May 28, 2017

நாற்றோடை.,,,,,,,,,,

கிளம்பிய நேரமும் கிளம்பிய இடமும் ஒன்றாகி காட்சிப்பட்டுத் தெரிகிறது, கிளம்பிய இடம் குமார் வேலை பார்க்கும் அலுவலகம்.கிளம்பிய நேரம் அலு வலக கடிகாரம் காட்டிய ஆறு முப்பது மணி/

மணி ஆறுக்கும் ஆறு முப்பதிற்குமாய் இவனைப்பொறுத்த அளவில் பெரிய தாய் ஒன்றும் வித்தியாசம் இருந்து விடப்போவதில்லைதான்.

அதே வேளை ஐந்து அல்லது ஐந்தரை என்றால் மிச்சப்படுகிற கொஞ்ச நேரத் தில் ஏதாவது ஒரு வேலையை செய்து முடித்து விடலாம் என நினைக்கிற வனாய்/

என்ன இன்னும் அங்க,,,,,,,,,,,,,,வேலைய முடிச்சமா வந்தமான்னு இல்லாம, சும்மா சவசவன்னு உக்காந்துக்கிட்டு இருந்தா எப்பிடி,,?வாப்பா சிக்கிரம் வீட்டு க்கு, இது மட்டும்தான் வேலையா பாக்க வேலையா இல்ல வேற வேறயா என்பார் நண்பர் ஒருவர்,

ஆனால் யார் என்ன சொன்ன போதிலும் என்ன செய்த போதிலும் குமாரைப் பொறுத்தவரைவேலை வேலை வேலை என றெக்கை கட்டிக்கொண்டு அலை பவன்,

அப்படியாய் ஏதாவது பெரிதாய் வேலை இல்லா விட்டால் கூட நடந்தவைக ளை அசை போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பான்.அலுவலக நேரம் முடிந்து போன பின்னும் கூட/

நாளை அல்லது அன்றைக்கு முந்தைய நாட்களில் விடுபட்டு நிலுவையில் இருக்கிற வேலை.,,,,,என ஏதாவது ஒன்றை நோண்டிக் கொண்டிருப்பான்.

அப்படியாய் வேலை பார்த்து வந்தால்தான் அவனுக்கு அன்றுவேலைபார்த்து முடித்த திருப்தியும் மன நிம்மதியும் இருக்கும் ,இல்லாவிட்டால் தூக்கம் தொலைந்து போகும் அன்றைய தினத்தில்/

காலையில் இவன் அலுவலகத்திற்கு வந்து விடுகிற நேரத்திலிருந்து மாலை வீடு செல்கிற வரையுமாய் வேறு வேறு உருவங்களில் வந்து போனவர்கள் ரூபங்களாயும்அரூபங்களாயுமாய் காட்சிப்பட்டுத்தெரிய காட்சியின் பதிவுக ளை விழிப்பதிவிலிருந்து கழட்டி தனியே வைத்து விட்டு நிமிர்ந்து பார்க் கையில் இவன் கிளம்புகிற நேரம் புள்ளியிடுகிறது.சிறியதாகவும்,பெரிது பட்டு மாய்/

சேர், டேபிள் ,நாற்காலிகள் கம்ப்யூட்டர்,,,,,,,,,,,அதன் முன்னால் இருந்த பென் சில் பேனா அழி ரப்பர் என நிறைந்து போனவைகளை எடுத்து அந்த மேஜை யின் ட்ராயருக்குள் போட்டு விட்டும் அணைக்காமல் விட்டுவிட்டுச் சென்றி ருந்த கம்ப்யூட்டரை அணைத்து விட்டுமாய் வெளியில் பெஞ்சில் அமர்ந்தி ருக்கையில் அந்தக்காட்சி சரியாக தீட்டப்பட்டாத ஓவியச்சிதறலாய் கண் முன்/

எல்லாவற்றையுமாய் எடுத்தும் ஒழுங்கு படுத்தியுமாய் வைத்த குமார் கம்ப் யூட்டர் மீது படிந்திருந்த தூசியை துடைக்க மறந்து போகிறான் என்பதை பெஞ்சில் போய் அமர்ந்த அவன் அமர்வு ஞாபகப்படுத்தி விட்டுச்செல்கிறது லேசாகவும்,அழுத்தம் தாங்கியுமாய்/

என்ன செய்ய இவ்வளவு ஞாபகப்படுத்திவிட்டு சென்று விட்ட பிறகு துடைக் காமல் விட்டுவிட முடியுமா என்ன,,,அல்லது இருப்பதுதான் ஞாயமாகி விட முடியுமா,,,?

ஞாயமும் அநியாயமும் இங்கே சில வேளைகளில் அநியாயமாய் தீர்மானிக்க படுகையில் இவன் மட்டும் ஞாயப்படி போய்க்கொண்டே இருக்க பிரியப் படு வானா என்ன.,,,/

எழுந்தான் ,துணியை எடுத்தான் ,துடைத்தான் மென்மையாகவும், சுத்தமாகவு மாய்,இவனுக்கெனபழகிப்போனஒன்றும் கைவரப்பெற்றதுமானதும் அதுதான், எது செய்தபோதிலும் முடிந்த அளவு மென்மை காட்டியும்,சுத்தம் காட்டியுமாய் எதையும் செய்து முடிப்பான்,அவனதுபலமும் பலவீனமும் அதுதானாகிப் போகிறது பல சமயங்களில்/

அது போலான பலமும் பலவீனமுமான சமயங்களில் இதுவும் ஒன்று என நினைப்பும் கம்ப்யூட்டரின் துடைப்புமாய் கைகோர்ப்பது இவனில் பட்டுத் தெரி கிறது அந்த நேரத்தில்/

அந்த நேரத்தில் மட்டும் இல்லை,எந்த நேரத்திலும் இவனுக்கு நேர்ந்து போகிற விபத்தும் நன் செயலும் அதுவாகியேப்போகிறது பெரும்பாலுமாய், அது தாங்கிதான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான் இது நாள்வரை/

இவன்அமர்ந்திருந்தபெஞ்ச்என்றுதான் நினைக்கிறான்.பழைய காலத்து சோபா டைப்மரபெஞ்சாக காணப்பட்டது.அதில்தான் என நினைக்கிறான் ,இன்று காலை துடைத்து சுத்தம் செய்யும் போது பின்னால் பெஞ்சின் முதுகில் எனச் சொல்லலாம்.வலது ஓரக்கடைசியில் கை போகும் அளவிற்கு ஓட்டை இருந் தது,

இதுஎப்பொழுது,,,,,,?கேட்டமனதிற்குவிடைகொடுக்கமுடியாதவனாய் அல்லது தெரியாவனாய் எப்பொழுது ஏற்பட்டிருந்தாலும் ஓட்டை ஓட்டைதானே?என எண்ணியவனாய் அமர்ந்து கொண்டிருக்கையில் அலுவலகத்திற்கு எதிர்த்த கடையிருந்துபாட்டுகேட்டது.

காலத்தைவென்றநல்லபாடல்கள்.கார்களிலும்,கடைகளிலும் ,பொது இடங்க ளிலும் சினிமா தியேட்டர்களிலும் இன்னும் இன்னுமாய்நிறைந்து போன இடங்களிலுமாய் ஆக்ரமித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில் தனது தனித் துவதால் தமிழ் பாடல்களை இசை நிரப்பி அனுப்பிய இசைக்காரர்/

அந்தப்பாடல்களை மட்டுமே அதிகமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்த அவரிடம் கேட்டான் ஒருநாளில்/என்ன சார் பெரும்பாலுமா அவர் இசை அமைச்ச பாடல்களா விரும்பிக் கேக்குறீங்களே என,,,/

அதற்கு அவர் சொன்னதுதான் வியப்பாய் இருந்தது,சார் மொதல்ல அந்தப் பாடல்கள நான் விரும்பிக்கேக்குறேன்னு சொல்றதே தப்பு ,அந்தப்பாடல்கள் என்னைய தத்து எடுத்து கேக்கவைக்குது சார்.என்ன இல்லைன்னு சொல் லுங்க அந்த பாடல்கள்ல.அன்பு பாசம்,நேசம் காதல்,சுகம் துக்கம் ,வாழ்க்கை தத்துவம் ,ஆச்சரியம்,ஆத்தாமை,சிரிப்பு அழுகைன்னு,,,,,இன்னும் என்னனென் னமோ இருக்கு /

அதெல்லாம் சங்கீதம் பத்தி தெரிஞ்ச அது பத்தி ஞானம் இருக்குறவுங்களுக்கு மட்டும்தான் அதன் உள் விவகாரம் தெரியும், மத்தபடி பாட்டக்கேக்குறது, அதன் மிகுந்து போன பரிணாமங்களுக்கு தகுந்தாற் போல நல்லாயிருக்கு நல்லா இல்லைன்னு சொல்ல மட்டுமே தெரிஞ்ச என்னை போலானவ ங்களுக்கும் இது நல்ல சங்கீதம்,நல்ல பாட்டு,நல்ல இசை சார்,இது போதும்ங் குற திருப்தியோட அன்றாடம் பாட்டுக்கேட்டுக்குருவேன் தினசரிகள்ல இவ்வ ளவு நேரம்ன்னு. என்பார்,

ஏங் பொண்டாட்டி கூட வைவா. ஏங் இப்படி யேவாரம் நடக்குற யெடத்துல எந்நேரமும் பாட்டு பாட்டுன்னுஇருந்தா யேவாரம் எப்பிடி ஓடும். சொல்லுங்க, அதுவும் சரியாகேக்காதஇந்தகாதவச்சிக்கிட்டுஇப்பிடியெல்லாம் என்ன கேக்க வேண்டிக் கெடக்கு என்பாள் அவரது மனைவி/

மோட்டார் ஸ்பேர் கடை வைத்திருக்கிறார்,கடைக்கு வருகிற வாடிக்கையாள ர்களில் சிலர் கூடகேட்பதுண்டு சமயத்தில்.

என்ன சார் ஆடிக்கறக்குற மாட்டை ஆடித்தான் கறக்கணுங்குற மாதிரி ஏதா வதுபாடிமோட்டார் விக்கணும்ன்னு பிளானா சார் என்பார்கள், சிரித்துக் கொள் வார் அந்தப் பேச்சிற்கு அவர்.

குமார்வேலைபார்க்கிறஅலுவலகத்தின் வாடிக்கையாளர். அவர். என்ன சார் என்றால் சிரிப்பார் மென்மையாக.அலுவலகத்திற்குள் நுழையும் போது அவர் சொல்லும்வணக்கம்மென்மைசுமந்தேஇருக்கும்.அந்த மென்மையும் அவரது
அமைதியும் அவர் பேச வந்ததை அல்லது குமார் போலானோர் கேட்ட கேள்வி களுக்கு பதில் சொல்லிவிடும்,அதே நேரம் அவரது அமைதியே எங்களை கேள் வியும் கேட்டு விடும்.என்ன சார் நல்லா இருக்கீங்களா,வீட்ல புள்ளங்களெ ல்லாம் எப்பிடி இருக்காங்க,வேலையெல்லாம் எப்பிடி இருக்கு சார் என்கிறது முதல் இன்னும் இன்னுமான நிறைந்து போன எல்லாவற்றையுமாய் கேட்பது போலிருக்கும்.அதற்கு குமாரும் வாய் மொழியாக பதில் சொன்னது போல் திருப்திப்பட்டுக்கொள்வான்,அதேகுமாரும்அவடரிம்கேட்டதுபோலவும்அவர்
பதில்சொன்னதுபோலவுமாய்திருப்திப்பட்டுக்கொள்வார்.

அதையும்மீறி அவர் அலுவலகத்திற்கு வரும் பொழுது குமார் பேசுகிற பேச் சாக சிலவை இருக்கும்.

என்ன சார் எப்பிடியிருக்கீங்க,_ குமார்

நல்லாயிருக்கேன் சார்,_ கடைக்கார்.

யேவாரமெல்லாம் எப்பிடி நடக்குது சார்._ குமார்.

இருக்குது சார் சுமாரா _ கடைக்காரர்.’

ஒருசின்னடீக்கடைநடத்துரவர்லயிருந்துபெரிசானகடை நடத்துறவருவரைக் கும் யாரை கேட்டாலும் கூட அவர் சொல்றது சுமார்ங்குற பதில் தான் போல/_ குமார்

அவுங்ககிட்ட நீங்க எப்பபோனீங்க,நீங்க எப்ப பேசுனீங்க அவுங்க இப்பிடி சொல்றத கேக்குறதுக்கு,_ கடைக்காரர்.

வாஸ்தவம்தான் அவுங்க பக்கத்துல கூட என்னால போக முடியாதும்ங்குறது நெஜந்தான்,அப்பிடியே போனாலும் கூட நான் நெனைக்கிறது கேக்கமுடியாது, ஏறிட்டுக்கூட பாக்க மாட்டாங்க._ குமார்

அப்பறம் சொல்றீங்க சார்,_ கடைக்காரர்.

இல்ல சார் ,அதுக்காக சொல்லல,சும்மா பேச்சோட வலுவுக்காக சேத்துக்கிட் டேன்._ குமார்

அதெல்லாம் சேத்துகிடலாம் தப்பில்ல,ஆனா நீங்க சொல்றீங்க பாத்தீங்களா, அதுதான் உண்மை.அவுங்க வேற,நாங்க வேற சார்._கடைக்காரர்.

சரிதான் ஒங்க கடைக்கு வந்தா நீங்க வாங்கன்னு கூப்புட்டு கையெடுத்து கும்புடுறீங்க,ஆனா அது போலான கடைக்குப்போனா நாம அவுங்கள கையெ டுத்துக்கும்புடவேண்டியிருக்கு/அப்புறம்சார்புள்ளைங்கஎன்னபடிக்கிறாங்க, எப் பிடி படிக்கிறாங்க_ குமார்.

நல்லா படிக்கிறாங்க,பொம்பளப்புள்ள பத்தாவது படிக்கிறா,ஒரே படிப்பு படிப்பு படிப்புதான்,விட்டா பத்தாவது பணிரெண்டாவது படிப்ப பத்தாவதுலேயே படிச்சி முடிச்சிருவா போலயிருக்கு/பையன் ஹாக்கி வெளையாட்டுல பின்னி யெட்டுகிறான்,படிப்புல சோடை போகாட்டி கூட ஒண்ணுல கூடுதலா கவனம் செலுத்தும் போது இன்னோன்னுல கவனம் கொறஞ்சி போகுதுதான. அவனு க்கு அப்பிடி ஒரு பாக்கியம் வாச்சிருக்கு/பரவாயில்ல படிப்புல இல்லாதாத கெடைக்காதத விளையாட்டு மூலமா அவார்டு,கப்பு,பிரைஸீன்னு வாங்கீட்டு வரும்போது ஆறுதலா இருக்கு.அதயே சந்தோஷமா எடுத்துக்கிட்டு கொண்டா டுறேன் அவன.இதுதான் அவுங்க ரெண்டு பேர பொறுத்த அளவுக்கு படிப்புல இருக்குற நெலமை _கடைக்காரர்.

குமார்காலையில்அலுவலகம் வரும் போது அவரும் வீட்டிலிருந்து வருவதை கவனிப்பான்,அது போலாய் மதியம் இவன் சாப்பிடச்செல்கையிலும் அவர் சாப்பிடச்செல்வதைபார்த்திருக்கிறான்,ஆனால்சாய்ங்காலம் அப்படி முடியாது அவர் நினைத்தாலும்/

ஆனால் இது நடக்கும் போது ஒருவருக்கு ஒருவர் சொல்லி வைத்து செய்தது போல்இருக்கும்,ஆனால்இவன்செல்லும்போதுஅவர்வருவதும்,அவர்செல்லும் போதுஇவன் போவதும் ஒரு தற்செயல் ஒற்றுமையா அல்லது திட்டமிட்ட செயலா என பிறரை எண்ணவைத்த நாட்களின்பொழுதின்ஒரு நாளன்றின் ஒரு பொழுதில் காலையில் வேளைக்கு வரும் பொழுது இவனை பார்த்து விடுகி றார் கடைக்காரர்.

