Oct 16, 2017

சாலப் பறந்து,,,,,,,,

ரெங்கநாதர் கோயில் வழியாகத்தான் போகவேண்டும் மணியண்ணன் டீக் கடைக்கு/

இன்று புரட்டாசி சனிக்கிழமை,அலுவலகமும் லீவுதான்,சனி ஞாயிறு இரண்டு நாட்கள் விடுமுறை.,இது போலான லீவுகள் வருகிற சமயங்களில் இவனுக் கானால்கொஞ்சம் சங்கடமாய்க்கூட போய் விடுவதுண்டு,இப்படியாய் சேர்ந் தாற்ப் போல லீவுகள் வரும் போது ஜனங்களும்தங்களது வேலைகளை அரசு அலுவலகங்களில் முடிக்க முடியாமல் சங்கடப்பட்டுப் போகிறார்கள்.

அரசாங்க காரியஸ்தர்களும் லீவு முடிந்து அலுவலகம் திறந்தவுடன் மொத் தமாய் வருகிற கூட்டத்தை சமாளிக்க முடியாமல் திணறுவதும் இவனுக்கு ஏற்புடையாதாய் ஒருநாளும் இருந்ததில்லை,

முடிந்தால் மனுப்போடலாம், லீவை மாற்றி வைக்கச்சொல்லி என்கிற எண்ண ம் இவனில் தலை தூக்குவது உண்டு.

”ஒங்கப்பாவுக்குலீவுநாளுவந்துருறக்கூடாது,விடியவிடியதூங்குவாருகாலையில வெள்ளன எந்திரிச்சோம்.ஒரு வாக்கிங்,கீக்கிங் போனோம்,வீட்டு வேலையில ரெண்டு உதவி செஞ்சோம்ன்னு கெடையாது,ராத்திரி கொட்டக்கொட்ட முழிக் க வேண்டியது ,அப்புறமா காலையில ஒன்பது பத்து மணிவரைக்குமா தூங்க வேண்டியது இதே வழக்கமா போச்சி அவருக்கும்,எனக்கும் அவரு இப்பிடி செய்யிறதபாத்துட்டு சும்மாவும் இருக்க முடியுறதில்ல,அதான் சத்தம் போடு றேன்,மனசு கேக்காம”,,,என்பாள் தலைக்கு மேல் வளர்ந்து நிற்கிற பிள்ளைகளி டமும் தனியாக இவனிடமுமாய்/

இவனுக்கும் வெகு ஆசைதான் அதிகாலையில் எழுந்து வாக்கிங்,சைக்கிளிங்க் போவது என்பது எல்லாம் இஷ்டம்தான்.ஆனால் யதார்த்தமாய் பார்க்கையில் முடியவில்லை,உடல் அப்பிய அலுவலகத்தின் அலுப்பை இது போலான விடு முறை தினங்களில் தூங்கித்தான் போக்க வேண்டியிருக்கிறது.

காலையிலேயேசொல்லிவிட்டாள்இன்றுமாலைகோயிலுக்குப்போகவேண்டும் என,

அவள் கோயிலுக்கு போக வேண்டும் எனசொல்கிற நாட்களில் அல்லது செல் கிற நாட்களில் அவளது இயக்கமே தனியாகவும் அழகாவும் றெக்கை கட்டி யுமாய் இருக்கும்,காலையில் எழுந்தவுடன் குளித்து முடித்து வாசல் தெளித்து அவள் இடுகிற கோலத்தில்பூத்திருக்கிறபுள்ளிகளுக்கும்அதைச்சுற்றிவரை கலையாய் இழுக்கப் பட்டிருக்கிற கோடுகளுக்கும் உயிர் வந்து ரத்தமும் சதையுமாய் நிற்கும்,

தவழ்ந்து வருகிற பூக்குழந்தையாய் அவள் இட்டு முடித்து விட்ட கோலத்தை நட்டுவைத்து விட்டு வருகிற அவள் அடுப்பை பற்றவைத்து விட்டு டீப்போ டுகிற மணத்தை தெருமுழுவதுமாய் பரப்பி அனுப்பி வைப்பாள்.

அதுவும் வேலை மெனக்கெட்டு வீட்டின் படியிறங்கிப் போய் தெரு முனை யிலிருக்கிற வீட்டின் கதவை தட்டி தகவல் சொல்லி விட்டு வரும்.பின் டீ டம்பளருடன் வீட்டு வராண்டா தாங்கிக்கிடக்கும் தினசரியை படித்து விட்டு வீட்டில் இருக்கும் அனைவரது மொத்த அழுக்குத்துணியையும் எடுத்து பக் கெட்டில் ஊற வைத்து விட்டு காலை உணவை தயார் செய்ய ஆயத்தமாகி விடுவாள்.

உளப்பூர்வமான அந்த ஆயத்தம் உணவின் சுவையை கூட்டி விடும்.

அந்த உணவின் சுவையின் மணம் படுத்திருக்கிற இவனை தூக்கி தட்டி எழுப்பி உட்காரவைக்கும்,

ஏன் இதுக்கு எந்திரின்னு சொன்னா எந்திரிச்சிறப்போறேன்,இதுக்குப்போயி சப்போட்டோட மணத்த காத்துல கட்டிவிட்டு அனுப்பாட்டித்தான் என்ன,,, என்பான் கேலியாக பேசியவாறே,,,?

“ஒங்களத்தான் டீகுடிச்சேன் குளிச்சேன் கெளம்புனேன்னு இல்லாம இன் னைக்கி ஒரு நாளாவது வீட்ல இருங்க ,லீவுதான இன்னைக்கி,எந்திரிச்சதே லேட்டு, இனிம எப்ப குளிச்சி எப்ப சாப்புட்டுட்டு எப்ப பஜாருக்கு போயிட்டு வந்து,,,, என்றாள் மனைவி.

எழுந்திரிக்கும் போதே பத்து மணிக்குமேல்ஆகிப்போனது.கடிகாரத்தின் கூட்டு சதி போலும் அது,இந்த சின்ன முள்ளும் பெரிய முள்ளும் விநாடி முள்ளு மாய் கைகோர்த்துக்கொண்டு செய்த சதிதான் போலும் இது,

மனைவியிடம் சொன்னால் ”அட சும்மா கெடங்க நீங்க,நீங்க லேட்டா எந்திரி ச்சிக்கிட்டு கடிகாரத்து மேல பழி போட்டீங்கன்னா எப்பிடி” என்றாள்.

முன் தினம் இரவில் கொஞ்சம் தூக்கம் வராமல் படுத்துக் கிடந்தான். இப்பொ ழுதெல்லாம் சமீப காலமாக அப்படி ஆகிப்போகிறதுதான்.தூக்கம் வருவத ற்காய் டாக்டர் மருந்து மாத்திரை ஊசி என அலைந்து அலுத்துப் போய்தான் விட்டு விட்டான்

தெரிந்தஒருவர்தான்சொன்னார்,”முடிஞ்சாநம்பிக்கைஇருந்தாஅந்தஆஸ்பத்திரி யில போயி பாருங்க,குணமாகும்,ஒடனே சட்டுன்னு கேட்டுறாது,கொஞ்ச நாளாகும்,ஏன்னா ஒங்களுக்கு வருசக்கணக்கா இருக்குதுன்னு வேற சொல் றீங்க, அதுனால குணமாக கொஞ்ச நாளாகலாம்,

”எப்பிடி சொல்றேன்னா அங்க போயி தொடர்ச்சியா வைத்தியம் பாத்துக்கிட்டு வந்துக்கிட்டுஇருக்குறதுனாலயும்,அங்கபேசுற பேச்சுலயும் இருந்து தெரிஞ்சிக் கிட்டஉண்மை.அதுனாலத்தான் இவ்வளவு ஊனி சொல்றேன்,போயிப்பாருங்க நம்பிக்கைவரும்ஒங்களுக்கே,,,,என சொல்லிய அவரது பேச்சின் நுனி பிடித்துக் கொண்டுதான் சென்றான் அந்த ஆஸ்பத்திரிக்கு.

சென்றுவிட்டான் அரை மணி நேரம் தேடியும் விசாரித்துமாய்,

ஆறாவது கேட் வழியாகப்போய்தான் போகவேண்டி இருந்தது. இடைஞ்சலா ன சந்து ,அதிலும் இவன் அவ்வழியாய் சென்ற தினத்தன்று அந்தத் தெருவி லிருந்த காளியம்மன் கோயிலில் பொங்கல் போலும் ,தெருவே ஜெகஜோதி யாய் இருந்தது,

ரயில்வே கேட்டிலிருந்து ஆரம் பித்து தெருவடைத்து சீரியல் செட் கட்டியிரு ந்தார்கள்,ரேடியோவேறு,பாட்டுக்களின்சபதம்அவ்வழியாகப்போகிறவருகிறவர்க ளின் காதில் அதிர்வை கொட்டிக்கொண்டு இருந்தது,

.தெருவின் ஓரமாக சின்னதாக இருந்த பீடத்தின் மீதிருந்த அம்மனை அலங்க ரித்து வைத்திருந்தார்கள்.

ஊதுவத்திப்புகைக்குள்ளும்மாலைகளுக்கும்,பூக்களுக்குள்ளும்,புத்தாடைகளுக் குள்ளுமாயும்கையெடுத்தும்தொட்டும் கும்பிட்ட ஜனங்களின் மரியாதைக்குள் ளுமாய் உள்வாங்கி யிருந்த அம்மன் பார்க்க அழகாக இருந்தாள். அம்மனுக் குரிய சகல மரியாதைகளும் மாலைகளும் நடந்து கொண்டிருக்க ஒருபக்கம் மைசெட்டின் அலறலும் அலங்காரமுமாக தெருவே அல்லோகல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நேரம்தான் இவன் அந்த தெருவின் வழியே போனான் ஆஸ்பத் திரி விசாரித்து.

கொஞ்சம்சிரமமாகதான் இருந்தது,முக்கிய பெயர் கொண்ட தெருதான் ,கண்டு பிடிப்பது கொஞ்சம் சிரமம்தான் போலும்,தெரியாதவர்கள் சிரமப்பட்டுப் போ வார்கள், தேவையேற்பட்டால் சிறப்புப்புலனாய்வுக்குழு அமைத்துதான் தேட வேண்டி இருக்கும் போலும்.

ஆஸ்பத்திரிபோல்இருக்கவில்லை,ஆஸ்பத்திரியின்மருந்துவாசனை,முக்கிய மாக மருத்துவமனை வாசனையும் ,அதன் அடையாளமும் காணக் கிடைக்க வில்லை.

வராண்டாவில் மீன் தொட்டி வைத்திருந்தார்கள்.அதில் நீந்தி த்திரிந்த வண்ண வண்ண மீன்கள் ஒன்றை ஒன்று முட்டிக்கொள்ளாமல் நீந்தித் தெரிந்ததாய்,,,/ நீந்தித்தெரிந்த மீன்களில் சிவப்பு வண்ணத்தை லேசாக மேனி மீது பூசிக் கொண்டிருந்த மீன் ஒன்று அனைத்து மீனின் மீதும் லேசாக பட்டும் படர்ந் தும் சற்றே உரசியும் உறவாடியும் திரிந்ததாக,,/

காட்சிப்பட்ட மீன் தொட்டி இருந்த வராண்டவைத் தாண்டி உள்ளேதான் இருந்தார் டாக்டர், அவரது உயரத்திற்கு மாநிறம் எடுப்பாக இருந்தது.அளவாக இருந்த தொப்பையும் மேட்சாக அவர் அணிந்திருந்த பேண்ட் சட்டையும் அவருக்கு எடுப்பாக இருந்தது,

எழுந்து நடக்கையில் மட்டும் கொஞ்சம் காலை தாங்கித்தாங்கி நடந்தார், டாக்டரிடம் போய் கேட்பது தப்புதான்,இருந்தாலும் மனிதாபிமான முறையில் கேட்டு வைத்தான், முன் பின் தெரியாதவர்தான்,இருந்தாலும் கேட்டு வைப் போம் என்கிற முறையில் கேட்டான்,

போனவாரம் இப்படித்தான் பஜாருக்குப் போகும் போதுமுனிசிபல் ஆபீஸ் ரோட்டில்இருக்கிற ஒரு கடையில் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான்,வடை சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு டீக்கு சொல்லி விட்டு நிற்கும் போது டீ டீக் கடை யின் ஓனர் காலை தாங்கித்தாங்கி எழுந்து வந்தார்கல்லாவிலிருந்து,

இவனும் வாய் நிற்காமல் ”எண்ணண்னே கால்ல” எனக் கேட்டு விட்டான்.

பதிலுக்கு அவர் முறைத்துப்பார்த்தவராய் ஏதும் பேசாமல் சென்றுவிட்டார், எதிர்தாற்போல்இருக்கிறசந்தில்ஒண்ணுக்கிருக்கப்போகிறார் என டீ மாஸ்டர் சொன்னார்,”அவரு அப்பிடித்தான் புதுசா பாக்குறவுங்க கிட்டயும் பழக்கமில் லாத ஆள்ககிட்டயும் அவ்வளவா பேச்சு வார்த்தை வச்சிக்கிற மாட்டாரு. அவுருகிட்டகடன்சொல்லிடீக்குடிச்சிட்டுபோயிருவாங்கன்னுநெனைப்பு.அவருக்கு/

”அதுனாலத்தான் அப்பிடி உம்முன்னு இருக்காரு ,மத்த படி நல்ல ஆளுதான் என்றார்.அப்படி அவரு இருக்குறதும் சமயத்துல நல்லதாத்தான் தெரியுது, இல்லைண்ணா வந்து டீயையும் வடையையும் திண்ணுபுட்டு கடன் சொல் லீட்டு போயிருறானுங்க,அவனுங்கள திரும்ப கண்டுபுடிச்சி காச வாங்குறதுங் குள்ள தாவு தீந்து போகுது,அப்பிடி ஆளுகளுக்கு குடிச்சதுதல பாதி வரும் ,மீதி கணக்க தண்ணியில எழுத வேண்டியதாத்தான் ஆகிப் போகும். அதுனா லயே அவர்பாதிஅப்பிடிஇருக்காரு,வேற ஒண்ணுமில்ல,,” என அவர் அன்று சொன்ன பேச்சின் மிச்சம் இப்பொழுது ஞாபகத்தில் வந்து போகிறதாய்,,/

அது போல் இருப்பார் போலும் டாக்டர் என நினைத்த இவனது நினைப்பை பொய்யாக்கியவராய் பைக்கில் போகும் போது கீழே விழுந்து விட்டேன், என்றார் டாக்டர்/

டாக்டரிடம் கேட்கக்கூடாத கேள்வியை கேட்டு விட்டு வெற்றிகரமாய் பதில் வாங்கியவனாய் இருந்த நேரத்தில் இவரை நல்ல டாக்டரிம் காண்பிக்க வேண்டும் முதலில் என நினைத்தவனாய் காண்பித்து விட்டு வந்தான்.

அதன் பின்னான நாட்களில் தூக்கம் கொஞ்சம் பரவாயில்லை,தூக்கம் வருகி றது,ஆனாலும் சில சில நாட்களில் இது போலாய் ஆகிப்போகிறதுதான்,”ராஜ நடை நடக்க ஆசைப்பட்டு தடுக்கி விழுந்த கதையை,,,,”இது போலான தூக்கம் பறிபோன நாட்கள் ஞாபகப்படுத்தி விட்டுச்செல்லும்,

காலையில்எட்டு மணிக்கெல்லாம் விழிப்பு வந்து விட்டது.எட்டு மணி என்பது கூட அதிகம்தான்.ஏழு முப்பது அல்லது ஏழே முக்கால் இருக்கலாம், விழிப்பு வந்து விட்டாலும் கூட கண்ணை திறந்து கொண்டே படுத்துக் கொண்டிரு ந்தான்,

பாதிவிழிப்பும்பாதிதூக்கமுமாய்,எழுந்துமுகத்தைகழுவிவிட்டுடீயைக்குடித்து விட்டு வேலையைப் பார்க்கலாம்தான்.மனசு சொல்கிறது. ஆனால் உடம்பு கேட்கவில்லை. கண்ணெல்லாம் எரிந்தது,

சிறிது நாட்களாகவே இந்தப்பிரச்சனை இருக்கிறது, உடல் சூடாகிப்போனதா என்னவோ எனத்தெரியவில்லை.

முன்பெல்லாம்இந்தப்பிரச்சனை இருந்ததில்லை,காலையில் ஐந்தரை மணிக்கு படுத்து தூங்கி விட்டு ஒன்பது மணிக்கு எழுந்து வேலைக்குப்போன தினங் களில் கூட இது போல் இருந்ததில்லை.

