவும்,முள்ளு மேல இருக்குற மாதிரியும் ஆகிப் போச்சி.எங்கயாவதுஒரு அப்புராணி சப்புராணியா ஒரு பையன் இருந்தா சொல்லுங்கண்ணே,எங்க அப்பா மாதிரி வேணாம்ன்னேன்னு அந்த பொண்ணு அன்னைக்கி சொல்லீட்டு போனா,அந்த சொல்ல அப்படியே இன்னைக்கி வரைக்கும்மடியிலகட்டிவச்சிக்கிட்டு திரியிரேம்மா,என்னமோ ஒங்களப் பாத்த ஒடனே கேக்கணுன்னு தோணுச்சி,அத தைரியமா கேக்கமாட்டாம மருகி நின்னப்ப நீங்களே கேட்டுட்டீங்க,ஒங்க பையனுக்கு அந்தப்பொண்ண பாத்துர லாமா,,,,,?ன்னுஅந்தகடைக்காரரு கேட்டப்ப எனக்கு ஒண்ணும் மறுத்துப் பேசத் தோணல,

அந்தபொண்ணோடஅப்பனுக்காக இல்லாட்டி கூட அவ கொணத்துக்காக அந்த பொண்ண ஏத்துக்கிற தயாரா இருந்தேன்,ஏங் பையன்கிட்ட சொன்னப்ப நீங்க பாத்து எது செஞ்சாலும் சரித்தாம்மான்னுட்டான்,என்ன உள்ளதச் சொல்லீரு ங்க,நான்மில்லுலவேலைபாக்குற கொறஞ்ச சம்பளம் வாங்குற ஆளுன்னு, அப்புறம் பின்னாடி நான் என்னத்தையோ நெனைச்சி என்னமோ ஆகிப் போச் சின்னு வந்துறக்கூடாதுன்னு சொன்ன அவன் சொல்லையும் ஏத்துக்கிட்டு ஒண்ணுக்கு பத்து தடவையா அவுங்க வீட்டுக்கு நடையா நடந்து போயி சொல்லீட்டு வந்தப்பக்கூடயும் சரி சரின்னு நான் சொன்னதுக்கெல்லாம் தலை யாட்டினவுங்க இப்ப கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் வந்து இக்கன்னா வச்சிப்பேசி பொண்ணப்பிரிச்சி கூப்புட்டுக்கிட்டு போயிட்டாங்க,

கேட்டாபுள்ளஇல்லைன்னுஒருசொல்லசொல்றாங்க,ஏம்பா ஓங் மககிட்டதான கொற பாடு இருக்குன்னு தெரிஞ்சி போச்சில்ல,அதுக்கு இப்ப மாத்து வழிதான் யோசிக்கணுமேதவிர புருசன் பொண்டாட்டிய பிரிச்சி வச்சா சரியாயிப் போகு மா சொல்லுங்கன்னு கூட கேட்டுப்பாத்துட்டேன், பிடிவாதமா நின்னு பிரிச்சிக் கிட்டு போயிட்டாங்க,

அவனுக்கு அவன் கௌரவம் முக்கியம் தம்பி. என்ன ஏதுன்னு தீர விசாரிக் கிறமாதிரி போயி கேட்டப்ப கேள்விப்பட்ட விஷயம் வேற மாதிரி இருந்துச்சி.

எல்லாம் அந்தப் பொண்ணோட அப்பன் பண்ணுன வேலைன்னு தெரிஞ்சிச்சி,
அவனோடகௌரவத்துக்குஅவன்பொண்ணுஇந்தவீட்லவாழ்றதுகேவலம்ன்னு நெனைச்சி டைவர்ஸ் பண்ண ஏற்பாடெல்லாம் பண்ணீட்டான்,

இப்ப டைவர்ஸ் கேட்டு நோட்டீஸீக்காக எதிர்பாத்து காத்துக்கிட்டு இருக்குற நெலைமையில நாங்க இருக்கோம்,