சார் வாங்க டீ சாப்பிடுவோம் என கடைக்கும் கூட்டிக்கொண்டு போய் விடுகிறார் டீ சாப்பிட்டு முடித்து விட்ட கையோடு/

சரி வேண்டாம் என சொல்வது அவ்வளவு நன்றாக இருக்காது .இவன் என்ன இவ்வளவு மண்டை கர்வமாக இருக்கிறான் என எண்ன வைத்து விடுமோ என்கிற நினைப்பில் நேரமானாலும் பரவாயில்லை,இவருடன் டீ சாப்பிடுவத ற்காக ஒரு மணி நேரம் பெர்மிஷன் போடலாம் என நினைத்து போலவே ஆகியும் போகிறது,

அப்படி ஒன்றும் பெரிதாக ஒன்றும் பேசிக்கொள்ளவில்லை இருவருமாய். ஆனாலும் அவரது கடையில் போய் அமர்ந்திருந்து விட்டு வந்தான்,எழுந்து வரும்போது சொன்னார்,சார் நேரம் கெடைக்கும் போது வாங்க சார் கடையில ஒக்காந்து எந்திரிச்சிப்போங்க சார்,ஒங்களப்போல ஆட்க வந்து போனா ஏங் கடைக்கு ஒரு ராசி சார் என்றார்,

எதைவைத்துஅப்படிச்சொல்கிறார்எனத்தெரியவில்லை.சரிஎனவந்துவிட்டான் ராசிக்காரன் என்கிற பெயர் தாங்கி.அப்படி வந்த அன்றிலிருந்து குமார் ராசிக் காரனாகவே அறியப்படுகிறான். இன்றுவரை/

நேரம் காட்டுகிற சாக்கில்கட்டி அடைக்கப்பட்டிருந்தவட்டவடிவ கடிகாரத்திற் குள்ளாய் கைகோர்த்துக்கொண்டிருந்த சின்னமுள்ளும் பெரிய முள்ளுமாய் தனக்கு துணையாக விநாடி முள்ளையும் துணைக்கு அழைத்துக்கொண்டு தன் வாழ்நாள் முழுவதுமாய் இளம் காதலர்கள் போல் கை கோர்த்துக்கொண்டு திரிகிற பாக்கியம் பெற்ற ஒன்றாயும் ஒன்றுக்கு ஒன்றை ஒப்புக்கொடுத்தது போலாய்சளைக்காமல்ஒட்டிஉறவாடி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறகாலத்தின் கை காட்டியுமாய் காட்சிப்பட்டுமாய் அந்த அலுவலகத்தில்/

அது பார்த்துதான் நேரம் இவ்வளவு எனக் கணக்கிட்டுகிளம்புகிறவனாய்/ கால த்திற்கும் நேரத்திற்குமாய் தன்னை ஒப்புக் கொடுத்து விட்டு நேரம் காலமி ன்றி பார்க்கிற வேலைகள் தன்னை இழுத்துக் கொண்டு போய் வீட்டுக்கு அனுப்புகிற வேளை இந்நேரமாய் ஆகிப்போகிறது,

மணி மாலை ஆறு முப்பது,காலையில் ஒன்பதுமணிக்கு வந்து அலுவலகத் தில் தலை குனிந்தது. தலை தூக்கிப்பார்க்கையில் மணி இத்தனையைச் சொல்லி அறிவித்துவிட்டுச் சொல்கிறது.உம் கிளம்பு சீக்கிரம் ,முன்பு போலெ ல்லாம் இல்லை இப்பொழுது. வயதாகிப்போனது உனக்கு,அதற்குத் தகுந்தாற் ப் போல் உனது வேலைகளையும் ஓட்டத்தையும் நிர்ணயித்துக்கொள்ளப் பழகிக்கொள்.அதுதான் நல்லது உனக்கும் உனது உடலுக்கும்/ என ஒலிக்கிற அசரீரியாய் சொல்லிச்செல்கிற மனதின் குரல் செவிப்பறை தாக்கிச் செல்கி றதுதான்,என்ன செய்ய வாக்கபட்ட கதையாய்,,,,,,,,,,ஒப்புக்கொடுத்து விட்ட உடல் உழைப்பையும் மூளை உழைப்பையும் அலுவலகத்திலிருந்து பிரித்தெ டுத்துப்பார்க்கவோ இல்லையாயின் கழட்டி வைத்துவிட்டு சென்று விடவோ மனம் இருப்பதில்லை பெரும்பாலுமாயும்/

கிளம்பிய நேரமும் கிளம்பிய இடமும் ஒன்றாகி காட்சிப்பட்டுத் தெரிகிறது, கிளம்பிய இடம் குமார் வேலை பார்க்கும் அலுவலகம்.கிளம்பிய நேரம் அலு வலக கடிகாரம் காட்டிய ஆறு முப்பது மணி/

May 24, 2017

பஞ்சு மூட்டை,,,,,


மேல்புறம்எட்டும் கீழ்ப்புறம் பத்துமாய் மூட்டைகள் அடுக்கப்பட்டிருந்த வண்டி வரிசையாய் பலகைகளால் அடுக்கித் தைக்கப்படிருந்தது.
கைதேர்ந்த தச்சரின் கைவண்ணத்திலும்,உழைப்பிலும்செய்நேர்த்தியிலுமாய் உருவாகியிருந்ததாய் இருக்க வேண்டும்.

அவரது உழைப்பும்,ரசனையும் பிசைந்து உருவாக்கப்பட்டிருந்ததாய் இருந்த வண்டி பார்க்க அழகாகவும் கொஞ்சம் பழசாகவும் தெரிந்தது.
பழசும்ஒருவிதஅழகுதான்(இதைச்சொன்னால் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் இடுப்பில் கை வைத்து கொண்டு கண்களை உருட்டி முறைக்கக்கூடும்) அசைந்து ஆடி பாரம் இழுத்து வந்த வண்டி ரயில்வே கேட்டின் அடைப்பில் காத்து நின்றிரு ந்தது.

நான் ஸ்டாண்ட் போட்டு நிறுத்தப்பட்டிருந்த எனது இருசக்கர வாகனம் மற்றும் எனது திசை திரும்பிய விழிபார்வை வழியாக ஊடுருவித்தெரிந்தவர்களாய் வண்டியும்,வண்டியிலிருந்த பத்தும் ,எட்டுமான பருத்தி மூட்டைகளும் அவை களின் மீது இழுத்துக் கட்டப்பட்டிருந்த கயிறும், கயிற்றிலிருந்து நீட்டிக் கொண்டிருந்த சிலும்புகளும்,அதன் முனை மழுங்கா கூர் முனைகளும் கட்டுக்குள் இருந்த பெரிய,பெரிய சாக்குகளின் ஓட்டை வழியாகவும் பிதுங்க ளாகவும் தெரிந்த பருத்தி மாலை நேர வெயில் பட்டு மின்னியது.

வெயில் உரசிச்சென்ற மூட்டைகளையும்,மூட்டைகள் கட்டிய கயிற்றையும் தன் மேல் சுமந்து நின்ற வண்டியை இழுப்பதற்காய் கட்டப்பட்டிருந்த ஒற்றை மாடு வாயை அசை போட்டவாறும் வாயிலிருந்து ஒழுகிய மென் ஒழுகலான நுறையுடனுமாய்,கூர்முனையற்று பெயிண்ட் உதிர்ந்த கொம்புகளுடனும், நீர் வழிந்த கண்களுடனுமாய்மெலிந்ததோற்றம் காட்டி நிற்கிறது பார்வையில் பரிதாபத்தை விதைத்துச்சென்றவாறு/

வண்டியின் முன் நின்ற பஸ்,அதன் பின் நின்ற கார் பக்கவாட்டாக நின்ற இரு சக்கரவாகனங்கள் பெயர்ந்து கிடந்த சாலை,அதன் சிறு கல் பெயர்ந்து தெரிந்த பள்ளங்கள்,வண்டியின் டயரில் ஒட்டிக்கிடந்த மென் தூசிகள்,சுழன்றடித்த காற்றில் சாலையிலிருந்து மேலெழும்பி பறந்த தூசிகள் மற்றும் மனித முகங்களைப் பார்த்தவாறு மாட்டை தடவிக்கொடுத்து அதன் உடல் தட்டிக் கொடுத்த வண்டிக்காரின் கையில் மின்னிய செல் போன் ஒரு மினி சூட்கேஸ் சைசுக்கு இருந்தது.

“பரவாயில்லப்பா,இப்ப ரெண்டு தோசை ஊத்திக்குடுங்க,நீங்களும் பசிச்சா ரெண்டு ஊத்திச்சாப்புட்டுக்கங்க,நான் வீடு வந்ததுக்கப்புறம் நெறைய தோசை ஊத்திதர்ரேன் சாப்புடலாம் என பேசிக்கொண்டிருந்தவரையே உற்றுப்பார்க்கி றேன்.

பதிலுக்கு என்னையே உற்றுப்பார்த்த அவரது உடம்பில் சட்டையில்லை. ரோமம் மண்டியிருந்த வெற்றுடம்பில் துண்டு போட்டிருந்தார்.அது தோள் பட்டை தழுவி தொந்தி தாண்ட முடியாமல் நின்றது. இடுப்பில் கொஞ்சம் அழுக்கும்,பழுப்பும் ஏறிய கட்டம் போட்ட கைலி,தடித்துக் கனத்த கைகளும், கால்களும் வீடுகளில் நிற்கும் தூணை நினைவு படுத்தியது.

“என்ன தம்பி அப்பிடிப்பாக்குறீங்க?ஏங் வீட்டம்மாவுக்கு ஒடம்பு சரியில்ல ஒரு வாரமா,பெட்டலகெடக்காகௌவர்மெண்ட்ஆஸ்பத்திரியில,பக்கத்துலஇருந்து பாத்துக்க குடுத்து வக்கல தம்பி எனக்கு,தெனமும் சாய்ங்காலமும், காலை யிலையும் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போறதுக்கு முன்னாலயும்,பள்ளிகூடம் போயி ட்டு வந்ததுக்கு பின்னாடியும் புள்ளைங்கதான் போய் பாத்துக்குதுங்க/
அதுக பள்ளிக்கூடம் போயிட்ட பகல் பொழுதுல ஒத்தையில கெடப்பா, எதுன் னா ஒண்ணுக்கு,தண்ணிக்கின்னாக்கூட ரொம்ப செரமப்பட்டுதான் போறா பாவம்,என்ன செய்ய தம்பி நான் போயி சவரட்டன செய்யனும்னா இங்க வண்டிஓட்டம் நின்னு போகுது.வண்டி ஓடலைன்னா ஏங் பொழப்பு தரிங்கினத்   தோம்தான் தம்பி.ஓடுற தண்ணியில விழுந்த சுழி மாதிரி இப்பிடி சொழட்டி வாங்குது நம்ம பொழப்பு” என அவர் பேசிக்கொண்டிருந்த போதே அடைக்கப் பட்டிருந்த ரயில்வே கேட் திறந்து விட்டது.

திறக்கப்பட்டிருந்த கேட்டின் வழியாக கடந்த பஸ்களுடனும் ,கார்களுடனும். இரு சக்கரவாகனங்களுடனுமாய் அந்த மாட்டு வண்டியும் செல்கிறது பாரம் சுமந்தும் வண்டியோட்டின் மனம் சுமந்துமாய்/

May 21, 2017

பொங்கச்சோறு,,,,,,

தூக்கம் வந்து விடுகிறது அப்படிப்படுத்த போது கூட/கட்டம் போட்ட கைலியும், சரிந்து பருத்திருந்த தொந்தியின் மேல் போர்த்தியிருந்த ஊதாக் கலர் முண்டா பனியனுமாய் ஆரஞ்சு வர்ண வயரில் பின்னப் பட்ட கட்டிலில் வலதுபக்கமாய் ஒருக்களித்துப்படுத்திருந்த அவர் அந்தக்கடையின் சொந்தக்காரர் ஆகித் தெரி- -கிறார்.

முன்னால் தெரிந்த சாக்கடை அதன்இருப்பில் வீசிய துர்நாற்றம்,அதில் பறந்து திரிந்தகொசுக்கள், ஓடித்திரிந்த வண்டுகள்,தேங்கிநின்றநீர்,பக்கத்தில் இடமும், வலமுமாய் அடுக்கப்பட்டிருந்த கடைகளென இருந்ததையும் கணக்கில் கொள் -ளாத அவரது தூக்கம் வரம் வாய்க்கப்பெற்றதாய்/

நான்வந்து கொண்டிருந்தவேலை இரவு எட்டுமணியாய் இருக்கலாம். அல்லது அதைத்தாண்டிய அல்லது முந்தியஐந்து,பத்து நிமிடங்களுக்குள்ளாய் இருக்க லாம்.என்னஅதனால்இப்பொழுதுஎட்டுமணியாய்என்றுதானே சொன்னேன், எட்டு மணி என தீர்மானித்துச் சொல்லவில்லையே/

25வது ஆண்டு நிறைவு விழாவை ஒட்டி நான் வேலைபார்க்கும்நிறுவனம் எனக்குத் தந்த பரிசுப்பொருள்.சின்னதும், பெரியதுமான முட்களுடன் வட்ட வடிவ டயலுக்குள்ளாய் நொடிமுள்ளையும் கைபிடித்து ஒருங்கிணைத்துக் கொண்டு இன்றுவரை நிற்காமல் மணிகாட்டிக்கொண்டிருக்கிற வாட்சாய்இது.

”அது கண் பிடித்துக்காட்டும் மணிக்கொண்டுதான் தீர்மானிக்கிறேன் என் நகர்வைஎப்போதுமே/அன்றுகடிகாரம்கட்டியிருக்கவில்லை.மறந்துபோனேனா அல்லது மிதமிஞ்சிப்போன சோம்பலா தெரியவில்லை.

மனைவிகூடச் சொல்கிறாள் என்ன முன்ன மாதிரி வாட்ச் கட்ட மாட்டேங்கிறீ ங்க? என/ அவளது சொல்லில் புதைந்திருந்த வாஸ்தவம் என்னை கவனப்படு த்திய போதும்கூட எதற்கு இது கையில் கசகசவென வியர்வை பிசுபிசுப்புடன்/ அதுதான் செல் போன்இருக்கிறதேஅதில்பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.

இப்போதெல்லாம் செல்போன்களில் பேசுவதுடன்சேர்த்து மற்ற எல்லாம் செய்து கொள்ள முடிகிறது.(சமையல் செய்து சாப்பிடும் அளவு இன்னும் வசதி வரவில்லை.) என்ன அதில் உள்ள ஒரே அசௌகரியம் இருசக்கரவாகனத்தில் அல்லது சைக்கிளில்போகும்போது கையை திருப்பிமணி பார்த்துக் கொள்ள முடியவில்லை.சட்டைப்பையிலிருந்துசெல்லைஎடுத்து,,,,அடேயப்பா,,விடிந்து
தான் போகிறது,”

பாய் கடைக்கு மூன்று தடவைகளுக்கு மேலாய் ரிப்பேருக்குபோய் வந்து விட் டது.வாட்ச். பெரிதாக ஒன்றுமில்லை.பேட்டரி போட ,வாட்சின் வார் மாற்ற மற்றும் ஏதோ ஒன்றென நினைவு,,,,,,இதில் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமாய் அவர் இல்லை என லட்சுமி நகரிலிருக்கிற ஒரு கடையில் கொடுதேன் வேலைக்கு, அவ்வளவுதிருப்தியில்லைஎன வைத்துக் கொள்ளுங்களேன். சொல்வார்கள் முடிவெட்டும் கடையும் டெயிலர் கடையையும் மாற்றக் கூடாது என/அந்த வகையில் வாட்ச் கடையையும் இப்பொழுது சேர்த்து விட்டார்கள் போலும். பாய் கடையில் இல்லாத ஒரு சௌகரியம் சேஷையா கடையிலும்,சேஷையா கடையில் இல்லாத ஒரு சௌகரியம் பாய் கடையிலுமாய் மாறி,மாறி புலப் பட்டுத்தெரிந்த பொழுதுகளில் ரிப்பேர்ப்பண்ணப்பட்ட வாட்சும் கையுமாய் திரிந்த தினங்களின் பதிவு இன்றுவரை தெரிவுபட்டுத் தெரிவதாக/

பாய் கடைக்குப்போனவுடன் கேட்டு விட்டார்,என்ன சார் ஆளே தட்டுப் படல என/நான் குடியிருக்கும் ஏரியாவில்தான் பாயின் வீடு.வாட்ச் கடைக் கார பாய்வீடுஎன்றால் மிகவும் பிரசித்தம்.இப்போது வீட்டை ஒட்டியே வாட்ச் கடை ஒன்று போட்டிருக்கிறார் சிறியதாய்.வீட்டின் பக்கவாட்டு ரூம் சும்மா கிடந்த தென அதற்கு முன் பக்கமாய் வாசல் வைத்து கண்ணாடி போட்ட மரக்கதவுட னாய் கடையை ஆரம்பித்து விட்டார் ஒரு சுப முகூர்த்த மற்றதினத்தன்று/ காலையில் கடைதிறந்து வைத்துஒருமணிநேரம்இருப்பார். அப்புறமாய் மாமி யை கடையில்அமரவைத்துவிட்டுசென்றுவிடுவார். பைபாஸ் ரோட்டிலிருக் கிற கடைக்கு/

25 வருடங்களுக்கு முன்பான ஸ்தாபிதமது. இப்பொழுது போல:யூஸ்அண்ட் துரோ:மனோ நிலை இல்லாதிருந்த காலமது. எதுவானாலும் சரி,கடைசிவரை ரிப்பேர் பார்த்து ஓட்டிவிட வேண்டும் எப்படியாவது என பெரும் பிரயத்த னங்கள் பட்ட நேரம்.அந்த பிரயத்தங்கள் எல்லாவற்றிலுமாய் மிகுந்து காணப் பட்ட பொழுதுகளில் வாட்ச் கடையும் அதில் ஒன்றாய் காட்சிப்பட்டு/

பாய்போனபின்பாய் கடையிலிருக்கிற மாமி வீட்டு வேலைகளையும் பார்த்துக் கொண்டு கடையையும் பாத்துக்கொள்வார்.மாமி ரிப்பேர் என வருகிறவற்றை வாங்கி வைத்துக்கொள்வார்.அவ்வளவே/பாய் இரவு அந்தக் கடையை முடித் து விட்டு வந்து வேலை பார்ப்பார்.ஆனால் அந்தக்கடை போல சௌகரியம் இதில் இருந்து காணப்பட்டதில்லை.