சுப்பு அண்ணனிடம் சொன்ன போது கண்ணடித்துக் கொண்டே ”பேசாம ஒரு பாட்டில்பீர்வாங்கி சாப்புட்டுருங்க சார்,,சரியாப் போகும் சூடெல்லாம் என்றவர். ஏங்கூட வாங்க நான் வாங்கித்தர்றேன் நீங்க போயி கேட்டாத்தான் குடுக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு புதுசா கதை சொல்றீங்களே சார்” என்றவரைப்பார்த்து இவன் சொல்வான் ”அண்ணே சரக்கு தர மாட்டேன்னு மட்டும் சொல்லீட்டா பரவாயில்லைண்ணே,நீயெல்லாம் கடைக்குப் பக்கத்திலயே வரக்கூடாது, கடைக்கு முன்னாடி ஒரு ஓரமா நின்னு கடைக்கு வர்ரவுங்க போறவுங்கள வேடிக்கை பாத்துட்டு பேசாம போயிறனும்.கடைக்கு முன்னாடி வந்தெல் லாம் நிக்கப்புடாதுன்னுசொல்றாங்கண்ணே என்பான் முகத்தை பாவமாக வைத்துக்கொண்டு,,,/

அவரும்சிரித்துக்கொண்டே சொல்வார்,என்ன சார் குடிக்ககூடாதுங்குற முடிவ மனசுல வச்சிக்கிட்டு அதுக்கு ஒரு காரணத்த இவ்வளவு நாகரீகமா சொல் றீங்களே என,,,சிரித்துக்கொள்கிற இருவரிலும் பரஸ்பரம் பூக்கிற மனப்பூ ஒன்றின் முகர்வில் ஒன்று மனம் கொள்வதாய் இருக்கும்.

புரண்டுபுரண்டுபடுத்துக் கொண்டிருந்தவன்எப்பொழுது கண் அயர்ந்தான் எனத் தெரியவில்லை.கண் விழித்துப் பார்த்த போது மணி பத்து ஆகியிருந்தது. ஏதோஅதிசயமாய்கண்விழித்தவன் போல மடவென எழுந்து குளித்து முடித்து விட்டு பஜாருக்குக்கிளம்பினான்,

பஜாருக்குக்கிளம்பும் போது பணிரெண்டரை மணிஇருக்கும்,”என்னஇந்நேரமா கெளம்பீட்டீங்களே,எங்க,எதுனா அவசர ஜோலியா எனக்கேட்ட மனைவியி டம் இல்லாம்மா ஒன்னும் அப்பிடியெல்லாம் அவசரமுன்னு இல்ல, சும்மா இருக்குறநேரத்துலரெண்டுபலகாரத்த வாங்கி போட்டமுன்னா வேலை முடிஞ் சாப்புல இருக்கும்.தீபாவளியும் அதுவுமா மொத்தமா எல்லாத்தையும் போட்டு ஒழப்பிக்கிட்டு கெடக்க வேணாம்ன்னு பாத்தேன்,

“பஜாருக்குப்போறேன்,அப்பிடியேகாய்கறியும்தேங்காயும்வாங்கிட்டுவந்துர்றேன், கதர் கடையில சேலை எடுக்க வேண்டி இருக்குமுன்னு சொன்ன, எடுக்க ணுமா,இல்ல இருக்குற போதுமுன்னு விட்டுருவமா எனக் கேட்ட போது சரி பாப்பம் சாய்ங் காலமா,,,,எனச்சொன்ன மனைவியிடம் சொல்லி விட்டு கிளம்பினான்,

காலை சாப்பாடு சாப்பிட்டு கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்கள் ஆகிபோகிறது,அது எப்படி எனத்தெரியவில்லை,திடீரென ஒருநாள் நின்று போனது பின் அதுவே வழக்கமாகிப் போக இன்று வரை காலைச்சாப்பாடை தியாகித்தவனாய் ஆகிப் போகிறான்.

ஒன்று அலுவலகத்திற்கு கிளம்புகிற அவசரத்தில் சாப்பிட முடியவில்லை. இல்லையென்றால் இரவு தூங்க வெகு நேரமாகிப்போவதால் காலைசாப்பாடு சாப்பிட்டால் செமிக்காது எனச்சாப்பிடுவது இல்லை.

பழகிப்போனதன்வழியிலேயேசென்று விடுகிறான்,இன்றும் அப்படியே சென்று விடலாம், திடீரென பழக்கத்தை மாற்றுவானேன்.வேண்டாம் என கிளம்பி விட்டான்.

பாலம் வழியாகத்தான் சென்றான்.ஜேம்ஸ்வசந்தன் கடையில் டீ சாப்பிடும் போது மணிஒன்று இருக்கலாம்.டீ இல்லை முடிக்கப்போகிற நேரம் ,காப்பி போட்டுத் தருகிறேன் என்றார்,

இவனுக்கும்காபிக்கும் ரொம்ப தூரமாகி ரொம்ப நாட்களாகி விட்டது. வேலை க்குப் போன புதிதில் வெளியூரில் அக்கா வீட்டில் தங்கியிருந்த போதில் புரூக் காப்பிதான் போட்டுக்குடிப்பான்,

“போட்டுக்குடிச்சிக்கோ”எனசொல்லிவிடுவார்கள்அக்கா,இவன் எழுந்திருக்கிற நேரம் அவர் ஏதாவது ஒரு வேலையை செய்து கொண்டிருப்பார்,அல்லது அலுவலகத்திற்குகிளம்பிக்கொண்டிருப்பார்.இவனுக்கானால்கேஸ்ஸ்டவ்வை பற்றவைக்கவே சற்று உதறலாய் இருக்கும்.சரி என்ன ஆகி விடப்போகிறது என மனம்நடுங்கியவாறேபற்றவைத்துஅதில் முதன் முதலாய் காபி போட்டுக் குடித்த ருசி நாவின் சுவையறும்புகளில் பற்றிக்கொள்ள சிறிது நாட்களாய் காபி பைத்தியம் பிடித்தவனாய்த்தான் இருந்தான்,பின் வந்த நாட்களில் ஏதோ விதிவசமாய்டீக்குடிக்கப்போகஅதுவேஇன்றுவரைபற்றிபின்தொடர்ந்து கொண்டிருப்பதாக/

அது இன்று ஜேம்ஸ்வசந்தன் கடையில் உடைந்திருக்கிறது,இன்று மட்டும் என இல்லை,பல சந்தர்பங்களில் பல இடங்களில் விதிவசத்தின் பயனாலோ யாரும் இட்ட சாபத்தாலோகாபி சாப்பிட நேர்ந்திருக்கிறது,சாப்பிட்டும் இருக்கி றான்,

நண்பர்கள் மற்றும் தோழர்கள்,உறவினர்கள் வீட்டில் அல்லது அவர்களுடன் வெளியில் வந்து கடையில் சாப்பிடும் பொழுது என பல நேரங்களில் இவனது விரதம் உடைபட்டிருக்கிறது,

குடித்த காபிக்கு காசு கொடுத்து விட்டு நகர்கையில்தான் ஞாபகம் வருகிறது வந்த வேலை.

பாலத்தின் அருகில் இருக்கிற கடையில் சேவு பாக்கெட்டும் மிக்சர் பாக்கெ ட்டுமாக வாங்கி கொண்டு போய் விடலாம், இந்தப்பக்கமாய் வருகிற நேரங்க ளில் எப்பொழுதாவது வாங்குவான்,விலை கொஞ்சம் கம்மி சாப்பிட நன்றாக இருக்கும்,ரொம்பவும் மோசம் கிடையாது. அப்படியே வாங்கிக்கொண்டு ரயில் வே லைன் வழியாகப்போய்விடலாம் என நினைத்து வந்து கொண்டி ருந்த போது காதிக்கடையில் போய் சட்டை யை எடுத்து விடலாம் என்பது ஞாபகம் வந்தது,

இவனுக்குள்ளாகஒருஆசை,நேரம் கிடைக்கும் பொழுது ஒரு கதர் வேஷ்டியும் சட்டையும் எடுக்க வேண்டும் என ,எடுத்து விடலாம் இன்று எனப்போன போது வேஷ்டியை விடுத்து சட்டையை எடுத்துப் போடச் சொல்லி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்,

அவர்கள் எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டிருக்கும் பொழுது சட்டைகள் அடுக்கி வைக்கப்பட் டிருந்த ரேக்கில் கட்டம் போட்ட சட்டை ஒன்று இவன் கண்ணை உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதை மட்டும் எடுக்கச்சொல்லி பார்த்த போது மனதுக்குப் பிடித்த கலராயும் டிசைனாகவும் இருந்தது.

விலையைக்கேட்டான், அறு நூற்றி எழுவது ரூபாய் என்றார்கள்,தள்ளுபடி போக நானூற்றி எழுபது ரூபாய் ஆகும் என்றார்கள்,இவனுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது,இதுநாள் வரை இவன் இருநூற்றி ஐம்பது ரூபாய்க்கு மேல் சட்டை எடுத்ததில்லை.மிஞ்சிப்போனால் முன்னூறு,

இப்பொழுதுக்கு இப்பொழுது பிள்ளைகள் வைவதால் முன்னூற்றி ஐம்பதி ற்கும் அதற்கு மேலாகவும் எடுக்கப்பழகிக்கொண்டான். அதன் படி இந்த சட்டை யையும் எடுத்து விடலாம் என்ன இப்பொழுது குறைந்து போகிறது என நினைத் தவனாய் எடுத்து தனியே வைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டும் சாயங்காலம் சேலை எடுக்க வரும்பொழுது வாங்கிக்கொள்கிறேன் சேர்த்து எனச் சொன்ன வனாய் கடையை விட்டு வெளியே வருகிறான்.

கோவிலுக்கு போகிற நாட்களிலும் சரி அது அல்லாத தினங்களிலும் சரி, மணியண்ணன் மாஸ்டராய் இருக்கிற கடையில் போய் ஸ்டாராங்காய் ஒரு டீக்குடித்தால்தான் இவனது அன்றாடம் முடிந்தது போல் இருக்கும்.

அலுவலகம் விட்டு வருகிற போதும் சரி அலுவலகத்திற்கு போகிற போதும் சரி,அவரது கடையில் டீக்குடிபதென்பது வழக்கமாகிபோய் விட்டது,

நேற்றைக்கு முன் தினம் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் பொழுது வடை மா ஸ்டர் அருகில் வந்து அமர்ந்தார்,அவரது அமர்வில் ஒரு நெருக்கமும் வாஞ் சையும் தெரிந்ததாக,என்ன இது தீபாவளிக் காசுக்காய் இருக்குமோ,,,,? இவ் வளவு நெருக்கமாய் எப்பொழுதும் வந்து அவர் அமர்ந்ததில்லை.

இவனுக்கானால் சங்கடமாய் போய் விட்டது.ஒருவித மன நெளிவுடன் அவர் அருகில் இருந்து எழுந்து வேறிடம் போய் நின்று கொண்டான்.

கொஞ்சம் மனம் தேர்ந்த மாதிரி இருந்தது.அப்படியே காசு கொடுக்க வேண் டும் என யோசித்தாலும் கூட தீபாவளிக்கு இன்னும் இரண்டு நாட்கள் இருக்கி ன்றன.அதற்குள்ளாக வந்தால் கொடுத்துக்கொள்ளலாம் என்கிற நினைப்புடன் எழுந்த இவன் எதிர்தார்ப்போல் இருக்குறஹோட்டலுக்குள்செல்கிறான்,போன வாரம் கோயிலுக்கு வந்த போது இரவு எட்டு மணியாகிப்போக சாப்பிட்டு விட்டுப் போகலாம் என கடைக்குள் அமர்ந்திருந்து கணவனும் மனைவியும் இரண்டு குழந்தைகளுமாக வந்தார்கள்,அடேயப்பா ஒரு மினி மிலிட்டரியின் மிடுக்குடனும் வாய் நிறைந்த புன்னைகையுடனுமாய் ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்த அந்தக் குடும்பத்தைக்காண கண் கோடி வேண்டும்.

அவ்வளவு சந்தோஷமாயும் அவ்வளவு புன்னகையுடனும் அவ்வளவு நெஞ்சு நிமிர்வுடனும் வந்த அவர்களின் சந்தோஷத்தை அள்ளிக்காத்துக்கொண்ட கடைக்காரர் அவர்கள் கேட்டதை இலையில் வைத்தார்,

புன்னகை பூத்த முகத்துடன் அவர்கள் சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள்,

அவர்கள் சாப்பிட்டு முடித்து வெளியில் வரும்பொழுது இவனும் மனைவியும் சாப்பிட ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.

Oct 12, 2017

துளிர்ப்பு,,,,,,

தண்ணீர் ஊற்றியதை தவிர்த்து பெரிதாக என்ன செய்து விட்டோம் அவைகளு க்கு?

கூடவேகொஞ்சம்பிரியமும்,பாசமும்என்றுவேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள் ளலாம். நான் ஒரு குடம்,எனது மனைவி ஒரு குடம்,மூத்த மகன் ஒரு குடம், இளைய மகள் இரண்டு குடங்கள் எனமாற்றி, மாற்றி ஊற்றிய தண்ணீர் மண் பிளந்து,துளிர்த்துநெடித்தோங்கி,உயர்ந்துகிளைபரப்பி,பூவும்,பிஞ்சும்,இலைகளும், காய்களுமாய் நிற்கிறது.

அதென்ன அவள் மட்டும் இரண்டு குடம்?ஆமாம் அவளுக்கு மரங்களின் மீது அலாதிபிரியம்உண்டு.மனிதர்களீன்மீதும்தான்/

வேப்பமரங்கள் இரண்டு+ஒன்று=மூன்று,பன்னீர் மரங்கள் இரண்டு,அதோ நீங்கள் பார்க்கிற அந்த சிறு வெற்றிடத்தில் நின்ற நெல்லிக்காய் மரம் நிலைக்க வில்லை.பூச்சி விழுந்து இறந்துபோனது.அது தவிர நீங்கள் நிற்கிற இடத்தி லும், மூலைக்கொன்றாயும்,வரிசைதப்பியுமாய் ஊன்றி வைத்திருந்த நெட்லி ங் கம் மரங்கள் வேர் புழு வந்து இறந்து போனது.

மனிதர்களுக்குமட்டும்தானா,மரங்களுக்கும்,தாவரங்களுக்கும்நோய்வந்து விடுகிறதுதானே?

நட்டு முளை விடுக்கிற நேரத்தில், பயிர்விளைந்து முழுதாகபலன்தருகிற நேரத்தில்,இவை இரண்டும் இல்லையென்றாலும் கூட இடையில் வந்து விழு ந்து விடுகிற நோயில் கருகிப்போகிற அல்லது மடிந்து விடுகிற நோய் தாக் கிய பயிர்களையும்,இதுமாதிரியான மரங்களையும் நட்ட விவசாயி நிலத்தில் விதைத்ததைகையில்அள்ளிபலனாய்பார்க்கிறவரைமனதில்ஈரத்துணியைசுற்றிக் கொண்டுதான் திரியவேண்டியிருக்கிறது.

எங்களைப்போலவீட்டைசுற்றியிருக்கிறபக்கவாட்டுவெளிகளில்மரம்,செடி நடுகிறவர்களின்கவலைமனதரிக்கிறஅளவிற்குஇல்லாவிட்டாலும் கூட மன மரிக்கிறவர்களின்கவலையைதன்னில்தாங்கப்பழகிக் கொண்டவர்களாகவும், மரங்க ளின் மீதுதனி காதல் கொண்டு இப்படி இரண்டு குடங்கள் தண்ணீரை மொண்டு கொண்டு ஊற்றுவாள்.

அதிலும் அந்த பன்னீர் மரங்கள் மீது அவளுக்கு தனிபிரியம் உண்டு.அதுதானே பூக்களைச்செரிகிறது.இலைகள் உதிர காய்கள் விழ,பிஞ்சுகள் கிடக்க மரங்களி லிருந்து செரிந்த பூக்களை பூ ஒன்று நடமாடி பெறக்கி எடுத்த காட்சியை காண கண் கோடி வேண்டும் போலிருக்கிறது.

பன்னீர மரப்பூக்களை பொறுக்கி நீட்டிய உள்ளங்கையில் வரிசையாக வைத்து பார்ப்பாள்.வலது கையால் எடுத்து இடது கையில் அடுக்கி வைத்து இரண்டு கைகளாலும் தொடுத்து தலையில் சொருகிக்கொண்டு வளைந்த நாணலாய் நடந்து வருவாள்.

அவளது ஆசைக்கு ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை.ஆனாலும் அணையிட்டு விடவும் முடியவில்லை.செய்யட்டுமே இதுமாதிரியானவைகளை அவள் மன லயங்களிலிருந்து மீட்டெடுத்தவாறு/

“ஏன் இப்படியெல்லாம் செய்யிற அசிங்கமா” எனச்சொல்லும் அவளது அண்ண னின்காதில் இரண்டு பூக்களை சொருகிவிட்டு நாக்கை சுழற்றிக்கொண்டு முன் வரிசைபற்கள் தெரிய வாய் கொள்ளாமல் சிரிப்பாள்.