இந்த நிலைமையில அந்தப்பொண்ணு எங்கயாவது என்னைய பாத்தா ஒரே அழுகையா அழுது தீக்குறா,பொழம்பா பொழம்பித்தள்ளுறா,,,என்ன செய்ய சொல்லுஇப்பிடிபிரிச்சி வச்சிருக்குறதுல அவளுக்கு துளி கூட இஷ்டம் இல்ல, இதுல டைவர்ஸீக்கு வேற அப்ளைப்பண்ணப்போறானா அவுங்க அப்பன். அவளுக்கு துளி கூட பிடிக்காம போச்சி,மனசு விட்டுப் போனா ,வேற என்ன செய்வா பாவம் வெளி உலகம் போகாத பொம்பளப்புள்ள என்னைய பாக்குற நேரம்பொழம்பித்தீக்குறதத்தவுரஅவளுக்கு இப்ப வேற வழியேதும் இல்லாமப் போச்சி,தெரியாமயும் போச்சி,,,

இப்ப அவ அங்கிட்டு அப்பன் வீட்லயும் இவன் ஏங்கிட்டயுமா இருந்து மருகுறா ங்ககெடந்து,அவுங்களுக்குஒரு விடிவு காலம் வந்தாநான் நிம்மதியா கண்ண மூடிருவேன்,என்றாள்.

அந்த அம்மாள் அமர்ந்திருந்த பக்கத்திற்கு எதிர்ப்புறச் சுவர் கிழக்கு பார்த்த தாயும் புதிதாக வர்ணம் அடித்துமாய் காணப்பட்டது.

ஆனாலும்பெயிண்ட்அடித்தசுவரிலிருந்துஉதிர்ந்த காரை அது பழைய கட்டிடம் என்பதை சொல்லிச்சென்றது,இப்பொழுது யார் இவ்வள நீளமாய் படி வைத்து கட்டுகிறார்கள்,ஒன்று இரண்டு மூன்று,,,,,,என வைக்கப்பட்டிருந்த படிகளில் மூன்றுமே ஒன்று போல காவி பூசி இருக்கிறதாய்,

மூன்று படிகளிலுமாய் அடிக்கப்பட்டிருந்தமுனைக்கோடுகள்பார்க்க அழகாக இருந்தன.ஒன்று இரண்டு மூன்று என இறங்கிய படிகள் ஒன்றன் முன் ஒன்றாக காட்சிபட்டு கை கட்டி நின்றதைப் போல இருந்தது, 

                                                            --பாகம் 2--

காலையில்வந்துமருத்துவம் பார்த்து விட்டு அலுவலகம் போகலாம் என்றால் அது முடியாத காரியம்.

ஆபீஸ் நேரம்தாண்டிதான் மருத்துவர் வருகிறார்.வந்தப்பிறகு மருத்துவ மனையை கூட்டி சுத்தம் செய்து விட்டு எதிர்த்த கடையிலிருந்து வரும் தண்ணீர்கேனை வாங்கி வைத்து விட்டு அவர் கையை காலை சுத்தம் செய்து கொண்டு மருத்துவரின் இருக்கையில் அவர் அமரும் போது மணி காலை பதினொன்றை தாண்டி விடும்,

அந்த நேரம் வரை பெர்மிஷனும் போட முடியாது.அதற்கு மேல் இவன் மருத் துவம் பார்த்துவிட்டு அலுவலகம் போக முடியும் என்றா நினைக்கிறீர்கள், ம்ஹூம்,,,,,தலைகீழாக நின்றாலும் முடியாது.அல்லது எவ்வளவு வேகமாகச் செல்கிற வாகனத்தில் போக நினைத்தாலும் கூட முடியாதுதான், இதை நினைத்துத்தான் நேற்றைக்கு முன் தினம் விடுமுறை எடுத்துக் கொண்டு மனைவியுடன் வந்தான் மருத்துவரைப் பார்க்க.