ஒரு முறை நண்பரது மகள் திருமணத்திற்கு பரிசளிக்க அங்குதான் வாட்ச் வாங்கினேன்.கடைநடை ஏறியதும் சொல்லி விட்டேன் பாயிடம்,இது பரிசளிப் புக்காகவென.அவரே இதற்குள் ”என்ன விலை இருந்தால் உங்களுக்கு சௌகரியப்படும், டிசைனை மட்டுமாய் முடிவு செய்யுங்கள் நீங்கள், விலை யை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என அவர் காண்பித்த வாட்சுகளில் ஒன்று தான் இன்றுவரை நண்பரின் மகளது கையை அலங்கரித்துக் கொண்டி ருப்பதாவும் அவளுக்கு பிடித்துப்போன ஒன்றாகவும்/அது வெறும் வாட்ச் மட்டும் இல்லை.அன்பும் வாஞ்சையும் அடைபட்டுத் தெரிகிற ஒரு காலக் கண்ணாடி என்கிறார் அவர்.

விளைகிறபிரியங்களில்செய்கிற விஷயங்கள் இதுபோலஉருபட்டுத் தெரிவது இயற்கைதானே என்கிறார் நண்பர்.

பாயைப்போலவே டீக்கடைகாரரும் உருப்பட்டுத்தெரிகிறார்.டீக்கடை இருந்த வரிசையிலேதான்பாயின் வீடும் இருந்தது.முத்தாரம்மன்கோயிலைத்தாண்டி/

முத்தாரம்மன்கோயில்பொங்கல் மூன்று நாட்களுக்கு நடக்கும்.பொங்கல் நடக்கிற மூன்று தினங்களுமாய் ஏரியா அல்லோகல்லப்பட்டுப் போகும், பந்தல் ,சீரியல் செட்,ரேடியோ, அலங்காரம், மேளம் சாமி அலங்காரம்,,,,,,,,,, என்பதைத்தாண்டி அந்ததெருவில் குடி கொண்டிருக்கிற வீடுகளில் தலைக் கட்டு வரி வாங்குவதில் விழா ஏற்பாட்டாளர்களுக்கு ஒரு முனைப்பு இருந்த துண்டு எப்பொழுதுமே/.

மனம் பூத்துத் திரிவார்கள் கோயிலுக்காய் வேலை செய்கிற இளவட்டங்கள். குறிப்பிடவர்களுக்கு மட்டுமே பாத்தியப்பட்ட கோயில் விழாவில் அந்தக் கோயிலைச் சுற்றி யிருக்கிறஐந்துதெருக்காரர்களின் மனதும், கையும் கலந்தி ருக்கும்,அவர்களதுவீட்டின்தலைக்கட்டுவரியும்அவர்கள்வீட்டுபெண்கள்பொங்
கலன்றும் மற்ற நாட்களிலுமாய் போடுகிற கோலம் கோயில் வாசலை அலங்கரிக்கும். இது போன்ற ஈவுகளேகோயில்விழாவின்போதுஏற்படுகிறச் சின்னச் சின்ன சச்சரவுகளைசரி பண்ணிக் கொண்டுபோகும்.

சின்ன தாய் ஒருபீடம்வைத்து தெருவோரமாய் கேட் போட்டுபூட்டப்படிருந்த கோயிலிருந்து சரியாக22ஆவதுநடைவாசலாக பாயின் வீடு. சுற்றிலும் தெரு வின் இருமருங்கிலுமாய் இருக்கிற வீட்டின் வாசல்களில் புள்ளி வைத்து சிரித்த கோலங்கள் கலர்க்கலராயும், வெள்ளையாயும் தென்பட்ட பொழுது களில்அவரதுவீட்டின்வாசல்மட்டும் வெறுமையாய்எந்தஅடையாளமும் சுமக் காமல்/

முதல் நாள் பொங்கல்,இரண்டாம் நாள் நாடகம் அல்லது ஆடலும், பாடலும், மூன்றாம் நாள் விளையாட்டு போட்டி என நடக்கும் பொங்கலில் பாயின் வீட்டில் மட்டும் தலைக்கட்டு வரிவாங்கமாட்டார்கள்.”அப்ப வாட்ச் கட பாயின் வீடு” என்கிற சொல்லுடனும் சிலரின் மனத்தயக்கத்துடனான பேச்சுக்களுட னுடனுமாய் பாயின் வீட்டுப்பக்கம் விழாக்கமிட்டியினர் வர தயங்கிய தினங் களின் நகர்வில் பாய் தானாகவே வந்து வரிதந்து விட்டுப் போனார். ”ஏங்கிட்ட பணம் கேக்க ஒங்களுக்கு என்ன தயக்கம், வரின்னு இல்லாட்டிக் கூட ஏங்பங்கு நன்கொடையா வச்சிக்கங்க,எங்க வீட்டுப் புள்ளைங்களும் நீங்க வைக்கிற பொங்கல விரும்பிச்சாப்புங்க,,,,என்கிற சொல்லு டன்வரி கொடுத்து விட்டு வந்த நாளன்று முத்தாரம்மன் கோயிலில் கிண்டப் பட்டபொங்கல் பாயின் வீட்டிற்குமாய்அனுப்பிவைக்கப்பட்டது.என்பதுஒவ்வொருவருடமும்பொங்கல் நடக்கிறதினத்தன்றுபேசப்படுகிற பேச்சாய் இன்று வரைஇருக்கிறது.

அன்று பொங்கலை பாயின் வீட்டிற்கு கொண்டுவந்து கொடுத்தவர் டீக் கடைக் காரையும்,வாங்கியவர் பாயின்மனைவியுமாய்இருந்தார்.

”எண்ணண்ணே இந்த வயசான காலத்துல இந்த நீர்க்கட்டுக்காலோட நீங்க அலையாட்டி என்ன?நீங்கஒக்காந்துக்கிட்டு இந்தா இந்த மாதிரி யெள வட்ட ங்களஅனுப்பிவைக்கவேண்டியதுதான?என்றாள்.சங்கடம்என்னம்மா, சங்கடம் என்னைக்குஅவ என்னய விட்டுப் போனாளோ அன்னையிலிருந்து ஆரம்பிச்ச சங்கடம் இப்பவரைக்கும் விட்ட பாடில்ல,அவ என்னைய ஒரு கொழந்தையப் போல பாத்துக்கிட்டா,இப்ப ஆண் ஒண்ணு,பொண் ஒண்ணுமா உள்ளூர்ல இருந் தப்பக் கூட பாக்கமாட்டேங்கிறாங்க.அவுங்க குடும்பம், அவுங்க பாடு ,புள்ள குட்டின்னு ஆயிப்போனபிறகு நான் இத்போயி எதிர் பாக்குறதும் தப்புத்தான். சரி அதனால என்ன இப்ப ஆணடவன் விட்ட வழிம்மா. சரி வர்ரேம்மா, அப்பிடியே இந்ததெரு முழுக்க எல்லா வீட்டுக்கும் குடுத்துட்டு வரும் போது ராத்திரி பத்து மணிக்கு மேல ஆயிடும். இன்னும் கோயில் பக்கத்துல ஒருத்தன் தண்ணியப் போட்டுட்டு சலம்பீட்டு இருக்கான்றாங்க, நாங்க வரும் போது ஆரம்பிச்ச வந்தான்,இன்னும் ஓஞ்சபாடில்ல, நான்போயி சொன்னாகேப்பான்,. மரியாதைக்காக இல்லாட்டிக் கூட நாளப் பின்னகடைக்கு டீக் குடிக்க வரணு மில்ல, அதுக்கு பயந்துட்டாவது கேட்டுக் குருவான். அதுக்காகத்தான் என்னை ய மாதிரி ஆள்களையும் வச்சிருக்காங்க. என்றார்/

அன்று அவர் சொன்ன சத்தியமான வார்த்தைகளை உள்பொதித்தவாறாய் தூக்கம் வந்து விடுகிறது அவருக்கு அப்படிப்படுத்தும் கூட/

May 17, 2017

வேர்ச்சில்லுகள்,,,,,,,

ராமுஅண்ணன்போன்பண்ணும் போது டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான் இவன்/

டீ ஒரு திவ்ய அமிர்தமாய்த்தான் இருக்கிறது கிடைக்கிற நேரத்திலும் தக்க சமயத்திலுமாய் கிடைத்தால்/

ஐந்து இஞ்ச் உயரம் கொண்ட சில்வர் டம்ப்ளரில் நிறைந்த அளவிலும் தலை தட்டவுமாய் ஊற்றிக்கொடுக்கப்படுகிற டீயை காலை எழுந்ததுமாய் குடிக்கிற போது ஒரு பலன் தெரிகிறது,மாலை அலுவலகம் விட்டு வந்து குடிக்கையில் வேறொரு பலன் தெரிகிறதுதான்,

கொடுக்கிற கைக்கும் வாங்குகிற கைக்குமாய் பூத்துப்போகிற உறவு சட்டென் று கலர் பட்டாய் தெரிந்து போகிறது.

ஆனால் இரண்டும் பிரயோஜமற்றோ இல்லை குடிப்பது வீண் என்பதான மனோநிலையையோஏற்படுத்திவிட்டுச்சென்றுவிடுவதில்லை,மாறாக இன்னும் ஒரு அரை கிளாஸ் குடித்தால் தேவலாம் போல தோணி போகிறது.

காலையில் சீக்கிரமாய் எழுந்திருக்கிற பழக்கம் கைவிட்டுப்போய் வெகு நாட்கள்ஆகிப்போனது, கிட்டதட்ட ஆறு அல்லது ஒரு வருடத்திற்கு பக்கமாகச் சொல்லலாம்.ஞாபக நாட்களின் எண்ணிக்கைகளில் வந்து போகிற பிசகு/

சரி அது பரவாயில்லை என விட்டு விடலாம் சற்றே துணிவாய்/ தூங்கச் செல் கிற இரவுகள் பெரும்பாலுமாய் ஏதாவது ஒரு பெரும் அல்லது சிறும் நினைவு சுமந்தே செல்வதாய் இருக்கிறது பெரும்பாலான அல்லது எல்லா நாட்களி லுமாக/

அப்படிசுமக்கவும்தூக்கிவைத்துக்கொள்ளவுமாய்ஏதாவதுஒரு நினைவு விடாப் பிடியாக வந்து ஒட்டியும் கொள்கிறது,

“என்ன இப்படி ஏன் அது என்பது போலான நினைவுகள் மனதை சுற்றிச்சுற்றி வந்து தூக்கத்தை தூங்கச்செய்து விட்டு இவனை விழிக்கச்செய்து விடுகிறது .

அதுபோலானபொழுதுகளில்நீண்டுதெரியும்இரவைவம்பாகப்பிடித்துத்தள்ளவு ம் சபிக்கவும் வேண்டியதாய்த்தான் வேண்டி இருக்கிறது,இருக்கவே இருக்கி றது.

அது தவிர அது போலான நேரங்களில் புத்தகம்,தொலைக் காட்சி, டேப் ரிக்கார்டரில்பாடல்கள்எனவரிசைகாட்டிஅடுக்கிவைக்கப்பட்டிருக்கிறவைகளில் இவன்பெரும்பாலுமாய்தேர்வுசெய்வது புத்தகங்களைத்தான்.

மூடி வைக்கப்பட்டிருக்கிற புத்தகங்கள் எதுவும் கருத்துச்சொல்லாது,வம்பு பண்ணாது,முரண்டு பிடிக்காது, சப்தம் எழுப்பாது,பிறரை தொந்தரவு செய்யாது, திறந்து படிக்கிற போது சொல்ல வந்ததை ஆணித்தரமாக மனதில் ஊனி விட்டுச்செல்கிற மந்திரப்பொருளாய் இருக்கிறது.

முந்தாநாளைக்கு முதல் நாள் பிரபல கவிஞரின் புத்தகம் ஒன்றை படித்துக் கொண்டிருந்தான்.படித்துக்கொண்டிருந்த பக்கங்கள் பிடித்துப்போய் விட விடா மல் படித்துக்கொண்டிருக்கிறான்,தூக்கம் கண்களை அள்ளிச்செருகும் வரை,

வந்து விட்ட தூக்கம் புத்தகத்தை அப்படியே இடை மடிப்பாய் படித்த பக்கம் வரைமடித்து வைத்து விட்டு தூங்கச்சொல்லி விடுகிறது.அப்படியே தூங்கியும் போய் விடுகிறான்.

மறு நாள் அலுவலகம் போய் வந்துமாய் ஞாபகம் வந்து விட்ட படிக்காமல் விட்ட புத்தகத்தின் பக்கங்கள் இவன் இன்னும் படிக்க வேண்டிவையாய் பாக்கிப்பக்கங்கள்நிறைய இருக்கின்றன என ஞாபகப்படுத்தியது.

படிக்கும் சூழல் இப்பொழுது இல்லை.ஒரு பக்கம் தொலைக்காட்சியின் சப்தம்,ஒருபக்கம் பிள்ளைகளின் பேச்சு,இடையிடையில் பேசிய மனைவியின் பேச்சு,,,,,என நிறைந்து போய் இருக்க ஒரே கசகசப்பு,,,,,,

கசகசப்பு என மனதுக்குள் நினைக்காவிட்டாலும் கூட படிக்க இயலாத சூழல் இருக்கிறது இப்போதைக்கு என்பதை உறுதி செய்துச் சென்றது.சரி வேணாம் ரொம்பவுமாய் மல்லுக்கட்டி படிப்பது மனதில் தங்காது,சமயத்தில் பத்து பேர் இருக்கிறஇடத்திலும்கூடஉள் வாங்கிப்படிப்பான்.சமயத்தில் அது முடியாமல் போய்விடும்.

இதையெல்லாம் மீறி எல்லோரும் தூங்கிப்போன இரவுகளில் ஒற்றையாய் படுத்துக்கொண்டும் நடந்து கொண்டும் அமர்ந்து கொண்டுமாய் படிப்பதில் இருக்கிற உள் வாங்கல்கள் கொஞ்சம் கூடுதல் அசை சேர்ப்பதுண்டு,கதையின் நாயகனும் நாயகியும் தவிர்த்து அதில் வரும் சம்பவங்களும் இவனை கை பிடித்துகூட்டிப்போவதுண்டு, மாபெரும் ஒன்றை தன் மடியில் கட்டி வைத்துக் கொண்டு அதை கிஞ்சித்தும் தயங்கங்காமல் அள்ளி அள்ளி தருவதில் கஞ்சத் தனம் காட்டாத பொக்கிஷமாக இருந்திக்கிறது எப்பொழுதும்.

அதற்காகவே படுக்கப்போகிற வேளைகளில் இது போலாய் புத்தகங்களை தேடிப் போவதுண்டு.

மற்றொன்று தொலைக்காட்சி,தொலைக்காட்சியில் படங்கள் பார்ப்பதை விட பாடல்கள் கேட்பது இவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்றாய்.

சிலு சிலுவெனவும்,அடர்த்தி காட்டியும்,மென்மை பூத்துமாய் இன்னும் இன்னு மானவையென மழை வெயில் காற்று,,,என்கிற பன்முகம் காட்டி ஒற்றை சிரிப்பாய் வந்து சிரித்துப்போகிறமனம் அள்ளிப்போகிற பாடல்களை சப்தமில் லாமல் வைத்து கேட்டு மகிழ இவனுக்கு எப்பொழுதும் பிடித்ததுண்டு.

இவன் தூங்கிப்போகும் வரையும் அல்லது தூங்கிப்போன பின்புமாயும் கூட சமயாசமயங்களில் பாடல்கள் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்.இது விட்டால் பாடல் கள் கேட்டுக் கொண்டே படுத்துக் கிடப்பதும் மனதுக்கு இதமளிக்கிற விஷய மாக இருக்கும். என்ன அந்நேரம் டேப்ரிகார்டரில் பாட்டு வைத்துக் கேட்பது அக்கம் பக்கத்தார்களுக்கு சிரமம் தரக்கூடும்.ஆகவே செல்போனில் பதிந்து வைத்திருக்கிற பாடல்களைதலையணைக்கு பக்கத்திலாக வைத்துக் கொண்டு கேட்பான்,அதில் இதப்படுகிற மனது அதன் தாக்கம் கொண்டு தூங்கிப் போகும் அப்படியே/

இதை எல்லாம் மீறி படித்தும் தொலைக்காட்சி பார்த்தும் பாடல்கள் கேட்டு மாய் கூட தூக்கம் கொள்ளாத மனம் விழித்துக்கொண்டிருக்கிற உடல் தாங்கி அதிகாலைமூன்று மணிவரை அல்லது நடு இரவு இரண்டு, ஒன்றை மணி வரை கூட தன்னை தூங்காமல் தக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும்.

அப்படியாய் ஆகிப்போகிற நாட்களின் மறு நாள் காலையில் எழுந்திருப்பது கொஞ்சம் தாமதம் காட்டித்தான்.அப்படி ஆகிப்போகிற தாமதம் காலை மணி எட்டு எட்டரையைக்கூட எட்டித்தொட்டு விடும்.