“போ அங்கிட்டு” என அந்த சப்ததை பார்த்து அதட்டும் அவளது அப்பாவிடம் “ஊம் அவன் மட்டும் நேத்து ஏன் ஜாமெண்ட்ரிபாக்ஸ தூக்கீவச்சிக் கிட்டான்” .என முகப்பலிப்புக்காட்டி அப்பாவின் கழுத்தை கட்டிக்கொள்ளுகிற அவளைப் போல் உள்ள பிள்ளைகளின்,பையன்களின் பேனா, ஜாமெண்ட்ரி பாக்ஸ் வரை மறைந்து போகிறதாய் சொல்லப்படுகிற புகார்கள் வீடுகளெங்கும் நிறைந்து போய்த்தான் உள்ளது.

“ஏன் அப்படி”? அவைகளைமட்டுப்படுத்த வேண்டியதுதானே?என்கிற கேள்விக ளுக்கு “விடுங்கள் அதெல்லாம் வேண்டாம்,நடந்து விட்டுப்போகட்டும் இது மாதிரியானநிகழ்வுகள்என்பதேபதிலாய்இருக்கிறது.

அடித்துக்கொள்கிறசகோதர,சகோதரிகளும்காணாமல்போகிறஅவர்களதுபேனா, பென்சில்களும்,ஜாமென்ட்ரிபாக்ஸீகளும்தொடுத்துச்சொல்லப்படுகிறஅவர்களது
புகார்களும்இருக்கிறவரை வீடுகள் நிறைந்தே காட்சியளிக்கிறது.

அந்தகாட்சிகளின்வெளிப்படுதலில்அன்பும்,கோபமும்,கண்டிப்பும்மனலயங்க
லிருந்து மீட்டெடுக்கப்படுகிறநெகிழ்தலும்நடந்துபோய்விடுகிறதுதான்.

அப்படியான நடப்புகளும், பிள்ளைகளின் அசைவுகளும், பூப்பெறக்கல்களும்,
பூத்தொடுத்தல்களும்நன்றாகவேயிருக்கிறதுபார்ப்பதற்கு.மனம்லயிக்கவும்,
ரசிக்கவும்முடிகிறது.

வாய்கொள்ளாஅவளதுசிரிப்பிலும்,கைவிரித்துமலர்ந்த அவளது மென்ஸ்பரிச த்திலும்  மனம்அவிழச்செய்து விடுகிறாள்.

தண்ணீர் ஊற்றியதை தவிர்த்து என்ன செய்தோம் அவைகளுக்கு?கூடவே கொஞ்சம்,பிரியமும் பாசமும்/

Oct 9, 2017

பாவு,,,,

கண்டகனவின்பரிமாணம்எட்டுதிக்கும்நீட்சிபெற்று நெசவோடித்தெரிவதாக/

நான்,அவன்மற்றும்இன்னும்சிலருமாக அமர்ந்திருந்தோம். புற்கள்பூத்திருக்க, செடிகள் முளைத்திருக்க நெடித்தோங்கி நின்ற முள் மரங்கள் மற்றும் சில வுமாய் காற்றில் உடலைசைத்துஆடிக்கொண்டிருக்க,,,,,, இவைகளின் ஊடாக வும், அவைகளை உரசியவாறுமாய் பறந்து திரிந்த பட்டாம் பூச்சிகளும், தரையில் ஊர்ந்த இன்ன பிறவுமாய் தரையில் செடிகளினூடாகவும் அதன் உதிர்ந்த இலைகளினடி நிழலிலுமாய் ஒதுங்கி ஊர்ந்து கொண்டிருந்த புழு, பூச்சி,எறும்புகளை நலம் விசாரித்தவாறும் அவைகளை நோக்கி நேசமுடன் சிறகசைத்தவாறும்,மரங்களின்,பூக்களின் செடிகளின்இலையுதிர்வும்,தலைய சைவும் எங்களைநோக்கிஇருந்ததாகவும்,எங்களைப்பார்த்து சிரித்ததாகவும்/

ஹாய்நலமாநலம்தான்சாப்டீர்களாசாப்பிட்டோம்தரையிலிருந்தபுரதங்களே எங்களுக்கு சிறப்புணவு / 

குளித்தீர்களா?நேற்றுபெய்தமழையில்தான் குளித்துத்தீர்த்தோம்.இன்று மழை வரும் போல தெரிகிறது.வந்தால் திரும்பவும் குளிப்போம் ஆசைதீர/ மிதமா னது முதல் பலமானது வரை என்ன கொஞ்சம் ஜலதோசம் பிடிக்கும். ஆகவே வர்ண பகவானிடம் சொல்லி மழைக்கு லீவு விடச் சொல்ல வேண்டும். நாங்களும் விண்ணப்பிக்கிறோம்.

முடிந்தால் நீங்களும் பரிந்துரை பண்ணுங்களேன்,தூங்கி விட்டீர்களா? தூங்கி னோம் இரவின் மடியில்.எங்களினடியில் தூங்கி விடுகிற யாராவது நாங்கள் வெளிவிடுகிற கரிய மில வாயு தாக்கி பாதிப்படைந்து விடக்கூடாது என்கிற விழிப்புடன்பாதிதூக்கத்துடன்தூங்கியும்தூங்காமலும்இருக்க வேண்டியதாகிப்போகிறது.

மறுநாள் அதுவே தீராத உடல் அசதியாகிப்போக அடிக்கிற காற்றுக்குஎங்களது உடலை அசைக்ககூடபெரும்பிரயணத்தட்டுப்போகிறோம். என்கிற பெரு மூச்சு டனும்,ஆதங்களுடனுமாய் சொன்ன அவைகளை நேசிப்புடன் பார்த்தவாறு ஓடை, ஒடப்புகள் ஓடித்தெரிந்த பள்ளமும்,மேடுமான சமமற்ற சமவெளியில் எங்களது இருக்கை பாய் விரித்து/

நான் அவன்,மற்றும் இன்னும் சிலருமாக அமர்ந்திருந்த வெளியில் எங்களின் முன்பாக சற்று இடைவெளிவிட்டுஒரு குடில்/

அதனுள் யார் தங்கியிருக்கிறார்கள்?அது அங்கு அங்கு ஏன் அனாவசியமாய் என்கிற கேள்விகளை பின் தள்ளி விட்டு முன் நின்று காட்சியளிப்பதாக/

காட்சியளித்தகாட்சியின்முப்பரிமாணங்கள் அடர்த்தியாகவும்,மிதமற்றுமாய்/
குடிலைவிட்டுதள்ளிகுடிலின்வலதுபக்கமாகநின்றுகொண்டிருந்த,நின்று கொண்டிருந்த என்ன,,,,?பாடம்நடத்திகொண்டிருந்த அவர் என்னையும் எனது நண்பரையும்,பிறரையும் நோக்கிசபதமில்லாமல்ஏதோசொல்கிறார்.

கறுப்பு நிற பேண்டும்,ஊதாக்கலரில் கோடுகள் ஓடிய சட்டையுமாய் தென்பட்ட அவர் என்ன சொன்னார்?அது என்ன வகுப்பு?நாங்கள் ஏன் அங்கு அமர்ந்தி ருக்கிறோம் என்பது தெரியாமலும்,புரியாமலும்/

தரை தவழும் குழந்தை,தன் பூம்பாதங்கள் தரையில் பதிய வைக்கிற முதல் எட்டு போலான அவரது பேச்சு மிருதுதன்மை வாய்ந்ததாக இருந்த நேரத்தில் எனது நண்பனின் தந்தை வருகிறார்.

அவர் ஒரு விவசாயக்கூலி.தோட்டம்,காடு,வயல் கிணறு வெட்டு,மரவெட்டு வேலைகொத்து வேலை என எல்லாவற்றிலும் அவரது கரங்களும்,உழைப்பும், வேர்வை வாசமும் கலந்து இருக்கும்.

தேடிவந்துநண்பனிடம்பேசிக்கொண்டிருந்தவரைபாடம் நடத்தியவர் பார்த்து விடுகிறார்."என்ன அங்க பேச்சு" என நெற்றி சுருக்கி இடுங்கிய கண்களுடன் வந்த அவர் ஆழ்ந்த பார்வையால் எனது நண்பனையும் அவரது தந்தையையும் பார்க்கிறார். கூடவே என்னையும்சேர்த்து/

அருகில்அமர்ந்திருந்தவர்களெல்லாம்திரும்பிப்பார்க்கஎனதுநண்பனைபார்த்து யாரது என அதட்டியவராககேட்டபோது தந்தைஎன்கிற அடையாளத் தை சமர்ப்பித்த அவன் அவரைப்பற்றி சொல்கிறான்.

"பரவாயில்ல,இத்தனகஷ்டத்துலயும் புள்ள இங்கவந்துஇலக்கியம் படிக்கனும் னு அனுப்பி வைக்கிறீங்களேரொம்பசந்தோசம்எனஎனது நண்பணினது தந்தை யின் வியர்வைமின்னியவெற்றுடலைகட்டிக்கொள்கிறார்.வாரி அணைத்துக் கொள்கிறார். புழங்காகிதப்படுகிறார்.

பரஸ்பரம் புழங்காகிதப்பட்ட இருவர் மனதிலிருந்தும் ததும்பியமௌனவார்த் தைகளையும்,கண்ணீரையும் சுமந்து அங்கு நிறைந்து படர்ந்து காட்சி தருகி றார்கள்.

நான் நண்பனை பார்க்க,நண்பன் என்னை பார்க்க நான் அன்றலர்ந்து விரிந்து நிற்கும்பச்சைகளையும்,மரங்களையும்கண்ணுற்றவனாய்நண்பனின்கரம்பற்றி அமர்ந்திருகிறேன்.

கண்டகனவின்பரிமாணம்எட்டு திக்கும் நீட்சி பெற்று நெசவோடித் தெரிவதாக/ இது மாதிரியான கனவுகள் அடிக்கடி வரட்டும்.தினசரி வந்தாலும் எனக்கு சம்மதமே/

Oct 4, 2017

ஏழையின் சிரிப்பில்,,,,/



மணிமாஸ்டரின் சிரிப்பு இவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். 

தனது நீணட பல்வரிசை காட்டிஅவர்சிரிக்கிறஅழகுக்கு அங்கிருக்கிற கட்டிடங் களையும் கடைகளையும் கூட எழுதி வைத்து விடலாம்,

கட்டிட உரிமையாளரும் கடைகளின் உரிமையாளரும் சண்டைக்கு வந்து விடுவார்களோ என்கிற பயத்தில் அப்படியெல்லாம் செய்வதில்லை.

அல்லது தெருவில் அவர் மனதுக்குப்பிடித்தவரை திருமணம் செய்து வைத்து விடலாம்,

கேட்டால்சொல்லுவார்அடஏண்ணேஇனிமஅந்தநெனைப்பு,அப்பிடியேஅந்தமாதிரிநெனைப்பு வந்தாக்கூட வீட்டம்மாகிட்டயும் தலைக்கு மேல வளந்து நிக்குற புள்ளைக கிட்டயும் கேக்க வேண்டி இருக்கும்,

அதெல்லாம் ஒரு பொற்காலம்ண்ணே ,வேலை பாக்குறது டீக்கடை மாஸ் டருதான்னாலும் கூடபெல்பாட்டம் பேண்ட்டும் ,பாபிக்காலர் சட்டையுமாத்தா ன் வருவேன்.கடைஓனரும்ஒண்ணும்சொல்லமாட்டாரு,வேலை நடந்தா சரின்னு விட்டுருவாரு.

அப்பயெல்லாம்இப்பமாதிரிடீகாபிமட்டும் கெடையாது, டீ காபி, போன் விட்டா, ஹார்லிக்ஸீ,,,,,,,இதுபோகமசாலா பாலுன்னு தனியா பெரிய வாணலிச் சட்டி யில பால் வெந்துக்கிட்டு இருக்கும்,ஒரு பக்கம் வடைக நாலைஞ்சு வகைகள் ல, வேற போடுவம்,இந்த ஊர்ல மொத மொத காய்கறி வடை போட்டது நம்ம கடையிலதாண்ணே,,,,,/

அப்பயெல்லாம்டீக் கடைகள்ல வேலை பாக்குற மாஸ்டருகளுக்காக டீ ஓடும், அப்பிடி மாஸ்டார்க வேலை பாக்குற கடைகள தேடிப் போயி டீக்குடிப்பாங்க, அவுங்களும் தினம் வர்றவுங்கள் கண்டு வச்சிக்கிருவாங்க, .அவுங்களுக்குத் தகுந்தாப்புல டீப் போடுவாங்க,அப்பிடி ஒரு ஆத்து, இப்பிடி ஒரு ஆத்து .பால சட்டியில்இருந்து மோக்குறதும் தெரியாது,டிக்காக்சன கலக்குறதும் தெரியாது. அப்பிடி ஒரு வேகம் அப்பிடி ஒரு நறுவிசு,அப்பிடி ஒரு பறுவிசு, டக்,டக், டக்குன்னு டீயப் போட்டு குடுப்பாங்க,மேல் கப்புல இருந்து கீழ் கப்புக்கு வற்ர டீ கிளாஸ்ல நெறஞ்சி தொண்டையில யெறங்கி நாக்க நனைச்சி போகும் போது ஏ,,,யப்பா அது ஒரு தனி சுவைதானப்பா,,,,

அதுஎன்னன்னு தெரியல அப்பிடி அவுங்க போட்டுக்குடுக்குற டீயில ஒரு தனி ருசி இருந்துச்சி,அது அவுங்க கை ராசியா தொழில் ரகசியான்னு தெரியல,

என்னாடா ஏதுட்டான்னு நானும் ஒரு டீ மாஸ்டர்தாங்குற மொறையில போயி கேட்டம்ன்னா இந்தா பாத்துக்க இந்தகையிலதான் போடுறேன். இந்த ஒடம்பு தான் டீப்போடும் போது பட்டறையில நிக்குது,,,,அப்பிடீன்னு பேச்ச மாத்தி பேசுவான்க,,,,நானும் விடாம போயி அவுங்களுக்கு தேவையானபீடி சிகரெட் டுன்னுவாங்கிக்குடித்துகேட்டாலும்கூடஒண்ணும்சொல்லமாட்டான்க,நானும் அலுத்துப்போயி போங்கடான்னு விட்டுறுவேன்,

“இதுலஎனக்குதொணப்போனமாஸ்டர்ஒருத்தன் இருக்கான்,அவனும் என்னை யப் போல ஒல்லிப்பிச்சாந்தான்.அவன்கிட்ட கேக்கும் போது பெரிசா மூடு மந்திரமாஒண்ணும்சொல்லீறமாட்டான்.அண்ணேன்னுன்னுதான்கூப்புடுவான், என்னைய விட ரெண்டு வயசு மூத்தவன் ,அண்ணேன்னு கூப்புடாதன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டான்,சரி கூப்புடுக்கன்னு நானும் விட்டுறதுதான், பின்ன என்ன அவன் பேச்சுக்கு பூட்டா போட முடியும்,,?