இவர்களும்உட்கார்ந்துஉட்கார்ந்துபார்த்தார்கள்.இவர்கள்காத்துக்கிடந்தவேளை யின்நொடிகள்நிமிடங்களாகி,நிமிடங்கள்கால்மணி,அரைமணிஎனகைகோர்த்து. நின்ற பொழுது மனைவியை ஏறிடுகிறான்.இவன் நினைத்ததையே அவளும் நினைத்து அடைகாத்துக்கொண்டிருந்தது போல இதோ வந்து விட்டேன் தங்களது பின்னாலேயே.தாங்கள் செல்கிறஇடத்திற்கு சொல்கிற வழியில் வர காத்திருக்கிறேன்,நீங்கள் காலால் உத்தரவிடுங்கள், அதை நான் தலையால் ஏற்றுச்செய்கிறேன்.என பஜார் போய் பலசரக்கு ஜாமா ன்களும் மார்கெட் போய் காய்கறிகளும் வாங்கிக்கொண்டு வந்து விடலாம் என அவள் சொன்னதற்கு இவன்ஆமோதிப்பை தெரிவித்தான்.

பஜாருக்குப்போகிற போது ஆஸ்பத்திரிக்கு போய் விட்டு போய் விடலாம் என நினைத்துவந்தஇடத்தில்தான்இப்படியாய்ஆகிப்போகிறது,மாலைவேளையாக வரலாம் என்றாலும்நாளெல்லாம் அலுவலகம் தின்று முடித்த உழைப்பு போக மிச்சமிருக்கிற நேரத்தில் வேறு ஒன்றிற்காய் போய் காத்திருக்க மனமில்லை அல்லது முடியவில்லை.அது சொந்த உடம்பிற்காய் இருந்த போதும் கூட,,/

அது மட்டும் என இல்லை, படக் கெனஓடோடி வந்து ஒட்டிக்கொள்கிற மித மிஞ்சிய சோம்பேறித்தனம் வேறு. வேறுவழியில்லாமல் இன்றைக்கு ஒரு நாள்வீவுசொல்லிவிட்டு வந்திருந்தான்.

சுவாசித்தகாற்றுகொஞ்சம் நிம்மதியைத் தந்தது,நிம்மதி,நிம்மதி,நிம்மதி,,,,,, அது தேடி ஓடுவதே இப்போது பெரிய வேலையாயும் மிகப்பெரும் மன பாரம் சுமந்துமாய்,,,/

அது போலான நிம்மதியும் கொஞ்சமாய் சுகந்தம் தருகிற காற்றும் காலையில் வாக்கிங் போகும் போது கிடைக்கிறதுதான்,அதிகாலை எழுந்தால் சரி இவனும் மனைவியுமாய் ஜோடி சகிதம் காட்டி கிளம்பி விடுவார்கள். இல்லையா ,எழக் கொஞ்சம் தாமதம் இல்லை வேறு மாதிரியான மனக் காரணங்கள் ஏதாவது இருந்தாலும் கூட வாக்கிங்கிறகு தடைதான்/

நண்பன்முத்துமேகத்தின் வாக்கிங் பற்றி இவன் அறிவான், ரொம்பக் காலமாக. தினம் தவறாமல் காலையில் ஐந்து மணிக்கெல்லாம் எழுந்து அவரது வீடு இருக்கும் ஏரியாவிலிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர் தள்ளி இருக்கிற கிராமத்து ரோட்டிற்கு போய் விடுவார்,அங்கு கைகாலை வீசி அவர் வாக்கிங் செல்லும் முறை ஏதோ சொல்லிமிகப்பெரிய உத்தரவிற்கு கட்டுப்பட்டது போலவும், குறிப்பிட்டவரிசைகிரமம்தாங்கிஇயங்குகிறசெயல்கள்போலவுமாய்இருக்கும். ஒன்று அது இந்த செயலுக்கு,,,,இரண்டு அதன் அடுத்த தொடர்ச்சிக்கு,,,,மூன்று என இப்படியாய் போய்க் கொண்டிருக்கிற அவரின் இயக்கம் அவர் வாக்கிங்க செல்கிற அரைமணி நேரமும் பார்க்க ஏதோ ஒரு ராணுவ உத்தரவிற்கு கட்டுப் பட்டு நடப்பது போல் இருக்கும்,

இதற்கு நேர் மாராய் இருக்கும் நண்பர் கண்ணன் செய்வது,அதிகாலை எழுந் ததும் வேக வேகமாக ட்ராக் பேண்ட் சர்டெல்லாம் போட்டுக்கொண்டு ரோட் டில்இறங்கி விடுவார்,

அவர் வாக்கிங்கிற்காய் எடுத்து வைக்கும் முதல் எட்டின் போது அவரது கையிலிருக்கிற சிகரெட் புகைய ஆரம்பித்திருக்கும்.