அப்படியாகிப் போகிற நாட்களில் எழுகிற அவசரம் டீயைக்குடித்து விட்டுக் கிளம்பச்சொல்லிவிடும் அலுவலகத்திற்கு,அப்படியான டீக்களே ருசிப்பதுண்டு பெரும்பாலுமாய்/

தேவையை ஒட்டிய ஏற்பாடுகளும் ருசித்தல்களும் எப்பொழுதும் நன்றாகவும் மனம் பிடித்ததாகவுமே இருந்திருக்கின்றன/

அப்படியான ஒரு நாளின் காலையில்தான் அவர் போன் பண்ணினார். அவர் போன் பண்ணும் சமயங்களெல்லாம் இப்படி திடீர் என்கிற சொல்சுமந்தவை யாய்த்தான் இருக்கும்.

“அண்ணே ,அங்கனபோயிட்டுஇப்பத்தான்பஸ் எறங்கி வர்றேன்” என்பார், எங்கு போனேன், எதற்குப்போனேன்,எப்பொழுது வந்தேன் என்பதற்கு ஒரு தனி கதை வைத்திருப்பார்.

“கடையிலஒரு டீ சாப்புட்டு நின்னேன்,ஓங் ஞாபகம்வந்துச்சி,அப்பிடியே போன் பண்ணுவம்ன்னுபண்ணுணேன்னே,தா,,,,,,,,,,,,,என்னவரத்துவர்றாம்ங்குற, காலையில மதுரையில ஒரு கல்யாணவீடுண்ணே, போயிட்டுவந்துக்கிட்டு இருக்கேன் பஸ்ஸுல,காலையில வெள்ளன எந்திரிச்சி குளிச்சி முடிச்சி ஆறு மணிக்கெல்லாம் பஸ்ஸேறிட்டேன்.விடியால ஆறே முக்கால் டூ ஏழே முக்கால் முகூர்த்தம் பாத்துக்க,அந்நேரம் போயி என்னத்த சாப்புட,ஒரு டீய மட்டும் குடிச்சிட்டு வெறும் வயித்தோட கெளம்புனவந்தான். போயி ட்டேன், பஸ்ஸப் புடிச்சி,

“ஏ,,,தா,,,,,,,,,,அந்நேரம் பாத்தியன்னா கூட்டம்ன்னா கூட்டம் செம கூட்டம் பாத் துக்க,பஸ்ஸீல கால் வைக்க யெடமில்ல,வீட்ல தூங்காத தூக்கத்த பஸ்ஸீல போகும் போது தூங்கிக்கிருவோம்ன்னு நெனைச்சா அங்க என்னடான்னா நெலமை இப்பிடியா இருக்கு/,

“என்ன செய்ய அடுத்த பஸ்ஸீல கொஞ்சம் கூட்டமில்லாம இருக்கும் அதுல போகலாம்ன்னு பாத்தா அதுவும் அப்பிடித் தான் இருந்துச்சி, இப்பிடி யோசிச் சம்ண்ணாஇன்னைக்குகல்யாணத்துக்குபோயிக்கிறமுடியாதுன்னுட்டுதோணி ருச்சி/ என்ன செய்யச்சொல்ற ஏறிட்டேன் உள்ளபடி ஆகட்டும்ண்ணு/ ஏறுனா தா,,,,,,,ஒருத்தன்இங்கிட்டுத்தள்ளுறான்,ஒருத்தன்அங்கிட்டுத்தள்ளுறான்.நானும் கொஞ்சம் நெளிவு சுளிவா நின்னு பாக்குறேன் முடியல, என்ன செய்ய வாக்கபட்டாச்சு,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,ங்குற கதையா அப்பிடியே பல்லக் கடிச்சிட்டு டிரைவர் சீட்டுப்பக்கம் போயி நின்னுக்கிட்டு அவரு ஓட்டுறதையும் முன்னாடி ரோட்டையும் பாத்துக்கிட்டே வந்தேன்,

“பெரும்பாலுமா பஸ்ஸுல போகும் போதெல்லாம் இப்பிடித்தான் பண்ணிக் கிறுவேன்,ஏதாவது ஒரு புற விஷயத்துல கவனத்த செலுத்தீட்டு வந்துரு வேன்,பஸ்ஸீல வந்த கலைப்பும் தெரியாது,வேற ஒரு புது விஷயத்த பாத்த திருப்தி கெடைக்கும்ன்னு அங்க போயி நின்னா அங்கயும் ஒரு ஏழரை வந்து நிக்கிறாம்ண்ணே,

“தெரிஞ்ச பையந்தான்,எங்கதெருக்காரந்தான்,கொரியர்ல வேலைபாக்குறான், நாபோனாவந்தாநல்லா பேசிக்கிறுவான்,நல்லா பழகுவான், கொஞ்சம் தண்ணி சாப்புடுறபழக்கம் உண்டும் போல,அது எனக்கு தெரியாமப் போச்சி, அப்பப்ப கொரியருக்கு போறப்ப டீ சாப்புடனும்ன்னு அஞ்சி பத்து வாங்குவான், ரெண் டொரு நாள் கழிச்சி குடுப்பான், நானும் சரி இல்லாத பைய ஏதோ கேக்கு றான்னுநெனைச்சிகுடுத்துறதுருவேன்.பாத்தாஇப்படிஒவ்வொருத்தர் கிட்டயா அஞ்சி பத்துன்னுவாங்கிதண்ணியடிச்சிட்டு திரிஞ்சிருக்கான். கேள்விப் பட்ட மறு நாளையில இருந்து அப்பிடி காசுகுடுக்குறத நிறுத்தீட்டேன்,

சொன்னேன் நானும் ஒன்னையப்போல தண்ணியடிக்கிற ஆளுதான், இல்லை ன்னு சொல்ல, அப்பிடிப் பாத்தா ஒரு அப்பன் மகன்னு மூணு நாலு பேரு இருந்தா எல்லாரும் ஒருத்தருக்குத்தெரியாம ஒருத்தரு தண்ணியடிச்சுத்தான் இருக்காங்க,இந்தா எங்க தெரு முக்குல ஒரு குடும்பம் இருக்கு பாத்துக்க , ஒனக்குஅநேகம் தெரிஞ்சிருக்குன்னு நெனைக்கிறேன், அவுங்க வீட்ல அப்பாவ தவிர்த்து மூணு பசங்க, மூணு பேரும் பெரிய பையங்க, வாரக் கூலிக்கு வேலைக்கு போறாங்க, ஒருத்தன் மில்லுல ,ஒருத்தன் பல சரக்கு கடையில, ஒருத்தன் இன்னும் எங்கயோன்னு ,,சொன்னாங்க மறந்துட்டேன்,

”எல்லாருக்கும் வாரச்சம்பளம்,எது எப்பிடியோ மக்கமாருக மூணு பேரு சம் பளம்அவுங்கஅப்பா சம்பளம்ன்னு நாலு பேரு சம்பளமும் வீடுவந்து சேரணும், இல்ல அவுங்க ஆத்தாகாரி கத்திக் குவிச்சிபோடுவா குவிச்சி.

“அவ கத்தி நீ கேட்டதில்லையே,யப்பா சினிமாவுல வர்ற சொர்ணக்கா தோத்துப் போவா தோத்து,தலைய விரிச்சிப்போட்டுட்டு தெரு பூரா நடையா நடந்துக்கிட்டே பேசுவா பாரு பேச்சு, இப்படியே பேசிக்கிட்டு வந்த ஒரு நாள்பொழுதுலதான் பேசிக்கிட்டே வந்தவ ஏங் வீட்டுக்கு நேரா வரும் போது எதுத்தாப்புல வந்த டூ வீலர் காரன் மேல மோதிட்டா,

மோதுன வேகத்துல இவளும் கீழ விழுந்துற டூ வீலர் காரன் மனிதாபிமா னத்துல வண்டிய நிறுத்தீட்டுயெறங்கி வந்துருக்கான்,இந்தம்மா போட்ட கூச்ச ல்ல பயந்து போயி வந்தவன் திரும்பி ஓடிப் போயிட்டான் வண்டிய எடுத்துக் கிட்டு.தெருவுலவிழுந்தவஎந்திரிச்சிஏங் வீட்டு நடையில உக்காந்து பொழப்பிக் கிட்டு இருந்துருக்கா,

“அந்த நேரம் பாத்து நானும் வீட்ல இல்ல,தெருமுக்கு கடையில டீயக் குடிச் சிட்டு வாறேன், வந்தா இந்தக் கூத்து நடந்து கெடக்கு,பின்ன என்ன செய்ய அப்பிடியேவிட்டுறமுடியாதுல்ல,வீட்டுக்குள்ளகூப்பிட்டுவச்சி தண்ணி வெந்நி குடுத்து என்னன்னு கேட்டப்ப “வீட்டுக்காரரு தண்ணியடிக்கிறது தெரியும் சமயத்துல புள்ளைங்க இல்லாத பொழுதுல வீட்லயே வச்சி குடிச்சி ருக்காரு. நானும் சரி ஒடம்பு வலிக்க பாடு படுற மனுசன்னு நெனைச்சி ஒண்ணும் சொல்லாமக்கூட விட்டிருக்கேன்.

”அது பாத்தா இப்ப பெத்த புள்ளைங்களையும் பாதிச்சி நிக்கிதுன்னும் போது மனசு கெடந்து வாதிக்குதுள்ள,ஓங் புள்ள குடிச்சிட்டு அங்கன கெடந்தான், இங்கன கெடந்தான் ,இன்னாரோட சகவாசம் வச்சிருக்கான்னு பெறத்தியாரு சொல்லக்கேக்கையிலஅப்பிடியேநாண்டுட்டுசெத்துப்போகலாம்போலஇருக்கு,

இதுலபெரியவன்வேலைக்குப்போயி வாரக்கணக்குல ஆகிப் போச்சாம், சின்ன வன் அப்பப்ப போறதுனாம்,நடுவுல உள்ளவன் வேலைக்கெல்லாம் ஒழுக்கமா போயிக்கிட்டு இருக்கான்.

ஆனா தண்ணியடுக்கிறத மட்டும் கமுக்கமா செஞ்சிக் கிட்டே வந்துருக்கா ன்,மொதல்லவாரத்துலஒருநாரெண்டுநாள்ன்னுஇருந்த பய வாரம் பூரா குடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டான் நாள் போக்குல, இது எங்களுக்கும் தெரியாது,பய ஏற்கனவே கமுக்கமானபையபாத்திங்களா, அதுனாலசரி அப்புராணியா வந்துட்டு அப்புரா ணியா போயிறான் வேலைக்கு, சம்பளமும் வாரம் பொறந்த கரெக்டா வீட்டு க்கு வந்துருதுல்லன்னு நெனச்சி பெரிசா கண்டுக்கல,அவனும் ராத்திரி ஊர் தூங்கிபோனபின்னாடிதான் வீட்டுக்கு வருவான்.ஊர் முழிக்கிறதுக்கு முன்னாடி எந்திரிச்சி குளிச்சி முடிச்சி சோத்து சட்டிய மட்டும் வாங்கீட்டுப் போயிருவான்,

“ஏண்டாஇப்பிடிஊருதூங்கிப்போனபெறகுவர்றைன்னுகேட்டாஇல்லரெண்டாவது ஆட்டம் சினிமாவுக்கு போயிட்டு வந்தேன்னு சொல்வான்.தெனமுமாடா ரெண்டாவது ஆட்டம் கேக்குதுன்னு கேட்டா ஆமா இங்க வந்தாலும் குருவிக் கூடு மாதிரி இருக்குற வீட்டுல நிம்மதியா தூங்கக்கூட முடியல,கையக்கால மொடக்கிட்டு தூங்க முடியாம கெடக்க வேண்டியதிருக்கு,அதுதான் இப்பிடி வர்றேன்னு,,,,சொல்லி அப்போதைக்கு மழுப்பீட்டான்.

“இந்தப்பைய இப்பிடி வர்றது எப்பிடியோ கடைசி பொண்ணுக்கு தெரிஞ்சி போச்சி.அவ பிடிச்சிக்கிட்டா அவன.அவகிட்ட என்னத்தையோ நைஸ் பண்ணி பேசி ஏங்கிட்ட சொல்லவிடாம பாத்துக்கிட்டான்,அப்போதைக்கு/,

மத்தரெண்டுபையநெலைம இவன் பரவா யில்லைன்னு ஆகிப்போச்சி. இவனா வதுவாரம் முழுக்க வேலைக்குப் போயி ட்டு தண்ணியடிச்சிட்டுத் திரிஞ்சான். அதுகரெண்டு கழுதைகளும் வாரத்துல மூணு நாள், நாலு நாள் வேலைக்குப் போக மீதி நா ஊரச்சுத்தன்னு தண்ணியடிச்சிட்டு திரிஞ்சிட்டு இருந்துருக்குக, ஆனா சம்பளம் மட்டும் கரெக்டா கணக்கு குடுத்துருவாங்க,கொஞ்சம் நஞ்சம் கொறயுறதநான்அன்னைக்கி நைட் கடையில சாப்புட்டேன் ,இன்னைக்கி நைட் கடையில சாப்புட்டேன்னு கணக்குச்சொல்வாங்க,நானும் பெரிசா கண்டுக் குறதுல்ல.சரிதான் ஒழைக்கிற பையங்க சாப்புட்டுட்டு போறங்கன்னு விட்டுறு வேன்,

“கடைசியிலஅவுங்கசாப்புட்டதுவயித்தநெறைக்கிறதுக்கில்ல,ஒடம்பஅழிக்கிற துக்குன்னு தெரிஞ்ச நேரம் நெருக்கி வச்சி கேட்டப்ப வெளியில கடன் வாங்கி கொண்டு வந்து வீட்டுல சம்பளபணம்ன்னு குத்து சமாளிச்சிருக்காங்க,

“சின்ன மகளும் விஷயத்த சொன்னப்ப ரொம்ப சங்கடமா ஆகிப்போச்சின்னு அந்தபொமபளஅன்னைக்கிஎங்கவீட்டுலவந்து பொளம்புனது இன்னும் மனசுல அப்பிடியேஇருக்கு தம்பின்னு அந்த கொரியர்காரன்கிட்ட சொல்லீட்டு ,,,,தம்பி, தண்ணியடிகிறதவிடமுடியலைன்னா அத விருந்துக்கும் மருந்துக்கும் மட்டும் வச்சிக்க,அத விட்டுட்டு இப்பிடி எந்நேரமுன்னு திரியாதன்னு சொல்லி சொ ன்ன சொல்லோட ஈரம் காயிறதுக்குள்ள பஸ்ஸீல அந்நேரம் தண்ணி யோட வந்து பக்கத்துலநிக்குறான்னே நாசமா போற நாயி,

“தா,,,,,,,,,அந்நேரம் போயி போயி சரக்கு வாங்குனாம்ன்னு தெரியல்லண்ணே, அவனுக்குன்னுஎப்பிடிஎங்ககெடைக்குதுன்னும் தெரியலைன்னே,வந்து பக்கத் துல நிக்கிறான்,கழுத என்னத்தக் குடிச்சான்னு தெரியல,நாத்தம் ரெண்டு மைலுக்கு அந்தால அடிக்குதுண்ணே,

டேய் எங்கடா போற இப்பிடி நெலைதெரியாத போதயோடன்னு கேட்டப்ப, நானும்மதுரைக்குஒருகல்யாணத்துக்குத்தான்போறேன்னுசொல்லீட்டு சொன் ன வாயி மூடுறதுக்குள்ள நெல தடுமாறி ஒரு பொம்பள மேல சாய்ஞ் சிட்டான்,

இதுல எந்த விதமான தப்பான எண்ணத்தோடவும் அவன் நடந்துக்கல, சாரி ன்னு சொல்லீட்டு எந்திரிச்சி நின்னுட்டான்.அதுக்குள்ள பாரு அந்த பொம்பள யோட புருசனும் புள்ளைகளும் அவன புடிபுடின்னு புடிச்சிக்கிட்டாங்க,என்ன செய்ய அவன் தப்பான எண்ணத்தோட அப்பிடி செய்யலைன்னு எனக்குத் தெரியும்,ஆனாஅவுங்களுக்குத் தெரியணுமில்ல.இவன் தண்ணி வேற சாப்பிட் டிருந்தானா அது அவனப்பத்தியான தப்பான எண்ணத்துக்கு வழி வகுத்துரு ச்சி/

என்ன செய்ய பின்னே,என்னதான் அவன் செஞ்சது தப்புன்னாலும் எனக்கு தெரிஞ்ச பய அன்றாடம் பாத்துப்பேசி பழகுற மொகம்.எனக்குன்னா ஒரே சங்கடம், அவனுக்கு அரை போதையில பஸ்ஸீக்குள்ள என்ன நடக்குதுன்னே புரியல,

பஸ்ஸீக்குள்ள ஒரே கரைச்சல்,இவன் மேல சாய்ஞ்சவ கத்திக்கிட்டு இருக்கா, பஸ்ஸ போலீஸ் ஸ்டேசனுக்கு விடச்சொல்லி,போதையில தடுமாறி விழுந்த நம்மாளுமன்னிச்சிக்கங்க,மன்னிச்சிக்கங்ன்னுவிடாமகையெடுத்துக் கும்புடு றான்,

அந்நேரம்கண்டக்டர்தான்தெய்வமாவந்துஒருவழிசொன்னாரு, இந்த பையனக் கூப்புட்டுக்கிட்டு பின்னாடி வாசல்கிட்ட போயிருங்க,அடுத்து வர்ற ஊர்ல அவன யெறக்கி விட்டுர்றேன்,இல்லைன்னா அவன அடிச்சாலும் அடிச்சிப் போட்டுருவாங்க,அந்தப்பையன் மேல ரொம்ப உருத்தலா இருந்தா நீங்களும் சேந்து யெறங்கீட்டு அடுத்த பஸ்ஸீல வாங்கங்குறாரு,

“ஏங்கிட்ட சொன்னதையே அப்பிடியே டிரைவர்கிட்டப்போயி சொல்லவும் டிரைவரும் அடுத்த ஊரு வரவும் பஸ்ஸ நிறுத்தி அந்தப்பையன் யெறக்கி விட்டுறாரு,

“எனக்குன்னா ரெட்ட மனசு,அவன் கூட யெறங்குனா கல்யாணத்துக்குப்போக லேட்டாகிப்போகும்,யெறங்கலைன்னா நான் அவன் கூட சேந்த பயலோன்னு பஸ்ஸீல எல்லாரும் நெனைச்சிருவாங்கன்னு,,,,,கடைசியில ஒரு மனசா அவன்கூடவேயெறங்கிஒரு கடைக்கிக்கூட்டிகிட்டுப்போயி மொகத்துல நல்லா தண்ணி யடிச்சி விட்டு சாப்புட வச்சி அப்பிடியே அந்தக் கடையில தானா ஒரு மணி நேரம் ஒக்காந்துருந்துட்டு கொஞ்சம் போதை தெளியவும் கூப்புட்டுக் கிட்டு வந்தேன்.