“அவன்சொல்லுவான்பெரிசாஒண்ணும்இல்லைண்ணே,நான்கடைக்கிப்போயி டீப்போடபட்றையிலஏறிநின்னுட்டேன்னாநான்வழக்கமாகுடிக்கிறபீடிசிகரெட்டு எதுவும்கெடையாது,வடைசாப்புடுறதக்கூட நிப்பாட்டீருவேன்.கடையில குடுக் குறத மத்தியான சாப்பாட்டுக்கு வச்சிக்கிருவேன்.பச்சத்தண்ணி தவிர எதுவும் கெடையாது,டீக் கூட எப்பயாவது ஒண்ணுதான்.சில பேரப்போல ஊத்திகிட்டே இருக்க மாட்டேன், அதுனாலயோ எனக்கு டீ ருசியா அமஞ்சி போறதா நானா நெனைச்சிக்கிறேன்,

எங்க சொந்தக்காரர் கிட்ட ஒருதடவ பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போது கேக்கை யில அதெல்லாம் பெரிசா ஒண்ணுமில்லை,செய்யிற தொழில்ல கண்ணும் கருத்துமாஇருந்தாலேஇதெல்லாம்தானாவாய்க்கும்,அதுஇல்லாமபட்றையில நின்னுகிட்டுடீப்போடும்போதுரோட்டகவனிக்கிறது,வீட்டுநெனைப்பக்கொண்டு வந்து டீக்கிளாஸ்ல திணிக்கிறது,யாருகூடவாவது பேச்சுக் குடுத்துக்கிட்டே இருக்குறது,இதெல்லாம் இல்லாம இருந்தாலே போதும் தொழில்ல தன்னால கவனம் குவியும்,அப்பிடி குவியும் போது நீ செய்யிற வேலை சிறப்பா இருக் கும், நல்லாவும் பேரு வாங்கும்,அது எந்த வேலை செஞ்சாலும் சரின்னாரு ,

“அவரு பேச்சு ஒருபக்கமும் எனக்குள்ள இருந்த இந்த பழக்கம் ஒருபக்கமுமா சேர்ந்து என்னைய இந்த மாதிரி ஆக்கீருச்சி,பேரும் நின்னு போச்சி நல்ல மாஸ்டருன்னு,”நல்லமாஸ்டரா இருக்குறதுனாலகடைக்கும்நல்லகடைன்னு பேரு வந்துருச்சின்னு சொல்லுவான்,

அது போலான நல்ல கடையில நம்ம கடையும் ஒண்ணு, என்னையச் சேத்து மூணுமாஸ்டரு கடையில, பகலுக்கு, சாயங்காலத்துல இருந்து நைட் வரைக் கும் ஒருத்தரு, காலையில நாலு மணியில இருந்து சாய்ங்காலம் வரைக்கும் ஒருத்தரு, அப்புறமா சாயங்காலத்துல இருந்து நடு ராத்திரி வரைக்கும் ஒருத்தருன்னு மூணு பேரு ஆகிப் போச்சா,,,,,

“இதுல பெரும்பாலுமா நானு பகல்ல நிப்பேன். இல்ல காலையில நிப்பேன், காலையிலதான் என்னைய விரும்பி வரச்சொல்லுவாங்க,நான் நின்னா டீ நல்லா ஓடுமுன்னு கணக்கு அவுங்களுக்கு,தவுர மாஸ்டருகளுக்காக ஓடுற டீக்கடைகள்ல ஒண்ணா நான் வேல பாத்த கடையவும் ,அந்த மாஸ்டர்க கூட்டத்துல என்னைய ஒரு ஆளாவும் அடையாளப்படுத்தி வச்சிருந்தாங்க, அதுனால மொதலாளியும் ஏங்மேல நல்ல அபிப்ராயம் வச்சிருந்தாரு,,,,/

”டீ வடை மாசாலாப்பாலுன்னு நானும் அத்தனைஐட்டங்களுக்கும்சுத்திச்சுத்தி வருவேன். அப்பிடியெல்லாம் வந்தப்பக் கூட நம்மகிட்ட வேலையில ஒரு இம்மி கவனப் பெசகு இருக்காது பாத்துக்கங்க,

“மத்த கடை போல எங்க கடையில ஜாக்ரீம் டீ போட மாட்டோம், அரை கிளாஸ்தான் டீ நிக்கும்,மிச்சம் அரை கிளாஸீக்கு சாக்ரீம் மொறைதான் நிக்கும் அந்த டீயில../

“டீக்கிளாஸகையில வச்சிக்கிட்டு ஒரு அஞ்சு நிமிசம் நின்னம்ன்னு வையிங்க, நொறையெல்லாம்வத்திப்போயி டீயும் சவக்களிஞ்சி போயி பச்சத் தண்ணியா நிக்கும்,குடிக்கவே ருசிக்காது,அதப்போல டீ போட்டுத்தரச் சொல்லி கேட்டு வர்றவுங்கசிலபேருக்குகறாரா அந்த மாதிரி டீ இல்லைன்னு சொல்லீருவோம்.

எங்ககடைமொதலாளி கூட சொல்லுவாரு,”ஏம்பா அது போல டீ போடலாம்ல, விரும்பிகேட்டுவர்றவுங்களுக்கு குடுக்கலாம்லன்னுவாரு, நாந்தான் வேணாம் மொதலாளி.அது அவ்வளவா நல்லாயிருக்காது, நல்லாயிருக்குற கடை பேர யும் ஏன் கெடுத்துரும்ன்னு சொல்லுவேன்.சரின்னு கேட்டுக் குருவாரு,

”நம்மசொல்றத கேக்க வேண்டியதுதானன்னு நெனைக்காம, தொழில்காரன் அவனுக்குத்தான் தெரியும் தொழிலோட மேடு பள்ளம்ன்னுவாரு. தொழில் சம்பந்தமா எது செய்யணும்ன்னாலும் என்னையக்கேக்காம செய்ய மாட்டாரு.

“என்னைய மட்டும் இல்லை,மத்த ரெண்டு மாஸ்டர்களையும் வடை மாஸ் டரையும் கலந்து பேசிக்கிட்டுதான் செய்வாரு,அப்பிடி கலந்து பேசுனாலும் கூட நான் சொன்ன யோசனையத்தான் மெயினா வச்சிக்குருவாரு,

அதுக்கு எதுக்கு அவுங்க ரெண்டு பேரும் வடை மாஸ்டரும்ன்னாக்கா அவுங் களயும் கூப்புட்டு வச்சி பேசாட்டி அவுங்களுக்கும் ஏதாவது மனத்தாங்கல் வந்துருங்குற கணக்குதான் அவருக்கு,

“இப்பிடித்தான் கடைக்கு கூட்டம் நல்லா வந்து போற நேரத்துல எதிர்பாராத விதமா பொம்பளைங்க கொஞ்சம் கடைக்கு டீ சாப்புட வந்தாங்க,என்னோட இத்தன வருச சர்வீஸீல இப்பிடி நான் பாத்ததேயில்ல. ஏங்மொதலாளி கூட கேட்டாரு என்னப்பா இது புதுசா இருக்கு மிஞ்சி மிஞ்சி போனா பார்சல் டீ வாங்க வருவாங்க பொம்பளைங்க,அதுவும் கூட ஆம்பளைக இல்லாத நேரமா பாத்து தயங்கத்தயங்கி வருவாங்க,ஆனா இப்பப் பாரு கூசாம வந்து டீக் குடிச்சிட்டுப்போறாங்க எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, கொஞ்ச நேரம் நின்னு பேசீட்டு கூடப்போறாங்க,எனச்சொன்னவர் ஏய் டீ மாஸ்டர் நீ இருக்குற போது தானப்பா வர்றாங்க,மத்த ரெண்டு பேரு இருக்கும் போது வாரதில்லையே,,,/ ஏன் அப்பிடின்னு தெரியலைன்னு என்னைய கொஞ்சம் வம்பிழுக்குற மாதிரி பேசுவாரு,

“நானும் விட்டுக்குடுக்காம அப்பிடியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லைண்ணாச்சி, நம்ம கடை புடிச்சி போயி வர்றாங்க ,போக நான் நிக்கிற நேரத்துலதான் அவு ங்களுக்கு டீ சாப்புடுற நேரம்,அதுக்குதான் வந்துருப்பாங்களே ஒழிய நான் நிக்கிறேன்னு வந்திருக்க மாட்டாங்கன்னுவேன், சிரிப்பார் சத்தமாக/

வடை மாஸ்டர் சொல்லுவார் அவர் போன பின்பாக,அவர் சொல்றது உண்மைதான், நீ இல்லைன்னா கடைக்கு வர்ற ஒன்னு ரெண்டு பொம்பளைக கூட வர்றதில்ல,ஏதோ ஓங் நடவடிக்கையும் ஒழுங்கும் பொம்பளைகளுக்கு புடிச்சிப் போச்சின்னு நெனைக்கிறேன்.

ஒரு மனுசன் மேல விழுகுகிற நம்பிக்கைதானப்பா முக்கியம்,நீ அந்த நம்பிக் கைய வாங்கி வச்சிருக்கன்னு நெனைக்கிறேன்,அதுவும் பொம்பளைககிட்ட/ அதுஒருகுடுப்பினைன்னுசொல்லலாம்,அதுஎல்லாருக்கும்லேசுலவாய்க்காது. அது ஒனக்கு வாய்ச்சிருக்கு,அத அப்பிடியே தக்க வச்சிக்க,எந்த ஜென்மத்துல என்ன புண்ணியம் பண்ணுனயோ,ஒங்க ஆயி அப்பன் என்ன தவம் செஞ்சாங் களோ இந்த மாதிரி ஒரு நல்ல பேர நீயி சம்பாதிக்கிறதுக்கு,என்றார் ஒரு நாளின் மதியமாக/

அது மட்டும் இல்ல ஒன்னோட ஒழைப்பால நீ இந்தக்கடைக்கு நல்ல பேரு வாங்கி குடுத்திருக்க,அத உணர்ந்தவறாத்தான் மொதலாளி கடைக்கி பக்கத் துல இருக்குற இன்னொரு காம்ளக்ஸ வாடகைக்கு புடிச்சிருக்காரு,

”அதுல இப்ப டீக்குடிக்க வர்ற பொம்பளைக மட்டும் உட்கார மாதிரி ஏற்பட்டு பண்ணனுன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்காரு,ஓங்கிட்டதான் அது சம்பந்தமா கேக்கணும்ன்னு சொல்றாரு,அனேகமா இன்னும் ரெண்டொரு நாள்ல நம்ம எல்லாரையும் கூட்டி வச்சி பேசுவாருன்னு நெனைக்கிறேன்.நாங்க யாரு என்ன பேசுன போதும் ஓங் யோசனைதான் அவருக்கு மெய்ன்ப்பா,ஏன்னா நாங்களெல்லாம் பேசுறப்ப பேச்சுல மட்டும் பலத்த காண்பிக்கிறவங்க,நீயி செயல்ல காண்பிக்கிறவன்,ஓங்கிட்ட ஒரு வேளைய ஒப்படைச்சா அது கண்டிப்பா முடிஞ்ச மாதிரின்னு சொல்லுவாரு,எங்ககிட்டயெல்லாம் அப்பிடி நம்பிஒருவேலைய குடுக்க மாட்டாரு,

“ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி அப்பிடித் தான்ஒரு தடவை அந்த கரண்ட கால் வீங்குன மாஸ்டர்கிட்ட கரண்டு பில்லு கட்டணுன்னு பணம் குடுத்து விட்டுருக் காரு.மதியம் கரண்டு பில்லு கட்டீட்டு வர்றேன்னு போனவன் வீட்ல போயி சாப்டுட்டு தூங்கீட்டான்,

தூங்குனவன்கண்ணமுழிச்சி பாக்கும் போது மணி அஞ்சுக்கு மேல ஆயிருக்கு. என்னசெய்ய இனின்னுமண்டைய சொரிஞ்சிட்டு இருக்கும் போது மொதலாளி போன் பண்ணி கேட்டுருக்காரு,பேச்சுலயே இழுவையா இழுத்துருக்கான்.

”மொதலாளிதலையால அடிச்சிக்கிட்டு என்னைய விட்டு அவன் கிட்ட பணத்த வாங்கிட்டு வரச் சொன்னாரு,அவ்வளவு நேரம் தூங்கீட்டு இருந்த பைய எவ்வளவு வேகமா கடைக்கிப் போயிட்டு வந்தான்னு தெரியல,நா போகும் போது தண்ணி மெதப்புல நிக்குறான்.

“அட கண்றாவி புடிச்சவனேன்னு ரெண்டு சத்தம் போட்டுட்டு மொதலாளி குடுத்த பணத்த வாங்கீட்டு வந்து அவர்ட்ட குடுத்துட்டு விஷயத்த சொன்னப்ப தூன்னு காரி துப்பீட்டு அவன நம்பி ஆயிரக்கணக்குல பணம் குடுத்து வுட்டு ஒரு வேலைய முடிக்கச்சொன்னேன் பாரு, அதுக்கு ஏங் புத்திய செருப்பால அடிக்கணும் ,இந்த லட்சண மயிருல குடுத்தனுப்புன பணத்துல கொஞ்சம் எடுத்து தண்ணியடிசுருக்கான்,

நாளைக்கு வரட்டும் வெட்டிப் பைய அவனுக்கிருக்கு வேடிக்கைன்னு சொல் லீட்டு இன்னைக்கித்தான கடைசி நாளு கரண்டு பில்லுக்கு,அதுக்குதான டீப் பட்றையில நின்ன அவன அனுப்பி பில்லு கட்டீட்டு வரச்சொன்னேன்,

”நம்பீ அனுப்பிச்சேனேடா,இந்நேரம் அந்த ஒல்லிப்பிச்சான் மாஸ்டர்ன்னா இப்பிடிசெய்வானா சொல்லு,நான் அனுப்புன வேலையும் செஞ்சி முடிச்சிட்டு கடைக்கு தேவையான ஏதாவது ஒண்ண கடை வீதியில பாத்தான்னா அந்த கடையில இருந்தே எனக்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லி அந்த யேவாரத்த வாங்கீட்டு வந்துருவோம் ரெண்டு பேருமா சேந்து,

”வாங்குன யேவாரத்த வாடகை வண்டி பிடிச்சிக்கூட தள்ளிக்கிட்டு வர விட மாட்டான்,அவன்கிட்டஇருக்குறஇத்துப்போனசைக்கிள்ல்ல வச்சிதான் தள்ளிக் கிட்டு வரணும்ன்னு சொல்லுவான்.சொல்லுறது மட்டுமில்ல,செஞ்சும் காட்டு வான்,அவனோடஅதுபோலானசெய்கைகளபாக்கும்போதெல்லாம்பிராயத்துல நான்டீக்கடையில வேலை செய்யும் போது எப்பிடி இருந்தேனோ. அப்பிடியே இருக்கான்னு தோணும்ன்னுவாரு,,,/

,அந்த மாதிரி பையன்கிட்ட பணத்தக்குடுத்தணுப்பாதது ஏங் மொத தப்பு, ரெண் டாவதா இந்த மாதிரி மனசு கெட்ட பையங்கிட்ட குடுத்து அனுப்புனது மகா தப்பு,

நாளைக்கு ஈ பி ஆபீசுல இருந்து லயன்மேன்வந்துபாடாப்படுத்துவான், பில்லப் போயி கட்டீட்டு வந்துர்றேன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டான் படுபாவிப் பைய, மொத வேலையா மரத்துல ஏறி பீஸ புடுங்கீட்டுதான் மத்த வேலய பாப்பான், என்ன சொன்னாலும் என்ன கெஞ்சுனாலும் கால்லயே விழுந்தாலும் கூட கேக்க மாட்டான்,

நாளைக்கு வடைக்கிப்போடுறது.சட்னி ஆட்டுறது எல்லாம் காலியா, பாவிப் பயலாள ஒரு நாள் யேவாரம் போச்சி,நாளைக்கி ஒரு நாள் யேவாரம் போனா நம்ம கடைக்கி ரெகுலரா வந்து போற ஜனம் நம்பிக்கை யெழந்து போகுமே, இந்நேரம் போனா அந்த கடையில இந்த வடை சூடா கெடைக்கும்ங்குற நம்பிக்கைதான இது நாள் வரை கடைய காப்பாத்தீட்டு வந்துருக்கு.அது இனி கொறஞ்சி போகுமே,

“நாளைக்குஒருநா கொறையிற நம்பிக்கைபின்னாடிவர்றநாட்கள்லயெல்லாம் பாதிக்கும்.

மொதவேலையா நாளைக்கி யார் ஈ பி ஆபீஸிக்குப்போயி யார் கையக் காலப் புடிச்சாவது பில்லக் கட்டீட்டு பீஸ புடுங்கவுடாம பாத்துக்கணும்.அப்பிடி புடுங் கீட்டான்னு வையி, நாளைக்கி கடை மானம் கப்பலேறிப்போகும் பாத்துக்கன் னு அவர வருத்தப்பட வச்சவன் அவன்.