அவரதுஒவ்வொரு எட்டெடுத்து வைப்பிற்கும் ஒவ்வொரு இழுப்பு என கணக்கு வைத்துக் கொள்வார் போலும்.இது எதற்கு சார் இப்படி, இப்படியெல்லாம் வாக்கிங்க்போகாவிட்டால்தான்என்னசொல்லுங்கள் எனக் கேட்டால் சிரிப்பார்  கேட்பவர் தோளில் தட்டி/

அந்த சிரிப்பிற்கு அர்த்தம் அவருக்குத்தான் தெரியும்போலிருக்கிறது அல்லது அவர்ஏன் இப்படி எல்லாம்சின்னப் பிள்ளை போல ட்ராக் பேண்ட்,சூட் எல்லாம் போட்டுக்கொண்டுவாக்கிங்செல்கிறார்,பேசாமல்எப்பொழுதும்போலநார்மலாக செல்ல வேண்டியதுதானே வேஷ்டி சட்டையில்அல்லதுகைலி பனியனில்,, எனச்சொல்கிறஅவரது நல விரும்பிக்குத் தான்தெரியும்போல/

என்னதான் அவர் மீது இவர் இப்படியாய் ஒரு விமர்சனச் சொல்லை சுமத்திய போதும் கூட அவர் வாக்கிங் முடித்து எல்லைக் கோட்டின் முடிவில் வந்து நிற்கையில் இருவருமாய் சேர்ந்து பற்றவைக்கிற சிகரெட்டின் முதல் துளிர் புகையில் எல்லாம் காணாமல் போகும்.

இப்படியான வேறு பட்ட இருவரது வாக்கிங்கிற்கும் அவரவர்கள் வீடு இருக்கிற பகுதியிலிருந்து ஐந்து அல்லது ஆறு கிலோ மீட்டர் நடந்து அவர்களது வாக்கிங்கை முடித்துக்கொள்கிறவர்களும் உண்டு,

இடையில் டீ சிகரெட் வடை ரெஸ்ட் எதுவும் கிடையாது,இது போலானாவர் களை பார்க்கிற போது இவனுக்கும் அது போலாய் நடக்க வேண்டும் என ஆசை மேலோங்கி எழும்தான் அந்த நேரத்தில்.

அன்றாடம் படுக்கையை விட்டு எழும்போது அந்த ஆசை காணாமல் போய் விடுகிறதுதான்,அல்லது ஆசை இருக்கும்,செயல்பாட்டில் கலைந்து போகிற மெல்லிய புகையைப்போல காணாமல் போய்விடும்/

அப்படியாய் கலையாமல் புகை அடைகாக்கப்பட்ட நாட்களில் வாக்கிங்க் செல் கிற போது ஆண்களும் பெண்களும் வயதானவர்களும் வாக்கிங்க் வருவதை பார்த்திருக்கிறான்.

இதுபரவாயில்லை.அறுபதுவயதைநெருங்கப்போகிறஒருவர் சின்னதான டயர் வைத்த சைக்கிளில் ஆள் உயர ஹேண்ட்பாருடன் ஓட்டித் திரிவார். காலை வேளையில்வழக்கமாக வாக்கிங் போகிறவர்கள் இந்தக் காட்சியை தவறாமல் பார்க்கலாம்.

அதுபோலாய் வாக்கிங்,சைக்கிளிங் என தினமு மாய் போக இவனுக்கும் ஆசைதான்.ஆனால் முடியாமல் போய் விடுவது இவனின்அன்றாடமாய் இருக்கிறது.

அபூர்வமாய்என்றாவது ஒரு நாள் வாங்கிங் போவான்.அது தவிர்த்து மன ரீதியாய் புத்துணர்ச்சிக்காய் ஏதாவது பண்ணிக் கொண்டால் உண்டு. அப்படி யான தினங்களில் காற்றின் மற்றும் சுகந்தத்தை அனுபவித்துக் கொள்கிறான்.