கல்யாணத்துக்கும் போகல,ஒண்ணுக்கும் போகல.வீட்ல வந்து ஏங் வீட்டம்மா கிட்டசொன்னா,,”ஒங்களுக்கு இப்பிடி ஊருக்கு பரிஞ்சி போகவே நேரம் சரியா இருக்கு,பேசாமாஎங்களயெல்லாம் கொண்டு போயி எங்கிட்டாவது விட்டுட்டு அப்புறமா ஊரக்கட்டிக்கிட்டு அழுங்க,ஆமா மொய்ப்பணம் குடுத்தேனே, அதயாவது உருப்படியா வச்சிருக்கீங்களா இல்ல, ஊருக்குன்னு செலவழிச் சிட்டீங்களான்னு அவ கேட்டப்பத்தான் அதையும் சேத்து செலவழிச்சிருக் கேன்னு தெரியுது. ஒரே வசவுக்காடு வீட்ல,,,,,,என்ன செய்யசொல்றண்ணே ,இப்பிடித்தான்இருக்குபாத்துக்கஅன்றாடம்வீடு எனத்தான் பேச்சை ஆரம்பிக் கிறார் முடிக்கிறார் ஒவ்வொரு தடவையுமாய் போனில் பேசும்போதும்/ அன்றாடங்களிலும் எப்பொழுதாவது ஒரு முறையுமாய் சந்துக்கிற போதும்/

May 13, 2017

சந்தம்,,,,,,,,

மனம் பிடித்த பாடலை மனம் பிடித்த நேரத்தில் மனம் பிடித்தவர்களுடன் கேட்பது மனதுக்கு மிகவும் இசைவான விஷயமும் பிடித்துப்போன விஷயமு மாகும்.

அதிலும்பிடித்ததை செய்கிற போது லயித்துப்போகிற லேசான மனதுக்கு இற குகள்முளைத்துப்போகிறதுதான்.யாரையும்கேட்காமலும்யாரிடமும் அனுமதி பெறாமலுமாய்/

வீட்டில் சின்னவனிடம் சொல்லியிருந்தான்.

உனக்குப்பிடித்த பாடல்களில் கொஞ்சம் எனக்குப்பிடித்த பாடல்களிலுமாய் கொஞ்சம் சேர்த்து என்னுடைய செல் போன் மெமரியில் பதிஎது கொடுத்து விடு,நேரம் வாய்க்கையில் நான் கேட்டு அகிழ்ந்து கொள்கிறேன்,இது நீ எனக்கு செய்யும் மிகப்பெரிய உதவி மட்டுமல்ல,உனக்கு கிடைக்கப்போகிற பெரும் புண்ணியமும் ஆகும்.என்ற போது பாடல்கள் என்னிடம் கைவசம் கொஞ்சம் இருக்கின்றன.அது உங்களுக்குப்பிடிக்குமா என்னவென்று தெரிய வில்லை.

எனது இளந்தாரி பருவத்துக்கு ஏற்ற மாதிரியும் ஓடுகிற ஓட்டத்திற்கு கேட்கி றது போல் இருக்கிற துள்ளலும் லயமும் இசையும் கொண்ட பாடல்களாய் பதிந்து வைத்திருப்பேன்,அது தங்களுக்கு ஏற்றதும் உவப்பானதுமாய் இருக்கு மா என்னவெனத்தெரியவில்லை.இருந்தாலும்பதிந்து தருகிறேன் ,உடன் தாங் கள் பழைய சிடியில் வைத்துள்ள லயம் சொட்டுகிற பாடல்களை மனம் பிடிக் கிறது போல் எடுத்துத்தருகிறேன்,நன்றி வணக்கம்,என பேசிய பேச்சை இடை மறித்து வெட்டிக்கொண்டு போய் பதிந்து கொடுத்த மனம் பிடித்த பாடல்கள் செல்லின் மெமரி கார்டை நிரப்பியும் ,வீட்டிலிருக்கிற பென்ட்ரைவிலுமாய் இருக்கிறது,எப்பொழுதாவது நேரம் வாய்க்கிற சமயங்களில் அதை கேட்டு மகிழ கிடைக்கிற வாய்க்கிற சமயங்கள் அரிது பட்டும் நிம்மதி பட்டுமாய்/

அவனும் சரி சரி என சொல்லிவிட்டானே ஒழிய அவனுக்கும்அந்த வேலை யைச்செய்ய நேரமில்லை,ஒத்துக்கொண்டதை செய்து கொடுக்க முடியவில் லையே என சொல்லியும் கொள்வான் அவ்வப்பொழுதாக/

அவனது மாலை வேளையிலான படிப்பும் ஹோம் ஒர்க்கும் அதற்கு அனுமதி வழங்க மறுத்து விடுகிறது,பாடங்களை எழுதிப்பார்க்கிறான்,கம்ப்யூட்டரில் பதிந்துவைத்துக்கொண்டு பெண்ட்ரைவில்பிரதி எடுத்துக்கொண்டு போகிறான், அதை வெளியில் கம்ப்யூட்டர் சென்டரில் போய் காப்பி எடுத்துக்கொண்டு வந்து பேப்பர்களின் அடுக்கிய பக்கங்களை கை நிறைய வைத்துக்கொண்டு புரட்டுகிறான்,இரவு மணி பண்ணிரெண்டை தாண்டி நேரம் இல்லாததால் பதி மூணு மணிவரை படிக்க முடியவிலையே என கவலைகொள்கிறான்.

எழுதி எழுத்துக்களிலும் அச்சடித்த புத்தகங்களின் பிரதிகளிலுமாய் வி பதித்தி கவனம் செலுத்தி படித்திக்கொண்டிருக்கும் போதே திடீரென எழுந்து எதோ ஞாபகம் வந்தவனைப்போல சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு பிரண்ட் வீடு வரை போய் விட்டு வந்து விடுகிறேன் எனச்செல்கிறான்,

என்ன என்று கேட்டால் வந்து சொல்கிறேன் எனச்சொல்லிவிட்டு பிரண்டிடம் கேட்டு விட்டு வந்த பாடங்களின் வரிசைகளை அங்கிருந்து யார் யாரிடம் என்னென்னபடிக்க வேண்டும் போன் பண்ணிவிட்டுசொன்னதை வந்து சொல் வான்,

இதைஇங்கிருந்தே செய்யலாமே எனச்சொன்னால் இல்லை அங்கு போனால் உடன் இருக்கும் பிரண்டிடம் ஏதும் கேட்டுக்கொள்ளலாம் சந்தேகம்,விட்டுப் போன பாடம் ,கிளாஸில் பாடம் நடத்தும் போது இவன் கேட்க விட்டுப் போனதை அவனிடமும்,அவன் கேட்க விட்டுப்போனதை இவனிடமுமாய் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம்.என்பான்,அது தவிர மனதுக்குப்பிடித்ததை பேசி மகிழ்ந்து கொள்ளவும் பாடத்திலிருந்து கொஞ்சம் விடுபட்டு லேசாகிக் கொள் ளவுமாய் உதவுகிறது என்பான்.

லீவு என்றாலோ அல்லது வீட்டில் சும்மா இருப்பதாக அவன் மனம் தோணி விட்டாலோ உடனே கிளம்பி விடுவான்,பிரண்ட் வீடு செல்கிறேன் என,சரி போய் விட்டு வா சடுதியில் என்றால் கேட்க மாட்டான்,சரி எனச்சொல்லி விட்டுச் செல்பவன்தான்,அவன் சென்ற வேளை முடிந்ததும் பிரண்ட் உடனான பகிர்வு மற்ற மற்ற படிப்பு கல்லூரி நினைவு மற்றும் மற்றுமான இதரங்களை பேசி விட்டு வரும் போது கொஞ்சம் தாமதமாகிப்போகும் இயற்கையாகவே/

அந்த தாமதத்திற்கான காரணத்தை அவன் நேரடியாகச்சொல்லாமல் வர்ணி க்கிற விதத்தில் கொஞ்சம் மயங்கித்தான் போக வேண்டும்.

பிளஸ் டூ படிக்கிற காலங்களில் இவன் கைவசப்பெற்ற சைக்கிள் இப்பொழுது இது போலாததிற்கும் கல்லூரி மற்றும் இதர இடங்களுக்குமாய் சென்று வர உதவுகிறது என்றுமாய் சொல்கிறான்.

அதிலும் சித்தப்பா வீட்டிற்கும் ,பாட்டி விட்டிற்குமாய் சென்று வருவதில் தனி விருப்பம் கொண்டிருப்பான் எப்பொழுதும்,

நீண்டு விரைகிற சாலைகள் யாரிடமும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் அதி வேகம் காட்டி தன்னில் கனரக மற்றும் இலகு ரக வாகனங்களையும் பாத சாரிகளையும் சுமந்து செல்கிற வேளையில் நான் அதற்கு ஊடு பாவாக சரடு காட்டி நெய்வது போல் எனது நகர்வு இருக்கும் அன்றாடங்களில்/

அதிலும் அழுத்தமுடியாத ரிப்பேர் காட்டி சிரிக்கிற சைக்கிளை கையாள்வது அவ்வளவு ஒன்றும் எளிதில்லை,அதன் போக்கில் சைசாகவும்,ஒரு தினுசாக வும்ஓட்டிச் செல்ல வேண்டும்,இல்லையென்றால் சண்டி மாடு போல படுத்துக் கொண்டு நகராது.பள்ளம் மேடுகளில் மட்டுமல்ல, சாதாரணமாய் சாலையில் செல்லும் போது சிறிது அதிர்வு காட்டி ஓட்டிச் சென்றால் கூட போதும், சைக்கிளின் செயின் கழண்டு விடும்.என்ன செய்யலாம் என மூளையை கசக்கியெல்லாம் பெரிய அளவில் யோசிக்காமல் கொஞ்சம் நகன்று அதன் போக்கில் சென்று விட்டேன் அவ்வளவே என்பான் அவன்.

இது போலாய் பேசுகிற அவனது பேச்சுக்களைக்கேட்க இனிக்கும் சில நேரங் களில்/கசக்கிறபொழுதுகள் விதிவில்லக்காய்.என்ன இப்படி என்றால் விடுங் கள் இதுபற்றிபெரிதாகபேசிஅலட்டிக்கொள்ளவெல்லாம் வேண்டாம். சமயா சமயங்க ளில் ஆகிப்போகிற இது போலான இடரக்கடரங்களை பொறுத்துக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்.

வாழ்க்கையென்றால் லாபமும் நஷ்டமும் மேடும் பள்ளமும்தானே எனவும் இன்னும் இன்னுமாய் வாழ்க்கையைப்பற்றி கேட்டும் கண்டும் வளர்ந்த எனக்கு இது சாதாரணமாகத்தெரிகிறது, வாழ்க்கை நடப்பு அப்படித்தான்.என ஏதோ வேதாந்தி போல பேசிசெல்வான்,

சரி போதும் விடு வாயை மூடு சாப்புடப்போற வேளையில ஓன் பேச்சை ஆரம்பிச்சிறாத என்பாள் பெரியவள்,

ஏய் போம்மா தெரியும்,என அவளிடம் பொய் கோபம் காட்டி விட்டு பாருங் கப்பா,பாருங்கம்மா அக்கா என்னய கேலி பண்றாங்க என்பான்,

அப்படியாய் அக்காவும் தம்பியுமாய் பேசிச்சிரித்து பொய் கோபம் காட்டி விளையாடுகிற நேரங்களில் சாப்பாடு இரண்டாம் பட்சமாகவும் அவர்களூடாக இருக்கிற பாசம் முதல் பட்சமாகவும் வந்து நெசவிட்டுப்போகும் லேசாக.’

இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற இவனது மனைவிக்கு கண்களில் நீர் துளிர் த்து விடும் லேசாக/ துளிர்த்த நீரை யாருக்கும் தெரியாமல் இவன் அருகில் வந்து துடைத்துக்கொள்வாள், இவன் தோளில் சாய்ந்தபடி.

இதற்காகவாவது அவர்கள் அடிக்கடி அப்படியாய் பேசிச்சிரித்து பொய் சண்ஐ போட்டுக்கொள்ளக்கூடாதா எனத்தோணிப்போகிறது,

வயதான காலங்களில் அப்படியாய் தோணிப்போகிற மனதிற்கு அப்படியாய் இதம் தருவது இது போலான சாய்ந்து கொள்ளல்கள்தானே,,,,?என எண்ணுகிற வேலைகளில் அல்லது கல்லூரி விட்டு வந்ததுமாய் குளித்து விட்டு மற்றே தேனுமாய் வேலை இருந்தால் முடித்து விட்டு கையிலியை கட்டிக் கொண்டு சட்டையில்லா வெற்று உடம்போடு துண்டை போர்த்திக்கொண்டு உட்கார்ந்து படிக்க ஆரம்பித்து விடுவான்,அல்லது எழுத….,,,,,/

படிக்கிற படிப்பு எழுதுகிற தன் வேகம் காட்டி முனைப்பாய் சென்று கொண் டிருக்கிற வேளைகளை அவன் அன்றாடம் அவிழ்த்து வைக்கிறாந்தான் வீட் டின் தனியறையிலும் மைய ஹாலிமாய் அமர்ந்து கொண்டு/

படிப்பதற்கும் எழுதுவதற்கும் இன்னும் இன்னுமாய் சிந்திப்பதற்கும் தனி அறைகளும்மூடிதாளிடப்பட்டஏதோ ஒரு அறையும் தேவை இல்லை என்னை பொறுத்தஅளவில்,போதும்இது,நீங்கள்பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதும்,வீட்டில் நிறைசப்தமாய்தொலை காட்சி ஒலிபரப்பாகிக்கொண்டிருக்கிற வேளை யிலும் கூட என்னால் பாடங்களை படிக்கவும் எழுதவும் முடியும்.என்ன தொலைக் காட்சியில் செய்தியோ அல்லது விவாத நிகழ்ச்சியோ ஒலிபரப்பாகிக் கொண் டிருந்தால் என்னால் முழு கவனம் செலுத்தி படிக்கவோ எழுதவோ இயலாது, அப்படி அது மீறி படித்தேனானால் அதுவரையிலுமாய் கூடுகட்டி படித் து கட்டிக்காத்து வைத்திருந்த பாடங்கள் என மனதிலிருந்து சிதறி கழன்று ஓடி விடக்கூடும்,ஆகவே செய்திச்சேனல்களையும் விவாத நிகழ்ச் சிகளையும் தவிர்த்து வேறெதுனுமாய் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் எனச்சொல்லி விடுவான்.

அது போலாய் உறவுகள் பற்றி பேசும் போது தனிமையில் இருக்கிற வயதா னவர்கள் பற்றியும் அனாதைகள் பற்றியும் ஆதரவற்றவர்களைப் பற்றியுமாய் பேசுவதை தவிர்த்து விடுங்கள் முழுமையாய்/ ஏனெனில் என் கவனம் அதன் பின்னாய் வால்பிடித்து சென்றுவிடக் கூடும் / ஆகவே,,,,,,,எனச் சொல்லி விடு வான். அவனது கறார் சுமந்த பேச்சுக்களை தட்டி விடவோ அல்லது தவிர்த்து விடவோ நினைக்கிற நேரங்களில் கொஞ்சமாய் அவனில் முளைத்து கிளை விடுகிற கோபங்களை அவனாகவே கிள்ளி எறிந்து விடுவான் சிறிது நேரம் கழித்து,பரஸ்பரம் கோபம் கொள்வதும் அதை தட்டிக்கழிப்பதும் நம்மனதின் கட்டுப்பாட்டில் தானே இருக்கிறது,இருக்கவும் வேண்டும் என்பான்.