அதுக்காக மறுநா வேலைக்கி வந்த அவன அவரு ஒண்ணும் யெசக்கேடா பேசீறல,டேய்பாக்குற வேலைக்கி கொஞ்சம் விசுவாசம இருடா,ஏதோ ரூவாய் வாங்கீட்டுப்போனோம்,சாப்புட்டஒடனேஅசந்துட்டம்,அப்பிடியின்னாபரவாயில்ல

”நீயி போகும் போதே கடையில போயி தண்ணியடிச்சிகோழிக்கறிஎடுத்துட்டு போயிருக்குற,என்ன ஏதுன்னு கேட்ட ஓங்வீட்டுக்காரிகிட்ட மொதலாளிதான் அரைநாளு லீவு குடுத்து அனுப்பிச்சிட்டாருன்னு சொல்லீருக்க,,,, சரி அப்பிடித் தான்தண்ணியடிச்சதுதான்அடிச்சகழுத கரண்டு பில்லு கட்டலைன்னாவது ஒரு தாக்கல் சொல்லீருக்கலாம்ல,இல்ல ஓங் வீட்டுக்காரிகிட்ட குடுத்து ரூவாயஏங்கிட்டகொண்டு வந்து சேத்துருக்கலாம்ல,,,,மூதேவின்னு வஞ்சிட்டு இனிம இந்தக்கடைப்பக்கம் வந்துறாதன்னு சத்தம் போட்டு அனுப்பிச்சிட்டாரு,

”அனுப்பிச்சவரு மனசு கேக்காமா ரெண்டு நாள் கழிச்சி என்னைய விட்டுதான் கூட்டிக்கிட்டு வரச்சொன்னாரு..நாந்தான் போயி கூட்டிக்கிட்டு வந்தேன்,நல்ல வேளையாநாபோற நேரமாப்பாத்து தண்ணியடிக்க கெளம்பிக்கிட்டு இருந்தா ன்,

நான்போயிவிவரம்சொல்லவும் நா கொண்டு போன சைக்கிள்லயே என்னைய ஒக்காரவச்சிடபுள்ஸ் போட்டு கூட்டுக்கிட்டு வந்தான்,

வந்தவன் கிட்ட பெரிசா ஒண்ணும் பேசல மொதலாளி.போ இனிமேலாவது புத்தியோட பொழச்சிக்கன்னு கடைக்குள்ள அனுப்பிச்சி வச்சாரு,,,,அவனும் அன்னையிலயிருந்து இன்னைக்கி வரைக்கும் ஒழுங்காத்தான் இருக்குறதா காட்டிக்கிட்டு திரியிறான் பாப்போம்,சாயம் வெளுக்கும் போது எல்லாம் பல்ல இளிச்சிரும்ல,,,”எனச்சொன்னவடைமாஸ்டர்ஓங்ஆலோசனையாலும் ஒத்து ழைப்பாலும் அவரோட முடிவாலும் பக்கத்து காம்ளக்ஸீல லேடீஸ் ஒக்காந்து டீ சாப்புறதுக்குன்னு ஒரு தனி யெடம் ஒதுக்குனாரு,

“இந்த பக்கத்துல லேடீஸ்க வந்து டீகுடிச்சிட்டுபோற கடையின்னு பேறெடுத்த கடையா நல்லா பேரெடுத்து ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போது கடை ஓனரும் ஒடம்பு சரில்லாம படுத்துட்டாரு,

“ஏற்கனவே ஒட்டுப்போட்ட ஒடம்பு அது. டாக்டர்கிட்ட போகவும் வரவுமாத் தா ன் இருந்தாரு மனுசன்,

அந்தபோக்கும்வரத்தும் ஒரு நா அவர பெட்ல படுக்கப் போட்டுருச்சி, எப்பயும் போலடாக்டர்கிட்டபோனவரடாக்டர்இனிமே நீங்க ரொம்ப நடமாட்டம், ரொம்ப சிந்தனைரொம்ப உழைப்புன்னு எதுவும் வச்சிக்கிறக்கூடாது, என்னோட முழு கட்டுப்பாட்டுலதான் இருக்கணும் நீங்க,சாப்பாடு உட்பட நான் சொல்ற படிதான் சேக்கணும்,ஒடம்பு கொஞ்சம் தெம்பாயிருச்சேன்னு பழைய டீக்கடைப் பைய னா மாறீரக் கூடாது.ரொம்ப கண்டிப்பான வார்த்தைக இது,நான் சொல்ற படி கேட்டீங்கன்னா இன்னும் கொஞ்ச நாள் தள்ளலாம் ஆயுள,இல்ல நான் ஒண்ணும்சொல்றதுக்கில்லன்னுடாக்டர் சொன்ன நாலு மாசத்துலயே பொட்டு ன்னு போயி சேந்துட்டாரு,

“அதுக்கப்புறம் அவரோட மகனுக எடுத்து நடத்துனப்ப அவுங்க போக்கு பிடிக் காம நீங்களும்கடையவிட்டு நின்னுட்டீங்க, அதுக்கப்புறம் கடையும் மெல்ல மெல்ல போயிருச்சி,,,,என அன்று வடை மாஸ்டர் சொன்ன வார்த்தை கள் மனதில் ஒலிக்க இன்று வேறு கடையில் டீ ஆற்றிகொண்டிருக்கிற மணி மாஸ்டரின் வாஞ்சை மிகுந்த சிரிப்பு இவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கிறதாய்,,,,,/

Oct 1, 2017

தெடகால் அரிசி,,,,,,


அரிசி வாங்கச்சென்ற கடையில் பருப்பு இல்லை,

அவர்தனியாகஅரிசிக்கடைமட்டுமேவைத்திருந்தார்,டவுனுக்குப்போகிறவழியில் இருக்கிற பால் பண்ணை அருகில்.

அரிக்கடை பக்கத்தில் பால் பண்ணை ஏதோ ஒரு குறியீடு என்பான் இவன் கடைக்காரரிடம்.

பாலைக் காய்ச்சி டீப்போடுவதிலிருந்து சாப்பாடு வெந்து விட்டது என குக்கர் விசில் சொல்வது வரை அடுப்படியில் பால் மணமும் அரிசியின் துணிஅயும் கை கோர்த்துக்கொண்டதாய் காணப்படுகிறது என்பதுதான் அது.

பால் பண்னை திறக்கிற நேரமாய் அரிசிக்கடை திறக்க முடியாது என்றாலும் கூட காலையில் ஆறு மணிக்கு கடையை திறந்து விடுவார் கடைக்காரர்,

பால்வாங்குபவர்கள் ஒரு கிலோ அரைக்கிலோ என தேவைக்கு அரிசி வாங்கிப் போவார்கள்தானே,,,? என்பார் கடைக்காரர்/

அதெப்பிடிஉங்களுக்குதெரியும்அந்நேரம்வீட்டுக்கு அரிசி வாங்குவாங்கன்னு,,, ,, எனக்கேட்டால் எல்லாம் நம்ப வீட்டுல இந்நேரம் அரிசி இல்லைன்னா என்ன செய்வோம்னு யோசிச்சதோட விளைவுதான் என்பார்.

தவுரஎல்லாராலையும்மாசம்பொறந்தஒடனேமொத்தமாஅரிசி வாங்கிப் போட  முடியாது.எனவுமாய் சொல்வார்.

வீட்டிற்கு அரிசி வேண்டும் என நினைத்தால் போதும் மனதில் நினைத்ததை கரெக்டாக கண்டு பிடித்தவர் போல இதோ கொண்டு வந்து விடுகிறேன் என்பார்,

சொல்லில் மட்டும் அல்ல அந்த கொண்டு வந்து விடுகிறேன் செயலிலும் இருக்கும்.

அவர் அப்படிச்சொன்ன அரை அல்லது ஒரு மணி நேரத்தில் அரிசி மூடை வந்து இறங்கி விடும் வீட்டிற்கு/

”எப்பிடிண்ணே இப்பிடியெல்லாம்,,,,,,என்றால் சில பேரு நான் கொண்டு போற அரிசிய வச்சிதான் சோறே பொங்குறாங்க,குக்கர அடுப்புல வச்சிட்டு போன் பண்றபலபேருஇருக்குறாங்க,அவுங்கநெனைப்புக்கும்அவசரத்துக்கும்தகுந்தாப் புல நான் அரிசி கொண்டு போகலைன்னா போச்சி,அன்னக்கில இருந்து அந்த வீட்டுக்கு அரிசி போடுறத நான் மறந்துற வேண்டியதுதா,எந்த ஒரு வேலை யையும் தொழிலையும் எடுத்துக்கிட்டாலும்போட்டிக்குரெடியா பத்து பேரு காத்துக்கிட்டு நிக்குறாங்க,

”என்ன ஒண்ணு காத்துக்கிட்டு இருக்குற பத்து பேரும் ஞாயமா தொழில் பண்ணுறதில்லை,பிளாக்குலடிக்கெட்விக்கிறமனோநிலையிலையேதொழிலப் பண்ணுறது,பண்ணுறதொழிலுக்கு விசுவாசமா இருக்குறதில்ல,எதோ வேஷம் கட்டுனவன்கணக்காதொழில்லவந்து நடிக்கிற போது வெளிறிப் போயிருறான், பின்னஎன்னபண்ணுவான்,ஆட்டோமேட்டிக்கா வெளிய போயிருறான் தோத்துப் போயி.,

”இதுஇல்லாம வந்து நின்ன பத்துப்பேருல ஜெயிச்சி நின்னுருறான் பாருங்க ரெண்டுபேருஅவுங்க நம்ம யேவாரத்த காலி பண்ணாட்டிக்கூட நம்ம யெடத்த நோக்கிவந்துர்றாங்க,

“அப்பிடிநம்மகஷ்டமர்கள்ல ஒன்னு ரெண்டுபேரு அங்கிட்டு சாய்ஞ்சிருறாங்க, இலவசம்,ஒரு மூடை அரிசிக்கு பிரியாணி அரிசி இலவசம், ஒரு சிப்பம் அரிசிக்கு பாசுமதி அரிசின்னு யெறங்கி வேலை செய்யும் போது ஜனம்ஒன்னு ரெண்டு அங்கிட்டு போறதுல ஆச்சரியம் இல்லை,என்ன அப்பிடி போன ஜனத்துக்கு அவன் குடுக்குற இலவசத்துக்கு காசு வச்சிறான்ங்குறது கொஞ்ச நாள் கழிச்சிதான் தெரியுது,

“அப்படி தெரியிறப்ப அவுங்களால அவன வுட்டு கழண்டு வர முடியிறதில்ல, ஏன்னாஅவங்கிட்டகடன் வாங்கி வச்சிருக்குறாங்க,என்ன செய்ய பின்ன மொத மாசம் வாங்குன அரிசிக்கு கடன் தீருறதுக்குள்ளஅடுத்த மாசம் கொண்டு வந்துகுடுத்துர்றான்,அதுஅடுத்த மாசம்,அடுத்த மாசம்ன்னு அப்பிடி அப்பிடியே சேந்து போகுது.பின்ன என்ன செய்யும்,,,, அவங்கிட்ட போன ஜனம் திரும்ப நம்பள மாதிரி ஆள்ககிட்ட வர பிரியப்பட்டாலும் முடியாம போகுது,

“இதுல ரெண்டு பேரு வந்து அவங்ககிட்ட இவ்வளவு கடன் இருக்கு,நீங்க அந்த காசக்குடுத்தீங்கன்னா அவங்ககிட்டகுடுத்துட்டுஒங்ககிட்டயே நெரந்தமா அரசி வாங்க வந்துர்றேன்னுவாங்க,நாந்தான் அப்பிடியெல்லாம்வேணாம், இனி மேலாவது நெரந்தரமா ஒரு யெடத்துல யேவாரம் பண்ணுங்கன்னு சொல்லி
அனுப்பீருவேன்.

“இதகேள்விப்பட்டசம்பந்தபட்ட கடைக்காரங்க ஐயா சாமி நல்ல வேளை செஞ் சீங்கன்னு சொல்லீட்டு வருவாங்க, சரிதான்னு நானும் சிரிச்சிக்கிட்டு ரெண்டு பேச்ச பேசி அனுப்பி வைப்பேன்.

”ஏன்னா நாளைக்கி எனக்கும் அந்த நெலமை வரலாம் பாருங்க, அதுக்காகத் தான்மனசுக்குபுடிக்குதோபுடிக்கலையோ அப்பிடி பேசுறது.பின்ன என்ன செய்ய சொல்லுங்கஅதுக்காவும்நம்மபொழப்பநெலைநிறுக்கிறதுக்காவும்தான்இப்பிடி எல்லாம் செஞ்சிக்கிற வேண்டியதிருக்கு.

“அதுலஒரு வேலையாதான் நாங்க வீடுகளுக்கு கொண்டு போயி அரிசி போடு றதும் நீங்க மனசுல நினைச்ச ஒடனே வந்து நிக்குறதும்ன்னு சொல்றேன்” என்பார் அரிசிக்கடைக்காரர்,

இவர் சொல்வது சரிதான் என வைத்துக்கொண்டாலும் பிடிபடாத ஒன்றாய் இருக்கிறது.

அப்பொழுது இவன் மாவட்டத்தின் கடை நிலை கிராமம் ஒன்றில் அரசாங்க ஊழியனாய் பணி புரிந்து கொண்டிருந்த சமயங்களில் அரிசி வீட்டிற்கு அரிசி வாங்கிச் செல்வதென்பதுஒரு பெரும் பிரச்சனையாகவே இருந்து வந்துள்ளது,

அரசாங்க ஊழியன் என்றால் சாதாரணமா என்ன, குடியிருந்த கிராமத்தில் அன்றாடம் சென்று வருகிற கடைக்காரர் ஒரு வீவு நாளன்றின் மதியமாய் இவனது வீடு தேடி வந்து விட்டார்,

இவன் ஏதோ வேலை நிமித்தமாய் இருந்ததாய் ஞாபகம்,

ஞானபாக்கியம்அக்காதான்சொன்னார்கள்,”ஏலே ஒன்னைய தேடிக்கிட்டுதான் கடைக்காரதம்பிவந்துருக்குது,அதுவும்வீட்டுக்குள்ள படக்குன்னு வர்றதுக்கு
யோசிக்கிட்டு வெளியவே நிக்குது,நீயும் வீட்டுக்கு வெளியில என்ன நடக்குது ஏது நடக்குதுன்னு தெரியாம ஒக்காந்து அந்த பெட்டிய நோண்டிகிட்டு இருக்க, கழுதஅப்பிடி என்னதான் இருக்கு அந்த பெட்டிக்குள்ளைன்னு இப்பிடி போட்டு அதோட மல்லுக்கட்டிக்கிட்டு இருக்க,

“நீமட்டுமாஎங்கவீட்டுலஒங்கமாமாவும்புள்ளைங்களும்எந்நேரமும்அதுக்குள்ள தான் தலைகோர்த்துக்கிட்டு வெளிய எடுக்க மாட்டாம ஒகாந்துக்கிட்டு கெடக் காங்க,

“சோறுதண்ணி,சாப்பாடுபாத்ரூமூன்னுஎதுவும்அதுகளுக்குமுக்கியம்இல்லை வேலை நாளைன்னைக்கி ராப்பூராம் வச்சி பாத்துக்கிட்டு இருக்காங்க,லீவு விட்டா போதும் அது அப்பிடியே கூடிப்போயி பித்துப்பிடிச்ச மாதிரி ராவும் பகலுமா அதே கதின்னு கெடக்காங்க,“அப்பிடி அதுல என்னதான் இருக்கோ என்ன எழவோ,,,,, என அவள் பேசி அல்லது பாடி முடிக்கும் போது மிதம் சுமந்த ஒரு வேற்று மொழி பாடல் போல இருக்கும் அவள் பேசியது,

அவள் பேச்சு மட்டும் அல்ல அவள்உடுத்துகிற சேலை ஜாக்கெட்,மற்ற மற்ற தான துணி மணிகள் எல்லாம் நன்றாக இருக்கும்,

நைட்டியைக்கூட செலக்ட் பண்ணித்தான் எடுப்பாள்,ஏதோ ஒன்றைஎடுத்து வந்து கொடுத்தால் உடுத்த மாட்டாள்,

”என்னாக்கா புது சேலையும் புது நைட்டியுமா பளபளக்குது, ஆமாடா நீ ஒரு திக்கம்,,,அக்காவபாத்துகேக்குறகேள்வியாஇது,கிறுக்குபயலே,நீயும் என்னைய மாதிரி தலைக்கி மேல வளந்த ரெண்டு பொம்பளப்புள்ளைய வச்சிருக்குறவன், அமயசமயம்பாத்து டவுனுக்கு கோயிலுக்கு சினிமாவுக்கு ஓங் பொண்டாட்டிய கூட்டிக்கிட் டு போறவன்,நீயி கேக்குறயாக்கும் கேள்வி, எனச்சொன்ன மறு கணமே டேய் சும்மா சொன்னேனப்பா அக்கா,ஒடனே நீயி மூஞ்ச தூக்கி வச்சிட்டு இருக்காத,

“எனக்கு இது போல ஒன்னைய விட்டா பேச ஆள் யாரு இருக்கா, எதுனாலும் நான் நம்பி பேசிறது ஏங் புருசனுக்கு அப்புறம் ஓங்கிட்டயும் ஓங் பொண்டாட் டிகிட்டயும்தான்.,வேறயார்கிட்டயும் போயி இவ்வளவு நம்பிக்கையாவும் நெருக்கமாவும்பேசிறவும் பழகீறவும் முடியாது,ஒடனே பல்ல இளிச்சிக் கிட்டி வேற ஒன்ன கேப்பான் தராதரம் கெட்ட பய, இல்லைன்னா பேச்சு பேச்சா இருக்கும் போது பார்வை ஒடம்பு பூரா மேயும் பொசகெட்டபயலுகளுக்கு,

“முந்தாநாஇப்பிடித்தான் ஒருத்தனோட பேசிக்கிட்டு இருந்தேன், சொந்தக்காரப் பையதான்,ஒரு மொறைக்கிப்பாத்தா ஏங் மொறப்பையன் வேணும்,பேசிக்கிட் டு இருக்கும் போது ஒருபக்கம் மாராப்பு எப்பிடியோ வெலகீருச்சி போல இருக்கு நான் கவனிக்கல,தீவிரமா நான் பேசினத பூரா கவனிச்சிக்கிட்டே இருந்தவன் போலஇருந்தவன் பார்வைக்கு வெலகி இருக்குற மாராப்பு மட்டும் கண்ணுக்கு தெரிஞ்சிக்கிட்டேஇருந்துக்கு,,,,,என்னடா இது அவன் பார்வையில ஒரு கள்ளம் தெரியுதேன்னு பாத்தப்ப ஏந்தப்பு என்னன்னு எனக்குத் தெரிஞ்சது, ஒடனே ஒண்ணும்சொல்லாம எந்திரிச்சி வந்துட்டேன்,அவன்கிட்டபேசுறத நிறுத்தீட்டு,

“கிறுக்குப் பைய அவன் வயசு என்ன ஏங் வயசு என்ன,ஏங் பெரிய மக வயசு தான் அவனுக்குன்னு ஓங் பொண்டாட்டி கிட்ட சொல்லி ஆதங்கப்பட்டப்ப விடுங்கக்காக போறான் தொலைஞ்சின்னு ஏங்கிட்ட சொல்லீட்டு அவன் வீட்டுக்குப்போயி அவனப்புடிச்சி வாங்கு வாங்குன்னு வாங்கீட்டு காட்டுக்குப் போன அவங்க அம்மா வந்த ஒடனே சொல்லீட்டுத்தான் வந்துருக்குறா,

”அவன் அம்மாகாரி ஆத்தமாட்டாம அழுதுக்கிட்டேபுள்ளையா நாலு சாத்தி சாத்திருக்குறா,அன்னையிலஇருந்துஎந்தவீட்டுலயும் போயி யாருகிட்டயும் அனாவசியா எதுவும் பேசுறதில்ல.