டீக்குடித்தால்கொஞ்சம் ஆசுவாசமாய் இருக்கும் போல தோணியது,டீ என்பது வெறும்டீ மட்டுமல்ல, மருத்துவர் சொல்கிறார்,என்னிடம் வருவதற்கு முன்னு ம் வந்து போகிற அரை மணி பொழுதிற்குமாய் டீ காப்பி எதுவும் சாப்பிடா தீர்கள்.என .

ஆனால் இவனால்தான் கேட்டுக்கொள்ளவும் டீக்கேட்கிற மனதிற்கு அணை போடவுமாய் முடியவில்லை.லேசாக தண்ணீர் தவிப்பது போல் இருப்பதில் ஆரம்பித்து பசிக்கிறது போல் இருக்கிறது வரை எதற்குமே இவன் தஞ்சம் கொள்வது டீயே,.

இது தவிர நண்பர்கள் தோழர்கள் உறவினர்கள் என யாரையாவது பார்த்து விட்டால்அல்லது பார்க்க தலைப்பட்டு விட்டால் வாங்க டீசாப்புடப் போகலாம் என்பதே இவனது முதல் வார்த்தையாக இருக்கும்.அப்புறம்தான் மற்றதெல் லாம்,

மற்றமற்றதில்பெரிதாகஒன்றும்இருக்காது,அவர்களதுநலம்பிள்ளை குட்டிகள், பேரன் பேத்திகள்,,மற்றும் அவர்கள் வேலை,பிழைப்பு பொருளாதாரம் என பேசி விசாரிப்பான்.

அதில் பிரதானமாய் அவர்களது உடல் நலம் இருக்கும். கொஞ்சம் ஒட்டுதல் பட்டு தெரிபவர்கள் என்றால் வீட்டின் ஹால் வரை போய் வருவான் பேச்சில் ,சமயத்தில்சமையலறையைக்கூடஎட்டிப்பார்ப்பது உண்டு,அந்த உரிமையை யும், ஒட்டுதலையும் அவர்கள் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

அப்படியாய் இல்லாதவர்கள் வீட்டின் வாசல்படியோடு வந்து விடுவான். அல் லது அவர்கள் தெரு முனைவரை எட்டிப்பார்ப்பதுடன் சரி.இதெல்லாம் இல்லா த நாட்களில் தனிமை சுமந்து வந்த போதும் சரி, மார்க்கெட்டிற்கு காய்கறி வாங்க வந்த நாட்களிலும் சரி, காய்கறி வாங்கிய பையுடன் இங்குதான் வருவான்.

தாகமெடுத்து வறண்டு போன வாயயையும் டீக்குடிக்க முனைப்பு கொண்ட மனதையும் ஒரு சேர அள்ளிக்கட்டிக்கொண்டு/

மார்க்கெட்டில் காய் கறி வாங்கிய கடையிலிருந்து இங்கு வருகிறது வரை வழியில்நிறையகடைகள்தென்படும்அங்கெல்லாம் குடிக்கலாம்தான், மோச மாய் ஒன்றும் இருக்காது டீ,ஆனால் அதையெல்லாம் விடுத்து இங்குவந்து தான் குடிப்பான், இத்தனைக்கும்டீமற்ற கடைகளை விட இரண்டு ரூபாய் அதிகம்.

இப்பொழுது நிறைய இடங்களில் ,,நிறைய நேரங்களில் பார்த்தும் கேள்விப் பட்டும் இருக்கிறான்,இவன்டீக்குடிக்கிற எல்லையான கலெக்டர் ஆபீஸ் வரை இது போலான விலை அறிவிப்பை தொங்கவிட்டிருக்கிற கடைகள் ஒன்றி ரண்டை பார்த்திருக்கிறான்,

சும்மாக்காச்சுக்குமாய் அல்லது மனது ஏதாவது ஒன்றை சிதறவிட்டுவிட்டு அள்ளிக்கட்டமனமில்லாமல்திரிகிறநாட்களில்அப்படியே கலெக்டர்ஆபீஸ் வரை இருசக்கர வாகனத்தை ஒரு முடுக்கு முடுக்கி விடுவதுண்டு.

இவன் வேலை பார்க்கிற அலுவலத்தின் தலைமை அலுவலகம் கலெக்டர் ஆபீஸில் அருகில்தான் உள்ளது,அங்கிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர், பெரும் பாலுமாய் பஸ் அல்லது இரு சக்கர வாகனத்தில்தான் பயணிப்பான்.