ஏண்டா டேய் ஒரு பனியன் கினியன் இல்லைன்னா டீ சர்ட்டு ஏதாவது போட்டுக்கோ,,,இப்பிடி வெறும் ஒடம்போடஉக்காந்துக்கிட்டு,,,என்றால் என்ன இப்ப அதுனாலவீட்டுக் குள்ளதான ஒக்காந்துருக்கேன்.வெளியில எங்கயாவது போனாசரிங்கலாம்,கண்ணுவச்சிருவாங்க,ஒடம்பப்பாத்துஎரிச்சிறுவாங்கங்குற கருத்த உள்ளடக்கி,ஆனாஇங்க அப்படியில்லையே,நான் அம்மா,அப்பா, அக்கா,,, மட்டுமாய் இருக்கும் போது ஏன் இப்பிடியெல்லாம் வந்துறப் போகுது, அப்பிடியே வந்தாலும் வரட்டுமே என்னதான் இப்ப கெட்டுப்போகப்போகுது என்பான்.

நீங்க சொல்றதெல்லாம் சரிதான்.காலையில் காலேஜிக்குப்போகும் போது மாட்டுறபேண்ட் சர்ட்டுதான் சாய்ங்காலம் வந்துதான் கழட்டு வைக்கிறேன். அதுவரைக்கும் எதோ கவசத்த மாட்டுன மாதிரி ஒடம்பெல்லாம் ஒரே கசகச ப்புஅதுவும்இந்தவெயில்லஒடம்பு பூரா ஒரே வேர்வ நாத்தம் தாங்க முடியல.,,,, எனச்சொல்கிற அவன் பி ஆர் ஜவுளிக் கடையில் எடுத்த சட்டையைப்போடும் போடுகிறநாட்களில்இப்படியெல்லாம்சொல்லமாட்டான்.

கடைக்குப்போன அன்று அவனுக்கு இரண்டு சட்டைகள் வாங்குவதாக எந்தத் திட்டமும் இல்லை.எந்த வரை படத்தையும் வரைந்து தயார் செய்து கொண்டு போயிருக்கவில்லை.

இவனைப்பொறுத்தவரை முன்னேற்பாடு போகிற எந்தக்காரியத்தை விடவும் முன்னேற்பாடற்றுப்போகிற விஷயங்கள்தான் சிறந்து அமைந்ததாக இருந்த துண்டு,

தீபாவளிக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பாகச்சென்றதால் மாடல்கள் நிறைய பார்க்கக்கிடைத்தன.

கடையும் கடையின் விஸ்தீரணமும் அதன் வாசனையும் அங்கிருக்கிறவர்க ளும் இவனுக்கு புதிதும் இல்லை,பழக்கமற்றவர்களும் கிடையாது, வாங்கண் ணே,வாங்க சார்,நல்லாயிருக்கீங்களா,நல்லாயிருக்கேன்,என்கிற பேச்சுக்கள் சுமந்துதான் இவனும் கடைக்குள் நுழைவான்,

வாங்கசார்,பேண்ட் சட்டையின்னா மேல மாடிக்குப்போங்க,சுடிதார்ன்னா இங்க கீழ எடுங்க என்பார் ,கல்லாவில் இருக்கிறவர்,இது அவரது வழக்கமான வசனம்தான் என்றாலும் கூட இவன் துணி எடுக்க வந்திருக்கிற விதத்தையும் இவனது மனரசனையையும்,நெசவையும் பாதிதூரம் அறிந்து வைத்திருப்பார், மீதியை இவன் சொன்னதும் இரண்டையும் கலந்து துணிகளை எடுத்துக் காண்பிப்பார்.

ஆனால்இந்தத்தடவை அப்பிடியில்லை,பையனைக்கூட்டிக்கொண்டு போயிரு ந்ததும் ”அப்ப பாப்பாவுக்கு சுடிதார் எடுக்க வரல நீங்க”,,,,என இனம் கண்டு கொண்டவராய் மேலே மாடிக்குப்போகச்சொன்னார்,

கருப்பு வெள்ளை,கோடுகள்,கட்டங்கள் டிசைனகள் என இன்னும் இன்னுமாய் நிறைந்து தாங்கி வந்த துணிகளின் மாடல்கள் பழதாகி பின்னுக்குபொபோய் விட இப்பொழுது வந்திருக்கிற டிசைனகள்தான் தற்காலர்களை இழுத்துப் பிடி ப்பதாகப்போய் விடுகிறது.

அதன் படியான கலரில் மேட்சில் ஒரே ஒரு சட்டை எடுத்துக்கொள்கிறேன் அதுவும் இரட்டைக்கலரில் அமைந்தால் நலம் என நினைக்கிறேன் என தன் மன வரவை முன் வைத்துத்தான் வந்தான் கடைக்கு இவனுடன்/

அந்த வருடத்தின் புது வரவு போலும்,முன்பு போல் குடும்பத்தில் இருக்கிற பையன்கள்களுக்கும் ,பெண்பிள்லைகளுக்கும் ஒன்று போல் ஒரே டிசைனில் துணி எடுத்து அதை இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்காவது போட்டுக் கொள் வது போல் சட்டையாகவும் ,டவுசராகவும்,பாவடையாகவும், சட்டையாகவும் உருமாற்றித்தருவார்கள்.

இப்பொழுது எழுநூறு எண்ணூறு போட்டு சட்டை எடுத்தாலும் அடுத்த ஆறு மாதங்களில் காணாமலும் உடலோடு ஒட்டுக்கொண்டு சிறிதாகபோய் விடுகி றதாகவும் ஆகிப்போகிறது.

அப்படித்தான் வேண்டும் என்பதாயும் ஒரு ட்ரெண்ட் உருவாகி விட்டது.அது அதிஷ்டவசமா அல்லது துர்ரதிஷ்டவசமா எனபது தெரியவில்லை,ஆனால் அதுதான் இப்போதைக்கு சாஸ்வதம் என்பது போல் ஆகிக்காணப்படுகிறது.

அந்தக்காணல் காட்டிச்செல்கிற வழியில் இப்பொழுது எடுக்க வந்திருக்கிற சட்டைகளை கடையில் எடுத்துக்காண்பித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அந்த வருடத்தில் வந்திருந்த மாடலானதும் அவன் நினைத்து வந்திருந்த வரைவின்படியுமாய் இரட்டைக்கலர் சட்டை இரண்டு மூன்று கடைக்காரர்கள் எடுத்துக்காண்பிக்கும் போது வந்து போனது ஊடுபாவாக/

அப்படி வந்த இரண்டு மூன்றை தனியாக எடுத்து வைத்துக்கொண்டான் தனி யாக, மிச்சமாய் காட்டிய சட்டைகளில் அவனது கவனம் செல்லாமல் இருப் பதை கவனித்த கடைக்காரர் இனி அவனுக்கு நான் எடுத்துப்போடும் மற்ற சட் டைகளில் நாட்டம் போகாது ,ஆகவே மற்றவற்றையெல்லாம் எடுத்து வைத்து விடுகிறேன்நான், என்றவாறு அவர் எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருக்க அதற்குள் ளாய்அடக்க மாட்டா ஆவலை முன் வைத்து கடைக்காரரின் முன் அனுமதியு டன் பிரித்துப் பார்க்கிறான் சட்டையை/

சட்டை அடங்கிய பெட்டியை பிரித்துப்பார்க்கும் முன்பாக கையெலெடுத்த பெட்டியை நாலா புறமுமாக திருப்பிப்பார்க்கிறான்,பெட்டி மேல் ஒட்டப் பட்டு ள்ள லேபிளைப் பார்க்கிறான்.சட்டைக்கு போஸ் கொடுத்திருக்கும் விளம்பர மாடலைப்பார்க்கிறான்,பின் விலைப்பார்க்கிறான்,விலையை பார்த்துவிட்டு முகத்தைசுழித்தவனாய் இனி வேண்டாம் இந்த சட்டை,வேறு எடுத்துக் கொள் ளலாம் என இவனிடம் பரிந்துரைக்க,,,,,,,,,அவனை முதுகில் தட்டிக் கொடுத்த வாறும் அவன் மனதில் நினைத்த பிடித்த சட்டையையும் அட்டைப்பெட்டியை பிரித்துப் பார்த்து மனம் முகர்ந்து கொண்ட சட்டையையும் அது அல்லாது இவனுக்கு இது பிடிக்கும் கண்டிப்பாக என அவன் ஓரக்கண் கொண்டு பார்த்த சட்டையையும் பிடித்திருந்தது/

பிடித்திருந்த சட்டைகள் இரண்டும் சட்டையின் வெளிப்புறம் ஒரு கலரும் சட்டை கையை மடித்து விடும் போது இன்னொரு கலருமாகவும் மடித்து விடப்பட்ட கையை அப்படியே அமுக்கி வைத்து மடக்கி மாட்டிகொள்ள ஒரு வாரும் காட்டி படம் விரித்தது.

சூப்பர் என்றான் அதைப்பார்த்ததும்,அவன் சூப்பர் எனச்சொன்ன சட்டையையே எடுத்தார்கள்,அடுத்ததாய் எடுத்துக்காண்பித்தசட்டைகளுக்குஊடாய் அவன் ஓரக்கண்ணால் பார்த்த இன்னொரு சட்டையும் எடுத்துக்கொள்ளச்சொன்னான் இவன்,

அவனுக்கானால் அப்படியாய் இரண்டு சட்டைகளை ஒரே நேரத்தில் எடுத்துக் கொள்ள சம்மதமில்லை,வேறொன்றுமில்லை பெரிதாக,கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தான்,மனதிற்குள்ளாக,அப்பா இரண்டு சட்டைகள் இவ்வளவு விலை வருகிறது.இன்னும்பேண்ட்எடுக்கவில்லை,அதைஎடுத்தால்இவ்வளவுவருமே, சாப்பிடும் அளவிற்குத்தான் சாப்பிடலாம்,அளவு மீறி சாப்பிட்டால் அஜீரணம் ஆகிப்போகும் அல்லது வெளியில் வந்துவிடக்கூடும்,அது உடலுக்கும் மனதி ற்கு ஏற்பட்டுப்போகிற வீண் தொந்தரவு.ஆகவே வேண்டாம் இன்னொன்று என அவன் சொல்லி விட்டு இவனை சங்கடமாக ஏறிட்டான்./

இவனுக்கானால் பேச நா எழவில்லை.மாறாக பேசுவதற்கு பதில் நீர் சுற்றி விடுகிறது கண்களில்,இதைப்பார்த்து விட்ட அவன் சிறிது மௌனம் காத்த வனாய் நின்ற போது நீ ஒன்றும் அதிகம் சாப்பிடவில்லை,ஒரு கவளம் கூட எடுத்துக்கொள்ளலாம் என ஆசைப்பட்டிருக்கிறாய்,அதில் பெரிதாய் தவறொன் றுமில்லை,எடுத்துக்கொள்எனச்சொல்லிவிட்டுஎன்றபோது கண்ணாடியைக் கழட்டி விட்டு விட்டு கண்களில் சுற்றிய நீரை துடைத்தவாறே எடுத்துக்கொள் உனக்குபிடித்தவையாய் இரண்டு,,,,,/இப்பிடி யோசிக்கிற உன் போன்ற பிள் ளைகள் இருக்கிற வரை என் போன்ற தகப்பன்கள் கொஞ்சம் கோளாறாகப் பிழைத்துக்கொள்ளலாம்என்கிறயோசனையும்பெருமிதமுமாய்பொங்கிவழிந்த நேரத்தில் எடுத்து வந்த சட்டையை போடுகிற நாட்களில் அவன் அப்படியெ ல்லாம் சொல்வதில்லை.

அன்றைக்கு அவனுக்கு வேர்க்காதா,இல்லை கசகசப்பாக இருக்காதா எனக் கேட்க நினைத்து கேட்பதில்லை.அந்தச்சட்டையை போடுகிற நாட்களில் அவ னது அழகு கூடிப்போய் விடுகிறதுதான் என இவனாக நினைத்துக் கொள்வ துண்டு அவனிடம் சொல்லாமல்/அப்படியான சட்டை அணிந்திருந்த ஒரு பொழுதன்றில்தான் இவனுக்குப்பிடித்த பாடல்களை மெமரிக்கார்டில் ஏற்றி  பதிந்துகொடுத்தான்.

அந்தப்பாடல்களைசெல்போனில் வைத்து கேட்டுக் கொண்டும், வீட்டிலிருக் கிற ஹோம் தியேட்டரில் பென்ட்ரைவில் பதிந்து ஏற்றிக் கொண்டு போட்டுக் கேட்டுக்கொள்கிறான்.

காலை வேளை உழைக்கச்சென்ற அலுவலகத்தின் சுமையை இறக்கி வைக் கிற இடம் வீடாகத்தான் இருக்கிறது பெரும்பாலுமாய்.சிலருக்கு நண்பர்கள், சிலருக்கு தோழர்கள்,சிலருக்கு மனம் உறவினர்கள்,இன்னும் சிலருக்கானால் மனம் பிடித்தவர்கள் என இடம் பிடித்திருக்கிற லிஸ்ட்டில் இவனுக்கு மனம் பிடித் திருக்கிற இடம் வீடாய் ஆகிப்போகிறது.

அதுதான் எதுவானாலும், வீட்டுடன் சேர்த்தும் சம்பந்தப்படுத்தி யுமாய் பார்க்க முடிகிறது இவனால்/

முத்துராஜ்கூடச்சொல்வார். ஏண்ணே இப்பிடியாய்இருக்கிறீர்கள், எதுவானால் தான் என்ன எங்களிடம் அதுவும் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன்கீறீர்களே ?நாங் கள் நீங்கள் சொல் வதைக்கேட்டு ஆயுர்வேதிக் அல்லது வேறு ஏதாவது அலோ பதியில் மருந்து தருவித்தெல்லாம் போட்டு விட மாட்டோம்.அல்லது அதற் கான வழி கூடத் தெரியாமல் விழி பிதுங்கி நிற்க மாட்டோம் சமயத்தில்/

அப்புறம் எப்படி தங்கள் மனம் அறிந்து தங்களுக்கான ஒன்றை மாமருந்தாய் அல்லதுகனிவானஒன்றாய்எங்களால் எதுவும் தந்துவிடமுடியும்என நினைக் கிறீர்கள் சொல்லுங்கள் என்பார்கள்,

பழுத்த காலை, கனிந்த மாலை அல்லது பளிச்சென தன் அடையாளம் காட்டி சிரிக்கிற பகல் என எந்நேரம் முத்து ராஜைபார்த்தபோதிலும் அவர் அப்படித் தான் சொல்வார்.

அவருக்கும் அவரைச் சுற்றி நிற்கிற நண்பர்களுக்கும் மிகப்பெரிய வருத்தம் ஒன்று எப்பொழுதுமே உண்டு.அதுதான் அவர் சொல்வது,அண்ணே எங்கள் யாரிடமும் எதுவானாலும் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் பகிர்ந்து கொள்ளு ங்கள்,தவிர எதுவானாலும் படக்கென போய் தஞ்சம் அடைகிற இடமும், மருந்திடுகிற வீடாயும் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.

ஏதாவது பிரச்சனைஎன்றால் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி இது போலான பொது இடங்களுக்கு வந்து விடுகிறார்கள் மற்றவர்கள்.நீங்கள் என்னடாவென்றால் விஷயத்தையே தலை கீழாக மாற்றி விடுகிறீர்கள்.நாங்கள்உங்களது சங்க டங்களைக் கேட்டுகொண்டு சந்தோஷப்பட அல்ல. மாறாகஅதை நீக்க ஏதாவது உதவி செய்யலாம் என்கிற முன் முயற்சி எடுக்க முனைகிறோம் என்கிற முனைப்பானபேச்சுஅவர்களிடமிருந்து வருகிற சமயங்களிலெல்லாம்,,,,,   வேண்டாம் நண்பர்களே,சந்தோஷமென்றால் மட்டும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன் உங்களிடம் ,சங்கடமென்றால் உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள துணிவதில்லை மனம்,ஆகவே விட்டு விடுங்கள் என்னை என் போக்கிற்கு, எதுவானாலும் போகட்டும்என்னுடன்எனஅவர்களிடம் சொல்கிற போது சிரித்துக் கொள்வார் கள் பெரிதாக,சரி விடுங்கள் போதும் அவரை ரொம்பவுமாய் போட்டு தொந் தரவு பண்ண வேண்டாம்,மனமிருந்தால் சொல்லட்டும், இல்லை யெனில் விட்டுவிடுங்கள்,அவராகபார்த்து சொல்ல விழைகிற சமயங்களில் சொல்வார், என முடிப்பார்கள் நண்பர்கள்/

மாதங்களில் பலமுறையும் நண்பர்களை சந்திக்க நேர்கிற போதெல்லாம் ஏற்பட்டுவிடுகிற இப்பேச்சை சட்டை எடுக்கப்போன அன்று இவனுடன் வந்த மகன் கேட்டு விட்டான் வேறு வழியின்றும் அவனது சம்மத்மின்றும்./

ஏன்பா இப்படியெல்லாம் பேசிகொள்கிறார்கள் மேம்போக்காக,அவர்களால் நம் சங்கடத்தை எப்படி போக்கிவிடமுடியும்,தலையில் பாரம் என்றால் மாற்றி கொஞ்சம் எங்களுக்குக்கொடுங்கள் வாங்கிக்கொள்கிறேன் எனச் சொல்ல லா ம், வாழ்க்கை பாரத்தை எப்படி இவர்கள் வாங்கி சுமந்து விட முடியும், எனக்கான பாரத்தை நான்தானே சுமக்க வேண்டும்,

வேண்டுமானால் எனக்கான ஓட்டதை நான் எப்படி ஓட வேண்டும் எனக் கற்றுக் கொடுக்கச்சொல்லுங்கள்,அதை விடுத்து இப்படி,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

முதலில் அவர்களை மாறசசொல்லுங்கள் ,பின் நாம் வீட்டிற்குள் விடையை தேடுகிறோமா,இல்லை வெளியில் தேடுகிறோமா என ஆராயச்சொல்லுங்கள் என மகன் சொன்ன போது பக்கதிலிருந்த மின்சாரக்கம்பத்தில் அதுவரை எரி யாதிரிந்த தெரு விளக்கு எரிய ஆரம்பித்தது,

நாங்கள் நின்றிந்த டீக்கடையிலிருந்து மனம் பிடித்த பாடல் ஒலிபரப்பாகியது.