“ஒன்னையப்போல ஆம்புளைகளும் ஓங் பொண்டாட்டியப்போல இருக்குற பொம்பளைங்களும் எந்த ஆபத்தும் இல்லாதவுங்க, ஒங்க கிட்ட நம்பி பேசலா ம்பா”என ஆரம்பிப்பாள் பேச்சை /மென்மை சுமந்த இறகுக் கட்டு ஒன்றை இறக்கி வைப்பதன் சூட்சுமம் போல/

”அதென்னடா நீயும் அக்கான்னு கூப்புடுற ஓங் பொண்டாட்டியும் அக்கான்னு கூப்புடுறா ஒனக்கு நான் சொந்தம் இல்லாட்டி கூட ரெண்டு பேரும் இப்பிடியா அக்காஅக்கான்னுசொல்றது”,,,,?எனகேட்கும்போது இவனின் சொல் ஒன்றாகத் தான்இருந்திருக்கிறது,

“இதுலஎன்னஇருக்குக்கா,கூப்புடுறதுஎப்பிடியாஇருந்தாலும்ஒங்கமேலவச்சிரு க்குற மரியாத துளி கூட கொறையாமா இருக்கே அதுதானக்கா முக்கியம் என்பான்.

அவளும் சப்தமிட்டு சிரித்துக்கொண்டே சொல்வாள்,அது ஒண்ணுமில்லப்பா போனவாரம் புள்ளைங்க பள்ளிக்கூடம் போயிருந்த ஒரு நாள்ல நானும் ஒங்க மாமாவுமாடவுனுக்குப்போயிருந்தோம்,அப்பஎடுத்ததுதான்.இந்தப்பொடவையும் நைட்டியும்,

“ஒங்கமாமவப்பத்திதான்ஒனக்குத்தெரியுமே,யெரநூத்திஅம்பது,முன்னூறுக்கு மேலபொடவைஎடுக்கசம்மதிக்கமாட்டாருன்னு/அப்பிடி சம்மதிச்சிட்டார்ன்னா அன்னைக்கி மழை வந்துரும்ன்னு தெரியாதா ஒனக்கு,என்ன இப்ப அந்த மழையகொஞ்சம் பின்னுத்தள்ளி ஒரு அம்பது ரூவாய கூட்டிருக்காரு,

“இந்தப் பொடவ முன்னூத்தி அம்பது ரூவா,காட்டன் பொடவை, பாக்க நல்லா வும் சிம்பிளாவும் இருந்துச்சி,எடுத்துக்கிட்டேன்,அன்னக்கி அதே கடையில எடுத்ததுதான் இந்த நைட்டியும் ரெண்டும் சேத்து அறுநூறுக்கு மேல ஆச்சி, சரின்னு எடுத்திட்டேன்,ஒங்கமாமாவும்ஒண்ணும் சொல்லல,ஆச்சரியம்தான், அப்பிடியே கடையில போயி சாப்புட்டுட்டு வந்தோம்,

“முன்னாடி கல்யாணம் ஆன புதுசுலஇப்பிடி வெளியில போனா சினிமாவுக்குப் போவோம்,இப்பதான்சினிமாவநடுவீட்டுக்குள்ளகொண்டுவந்துருதே டீ வி, அது னால நாங்க இப்பயெல்லாம் சினிமாவுக்குப்போறதில்ல,போனாக்கூட பாதிப் படத்துல எந்திரிச்சி வர்ற மாதிரி ஆகீரும்.

“பின்ன என்ன நீயே சொல்லு, இத்துப்போன டீசர்ட்டு ரெண்டுகள வச்சிக்கிட்டு எங்கபோனாலும்ஒங்கமாமாஅததூக்கிமாட்டுக்கிட்டுவந்தா,,,,,,,,சகிக்க முடியல பாக்குறதுக்கு,,,, சொன்னாலும் கேக்கமாட்டேங்குறாரு,வேற என்ன செய்ய எதுக்கோ ஒண்ணுக்கு ஆசை பட்டுஎதுக்கோ ஒண்ணுக்கு வாக்கப்பட்டகதையா ஆகிப்போனகதையா சரின்னு அவருகூட போனா போற வர்ற சனமெல்லாம் இவரப்பாத்து கேலி பேசுது, அதுவும் யெளவட்டப்பையலுகளுக்கு அந்த மாதிரி கேலிப்பேச்சுன்னா கரும்பு தின்னதுமாதிரி,

”கெழடுக்குஆசையப்பாத்தயாடீசர்ட்டபோட்டுக்கிட்டு,,,,பெரியயெளவட்டம்ன்னு நெனைப்புன்னுஇன்னும் கொஞ்சம் சேத்து பேசுவாங்க,,, காதுபடவே,

“அதுக்கு கூச்சப்பட்டுக் கிட்டே பாதியில எந்திரிச்சி ஓடி வந்துருவோம், நம்ம ளா ஒதுங்கிட்டாதான் உண்டு இது போலான சொல் பேச்சுகளக்கேட்டு, எத்த னை பேறப் போயி பேசாத நீ வாயடகீட்டு இருன்னு சொல்றது.அதான் எந்திரி ருச்சி ஓடிவந்திர்றது.

“அதுக்கப்புறமும்ஒங்க மாமா அந்த டீசர்ட்ட போடுறத நிப்பாட்டுவாருன்னு பாத்தயா,அதுகளபோட்டுட்டுமினிக்கிட்டுத்தான்திரிவாரு,போனவாரம்இப்பிடித் தான் அவரு வாட்டம் வட்டக்கழுத்து பனியன் ஒண்ண எடுத்துக்கிட்டு வந்துட் டாரு,,,,,இதப்போட்டுக்கிட்டு தெருவுல யெறங்கி நடந்தீங்க,அவ்வளவு தான் பாத்துக்கங்க,,,,,ன்னு சத்தம் போட்டப்பெறகு அத யெடுத்து சின்ன மகளுக்குக் குடுத்துட்டுட்டாரு,,,,நைட் ட்ரெஸ்ஸா போட்டுக்கன்னு அப்புறம் தான் எனக்கு நிம்மதி ஆச்சு/

”சரி தம்பி நான் பேசிக்கிட்டே இருக்கேன் நீ என்னவோ அந்த பொட்டியில இருந்து பார்வைய வெலக்காம ஏங்பேசுக்கெல்லாம் ஊம் கொட்டிக்கிட்டே இருக்கயே என்ன அர்த்தம்,

“நான் பேசுற பேச்ச கேக்குறயா சும்மா ஒப்புக்கு தலைய ஆட்டுறயான்னு தெரியணும் என அவள் சொல்லி முடித்த நேரம் கம்ப்யூட்டரிலிருந்து தலை யை எடுத்த இவன் ”என்ன செய்யச் சொற அக்கா,காலையில எட்டு மணிக்கு வீட்ட விட்டு கெளம்புறவன் ராத்திரி எட்டு மணிக்குத்தான் வர்றேன். அது வரைக்குமா ஏங் ஒடம்ப ஆபீஸுக்கு ஒப்புக்குடுத்துடுற நானு அங்க முடியாத வேலைகளா இங்க வீட்டுல கொண்டு வந்து செய்யிறேன். மத்தபடி எனக்கு அந்த பெட்டிய வச்சி ஏதும் வெளையாடணுன்னுஆசை ஒண்ணும் கெடையா துக்கா,,,,

”புள்ளைங்கதான் லீவு நாளைகளுக்கு ஏதாவது வச்சி வெளையாடுவங்க ,அதுவும் முழுக்க முழுக்க வெளையாட்டுன்னு சொல்லீற முடியாது. பிரயோ ஜனமா ஏதாவது படிக்க எழுத மத்த மத்தபடியான வேலைகளையெல்லாம் செய்யன்னுஇருப்பாங்க.அப்பிடிஇருக்குறவுங்களுக்கு இந்தப்பெட்டியும் இந்தப் பெட்டியாலஅவுங்களும்பிரயோஜனப்பட்டுக்குர்றாங்கக்கா”,எனஅவன்சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே உள்ளூர் பலசரக்குக்கடைக்காரர் வீட்டின் வாசலை மிதித்து விட்டார்,வணக்கம்ண்ணே என்ற குரலோசையுடன்/

அவர்அப்படித்தான்யாராக இருந்தாலும் எவ்வளவு பெரிய ஆளாக இருந்தாலும் அவருக்கு அண்ணேதான்,

வணக்கம்ண்ணே,,,,,அந்தக்குரலில் இருக்கிற ஈரமும் ஒட்டுதலும் வேறு எப்படி அழைப்பதிலும் கிடைப்பதில்லை என்பார் கேட்டால்,

ஒரு முறை கடைக்கு வந்து விட்ட லேபர் ஆபீசரிடமும் அதே வணக்கம் அண்ணேதான்.

வந்தஆபீஸர் கடைக்கு சரக்கு வாங்க வந்தது போல் வந்திருக்கிறார், முன்னப் பின்னதெரியாதஆள்,என்னசொல்லிஅழைக்க,,,?வழக்கம் போல வாங்கண்ணே என்ன வேணும்ண்ணே எனக்கேட்டு விட்டார்,

கேட்டு விட்டு திரும்பிய பின்னர்தான் தெரிந்திருக்கிறது, கொஞ்சம் யோசனை வர,,,/அப்புறமாய் வராத வார்த்தையை வலியக் கட்டி இழுத்து வாங்க சார் நல்லாயிருக்கீங்களா என்றிருக்கிறார்,வந்த ஆபீஸருக்கு வெகு சங்கடமாய் போய் விட்டது, கொஞ்சம் தர்ம சங்கடமாயும்கூட,,,,/

பின் கூட வந்த பியூனை அழைத்து விபரம் சொல்லச்சொல்ல அவரும் சொல் லியிருக்கிறார், அப்பொழுதும் வாங்க சார், நல்லாயிருக்கீங்களா என அதே தொனி மாறாமல் கேட்டவாறே கலர் பாட்டிலை எடுத்து நீட்டி யிருக்கிறார்.

வந்தவருக்கு கொஞ்சம் கோபமாக ப்போய் விட்டது, தன்னை அவமானப் படுத்தி விட்டார் அல்லது மரியாதை குறைவாக பேசி விட்டார் என்றில்லை. அவருக்குத்தெரியாதா ஊரெல்லாம் சுற்றுபவர் பல மனிதர்களை பார்வர்கள் அவர்கள் எப்படியிருப்பார்கள் என,,,,?

ஆனாலும் அவரை மீறி லேசாக கோபம் வரக் காரணம் இவன் விபரம் தெரிந்துதான் பேசுகிறானா இல்லை அவனது இயல்பே இதுதானா என்பதை கண்டு பிடிக்கத்தான் கோபப்பட்டது போல் நடித்தார்.என்ன அதனால் இப்பொ ழுது வியாரியின் மனதை உட்பொதித்துக் கொள்ள முடியாத அசல் கிராமத்து மனிதன் அவன் எனச் சொல்லியவாறே வந்த வேலையை முடித்து விட்டு கடைக்காரனிடம் சொல்லிக்கொண்டு கிளம்பினார்,

பின்னாலேயேபோனகடைக்காரன்பியூனிடம்விபரம் கேட்க ”அவரும் ஒங்களப் போல கிராமத்து மண்ணுல பொரண்டு வளந்த ஆளு, பேசாம இருங்க எதை யாவது கேட்டு வச்சிறாதீங்க கோபப்பட்டுறப் போறாரு, இப்ப நீங்க குடிச்ச கலரக்கூட ஏங்குடிச்சாருன்னா ஒங்ககிட்ட இருக்குற அசல் தன்மை அவரு க்கு ரொம்பப்பிடிச்சிப்போச்சி,அதுனாலத்தான் எனச் சொல்லி சென்று விட்டார்,

அதகப்புறமும் சரி அதற்கு முன்பும் சரி, இப்பொழுதும் சரி, எப்பொழுதும் போலவேவாங்கண்ணேநல்லாயிருக்கீங்களாஎன்பதேகடைக்காரனது பேச்சின் துவக்கமாய் இருந்தது,

இவன் முன்னும்ஆரம்பித்தஅந்தவார்த்தைகள்தான் இவனை நிமிர்ந்து உட்கார வைத்தது.மன்னிக்கணும்ண்ணே இன்னைக்கிலீவு நாளு ,வீட்டுல ரெஸ்டா இருக்குற ஒங்கள வந்து தொந்தரவு பண்ண வேணாம்ன்னு நெனைச்சேன்,

“அதுதவுரதண்ணிகிண்ணிசாப்புட்டுரெஸ்ட் எடுப்பீங்களோன்னு வேற டவுட்டு, எனக்கு,அதுக்குத்தோதாகாலையிலகறிக்கடையிலவேறநின்னீங்களா,,அதுதான் எனஇழுத்தகடைக்காரனைநோக்கி,,,,,,,,,

“இல்லைப்பாஅப்பிடியெல்லாம்ஒண்ணும்,நான்என்னைக்காவதுகுடிச்சிருக்கே ன்னு கேள்விப்பட்டுருக்கியா,மிஞ்சிப்போனா கண்ணன் கடையில குடிக்கிற டீயோட சரிப்பா, என்ன ஒரு நாளைக்கு பத்து டீ வரைக்கும் கூட போயிரும் கொஞ்சம் அளவு மீறி/

“இன்னைக்கி லீவு நாள் வேறயா,டீயோட எண்ணிக்கை கொஞ்சம் கூடும், அவ்வளவுதானே ஒழிய நீ நெனைக்கிற மாதிரி தண்ணி வெந்நியெல்லாம் ஒண்ணும் கெடையாது தம்பி என்றான் இவன்,

”அப்பிடின்னாதைரியமாபேசலாம்எனஆரம்பித்தகடைக்காரன்பெரிசா ஒண்ணு மில்லண்ணே,மாசா மாசம் மொத்தமா டவுன்ல போயி பலசரக்கு வாங்கீட்டு வந்திர்றீங்க,அரிசியையும் சேத்து,ஒங்களப்போல ஆட்க ஏங்கிட்ட யேவாரம் வாங்கலைன்னா வேற யாரு வந்து வாங்குவா சொல்லுங்க,,,,,

அதுக்காகவீட்டுக்குதேவையானஅத்தனைசரக்கையும்ஏங்கிட்டவாங்கச்சொல்லி சொல்ல,அரிசிமட்டுமாவதுவாங்கிக்கிறாலாம்ல,டவுன்லபோடுறஅதேவெலை க்கி ஒங்களுக்கு கொண்டுவந்து குடுக்குறேன்,

“வேணுமுன்னாசொல்லுங்க,மொத்தமா மூடைக் கணக்குல தூக்குனீங்கன்னா  இன்னும்கொஞ்சம் விலை கொறைச்சி தர்றேன் என்றான்,

”அது சரி எந்த நம்பிக்கையில ஏங்கிட்ட வந்து இப்பிடி கேக்குற தம்பி ஓங்கிட்ட மொத்தமா அரிசி தூக்குனா நான் கரெக்டா காசு தருவேங்குறதுக்கு என்ன உத்துரவாதம்,,,எனச்சிரிக்கிற இவனை நோக்கி அட போங்கண்ணே சும்மா கெடங்க நீங்க பாட்டுக்கு என்னத்தையாவது பேசிக்கிட்டு,,,/இந்த வார்த்தைக போதும்ண்ணே நீங்க சம்மதம் சொன்னதா எடுத்துக்கிறேன்,

“அண்ணனுக்குஎதுவும்சங்கடம்இல்லைன்னா இப்பவேபோயி அரிசி மூடையா தூக்கீட்டுவந்துர்றேன்கடையிலஇருந்து,,” என போய் விடுவான் கடைக்காரன்,