இவனைப்பொறுத்தவரை பஸ் என்பது இது போலான வேலைகளுக்கு சரிப்ப ட்டு வராது. போகிறவேகத்தைபொறுத்துஅமையாது, அல்லதுபோகிற வேலை யை கணக்கில் கொள்ளாமல் பஸ் அந்தப்பக்கமாய் வந்து போகிற நேரத்தை யே கணக்கில் கொள்ளச்சொல்லும்.அதனால் அரை மணி முன்னோ பின்னோ இரு சக்கரவாகனம்தான் சௌகரியப்படும்.

அப்படியாய்சௌகரியம்கொள்கிறதினங்களில்பழகிப்போனதுதான்மாரியண்ணன் டீக்கடை,அவர்எப்பொழுதுபோனாலும் சிரித்துக்கொள்வார்,டீ இல்லைமுடிந்து விட்டதுஎன்பதைக்கூடசிரித்துக்கொண்டேதான் சொல்லுவார் மனிதர், நாலு வார்த்தை பேசுவதற்குள்ளாக நாற்பது சிரிப்பு சிரித்து விடுவார்,

என்ன சார் என்ன இந்தப்பக்கம் ரொம்ப நாளா காங்கலையே,,,,,என்பதற்கு என்கிற சொல்லுக்குஇவனின்பதில் சிரிப்பை எதிர்கொள்பவர் அது சரி,ஏதாவது வேலை இருந்தாத்தான வரப்போறீங்க,எதுக்குப்போயி அனாவசியமா இந்தப் பக்கம் எனச்சிரிப்பார்,

அட என்னய்யா,,,இதுக்கும் சிரிப்புத்தானா,,,,என் ஏறிட்டால் என்ன பண்ணச் சொல்றீங்க காசா பணமா,என்னால முடியுது அள்ளித்தர்றேன்,ஏதோ என்னால முடிஞ்ச ஒரு இலவச சேவை மாதிரின்னு வச்சிக்கங்களேன் என்பார்.

அவரது சொல்லையும் செயலையும் சிரிப்பையும் பேச்சையுமாய் பார்க்கிற அந்த வேலையில் அப்படித்தான் தோணிப்போகும்,

சார் வாங்க கடையில டீ முடிஞ்சி போச்சி ,வாங்க அந்த நாலாவது கடையில போயி சாப்புட்டுட்டு வரலாம் என கூட்டிக்கொண்டு போவார்,அவர் அழைத்துச் செல்கிற கடை ஒரு ஹோட்டலின் முன் வாசலில் அமைந்திருக்கும், அந்தக்கடையின் டீமாஸ்டர் கூட கேட்பார்,என்ன சார் ஒங்களையும் தொணை க்கு சேத்து இழுத்துக்கிட்டு வந்துட்டாரா,நல்ல சாப்பாட்டு வேளையில போயி இப்பிடி டீ சாப்புட வர்ற ஒரே ஆளு நீங்க ஒருத்தராத்தான் இருக்க முடியும் இந்த ஏரியாவுல என்கிற டீக்கடைக்காரரின் பேச்சிற்கு அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை,நல்ல பசி எடுக்கிறமத்தியானவேலையில டீக்குடிக்கிற ஆள்களா நாங்க ஒரு பத்து பேரு இந்த ஏரியாவுல இருக்கோமுல்ல,அது ஒனக்கும் தெரியுமில்ல,அத கணக்குல எடுத்துக்கிறாம பேசுனா எப்பிடி என்பவர் ஏன் சார் ஆபீஸ் வேலையா வர்ற நேரமெல்லாம் நல்ல பசி வேளையா பாத்து வர்றீங்களே அப்பத்தான் ஒங்க ஒடம்புவேகமா வேலை செய்யும் போல/