May 7, 2017

ஆர்மோனியப்பெட்டி,,,,





வந்தகுரல்எத்திசையிலிருந்தெனத்தெரியவில்லை.ஒரேசீராகவும்,அழகாகவும்,

லயமாகவுமாய்/

கிழக்கு,மேற்கு,வடக்கு,தெற்கு என திசை அறியாது விழி விரித்தும் செவிப் புலன்களை அனுப் பியுமாய் கேட்டபோது வந்த குரல் குயிலினு டையதாய்/
 
 அட மனம் பிடித்த குரல்,கூ,,,,,,க்குக்கூ,,,,,,,கூ,,,,க்குக்கூ,,,,,,இடைவெளிவிட்டு, விட்டு, ஆகா எப்படி இப்படி,நன்றாக இருக்கிறதே மனம் பிடித்துப்போனவளின் குரல் போல/

நல்ல விஷயம்,,,,,பதிலுக்கு வாயில் இரு கரம் குவித்து கூ,க்குக்கூ,,,,என குரல் கொடுக்கிறான், சுவற்றில் அடித்த பந்தின் விசையாய் திரும்ப வருகிறது பதிலுக்கு குரலும் /கூ,,,,க்குக்கூ,,,/திரும்பவும் இவன் கூ,,,க்குக்கூ,,,,/ திரும்பவு ம் சுவற்றில் அடித்த பந்தாய் கூ,,க்குக்கூ,,, திரும்பவும் அதே கூ,,,குக்கூ,,,, ,, திரும் பவுமாய் அதே கூ,,,,,குக்கூ திரும்பதிரும்ப மாறி மாறி ஒலித்துக் கொண்ட குரல்கள் இவனுடையதும்குயிலினுடயதுமாக/

இதென்னஎதிர்ப்பாட்டு,எசப்பாட்டா?இப்படி மாறி,மாறி பண்ணிக் கொண்டிருக் க ,இனிமேல் இப்படியெல்லாம் பண்ணாதீர்கள்.ஏரியாவாசிகள் பயந்து போகக் கூடும், குயில் கத்துவதுகூட சரி,ஒரு வகையில் ஒத்து கொள்ளலாம்,நீங்கள் கத்துவதென்பது வீடுகளில் இருக்கிற சின்னப் பிள்ளைக ளுக்கு உடம்புக்கு சௌக்கியமில்லாமல் போய் விடக்கூடும்.ஜாக்கிரதை என்கிற அசரீரி ஒலிக்க வந்த அசரீரியை கணக்கில் கொண்டு வீட்டுக்குள் போய் விடுகிறான். போவத -ற்கு முன்பாக எதற்கும் இருக்கட்டும் என விழி கழட்டி அனுப்புகிறான் குரல் வந்த திசை நோக்கி,தேடிப்பார்த்துவிட்டு வந்து சொல்ல ட்டும். இவன் அதற் குள்ளாக வீட்டிற்குள் ளாகப்போய் கைகால்,முகம் கழுவிக் கொள்ளலாம், சற்றே சௌகரியப்படுமானால் குளித்துக் கூட விடலாம் என்கிற நினைப்புடன்.

தோள்ப்பையை கழட்டி மேஜையிலோ அல்லது அருகாமை இடத்திலோ வைத்த நேரம் போன விழி வெளியெங்கும் தேடிப்பார்த்த அலுப்புடன் திரும்ப வந்து அதனிடத்தில் அமர்ந்து கொள்கிறது.வா,வா என்னானது போன விஷயம் எனக்கேட்க முடியவில்லை. மனம் பிடித்தவ ளுக்கு எழுதிய கடிதம் போன வேகத்தில் திரும்பி வந்ததை போல அது வந்தமர்ந்த சடுதியைப் பார்த்தால் போன வேலையில் வெற்றி இல்லை போல/

மனம் பிடித்த மனைவிகொடுத்ததேனீரையும்,அருகிலும்,சற்றேதூரத்திலுமாய் இருந்த மகளையும், மகனையும்ஒருசேரபார்த்துவிட்டும், பேசிகொண்டுமாய் நாவின்சுவையறும்புகளில் படரவிட்ட தேனீரின் சுவையை உள்வாங்கியவாறு இருந்த நேரம் பரந்த வெளியில் பச்சையும்,பிங்கும் இன்னும் பிற வர்ணங்ளி லுமாய் முளைத்துகாட்சிப்பட்ட வீடுகளையும், அதனுள் குடிகொண்ட மனிதர் களையும் மண்ணையும்,மண்ணின் வாசத் தையும் மேலெழுந்து தழுவியவாறு திரும்பவுமாய் மனம்கவர்ந்தஅதேகுரல் கூ,,க்கு க்கூ,

வந்த குரல் எத்திசையிலிருதெனதெரியவில்லை.ஒரே சீராகவும்,அழகாகவும், லயமாகவுமாய்/

Apr 30, 2017

கில்லித்தட்டான்,,,,,



இவன் சொல்வது அவருக்கு சரியாகக்கேட்கவில்லை.இவன் மட்டுமல்ல யார் சொன்ன போது அவருக்கு சரியாகக்கேட்காதுதான்.

ஏன் இப்பிடி அடுத்தவுங்க சொல்றதும்கேக்காம நீங்களும் சங்கடப்பட்டுக் கிட் டு ரொம்ப செரமப்படுறீங்க, என அடுத்தவர்கள் சொன்ன போதும் அஞ்சோ பத்தோ ஆனா ஆயிட்டுப் போகுது ஏன் போட்டுக்கிட்டு துன்பப்பட்டுக் கிட்டு ,,,,,பேசாம ஒரு மிஷின வாங்கி மாட்டிக்கிற வேண்டியதுதான,என யார் சொ ன்ன போதிலும் உதாசீனம் செய்து விடுவார்.

அது எதுக்கு அதப்போயி காதுக்குப்பின்னாடி அசிங்கமா ஒட்ட வச்சிட்டு, இப்பிடியே இருக்குறதுல இன்னொரு சௌகரியமும் ஒண்ணு இருக்கு.யாரும் என்னையப்பத்தி யெசக்கேடா பேசுனாலும் கேக்காது.தவுர அவுங்க பேசுற ஒழுக்கக்கேடான பேச்சுக்கு நான் வருத்தப்பட வேண்டியது இருக்காது பாரு ங்க என சொல்லிச்சிரிப்பார்.

பாண்டியன்காலனியில்டீக்கடைவைத்திருக்கும்போது அதிகாலையில்மூன்று மணிக்கெல்லாம் விழித்து விடுவார்.

“ஏன் இப்பிடி இருக்கீங்க ,ராத்திரி தூங்கும் போதும் லேட்டாத்தான் தூங்குறீ ங்க,எப்பிடியும் பண்ணெண்டு மணி ஆகிப்போகுது.இப்ப இப்பிடி காலையில யும் சீக்கிரம் எந்திரிச்சி ஏன் இப்பிடி அழிச்சாட்டியம் பண்ணுறீங்க,கேட்டா கடையப்போயி தெறக்கபோறேன்றீங்க,இந்த நேரத்துல யாரு வந்து ஒங்க ளுக்காக கடை முன்னாடி வரிசை கட்டி காத்து ருக்காங்க,அப்பிடியே வந்தா லும் ஒங்கள மாதிரி ரெண்டு ஒண்ணு வந்து காத்துக்கிட்டு இருப்பாங்க, அந்த கடைசி வீட்டுக்காரரு ஒருத்தரு,மில்லுக்காரரு ஒருத்தரு,நடுத்தெருக்காரரு ஒருத்தரு,மாடிவீட்டுக்காரருஒருத்தரு,நாலாவதுவீட்டுக்காரருஒருத்தருன்னு ,,,,, இன்னும் நாலைஞ்சு பேருமா சேந்து வருவாங்க,எல்லாம் ஒங்க வயச ஒத்தவங்களதான் இருப்பாங்க,அவுங்க கூட வம்பு பேசிக்கிட்டு அவுங்களுக்கு டீக்குடுத்துக்கிட்டு இருக்குறதுக்கு பேசாம கூடக் கொஞ்ச நேரம் படுத்து எந்தி ரிச்சிக்கிட்டு நிம்மதியாப்போயி கடை தொறக்கலாம்ல”,என்கிற மனைவியின் பேச்சிற்கு தொறக்கலாம் இல்லைன்னு சொல்லலம்மா,ஆனா என்ன ஒரு துரதிஷ்டவசம்ன்னா காலையில அந்த நேரத்துல தொறந்தாத்தான் இப்பிடி யான ஆட்களெல்லாம் வருவாங்க,அப்பிடி வர்றவுங்க நீயி சொன்ன ஆட்க தவிர்த்து இன்னும் கூடுதலா ஆறேழுபேருக்கு மேல வர்றாங்க,எல்லாரையும் சேத்து வச்சிப்பாத்தா எப்பிடியும் பதினைஞ்சி பேருக்கு மேல வருவா ங்க,

”அவுங்களெல்லாம்அந்நேரம் வந்து பளபளன்னு விடியிற நேரம்போயிருவா ங்க, அப்பிடிவந்து போறவுங்கஎல்லாரும் டீக்குடிக்கனும்ன்னு மட்டும் வந்து போறது இல்ல.அவுங்க பொறந்தது வளந்தது,அவுங்க படிச்சது மேல அவுங் களோட இளம் பிராயம் மத்தபடி அவுங்க கல்யாணம் குடும்பம் புள்ள குட்டிங்க, அவுங்க படிப்பு வேலை அவுங்க கல்யாணம் குடும்பம் மகன் மருமக,பேரன் பேத்தின்னு நெறைய பேசுவாங்க,பரிமாறிக்கிருவாங்க,

“இதுல பென்ஷன் வாங்குறவுங்க,கைக்காசு வச்சிருக்குறவங்க,மக்க மாருக பேரன் பேத்தி கைய நம்பி இருக்குறவுங்கன்னு நெறையப்பேரு இருக்காங்க/,

”இதுல மில்லுக்காரரு நெலைமையின்னா இதுலயிருந்து கொஞ்சம் வேறு பட்டுநிக்குது.அவருக்குபாருங்கநெலையானவருமானம்ன்னு ஒண்ணும் கெடை யாது.மில்லு வேலையில இருந்து நின்ன ஒடனே வந்த மொத்தப் பணமும் வீட்டுப்பாட்டுக்குப் போக மிச்ச இருந்த பணத்த பேங்குல போட்டுட்டு அதுலயி ருந்து வர்ற வட்டிப்பணத்த வச்சித்தான் சாப்புட்டுறாரு,மத்தபடி அவுங்க மக்க மாருகளும் பேரன் பேத்தியும் கைச்செலவுக்குன்னு குடுக்குற பணத்த வச்சி ஓட்டிக்கிர்றாரு,

“அந்த விஷயத்துல அவரது பேரன் கெட்டிக்காரன்,அவனுக்குன்னு அன்றாடம் செலவுக்குகுடுக்குறகாசுலமிச்சம் வச்சி அவருக்குக்குடுப்பான்,அவரு எவ்வ ளவு தான் வேணாம்ன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டான்,வம்பா கொண்டு வந்து குடுத்துட்டுத்தான் போவான்,ஆரம்பத்துல கொஞ்சம் பிகுபண்ணுனாலும் கூட போகப் போக அவருக்கு அவன் தர்ற காசு தேவையா இருக்குறதுனால வாங்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

அந்தக்காசுதான் அவருக்கு தினமும் டீக்குடிக்கவும் வடை சாப்புடவும் ஒதவுது தவுர அவர மனம் கோணாம வச்சிருக்குறது பேரன் கைச்செலவுக்குன்னு குடுக்குற கொஞ்சம் கைக்காசும்தான்,

இது ஒரு பக்கம்ன்னா அந்த மிலிட்ரிக்காரரு நெலம இன்னும் மோசம். அவரு க்கு வர்ற பென்ஷன் பணத்த அவரு கூடவே போயி அவரு வீட்டம்மா எடுத் துட்டு வந்துரும். பென்ஷன் பணத்த எடுத்த கையோட மிலிட்ரி கேண்டீன் போயி சாமான்க வாங்கீட்டு வருவாங்க,அதுல இவருக்குன்னு மிஞ்சுறது ஒரே ஒரு பிராந்தி பாட்டில் மட்டும்தான்.அதுல கூட கூட ஒரு பாட்டில் வேணு முன்னா வாங்க சம்மதிக்காது அவரு வீட்டம்மா, பின்ன அவரோட செலவுக்கு என்னங்குறாருன்னா அவரோட பேத்தி குடுக்குற காசுதான்,

“அவ ஒண்ணும் அவளுக்குன்னு குடுத்த காச சேத்து வச்செல்லாம் தர மாட் டா/அவ பாட்டிகிட்டப்போயி ரைட் அண்ட ராயலா சண்ட போடுவா,,,, பாட்டி பென்ஷன் பணத்துல தாத்தாவுக்குக் குடுக்க வேண்டிய பணத்தக் குடுன்னு சண்ட போட்டு வாங்கீட்டு வந்துருவா ,,,,அந்தப்பணத்துலதான் அவருக்கு டீ வடை மத்த மத்தது எல்லாம்,

“அது போக கல்யாணம் ஆகிப்போன அவரு பொண்ணு பெங்ளூர்ல இருக் காப்ல அந்தப் பொண்னுக்கு மூணு மாசத்துக்கு ஒரு முறை பணம் அனுப்பு வாரு, அவரு அனுப்புற பணம் அந்தப்பொண்ணுக்கு பெரிய அளவுல தேவை இருந்துறப் போறதில்லைன்னாக் கூட ஏதோ கைச்செலவுக்கு ஆயிட்டுப் போ குதுன்னு சொல்வாரு.

அந்தப்பொண்ணு கூட சொல்லுவா,ஏங் இவ்வளவு செரமப்படுறீங்க, நீங்க வாங்குற பென்சன் ,பணத்துல அங்க அம்மாகிட்ட புடுங்குபெத்துக்கிட்டு ஏன் போயி இப்பிடி பண்ணாட்டி என்னன்னு,,,,/

”ஆனாஇவரு விடாம அந்த வேலையபண்ணிக்கிட்டே இருக்காரு. அந்தப் பொ ண்ணுக்கும்பத்தாவதும் ஏழாவதும் படிக்கிற புள்ளைங்க இருக்காங்க ஆனாலு ம்இன்னும்பிரியம்மாறாமபணம்அனுப்புறகொணம்அவருகிட்டஇருக்கு,வாங்கிற மனசு அந்தப்பொண்ணுகிட்ட இருக்கு,அப்பன் மக ஒறவுன்னா இப்பிடி இருக் கணும்,

“இவரு அந்தப்பொண்ணுக்கு பணம் அனுப்புறது மட்டும் இல்ல,இவருக்கு ஏதாவது தேவைன்னா அந்தபொண்ணும் சும்மா வச்சி செலவழிங்கன்னு பணம் அனுப்பும், இதெல்லாம் அவுங்க பேச்சுல வரும்.

“இதுலகழிவிறக்கப்பேச்சு,பச்சாதாபப்பேச்சுன்னு நெறையவரும்,நெறைய போகு ம், இதுலயாரும்யாரைப்பத்தியாரையும் தப்பா பேசுனது கிடையாது, யா ரும் யாரைப் பத்தி பெறனி பேச மாட்டாங்க,

”வீட்டுல உள்ள மக்க மாருகளப் பத்தி, பேரன் பேத்திகளப் பத்தி கொற பட்டுக் குருவாங்களே தவுர தப்பா பேச மாட்டாங்க, தப்பா பேசுறது வேற கொற பட்டுக்குறதுவேற,இது ரெண்டையும் ஒண்ணாப் போட்டு கொழப்பக் கூடாது ன்னு அவுங்க பேசுறத வச்சி எப்பவாவது புரிஞ்சிக்கிற முடியும்,

“ஒனக்குதான் காது கேக்காதே பின்ன எப்பிடின்னு கேக்குறவுங்களுக்கு நான் சொல்றதுஇதுதான்எப்பவுமா இருந்திருக்கு, உணர்வுகளப் பகிர்ந்து பேசுறவுங்க பேச்சக்கேக்குறதுக்குகேட்புணர்வு எதுக்குன்னுதான் கேக்கத் தோணுது.,,,,, எனச் சொல்லித்தான் அன்றாடம் அவர் கடையைத் திறப்பார்.