மூடையுடன் வாங்கிய அரிசியும்,அரியுடன் கடைக்காரனிடம் இவன் வாங்கிய நம்பிக்கையும் வைத்துக்கொண்டு இவன் பணி நிமித்தமாய் வெளியூரில் வந்து குடி கொண்ட நாட்களில் அரிசி வாங்கப்போன கடையில்பருப்பு கிடைப்பதில் லை,

Sep 29, 2017

வைத்த புள்ளியும் இழுத்த கோடுகளும்,,,,,

இதோ கத்திக் கொண்டிருக்கிறது குட்டிகளாய் இரண்டு நாய்கள்,அது யார் சொல்லிகத்தியது,ஏன் கத்தியது என்பது தெரியவில்லை. சற்று முன் வரை அல்லது அந்த சப்தத்தை கேட்கிற வரை/

சொல்கிறபேச்சைஎதுவும்கேட்காமலோஇல்லை தானெடுத்த மூப்பாகவோ,, ம்,,,ஊம்,ம்,,,,ஊம்,,,ம்,,,,ஊம்,,,எனஇடைவிடாமல்கத்திக்கொண்டிருந்தது. 
என்னடா இதுஏன்இப்படிஇந்நேரம்போய் கத்த வேண்டும், பசியாய் இருக்குமோ இல்லை ஈன்று போட்ட தாயின் பிரிவை தாங்காமல் கத்துமோ தெரியவில் லை சரியாக,,,,/

பசி என்றால் சாப்பாடு வைக்கலாம் ஆனால் அதை நுகர்ந்து தின்னத்தெரியாத அளவிற்கு பச்சையாய் இன்னும் பால் மணம் மாறாமல் இருக்கிற குட்டிகள்.,,,,

சோறு வைத்தால் மட்டும் இல்லை நாய்க்கென வைக்கிற பிஸ்கட் அல்லது வேறுஏதாவதுஒன்றை வைத்தால் கூட சாப்பிடத்தெரியாதது மட்டும் இல்லை, முன்னே இருப்பது என்னவென தெரிந்து கொள்ளத்தெரியாத பச்சைக் குட்டி களாய்,,,,,,,/

இன்னும்கண்முழியாகோழிக்குஞ்சுகளாகவீட்டின்கொல்லைவெளியில்சுற்றித் திரிந்தஅவை இரண்டும் கால் முளைத்த உயிர் பூங்கொத்தாய் நடமாடித் தெரி ந்தன,

மண்கீறி முளைத்து துளிர்த்து இலைவிட்டு கிளை பரப்பி பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியுமாக நிறைந்து நிற்கிற மரமாக இல்லாமல் நிறைந்து மனம் வீசுகிற பூங் கொத்து ஒன்று கொல்லை வெளியில் இருந்தால் அது நகர்ந்தும் மெல்லிய சப்தம் எழுப்பியுமாய் செல்கிற போது வெற்று வெளியை நிறைத்துச் செல்கிற பூங்கொத்து ஒன்று கத்திகொண்டே போவது போல் இருக்கிறது.

அப்படிச்செல்கிற நாய்கள் இரண்டில் ஒன்று இப்பொழுது கத்திக்கொண்டிக்கி றது எதற்காக என்பது தெரியாமலும் சரியாக புடிபடாமலுமாய்/

ஒரு வேளை ஏதாவது விஷப்பூச்சிகள் ஏதும் கடித்திருக்குமோ இல்லை வேறு ஏதாவது பூனை அல்லது பெரிய ஜந்துக்கள் ஏதாவது ஒன்றின் தீரா தொந்த ரவாய் இருக்குமோ,,,,,?

யோசித்தவனாய் பின் பக்கம் கொல்லைக்கு சென்ற போது கரும்புள்ளிகளை அள்ளிஉடல்முழுவதுமாய்அள்ளிச்சுமந்துகொண்டிருந்தநாய்க்குட்டிஒன்று ,,,,,, ம்ஊம்,,,,,ம்,,,ஊம் என கத்திக்கொண்டிருந்தது,

படியை விட்டு இறங்கி கொல்லைக்குப் போகிறான்,பரந்து விரிந்த கொல்லை யின் முன் வாசலாய் நின்ற வேப்பமரத்திலிருந்து காய்த்து கனிந்து தொங்கிய வேப்பம்பழங்கள் மரத்தை நிறைத்துத் தெரிந்தன,

இது வேப்பம் பழ சீசன் போலும்,க்டந்து சென்ற சிறிது தினங்களுக்கு முன்னா ய் பார்த்தபொழுது அப்பொழுதுதான் பூத்தது போல மரம் அடைத்தும் தரை நிறைந்து உதிர்ந்துமாய் தெரிந்தது வேப்பம்பூக்கள்/

அவை கண்முன்னாகவே காய்த்து பழுத்து பழங்களாய் உருவெடுத்து தொங்கு கிற போது பார்க்க அழகாக இருந்தது மரம் நிறைந்தும் நிறை மாசமாய் நிற் கிற கர்ப்பிணி போலவுமாய்,,,,/

மரத்திலிருந்து உதிர்ந்து கிடக்கிற வேப்பம் பழங்களை பொறுக்க ரவி முரு கனின் அம்மா இப்பொழுது கொஞ்ச நாட்களாக வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

முன்னாடியெல்லாம் ஒரு வேப்பமரத்துல இருந்து உதுர்ற பழங்கள பெறக்கி ஒரு மாசம் போல சேத்து வச்சி காயப்போட்டு வேப்பங்கொட்டைகள வித்தா கணிசமா ஒரு தொகை சேரும் தம்பி,

அது வீட்டுக்கு அரி பருப்பு அரசலவுக்குன்னு எதுக்காவது ஒண்ணுக்கு ஆகும் தம்பி,இப்ப அந்த அளவுக்கு மரங்களல்ல பழங்களும் காய்க்கிறதும் இல்ல, உதிர்றதும் இல்ல,பின்ன எங்கிட்டு அத பெறக்கிக்கொண்டு போயி விலைக்கிப் போட்டு அரிசி பருப்பு அரசலங்குற அளவுக்கு ஆசைபடுறதுக்கு,,,/

என்னமோ வீட்டுல சும்மா இருக்குற கொஞ்ச நேரத்துக்கு என்னத்தையாவது ரெண்டு வேப்பம்பழங்கள பெறக்குவோம்ன்னு வந்து பெறக்கீட்டு போறதுதான் எனச்சொல்கிற ரவி முர்கனின் அம்மா இன்றைக்கு வந்தது போலத் தெரிய வில்லை,

கேட்டால்அவ்வளவுதான்தம்பிமுன்னப்போலஇல்ல,நெனைச்சநேரம் நெனச்ச யெடத்துக்கு போயி வர முடியுறது இல்ல தம்பி, இந்தா தெரு முக்குல இருக் ற கடைக்கிக்கூடபோறதுக்குயோசனையாஇருக்கு,முன்னயெல்லாம் பஜாருக்கு நடந்தே போயி வீட்டுக்கு தேவையான சாமான்கள் வாங்கீட்டு நடந்தே வந்துருவேன் தம்பி/

இப்ப அந்தளவுக்கு முடியாட்டிக்கூட ஏதோ எங்கிட்டாவது நடந்துக்கிட்டேதான் திரியிறேன்.

ஆனா கொஞ்ச நாளாப்பாரு தம்பி எதுவும் முடியாம ரொம்ப முடியாம ஆகிப் போச்சி ஒடம்பு,/அதன் வர முடிய தம்பி என்றாள்/

கொல்லைவெளியின் வாயிலாய் நின்ற வேப்பமரத்தை பார்க்கிற ஒவ்வொரு கணமும் ரவி முருகனின் அம்மா அவர்கள் பேசியபேச்சும் வேப்பம்பழங்களும் ஞாபகத்தின் அடுக்குகளில் வந்து நிற்காமல் இல்லை.

சப்தம்வந்த திசை நோக்கி பார்த்த போது சப்தம்தான்காற்று வெளியில் சுற்றிக் கொண்டிருந்ததே ஒழிய சப்தம் எழுப்பிய நாய் குட்டியை காணவில்லை.

என்னடா இது ஆடியோ மட்டுமே கேட்கிறது ,வீடியோவை காணவில்லை என வருந்தியவனாய் உற்று பார்த்த போது சப்தம் வந்த இடம் கட்டிலுக்குப் பின்னால் இருந்து வந்ததாய் தெரிந்தது.

சுவரோரமாய்சாத்திவைக்கப்பட்டிருந்த கட்டிலுக்குப்பின்னாலிருந்து என புலப் படுகிறது,

சும்மாவேஇருக்காதுஇது.இப்படித்தான்ஏதாவதுஒன்றுசெய்துவிடுகிறது,வீட்டை ஒழுங்குபடுத்தும்போதுவெளியே எடுத்துப்போடப்பட்ட கட்டில் துருவேறிப் போய்க் கிடந்தது,

அதன் இருபக்கமுமாய் அடைத்து வைத்தது போல் இருந்த கடப்பாக்கல் கட் டில் சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த மறைவை ஒரு தொட்டி போல் ஆக்கி காட்டி யிருந்தது.

அதனுள்ளாக எதுவும் இது போல் உள்ள நாய்க்குட்டிகள் மற்றும் பூனைகள் நுழைந்து விடுகிறது எனநினைத்து மிகவும் நெருக்கமாக கடப்பாக்கல்லை அடைத்து வைத்திருந்தான்.

அதனூடாக தெரிந்த சின்னதான இடைவெளி ஊடாக உள் நுழைந்து போய் விட்டது போலும்.

லேசாக சின்னதான பூங்கொத்து படர்ந்து கிடந்தது போல படுத்திருந்தது. பார் க்க நன்றாகத்தான் இருக்கிறது.

”இப்படிப்படுத்துக்கிடந்துகொண்டுகத்தினால் நாங்கள் என்னவென நினைப்பது, படுத்துக்கிடந்ததும் படர்ந்து கிடந்ததுமாய் இருந்ததுதான் இருந்தாய் பேசாமல் உனது அவஸ்தையை வெளிப்படுத்தாமல் இருந்தாலாவது நான் என் மட்டி லாவது பேசாமல் இருந்திருப்பேன்.ஏன் இப்படியாய் நீயும் அவஸ்தைப்பட்டு என்னையும் இங்கு கொண்டு வந்து நிறுத்தி இருக்கிறாய்,,,,,,?,

”வீட்டில் அப்பொழுதே சொன்னாள்.அது பாட்டுக்கு சிறிது நேரம் கத்திவிட்டு அப்புறமாய் அமர்ந்து விடும்,ஏன் போய் இதற்கு இத்தனை ஆர்பாட்டத்தை வெளிபடுத்துகிறீர்கள்,தூங்கிக்கொண்டிருந்த என்னை எழுப்பி பேச்சாய் பேசுகி றீர்கள்,வீட்டில் இருக்கிற எதையும் கவனிக்காமல் அது ஒன்றுதான் இப்போ தைக்கு இருக்கிற பிரதான வேலை போல அதை தலையில் தூக்கிக்கொண்டு திரிகிறீர்களே அடுக்குமா இது.’

”வேண்டுமானால் டேய் தம்பி கூடப்போப்பா உனது அப்பாவுடன் என அனுப்பி வைத்த இளைய மகனுடன் என்னமோஏதோ என உன்னைப் பார்க்க வந்தால் நீ என்னடாவென்றால் ஜாலியாக படுத்துக்கிடப்பதுபோல் படுத்துக்கொண்டு என்னைப்போட்டு இந்தப்பாடு படுத்துகிறாய்,ஏன் இந்த வீண் வேலை என அதனுடன் கொஞ்சலாக பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது வெளியில் வர முடியவில்லை அதனால்/

எப்படி இவ்வளவு சின்னதான இடைவெளிக்குள்ளாக அதனுள் நுழைய முடிந் தது எனத் தெரியவில்லை.

சரி அதற்கான ஆராய்ச்சிக்கு இப்பொழுது நேரமில்லை, எப்படியோ நுழைந்து விட்டது,முதலில் அதை வெளியில் கொண்டுவர வேண்டும்எனநினைத்தவ னாய் கட்டிலை முன்பக்கமாக சாய்த்து இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டுஇளைய மகனைநாய்க்குட்டியைஇழுத்துவெளியே விடச்சொன்னான்.

அவன் கொஞ்சம் சங்கடப்பட்டவனாய் கையைக்கொண்டுபோன போதுஅதன் ஆபத்தைஉணர்ந்தவனாய் வேண்டாம் இப்போதைக்கு அதை ஒன்றும் செய்யா மல் விட்டு விடு,கொஞ்சம் தண்ணீர் மட்டும் மோந்து கொண்டு வா,லேசாக மேலே ஊற்றினால் போய் விடும் எனச் சொன்னது அதன் காதுக்கு கேட்டு விட்டது போல் எண் சாணுக்கு உடலை குறுக்கி வெளியே வந்து விடுகிறது.

நேற்று இரவு பணிரெண்டு மணியிருக்கலாம்,இப்படித்தான் கத்திக் கொண்டி ருந்தது,

எந்நேரத்திலிருந்துஅப்படிக்கத்திக்கொண்டிருந்ததுஇல்லைகத்திக்கொண்டிருந்தி ருக்கும்என்பதுதெரியவில்லை,தூக்கத்திலிருந்துபாத்ரூம்போவதற்காகஎழுந்தவன் சப்தத்தை கேட்டு திடுக்கிட்டவனாய் இளைய மகனை எழுப்ப நினைத்து வேண்டாம் என நினைத்தவனாய் மனைவியை எழுப்பினான்,

இளைய மகனைதூக்கத்திலிருந்துஎழுப்பினால்அவ்வளவு கோபம் வருகிறது, ”தூக்கத்துலஇருந்துஎழுப்பாதீங்க,முழிச்சிக்குறப்பஎன்னவேல வேணுமுன்னா லும்சொல்லுங்கசெஞ்சிகுடுக்குறேன்,பஜாருக்குப்போயிட்டுவரணுமாசொல்லு ங்க போயிட்டுவர்றேன்.இல்ல வேற எங்கயாவது கடைக்கி போயிட்டு வரணு மா, சொல்லுங்க போயிட்டு வர்றேன் என்பான்,

அவன்வயதுபையன்கள்காலையில்சைக்கிள்எடுத்துக்கொண்டுபோய்தட்டைப் பேட்டையில் போய் தட்டை வாங்கிக்கொண்டு வந்து விடுகிறார்கள்.

அது மட்டும் இல்லை அதிகாலை நேரமாய் மார்க்கெட்டிற்குப் போய் கீரைக் கட்டுவாங்கிவந்து விடுகிறார்கள் . இன்னும் சில பைன்களானால் பாஜாருக்குப் போய் வீட்டிற்கு தேவையான சாமான்களை வாங்கி வந்து விடுகிறார்கள்.என இவன் அறிந்த தினத்திலிருந்து கை கால் முளைத்த பட்டாம் பூச்சியை போல ஓரிடத்தில் நில்லாமல் பறந்து வருகிறான்,

அத ஏன் கேக்குறீங்க,கொஞ்ச நேரம் கெடைச்சா போதும்,சைக்கிள எடுத்துட்டு எங்கிட்டாவது கெளம்பீருறான்.கடை கண்ணி இல்லை பிரண்ட்ஸ்க வீடுன்னு எங்கிட்டாவது போயிக்கிட்டுதான் இருக்கான்.ஏதாவது சொல்லி வீட்டுக்குள்ள மொடக்கீறக்கூடாது வளர்ற பையனன்னு நானும் ஒண்ணும் சொல்றதில்ல பெரிசா,,,,,,எனநண்பர்சொன்னதிலிருந்துஇவனும்கொஞ்சம்பையனை அப்படித் தான் கட்டவிழ்த்து விட வேண்டும் போலிருக்கிறது போல் நினைத்தான்.

வைத்துவிட்ட நம்பிக்கைக்கு எந்த பங்கமும் வந்துவிடாமல் நடந்து கொள்ளக் கூடியவன்தான்.

ஆனாலும்கொஞ்சம்மனம்பதைபதைக்கிறதுதான்அப்படியாய் அனுப்பும் போது என்றாலும் கூட அனுப்பலாம் நம்பி என்கிற உத்வேகத்தில்தான் அனுப்புகிறா ன்,

கைகால் முளைத்த பட்டாம் பூச்சியை சிறகுகள் விரித்து பறக்க அனுமதிக்கி றான். அது நடக்கிறது ,பின் பறக்கிறது,பின் ஓரிடத்தில் அமர்ந்து நிதானித்து எழுந்து நடந்து பின் தவ்வி தவ்விச்சென்று பின் வேகமெடுத்துப்பறக்கிறது போல்,,,,,,காணப்படுவான்.

அந்த வேகம் இப்பொழுது நல்லதா கெட்டதா எனத்தெரியாவிட்டாலும் கூட அனுமதிப்போம் என்கிற மனோ நிலைக்கு தவ்வியவானாகிப் போகிறான், கூட வே அனுமதிக்கிறவனாகியும் ஆகிபோகிறான்.