என்ன செய்ய சொல்றீங்கண்ணே,இந்நேரமா பாத்துதான் அனுப்புறாங்க,அது ஒருவிதமான மனவீம்புதான்,போகிறவனுக்கும்பசிக்குமே அவனுக்கும் வயிறு இருக்கிறதே என்கிற நினைப்பெல்லாம் இல்லை,தவிர இப்படியாய் போகிற இடங்களில்போகிறநேரத்தில்பசிக்கிறக்கத்தில்ஏதாவதுஒன்றுஏற்பட்டுப்போனால் என்னசெய்வதுஎன்கிறகவலையெல்லாம்அவர்களைப்பொறுத்தவரைஅனாவசியம் என்றான்,

இதில் அவர்களின் மனவிருப்பங்களிலிருந்து மன வன்மம் வரை வெளிப்ப டு ம் என்பான் அவரின் பேச்சிற்கு பதில் பேச்சாக/

அவரிடம் பேசிய கையுடன் அப்படியே கிளம்பி வருபவன்தான்.குடித்த டீக்கு பசி அடங்காதது போல் தெரிந்தால் இன்னுமொரு டீக்குடித்து விடுவான்

அப்படியாய் குடித்து குடித்து பழகிய டீக்களின் வலிமை ஒன்று சேர்ந்து இது போலான தருணங்களில் ஏதாவது ஆசை காட்டி இழுத்துப்போய் விடும் போலிருக்கிறது.

ரோட்டிற்கு அந்தப்பக்கமாய் இருக்கிற டீக்கடைக்குப்போவது அவ்வளவு லேசு கிடையாதுதான்,

மிகுந்துபோனட்ராபிக்இருக்கிற நால்ரோடு சந்திக்கிறமுக்குச்சாலையாய் அது. எந்நேரமும்கனரகமும்இலகுரகமுமாய்பிஸியாகவே இருக்கிற சாலையின் தலை மாட்டில் வலது பக்கமாய் இருக்கிற கடை எந்நேரமும் கூட்டமாகவே இருக்கிறது.காரில் போகிறவர்கள் கூட காரை ஓரம் கட்டி விட்டு வந்து குடித்துப்போகிற கடையாய் இருக்கிறது.

இவன் தினசரிகளில் தவறாமல் போய் டீக்குடிக்கிறவனெல்லாம் இல்லை. என்றாலும்கூட எப்பொழுதாவது தோணுகிற சமயங்களிலும் ,தினங்களிலு மாய் செல்கிற கடையாக அதுதான் இருக்கிறது.

அப்படியாய் குடிக்கிற தினங்களில் ஏதாவது தின்ன வேண்டும் என நினைத் தால் பெரும்பாலுமாய் இவனது சாய்ஸ் அலுமினிய தட்டில் இருக்கிற அதிரசமாகத்தான் இருக்கும்.

அந்தபக்கம் இருக்கிற டீக்கடைகள் எதிலும் கிடைக்காத அதிசயமாய் இருக்கிற அதிரசம் கொஞ்சம் ருசியாகவே இருக்கும் சாப்பிடுவதற்கு.என்ன கொஞ்சம் எண்ணெய் ஜாஸ்தியாக இருக்கும்./

அதைசகித்துக்கொண்டும்ருசித்துக்கொண்டுமாய்சாப்பிட்டுமுடிக்க வேண்டும். அப்படி சாப்பிட்டு முடித்தருசி நாக்கில் ஒட்டிக் கிடக்க எப்பொழுது டீக்குடிக்கப் போனாலும் அதிரசத்தை எடுக்கச்சொல்லி விடும்,

அதன்மீதுகொண்டருசியின் காரணமாக சமயத்தில் வீட்டிற்கு பார்சல் வாங்கிப் போகும்அளவு காதல் கொண்டுவிடுவதுண்டு அதன்மீதும்அதன்ருசிமீதுமாய்,,/

அந்த ருசியே இன்றும் மருத்துவமனைக்கு எதிர்தாற்போல் இருக்கிற இந்தக் கடைக்கு இவனைப்போகச் சொல்லி தள்ளி விடுகிறது எனலாம்.,,,,

கடைக்கு நகரும் போதுதான் கவனிக்கிறான்.நேற்று இவனிடம் பேசிக் கொண் டிருந்த அம்மாவை கூட்டிக்கொண்டு போன இரு சக்கர வாகனத்தை ஒரு இளம் பெண் ஓட்டி வந்து கொண்டிருந்தாள் நடமாட்டம் மிகுந்த சாலையில்,,,/