அவரது கடை டீ ஒன்றும் அவ்வளவு சுவையாகவும் அது அற்றுமாய் இருக் காது என்கிற போதும் கூட அவரது கடைக்கு வருகிற கூட்டத்திற்கு பஞ்சம் இருக்காது,ஓட்டப் பந்தயத்தில் நான் ஒருவன் மட்டுமே ஓடினேன் என்பது போல்/

அவரதுகடை மட்டும் அங்கு நிலை கொண்டிருந்ததால்கூட்டம் வந்ததில் ஆச்ச ரியம் ஒன்றும் இல்லை.

”எல்லாம் சரிதான் ஒங்க நிம்மதிக்காவும் பொழப்புக் காவும்ன்னு சொல்லி கடை போட்டீங்க,என்னையும் போட்டு கொலையா கொன்னு கடையில ஒக்காரவச்சி வியாபாரத்த விருத்தி பண்ணுனீங்க சரிதான்.அதுல ஒங்களுக்கு ஒரு ஆத்ம திருப்தி இருந்துச்சிங்குறது உண்மைதான்,அதே சமயம் கடையில சம்பாதிச்ச சம்பாதித்தியத்த மாசத்துக்கு ஒருக்கா,ரெண்டு தடவைன்னு ஆஸ் பத்திரியிலகொண்டுபோயி குடுத்துட்டுவந்துருறீங்களே, பிரஷரு,மூச்சுத் தெண றலுன்னு,,,அது எப்பிடி சரியாயிருக்கும் சொல்லுங்க” என்கிற மனைவியின் பேச்சுக்கு,,,,,”இது நா டீக்கடை போட்டதுனாலதா வருதா,சும்மா இருந்தாலும் வர்றதுதான,இதுல கழுதையப் போட்டுட்டு என்ன பெருசா வியாக்கினம் வேண்டிக்கிடக்கு,,,,,”எனச்சொல்லி சிரிப்பார் பெரிதாக/

இரவு பணிரெண்டு மணிக்குப்படுத்து அதிகாலை மூன்று மணிக்கு எழுந்து டீக்கடை வைத்து சம்பாதிக்கிற அவரின் சம்பாத்தியம் பாதி ஆஸ்பத்திரிக்கும் மீதி நேரம் அவரது நிம்மதியற்றதனத்திற்குமாய் செலவாகிப் போகிறது என்கிற நிஜம் அறிந்தவர்களாய் இருந்த அவரது வீட்டார்கள் அவரை கடை யை மூடச்சொல்லி விட்டு ”வேண்டுமானால் மாதாக்கோயில் கிட்ட நம்ம சொந்தக்காரங்க வச்சிருக்குற டீக்கடையில இருந்துக்கங்க சம்பளத்துக்கோ இல்ல பொழுது போக்குக்குக்கோ” என்றார்கள் வீட்டில்,/

அதற்குஅவர்சம்மதித்த மறு நாளிலிலிருந்து அந்தக்கடையில்தான் நிற்கிறார். அப்படியாய் அவர் நின்ற கடையைக்கடக்க நேர்கிற சமயங்களில் நின்று குடிக்கிறடீயின்பொழுதில் தான் இவ்வளவுமாய் வந்து விழுந்து விடுகிறது.பார் க்கவும் கேட்கவுமாய் நேர்ந்து போகிறது.

”காது கேக்கலைன்னா வருத்தப்பட வேண்டியதிருக்காது பெரிசாங்குறது சரி அதுக்காக கண்ணு முன்னால நடக்குற எத்தனையோ நல்லாஇல்லாததுகளப் பாக்குறதுக்கு வருத்தப்பட்டுகிட்டு பார்வை இல்லாம இருந்த நல்லா இருக் குன்னு நெனைக்கிறதா கிறுக்குப்பயலே” என அவரது சகவயதுக்காரர்கள் அவரிடம் சப்தம் போட்டுப்பேசும் போது ஏற்றுக்கொண்டு நிற்பார் மௌனம் காத்து.

ஆனாலும்அவர் மனம் சொல்கிற அச்சடி த்த பதில் இதுவாகத்தான் இருக்கும். ஏங் சௌகரியம் இது அதுக்காக ஊர்க் காரங்களுக்கு கண்ணில்லாம போறது பத்தி யோசிச்சா எப்பிடி என்பார்,எனக் கேத்தாப்புல எனக்குன்னு சமாதானம் பண்ணிக்கிறேன் அவ்வளவுதான் என்பார்,

அந்த அவ்வளவில்தான் அவரது பேச்சும் சமாதானமும் செயல்பாடும் இருக் கும்.அவரது காதுவாகு அப்படி எனத்தெரிந்தும் கூட கடை ஓனரும் சரி கடை க்கு வருகிறவர்களும் சரிஎன்னய்யா இது என கொஞ்சம் சலிப்பு சுமந்து பேசும் பேச்சை ஒரு மென் சிரிப்பில் கடந்து விடுவார்.சரி விடுப்பா,அவுங்க அப்பிடித்தான் நாம் இப்பிடித்தான் என்பார்.என்ன சமயத்துல ரோட்டுல போற வுங்க திரும்பிப்பாக்குற அளவுக்கு சப்தம் போடுறதுதான் சங்கடமா இருக்கு மனசுக்கு என்பார்.

இது ஒரு புறம் இருக்க அவர் பேசுவதும் சரியாக கேட்க வில்லை.அல்லது விளங்கவில்லை.அவர் பேசுகிற பேச்சில் இரண்டிற்கு ஒன்று இவனது காதில் விழும்.அதுவும் முழுதாக விழாது.நான்கு பேச்சென்றால் இரண்டுதான் வந்து சேர்கிறது.மற்றதெல்லாம் பின் தள்ளிப்போய் விடுகி றது.

போய் விடுகிறதென்றால் காற்றில் கரைந்து போய் விடுவதில்லை.பேசுகிற பேச்சை பாதி முழுங்கி விடுகிறார் அவர்.

உடன் வேலை பார்க்கும் இளம் குமாஸ்தாவை சிவகாசி ரோட்டில் இறக்கி விட்டுவிட்டு வரும்போதுதான் வந்து விடுமோ சடுதியாக என நினைத்து அச்சப்பட்ட மழை லேசாக சொட்டடிக்க ஆரம்பித்தது.

“சார் மழை வந்துருமோ பஸ்ஸேறுறதுக்குள்ள, கரெக்டா மழை துளி வாயி லேயே விழுகுது சார்” என்றார்.

அவருக்கு கவலை எங்கே மழை பெய்து தொலைத்து நம்மை ஊருக்குப் போக விடாமல் தாமதம் செய்து விடுமோ என்பதாய் இருந்தது. ”அடப் போங் கடா நீங்களும்,ஒங்க மழையும் எனக்கு வீட்டுக்குப்போகணும் காலகாலத்துல அங்க போயி பொண்டாட்டி புள்ளைங்கள பாக்கணும்.ஆபீஸீலபட்ட பாட்லயி ருந்து வீடடையப்போற தருணத்துல இப்பிடி போகவிடாம ஒரு மழையால தடுக்க முடியுதுன்னா எரிச்சல் தான் வருது எனச்சொன்ன அவர் வண்டி ஓட்டுகிற இவனை மனதிற்குள்ளாக மெலிதாகவாவது திட்டியிருக்ககூடும்.

அலுவலகம் முடிந்து இவனது இரு சக்கர வாகனத்தின் பின்னால் அவரை ஏற்றியதிலிருந்து அவர் இறங்க வேண்டிய இடத்தின் அருகாமைவரை முப்பதிலும் இருபதிலுமாய்த்தான் பயணிக்க முடிந்தது.

பணி முடிய இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள் இருந்தன .பொதுவாக நேரத்திற்கு அமர்ந்து நூல்ப்பிடித்து நேரம் முடிய மட்டும் வேலை பார்ப்பது இவனது வழக்கமில்லை.மனசாட்சிக்கு விரோதமாய் அப்படி பார்க்க நேர்கிற நாட்களில் தூக்கமும் பிடிப்பதில்லை,கடுமையான மன வாதைக்கு உள்ளாகிப்போகிறதும் உண்டுதான்.

அப்படியான ஒரு நேரமாய்பார்த்துத்தான் அன் றும் பணிமுடிந்து எழ வேண் டியதாகவும் அவரை கூட்டிப்போக வேண்டி யதாகவும் ஆகிப்போகிறது. மென் மை கவிழ்ந்து முரட்டுத்தனம் காட்டாத நீலவானம் சற்றே கருமை சுமந்தும், குளுகுளுப்பை அள்ளீ வீசிக் கொண்டுமாய்,,,,,/

சற்றே ஆளரவம் குறைந்த சாலையில் ஆங்காங்கே மனிதர்களை அள்ளித் தெளித்துக்காண்பித்ததுசாலை.அப்படியானஅள்ளித்தெளிப்பின்முக்கியப்புள்ளி களாய் அடையாளம் காட்டப்பட்ட மனிதர்கள் இரு சக்கர வாகனங் களி லும் பாதசாரிகளாகவும்,திறந்திருந்த கடைக்குள்ளாகவும், டீக்கடை முன்பாகவும் காட்சிப்பட்டுத்தெரிந்தார்கள்.

அந்த காட்சி அவிழ்பின் காட்சியை கண்ணுற்றவனாகஅவரைபின்னமர வைத்து விட்டுமுன்னமர்கிறான்.

அலுவலக வாயிலிருந்து. சரவணன் தியேட்டர்,ரெங்கநாதர் கோயில்,பாய் டீக்கடை,,,,,,எனசென்ற நீண்ட சாலையின் எல்லை தாண்டி இன்கம்டாக்ஸ் ஆபீஸ் ரோடு திரும்பியதும் முன் சென்ற லாரியின் வால்ப்பிடித்து செல்ல வேண்டியதாகிப் போனது.

லோடு லாரி,நிறை பாரமாய் சென்றது.இப்படியான இடங்களில் இப்படியாய் நிறைபாரத்துடன் செல்கிற லாரிகள் மெதுவாக ஆடி அசைந்துதான் போகும் போலும்/

லாரியின் பக்கவாட்டு ஓரமாய் ஒதுங்கிப் போகலாம் என்றால் இடமும் இல் லை. கொஞ்சம் பயமாகவும் இருக்கிறது.வேறு வழியில்லை,ஸ்டேட் பேங்க் முக்கு திரும்பும் வரை இப்படித்தான் செல்ல வேண்டும்,

அகலம் காட்டிச்செல்லாத சிங்கிள் ரோடு,நீளம் ஜாஸ்தி,அகலம் குறைவு,அங்கு போய்தான் இந்த ரோடு முடிந்து மெயின் ரோட்டில் இணைந்து செல்லும்.

“இப்பிடி போறதுக்கு பேசாம உருட்டிக்கிட்டு போயிறலாம சார், கொஞ்சம் யெறங்குங்க,சார்,அப்பிடியே உருட்டிக்கிட்டே போவோம் கொஞ்ச தூரம்” என்றார் உடன் வந்த குமாஸ்தா/

கேலியும் கிண்டலுமாய் அவரை விட்டு வந்த வேளை லேசாய் சொட்டு வைத்துப்பெய்த மழை ஆழ ஊனி பூமிக்கும் வானத்திற்குமாய் நட்டு வைத்த வெளிக்கம்பிகளாய் ஆகித்தெரிந்தது.

இப்படியான சூழலில் நட்டு வைத்த வெள்ளிகம்பிகளை ஏற்றுத்திளைத்துத் திரிந்த வயதும் மனதும் அப்போது இருந்ததைப்போல் இப்போது இல்லை, இந்த 54 ல் அதை ஏற்று மகிழும் உடல் நிலையும் இல்லை.

ரயில்வே ஸ்டேஷனைத் தாண்டி விட்டான்.வலுத்துக்கொண்டு வந்த மழை இனியும் இப்படியே நீ சென்று விட இயலாது,எங்கேனுமாய் ஓரங்களில் நின்று விட்டு மழை நின்றதுமாய் கிளம்பு/என்றறிவித்ததை ஏற்றுப் பணிந்த வனாய் இரு சக்கரவாகனத்தை திருப்பிக்கொண்டு டீக்கடையில் வந்து நிற்கி றான்,

பழகிய கடை பழகிய முகம்,பழகிய பேச்சுதான் என்றாலும் கூட அவர் பேசியது சரியாக கேட்கவில்லை,

“வாங்க,நல்லா நனைஞ்சிட்டீங்க போல, கடைக்குள்ள போயி நில்லுங்க” என் பது அவரது பேச்சின் அர்த்தம் என்பதாய் புரிந்து கொள்கிறான்.

நன்றாக நனைந்து விட்டிருந்தான்,பேண்ட் சட்டை எல்லாம் தெப்பமாக நனைந் திருந்தது,பிழிந்தால் அரைக்குடம் தண்ணீராவது எடுக்கலாம் போலிருக்கிறது.

வடை எடுத்துகடிக்கலாம் என்றால் வடை இல்லை.இனிப்புப் பனியாரம்தான் இருந்தது,ரவையில் சுட்டிருப்பார்கள் போலிருக்கிறது, இருக்கமாக இருந்தது. கேட்டதில் ரவைப்பணியாரம் என்றார்கள்,

பணியாரத்தை சாப்பிட்டு நின்று கொண்டிருக்கும் போது பெய்து கொண்டிருந்த மழையின் வலு கூடிக்கொண்டு போனது தெரிந்தது.கடைக்குள்ளாக நின்று கொண்டிருந்த இவன் மீது தெரித்த மழையின் சாரல்கள் நனைந்து நின்ற இவனை மேலுமாய் நனைத்தது.சித்திரை வெயிலின் வெப்பத்தின் தாக்கத்தி லும் கூட உடல் லேசாக ஜில்லிட்டது.”இதுதான் சார் மழையோட அருமை, எவ்வளவு வெயில் அடிச்சாலும் கூட ரெண்டு மழைத்தண்ணி மேல விழுந்த ஒடனே ஒடம்பு ஜில்லிட்டுப்போகுது” என்றார்.

இன்னும் ஒரு மணி நேரமாவது கண்டிப்பா மழை பெய்யும் சார் என்றார், மேகத்தப்பாருங்க.அந்தா கரை கட்டுனாப்புல நிக்குது பாருங்க,அது இருக்குற வரைக்கும் மழை ஊனிப்பெய்யும் சார் என்றார்,இவருக்கு எப்படி இதெல்லாம் தெரிகிறது என்கிற ஆச்சரியத்தில் அவர் சொன்ன திசையில் பார்த்த போது வானத்தில் பார்ட்டர் கட்டி நின்றது போல் நின்றது மேகம்,

அப்படியாய் பார்டர் கட்டி நின்ற இடம் கருமை காட்டி அடர்த்தியாய் இருந் தது.

அவர் சொன்னது உண்மைதான் போலும்,இன்னும் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மழை நிற்காது எனத்தோணியது.வீட்டிற்கு போன் பண்ணி சொல்லிவிடலாம் என நினைத்தால் வெட்டுகிற மின்னலும்,இடிக்கிற இடியுமாய் போன் பண்ண விடவில்லை.தவிர கரெண்ட் வேறு கட்டாகியிருந்தது,

டீக்கடைக்காரர்தான் பேசினார், இப்போதைக்கு போன் பண்ணமுடியாது நீங்க எங்கேயாவது மழையில நிப்பீங்கன்னு வீட்டுக்காரங்களுக்குத் தெரியும். என் றார். மனசின் பாஷை இவருக்குத்தெரியிமோ,,,?மழையின் பாஷை தெரிந்தது போல,,,,,/

தின்று முடித்து விட்ட ரவாப்பணியாரமும் குடித்து முடித்து விட்ட டீயும் மழைக்கு திருப்தியாய் இருந்தது.

இவன் கொண்டு போய் பஸ்ஸேற்றிவிட்ட குமாஸ்தா இந்நேரம் ஊர் நெருக்கி சென்றிருப்பாரா,அலுவலகத்தைஇந்நேரம்மூடியிருப்பார்களா,,?கல்லூரிசென்ற  மகன் மழைக்கு முந்தி வீடு திரும்பி இருப்பானா,,,?என்ற கேள்விகளை உள்ளட க்கிய மனதினனாய் நின்றிருந்த வேலை நிற்பது போல் வலு இழந்திருந்த மழை திரும்பவுமாய் பெரிய துளிகளாய் பெய்ய ஆரம்பித்திருந்தது,

கடந்த இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே எதிர்பார்த்திருந்த மழை இப்போது பெய்தது சந்தோஷமாகவே இருந்தது,அந்த சந்தோஷம் தாங்கி மழை நின்று கடையை விட்டு வெளியில் வரும் போது சொன்னார் கடையில் நின்றவர்,

சார் பழைய படிக்கும் பழைய யெடத்துலயே டீக்கடை போடப்போறேன் எப்ப வும் போல வாங்க,ஆதரவு குடுங்க என்று சிரித்தார்/