கால் நீட்டிப்படுத்துகிடந்த நாய் செந்நிறம் போர்த்தி காணப்பட்டதாய். காணப் பட்ட நாய் எந்நிறம் கொண்டுஇருந்தால் என்ன?

இந்நிறம் நன்றாக இருக்கிறது என சொல்லிவிட்டும் பார்த்தும் விட்டும் போக வேண்டியதும் பார்த்து ரசிக்க வேண்டியதும்தானே,?ஏன் தேவை இல்லாமல் போய் மனதை போட்டு உழப்பிக்கொள்ளவேண்டும்,,?

நீங்கள் ஒன்று சொல்ல நான் ஒன்று சொல்ல,,,,,,என மாத்தி மாத்தி சொல்லி கலர் இது தான் என அறுதியிட்டு சொல்ல வேண்டிய நிலை இல்லாமல் இது தான் என் கலர் என முன் அறிவித்து படுத்திருந்தது,

நீட்டிய கால்கள் நான்காக இருக்கதலையையும் உடலையும் எண் சாணுக்குக் குறுக்கிப்படுத்திருந்தது,

கடந்துசென்ற சில நாட்களுக்கு முன்புவரை அதை இங்கு பார்த்ததாய் யாரும் பதிவுசெய்யவோஇல்லைதகவல்சொல்லவோஇல்லை,தகவல்அறிந்தவட்டார
ங்களும் அதை உறுதி செய்யவில்லை.

ஒருவாரத்திற்குமுன்பு தான்தற்செயலாய்பார்த்தான்,குட்டிகுலுமான்களுடன்/  கறும்புள்ளிகள் உடல் முழுவதுமாய் ஆங்காங்கே விரவிக்கிடக்க எடுத்த உடல் மொழியையும்தப்படிகளையும் அடையாளம் காட்டிச்சென்றன.

அப்படியாய் அடையாளம் காட்டிச்சென்றவை குட்டி போடுவதற்காய் வீட்டரு காய் தஞ்சம் புகுந்திருக்கிறது .

தஞ்சம் அடைந்ததுதான் அடைந்தது இதைவிட நல்ல வீட்டின் பின் புறமாய் பார்த்து தஞ்சம் கொண்டிருக்கலாமே,,,,?இப்படியா வந்து கோளாறும் முன் யோசனையும் இல்லாமல் அழுக்கடைந்த சந்தில் வந்து படுத்துக் கிடப்பது, குட்டிகளைஈன்றேடுத்துசிரமம்கொள்வது,அடக்கண்றாவியே,,,,,

அதுகுட்டிகளை ஈன்றெடுத்த சந்து காரை மண்ணும் செங்கலும் சிமிண்டுமாய் கொட்டபட்டு அடர்த்தியான மோன நிலை கொண்ட ஒன்றாயும்,அழுக்கான சீரற்ற மண் மேடாயுமாய் இருக்கிறது,

அதை சமமாக்கி படுத்துக்கொண்டு குட்டிகளை ஈன்றெடுத்து முழு மனம் காட்டி வெளியேறி வந்து இங்கு சமன் கொள்வது சிரமம் சுமந்த காரியமாய் உருக்கொண்டு தெரிகையில் அங்கு போய் எப்படி குட்டிகளை பாதுகாப்புடன் ஈன்றேடுத்தது எனத்தெரியவில்லை சரியாக,,,/

யாராவது அது பற்றிய தகவல் அறிந்தவர்கள் இருந்தால் சொல்லுங்கள். எனக் கேட்டு விடத் தோணுகிற ஒன்றாய் அதன் ஈன்றெடுப்பையும் குட்டிகளின் பிறப்பெடுப்பையும் பார்க்கும் பொழுது கேட்டு விடதோணுகிறதுதான்,

அத்துவான பரப்பு வெளியெங்கும் எல்லைகளற்று பரந்து விரிந்திருக்கிற தெருக்களெங்குமாய் ஓடித்திரிகிற இவைகளில் இணை எதுவெனவும் அதில் எதற்கு இது தன் குட்டிகளை ஈன்றதெனவுமாய் அறியாத மனதுடன் தாய் நாயையும் அது ஈன்றெடுத்த குட்டிகளையும் பார்க்கும் பொழுது அது என்ன தான் கேட்டுவிடப்போகிறது பெரிதாய் என யோசிக்க தோணுகிறது,

வாஸ்தவம்தான் அது என்ன அப்படி கேட்டுவிடும் பசிக்கிற வயிற்றுக்கு அகல விரித்த உள்ளங் கையில் இறுகப்பிடித்த ஒரு கவளம் சோறன்றி வேறு என்ன கேட்டு விடப் போகிறது பிரமாதமாய்/

அரிசி விக்கிற வெலையில இதுக்குன்னு தெனமும் வடிச்சி கொட்டீட்டு இருக் க முடியுமா சொல்லுங்க,,,,எப்பிடியோ மீந்து போகுது சோறும் கொழம்பும் வெஞ்சனமும், அத இதுக்குதான் தவறாம வைக்கிறேன்,

நான் எப்பயுமே அப்பிடித்தான் மீந்து போனத வேஸ்டா கீழ போட மாட்டேன், இப்பிடி எதாவது ஒண்ணுக்கு பிரயோஜனப்படுற மாதிரி செஞ்சிக்குவேன், என்பாள்  இவன் மனைவி.

இந்த நாயி வர்றதுக்கு முன்னாடி பக்கத்துத்தெரு நாயி ஒண்ணு இங்கன சுத்திக்கிட்டுதிரியும்,அதுக்குவைப்பேன்,இப்பஇதுக்கு,வைக்கிறேன்,

”அந்த நாயி என்னடான்னா பக்கத்துத்தெருவுன்னு மட்டும் இல்லாம ஊரு உலகம் பூராம் சுத்தி வரும் போல இருக்கு, நானே அத கடைக்கிப்போகும் போது நெறைய யெடங்கள்ல பாத்துருக்கேன்.சோறு கண்ட யெடம் சொர்க்க முன்னு திரியிற வகையறா போலயிருக்கு,,,,,”என கண்ணடிப்பாள் இவனைப் பார்த்து/

இவனும் பதிலுக்கு ”என்ன ஜாடைப்பேச்சு எங்கிட்டோ வூடு கட்டி கூட்டீட்டுப் போகுதே என்கிற கிண்டலுக்கு பதில் சொல்லமாட்டாள்,அப்படியே சொன் னாலும் கூட இப்ப என்ன ஒங்க கூட்டத்த மட்டுமா சொல்றாங்க,எங்க கூட்டத் துலயும் ஆளு ரெடியா இருக்கு அதுக்கு,,,/ அத விட்டுப்போட்டு,,,,,,,,ஒங்கள மட்டும் சொல்றதா நெனைச்சா எப்பிடி” என புள்ளி வைப்பாள்.

வைத்த புள்ளியும் அதைச்சுற்றி இழுத்த கோடுகளும் பலவாய் இருக்க அதில் பட்டுத்தெரிந்த வண்ணங்களை இனம் காணுகிற இடமாய் இது இருக்கும் என சொல்கிறாள் மனைவி.

இருக்கட்டுமே இனம் கண்டு விட்டு போவோம்.என்கிற சமாதானத்துடன் கை விட்டுச் செல்கிறான்.போகையிலும் வருகையிலுமாய்/

படுத்துக்கிடக்கிற செந்நிற நாய் பரிதாபம் காட்டிப்பார்க்கிற பார்க்கிற பார்வை மனம் ஊடுருவுதாயும் மிகவும் பரிதாபம் சுமந்து காணப்படுகிறதாயும்,,,/

அந்த பரிதாபத்திலும் அதன் பார்வையிலுமாய் மித மிஞ்சிய ஒரு கெஞ்சல் தெரிவதுபோல்இருக்கிறதுதான்அதைபார்க்கிற ஒவ்வொரு கனம் தோறுமாய்/

இவன் அதை உற்று நோக்குகிற பொழுது அது இவனை நோக்கி கேட்பதாயும் இரைஞ்சுவதாயும் தெரிகிறது.

என்ன கேட்டு விடப் போகிறோம் உங்களிடம் பெரிதாக,நன்றாக இருந்தால் அகல விரித்த கையில் இறுகப் பிடித்த ஒருகவளம் சோற்றை தவிர,,,,,என்கிற சொல்முன் வைப்புடன் அது என்னை அன்றாடம் பார்ப்பதாயும், உடல் முழுவ துமாய் கறும்புள்ளிகள் சுமந்த அதன் குட்டிகள் இரண்டும் கால் முளைத்த பூங்கொத்தாய்நகர்ந்துதிரிவதுபோலவும்பூங்கொத்தின்முனைகளில் இலைகள் துளிர்த்து காணப்பட்டது போலவும் நகர்ந்து திரிகிற பூங்கொத்தின் உடலிலிரு ந்து பூக்கள் எதுவும் கழன்று விழுந்து காணாமல் போய் விடுமோ எனவுமாய் கவனித்தும்கண்காணித்துக்கொண்டுமாய்இருக்கவேண்டி இருக்கிறது வீட்டை விட்டு செல்கிற போதும் வீட்டிற்குள்ளாய் நுழைகிற போதுமாய்,,,,/

Sep 24, 2017

உருண்டை பல்பு,,,,,,,,

கரண்ட் போய் விட்டதே என கையைக்கட்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்த இரவு 12 மணி நிசப்தத்தில் வந்த கைபேசி அழைப்பு அவள் பஸ் ஏறி விட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
பஸ்ஸினுள்ளே ஏறி அமர்ந்து விட்டோம் இன்னும் ஒரு பஸ்ஸிற்கு ஆட்கள் காத்துக் கொண்டு நிற்கிறார்கள்,அந்த இன்னொன்று வரவும் இரண்டு சேர்ந்து செல்வதாக ஏற்பாடு.
இன்னமும்ஒருகால்அல்லதுஅரைமணிப்பொழுதுதாமதமாகலாம்பஸ்கிளம்ப,
கிளம்பியஉடன்திரும்பவுமாய்போன்பண்ணுகிறேன்அல்லதுநீங்களேபண்ணுங்கள்,அடுத்தவரிடம் போனை வாங்கி அடிக்கடி பேசுவது அழகுமல்ல.”
“வீட்டில்இருந்தஇரண்டில் ஒன்றை உங்களுக்கும்,மற்றொன்றை வெளியூரில் விடுதியில்தங்கிப்படிக்கும்மூத்தமகளுக்குமாய்பிரித்துஎடுத்துக் கொண்டீர்கள்.
ஆகவே நான் எடுத்துச் செல்ல போன் இல்லாமல் போனது.இனி ஒவ்வொரு வீட்டிலுமாய்எத்தனை பேர்இருக்கிறார்களோஅத்தனைசெல்போன்களும்,
அத்தனை இரு சக்கர வாகனங்களும் வாங்க வேண்டும் போல் இருக்கிறது”
“பெரும்பாலானோர்இரவுஉணவுஇல்லாமல்படுக்கைக்குசெல்கிறதேசத்தில்
இம்மாதிரியானஆடம்பரங்களும்அத்தியாவசியதேவைகளாய் கடை விரித்துக் காண்பிக்கப்பட்டு மனித மனதில் விதையூன்றி வைக்கப்படுகிறது யாருக்கும் தெரியாமலும், மிகவும்ரகசியமாகவும்/என சொல்கிற அவள்இந்த ஆடம்பரம் நாமாக விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டதா அல்லது நம் மீது வலிய திணிக்கப் பட்டதா தெரியவில்லை” என்கிறாள்,
“ஒரு பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை இல்லாத பழக்கம் இத்தனை வருடங் களில்? வ்வளவுசீக்கிரமாகவும்,பூதாகரமாகவும்எப்படிவளர்ந்துதன்பூதஉருவம் காட்டிநிற்கிறது?என்கிற அவளது கேள்விக்கு பதிலில்லை அவனிடம்.
“கருப்பட்டிப்பானையை கொண்டு வந்து மூக்கருகே வைத்து முகர்ந்து பார்த்து அதன் வாசனை சொல்லுங்கள் என்றால் யார்தான் பானைக்குள் கைவிடாமல் இருப்பார்கள்?
காண்பிக்கப்பட்டகருப்பட்டிப்பானையைப்போலநிறையவைத்துகடையைவிரிக்கிறார்கள்தான்.கடையையும்,கடைசரக்கையும்பார்த்தவுடன்இயல்பாகஎழுகிற ஆசையாகவும்,தூண்டிவிடப்பட்டஒன்றாகவும்தானேஇருக்கிறது.அப்படி
தூண்டியவர்கள்கெட்டிக்காரர்களாகவும்தூண்டப்பெற்றநாம்இப்படிசீரழிந்துமாய் காணப்படுகிறோம்”எனச் சொன்னவள்அவர்கள்வீடிருக்கிறவீதிபக்கத்து வீதிஎன பத்துப்பேருடன் சேர்ந்து டூர் செல்கிறாள்.
“திருச்செந்தூர்மற்றும்,மற்றும்எனஐந்தாறுஊர்களின்பெயர்களைசேர்த்துச் அச்சடிக்கப்பட்டிருந்தநோட்டீஸை காண்பித்து பக்கத்து தெரு ஸ்டேட் ஸ்டேட் பேங்க் அக்கா சொன்னார்கள்,
“ஆளுக்கு இவ்வளவு,சாப்பாடு நம்ம பொறுப்பு எனஅவள்சொன்ன கணங்களில் அவன் மனைவி,இளைய மகன் மூவருமாய் சேர்ந்து சொல்வதாக ஏற்பாடாகி அட்வான்ஸீம் கொடுத்தாகி விட்டது.
அந்த ஏற்பாட்டின் வேரில் ஊற்றப்பட்ட வெந்நீராய் அவனுக்கு அலுவலகத்தில் லீவுகிடைக்காமல்போனதும்,சின்னவன்“மேட்ச்இருக்கிறது,நான்வரஇயலாது”
எனச்சொன்ன சொல்லும் பதிவான தினத்தன்றிலிருந்து அவள் மட்டுமே போவ தென எடுத்த முடிவை இன்று கையில் தூக்கி சுமந்து கொண்டு செல்கிறாள்.
நல்ல மனுசி.அவனை நம்பி அவனை கரம் பிடித்து வந்த நாளிலிருந்து அவளு க்கெனதனித்த ஆசைகள்,விருப்பு,வெறுப்பு,ஏதுமற்று வாழ ஆரம்பித்த அவளது மனவெளி மிகவும் பெரியது.உடல்,பொருள் ஆவி அனைத்தையும் அவனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுஎங்கவீட்டுக்காரரு,எங்கவீட்டுக்காரரு,,,,,,,,,எனஇருந்தஅவள் இப்போது பிள்ளைகள் என்கிற வார்த்தைகளையும் சேர்த்துக்கொள்கிறாள். அதெல்லாம் சேர்க்க வேண்டியதுதான்,இருக்க வேண்டியதுதான்.அதற்காக தன் சுயம் மறைகிற அளவிற்கா?
அவளைக் கேட்டால் என்ன இப்போ கெட்டு விட்டது அதனால் என்பாள்.அந்த அதனாலில்அடங்கிப்போயிருக்கிறஅவளதுஇயந்திரத்தனமானஅன்றாடங்களின் மத்தியில் இன்று டூர் செல்கிறாள் அவள்.
“தேவையானதை எடுத்து வச்சிக்க,காலையிலைக்கு இட்லி எடுத்துக்க,மதியம்  
இரவும்எனஇருபொழுதுகளுக்குஎங்காவதுகடைகளில்சாப்பிட்டுக்கொள்ளுங்கள். எங்குபோனாலும்மொத்தமாகவேஆட்களுடன் போய் வா,தனியாக செல்லாதே எங்கும்,பணத்தைஎடுத்துக்கொள்தேவையானஅளவிற்கும்சற்றுஅதிகமாகவே, துணிமணிகளின்விசயத்திலும்அப்படியேசெய்துகொள்”என்கிறசொற்கட்டையும்,இன்னும்சிலவற்றையுமாக சேர்த்துக்கட்டிஅவளிடம்தந்துவழியனுப்பிவிட்டுகரண்ட்போனஇரவின் அமைதியில் 
இருந்து எழுந்திரிக்க மனமில்லாமல் அமர்ந்திருந்த பொழுது அவளிடமிருந்து கை பேசி அழைப்பு வருகிறது மறுபடியுமாய்.
அழைப்பிற்கிணங்கிபோனைஎடுத்து ஹலோ சொன்ன வேளையும் அணைந்து
இருந்த கரண்ட் திரும்பவுமாய் வந்த வேளையும் ஒன்றாக இருந்தது.
ட்யூப் லைட் எரிந்தது, பேன் சுழன்றது. வீடு வெளிச்சம் பெற்றது. கூடவே அவளது நினைவுகளும்/